Fenyloketonuria to rzadka choroba genetyczna, która bez leczenia może prowadzić do poważnego uszkodzenia mózgu, ale wczesne wykrycie i odpowiednia terapia pozwalają dzieciom rozwijać się normalnie i prowadzić pełne, aktywne życie.
Czym jest fenyloketonuria?
Fenyloketonuria, w skrócie PKU, to rzadka choroba genetyczna, z którą dzieci rodzą się od urodzenia. Choroba ta występuje z powodu braku enzymu, który pomaga organizmowi rozkładać określony aminokwas – czyli składnik budulcowy białka. Aminokwas ten nazywa się fenyloalanina i jest obecny w niemal wszystkich produktach zawierających białko, takich jak mięso, jaja, orzechy i mleko.
U osób z fenyloketonurią brakuje hydroksylazy fenyloalaninowej (PAH), czyli enzymu potrzebnego do rozkładania fenyloalaniny. Bez tego enzymu aminokwas ten gromadzi się we krwi i mózgu dziecka. Zbyt wysoki poziom fenyloalaniny jest toksyczny dla mózgu i bez leczenia może powodować uszkodzenie mózgu, co prowadzi do poważnych powikłań, takich jak opóźnienia rozwojowe i niepełnosprawność intelektualna.
Na szczęście wszystkie dzieci urodzone w szpitalach w Stanach Zjednoczonych są badane pod kątem PKU wkrótce po urodzeniu. Jeśli lekarz rozpozna PKU u dziecka, może natychmiast rozpocząć leczenie, dzięki czemu dziecko prawdopodobnie uniknie ciężkich objawów i będzie rozwijać się normalnie.
Fenyloketonuria dotyka około jedną osobę na 15 000 nowo narodzonych dzieci w Stanach Zjednoczonych. Szacuje się, że obecnie w USA żyje około 13 500 osób z PKU.
Objawy choroby
Niemowlęta z fenyloketonurią wyglądają zdrowo przy urodzeniu. Bez leczenia objawy PKU rozwijają się powoli w okresie od trzech do sześciu miesięcy. W tym czasie można zauważyć pierwsze oznaki choroby, takie jak opóźnienia rozwojowe.
Najcięższa postać tego zaburzenia jest znana jako klasyczna PKU. Niemowlęta z klasyczną PKU wyglądają normalnie, dopóki nie osiągną kilkumiesięcznego wieku. Bez leczenia dzieci te rozwijają trwałą niepełnosprawność intelektualną.
Do pierwszego roku życia dziecko może mieć inne objawy fenyloketonurii, w tym:
Charakterystyczny zapach oddechu, potu lub moczu (podobny do stęchłego zapachu)
Zmiany w skórze, włosach i oczach
Inne objawy nieleczonej PKU mogą obejmować:
Napady padaczkowe
Opóźnienia rozwojowe
Problemy behawioralne i zaburzenia psychiatryczne
Zaburzenia skórne, takie jak egzema
Dzieci z klasyczną PKU zwykle mają jaśniejszą skórę i włosy niż inni członkowie rodziny. Osoby z PKU, które nie są leczone, mogą mieć problemy behawioralne lub społeczne, problemy z pamięcią, „zamglenie umysłu" lub spowolnione przetwarzanie informacji, trudności z podejmowaniem decyzji, rozwiązywaniem problemów i planowaniem, a także depresję, lęk i drażliwość.
Mniej ciężkie postacie tego schorzenia, czasami nazywane wariantową PKU i hiperfenyloalaninemią nie-PKU, wiążą się z mniejszym ryzykiem uszkodzenia mózgu. Osoby z bardzo łagodnymi przypadkami mogą nie wymagać leczenia.
Przyczyny i dziedziczenie
Fenyloketonuria jest rzadką chorobą metaboliczną, która powstrzymuje organizm przed rozkładaniem aminokwasu fenyloalaniny. Jeśli dzieci urodzone z PKU nie są leczone, fenyloalanina we krwi może wzrosnąć do poziomów szkodliwych dla mózgu, zakłócając rozwój mózgu i powodując niepełnosprawność intelektualną.
PKU jest chorobą genetyczną, która jest dziedziczona, gdy dziecko otrzymuje dwie warianty genetyczne związane z PKU – jeden od każdego z rodziców. PKU jest spowodowana deficytem enzymu hydroksylazy fenyloalaninowej (PAH), który pomaga rozkładać aminokwas fenyloalaninę. Konkretny stopień ciężkości PKU u danej osoby zależy od funkcji enzymu PAH.
Osoby z PKU nie są w stanie przetwarzać aminokwasu fenyloalaniny, który jest składnikiem budulcowym białka, występującym we wszystkich białkach, większości pokarmów i niektórych sztucznych substancjach słodzących.
Rozpoznanie choroby
Fenyloketonuria jest zwykle diagnozowana w Stanach Zjednoczonych w ciągu pierwszych kilku dni życia poprzez Program Badań Przesiewowych Noworodków, który jest obowiązkowy na poziomie federalnym. PKU była pierwszą chorobą testowaną, gdy badania przesiewowe noworodków zostały wprowadzone pilotażowo w Massachusetts w 1962 roku.
Wczesne wykrycie choroby poprzez badania przesiewowe noworodków jest kluczowe. Rozpoczęcie leczenia we wczesnym okresie życia i ścisłe przestrzeganie terapii może prowadzić do normalnego rozwoju.
