Badania kliniczne – Thonon-les-Bains

W Thonon-les-bains prowadzone są liczne badania w obszarze onkologii, szczególnie dotyczące raka piersi o profilu HR+/HER2- oraz postaci triple-negative. Projekty koncentrują się na ocenie skuteczności terapii skojarzonych, personalizacji leczenia i ograniczaniu nawrotów.

• badania nad rakiem piersi we wczesnym i zaawansowanym stadium
• ocena terapii ukierunkowanych na PIK3CA, CDK4/6 i leczenie hormonalne
• sprawdzanie, czy można bezpiecznie odchodzić od części standardowego leczenia u wybranych pacjentek
• analiza, jak poprawić kontrolę choroby i zmniejszyć ryzyko nawrotu

To jeden z najsilniej reprezentowanych kierunków badań w tym ośrodku, łączący leczenie celowane, hormonoterapię i strategie oparte na biomarkerach.

Drugim ważnym obszarem są choroby układu pokarmowego, zwłaszcza rak jelita grubego, rak odbytnicy i rak odbytu. Badania mają na celu poprawę skuteczności leczenia okołooperacyjnego oraz ocenę, jak najlepiej dobierać intensywność terapii.

• rak jelita grubego w stadium miejscowo zaawansowanym i przerzutowym
• rak odbytnicy z cechami niestabilności mikrosatelitarnej lub niedoboru naprawy DNA
• rak odbytu i inne nowotwory okolicy odbytu oraz jelita grubego
• testowanie skuteczności leczenia skojarzonego i strategii deeskalacji terapii

W tym obszarze badacze koncentrują się na tym, by zwiększyć odsetek odpowiedzi na leczenie i wydłużyć czas bez nawrotu choroby.

Wśród projektów z zakresu chorób męskiego układu moczowo-płciowego wyróżnia się rak prostaty oporny na kastrację. Badania sprawdzają, czy dodanie nowych połączeń terapeutycznych może poprawić przeżycie i kontrolę choroby.

• rak prostaty w postaci opornej na kastrację
• ocena leczenia ukierunkowanego na wydłużenie przeżycia całkowitego
• poszukiwanie skuteczniejszych strategii dla chorych z chorobą zaawansowaną

To ważny kierunek badań onkologicznych, nastawiony na poprawę wyników leczenia u pacjentów z trudną do opanowania chorobą.

W ośrodku prowadzane są także badania nad rakiem jajnika, obejmujące pacjentki z niekorzystnym rokowaniem i ograniczonym efektem leczenia chirurgicznego. Celem jest znalezienie bardziej efektywnych sposobów leczenia skojarzonego i poprawa wyników długoterminowych.

• rak jajnika o niekorzystnym profilu klinicznym
• ocena, czy modyfikacja leczenia może poprawić skuteczność terapii
• porównanie strategii ukierunkowanych na kontrolę choroby i przeżycie

Badania te wspierają rozwój bardziej spersonalizowanego podejścia w ginekologii onkologicznej.

Istotną część portfolio stanowią również badania w onkologii klatki piersiowej i nowotworach rejonu głowy i szyi. Obejmują one zarówno niedrobnokomórkowego raka płuca, jak i miejscowo zaawansowane nowotwory błony śluzowej jamy ustnej, gardła i krtani.

• niedrobnokomórkowy rak płuca po leczeniu chirurgicznym
• rak płaskonabłonkowy głowy i szyi w stadium miejscowo zaawansowanym
• ocena terapii uzupełniającej i radioterapii w połączeniu z leczeniem systemowym
• badanie, czy nowe skojarzenia poprawiają czas wolny od nawrotu

W tym obszarze badania mają przede wszystkim odpowiedzieć na pytanie, jak skuteczniej zmniejszać ryzyko wznowy po leczeniu podstawowym.

Silnym nurtem badań są też projekty oparte na biomarkerach, zwłaszcza analizie ctDNA i profilu molekularnego guza. Takie podejście pomaga lepiej dobierać leczenie i identyfikować pacjentów, którzy mogą najbardziej skorzystać z terapii.

• wykorzystanie ctDNA do oceny odpowiedzi i ryzyka oporności
• dobór leczenia na podstawie cech molekularnych nowotworu
• wsparcie medycyny precyzyjnej w chorobie zaawansowanej i we wczesnym stadium

To podejście wzmacnia rolę diagnostyki w podejmowaniu decyzji terapeutycznych i sprzyja bardziej indywidualnemu leczeniu.

W kilku badaniach analizuje się także leczenie pooperacyjne, w tym pytanie, czy u wybranych chorych można ograniczyć terapię albo zastąpić ją obserwacją. Dotyczy to szczególnie pacjentek i pacjentów z niższym ryzykiem nawrotu oraz dobrze rokującą odpowiedzią na leczenie początkowe.

• ocena korzyści z terapii uzupełniającej po operacji
• porównanie leczenia standardowego z podejściem mniej intensywnym
• sprawdzanie, u kogo można bezpiecznie ograniczyć dalsze leczenie

Takie badania są ważne dla zmniejszania obciążenia terapią przy zachowaniu dobrej kontroli choroby.