Leczenie i postępowanie
PKU można często kontrolować poprzez stosowanie diety ubogiej w fenyloalaninę. Standardowe leczenie PKU zazwyczaj polega na przestrzeganiu diety o niskiej zawartości fenyloalaniny i spożywaniu żywności medycznej, w tym specjalnej formuły medycznej.
Większość pacjentów z fenyloketonurią jest leczonych w specjalistycznych klinikach chorób metabolicznych. Lekarz specjalista chorób metabolicznych i dietetyk metaboliczny opiekują się tymi pacjentami, zazwyczaj przez całe życie.
Leczenie obejmuje ograniczenie dietetyczne fenyloalaniny, często z suplementacją tyrozyny, zwykle osiąganą poprzez ograniczenie naturalnego białka z żywności, z suplementacją formuły metabolicznej i zapewnieniem wystarczającego spożycia niezbędnych aminokwasów.
W ostatnich latach pojawiły się nowe opcje leczenia. Oprócz diety, dodatkowe metody leczenia obejmują nowe, bardziej smaczne produkty spożywcze oparte na glikopeptydzie makropeptydowym, który zawiera bardzo ograniczoną ilość aminokwasów aromatycznych, podawanie dużych neutralnych aminokwasów, aby zapobiec wnikaniu fenyloalaniny do mózgu, a także leki.
Zaleca się utrzymywanie diety o niskiej zawartości białka przez całe życie osoby z PKU. Chociaż opracowywane są nowe produkty spożywcze, strategie i narzędzia do zarządzania, jest to wyzwanie na całe życie.
Toksyczne poziomy fenyloalaniny w ciągu pierwszych kilku lat życia mogą powodować nieodwracalne uszkodzenia, w tym neurologiczne skutki i powikłania, takie jak utrata IQ, utrata pamięci, napady padaczkowe, trudności w nauce i problemy emocjonalne.
Dieta w fenyloketonurii
Ponieważ fenyloalanina znajduje się we wszystkich białkach, dieta PKU polega na unikaniu mięsa, nabiału, orzechów, tofu i innych pokarmów bogatych w białko. Niemowlęta z PKU muszą być karmione formułą o niskiej zawartości białka. Osoby dotknięte chorobą są często ograniczone do niektórych owoców i warzyw oraz pokarmów zawierających tłuszcze i cukry (takie jak masło, galaretka, makaron i chipsy ziemniaczane).
Sztuczny słodzik aspartam, który znajduje się w napojach dietetycznych i wielu innych produktach niskokalorycznych, należy unikać, ponieważ zawiera duże ilości fenyloalaniny.
Ilość fenyloalaniny, którą można bezpiecznie spożywać, jest różna dla każdej osoby. Osoby dotknięte chorobą powinny współpracować z lekarzem i dietetykiem, aby określić bezpieczny poziom spożycia.
Dieta PKU jest bardzo restrykcyjna i stanowi wyzwanie. Ponieważ prawie wszystkie pokarmy zawierają białka, a zatem fenyloalaninę, dieta w przypadku klasycznej PKU wyklucza mięso, jaja, produkty mleczne, rośliny strączkowe i wiele zbóż. We wczesnych latach dzieci z PKU mogły jeść tylko owoce i odmierzone ilości warzyw – plus specjalnie sformułowane pokarmy niskobiałkowe i formułę aminokwasową, którą wiele osób uznawało za niesmaczną.
Dla wielu dzieci dieta PKU powodowała lęk i izolację społeczną. Wiele osób zaprzestało diety zbyt wcześnie – ponieważ pierwotnie uważano, że dieta nie jest już potrzebna po ukończeniu 6. roku życia. W 2001 roku wytyczne zmieniły się, zalecając przestrzeganie diety PKU przez całe życie.
Wiele owoców i warzyw naturalnie zawiera bardzo mało fenyloalaniny. Można je swobodnie jeść w diecie PKU. Owoce z tej kategorii obejmują jabłka, banany i większość innych owoców.
Rokowanie
Na szczęście PKU jest wysoce uleczalna za pomocą diety i/lub leków. Przestrzeganie zaleconego leczenia PKU jest wysiłkiem na całe życie, który wymaga wsparcia ze strony rodziny i zespołu opieki zdrowotnej. Dzieci i dorośli, którzy przestrzegają swojego schematu leczenia, mogą prowadzić pełne, aktywne życie.
Osoby z PKU, które utrzymują leczenie, zazwyczaj doświadczają normalnego postępu rozwojowego i normalnego stanu zdrowia. Jednak niektóre osoby doświadczają trudności w nauce i zaburzeń emocjonalnych, szczególnie jeśli poziomy fenyloalaniny nie są dobrze kontrolowane.
Osoby z PKU, które przestrzegają diety przez całe życie, mają lepsze zdrowie psychiczne i fizyczne niż te, które tego nie robią. Utrzymywanie poziomów fenyloalaniny we krwi w zdrowym zakresie docelowym pomaga chronić mózg.
Obecnie większość dorosłych z PKU nie przestrzega już diety i nie uczęszcza na wizyty w klinice. Wiele osób nie wie o nowych wytycznych – lub o tym, że dostępne są nowe opcje leczenia. Dlatego tak ważne jest, aby osoby z PKU wróciły do regularnej opieki medycznej i rozważyły dostępne dziś możliwości leczenia.
info Ten poradnik ma pomóc Ci zrozumieć schorzenie. Nie zastąpi rozmowy z lekarzem, który najlepiej zna Twoją sytuację.