Badanie nad asundexianem w zapobieganiu udarowi niedokrwiennemu u pacjentów po ostrym udarze niedokrwiennym lub wysokiego ryzyka przemijającym ataku niedokrwiennym
Badanie oceniające wpływ allopurynolu na zmniejszenie ryzyka zdarzeń sercowo-naczyniowych u pacjentów z wysokim ryzykiem kardiologicznym, w tym z zespołem post-COVID
Przemijający napad niedokrwienny to stan, w którym przepływ krwi do części mózgu zostaje chwilowo zablokowany. Objawy są takie same jak przy udarze, ale ustępują w ciągu kilku minut lub godzin. To pilny sygnał ostrzegawczy – często oznacza, że prawdziwy udar może nastąpić w najbliższej przyszłości.
Czym jest przemijający napad niedokrwienny?
Przemijający napad niedokrwienny, często nazywany w skrócie TIA (od angielskiej nazwy Transient Ischemic Attack), to stan przypominający czasowy udar mózgu. Oznacza to, że nastąpiło chwilowe (przemijające) zatrzymanie przepływu krwi do części mózgu. Bez przepływu krwi komórki mózgowe nie otrzymują tlenu i przestają prawidłowo działać – jest to stan zwany niedokrwieniem.
Kluczowa różnica między TIA a udarem polega na tym, że objawy TIA ustępują w ciągu 24 godzin, a w większości przypadków w ciągu kilku minut. W przeciwieństwie do prawdziwego udaru, TIA nie powoduje trwałego uszkodzenia tkanki mózgowej.
Wielu ludzi błędnie nazywa TIA „mini-udarem", ale ta nazwa nie jest trafna. TIA jest równie poważny jak prawdziwy udar i wymaga natychmiastowej pomocy medycznej. Nie ma sposobu, aby przewidzieć, jak długo potrwa TIA, dlatego każda minuta jest ważna.
TIA jest sygnałem ostrzegawczym, że w najbliższej przyszłości może nastąpić pełny udar mózgu. Po TIA istnieje nawet do 10% ryzyko udaru, ale aż do 80% tego ryzyka można zapobiec dzięki pilnej ocenie i leczeniu.
Objawy i rozpoznawanie
Objawy przemijającego napadu niedokrwiennego są takie same jak przy udarze mózgu. Pojawiają się nagle, trwają krótko i ustępują samoistnie. Najczęściej objawy utrzymują się od 1 do 2 godzin, ale mogą minąć nawet w ciągu kilku minut.
Do rozpoznawania objawów TIA i udaru można użyć testu FAST:
F – Twarz (Face): jedna strona twarzy może opaść, osoba może nie być w stanie się uśmiechnąć, usta lub oko mogą opaść
A – Ramiona (Arms): osoba może nie być w stanie unieść obu ramion i utrzymać je podniesione z powodu osłabienia lub drętwienia jednego ramienia
S – Mowa (Speech): mowa może być niewyraźna lub bełkotliwa, osoba może w ogóle nie być w stanie mówić, mimo że wydaje się być przytomna; może też mieć problemy ze zrozumieniem tego, co się do niej mówi
T – Czas (Time): należy natychmiast zadzwonić pod numer 999 (lub lokalny numer alarmowy), jeśli zauważysz którykolwiek z tych objawów
Inne objawy TIA mogą obejmować:
Zmiany w czujności (w tym senność lub utratę przytomności)
Zmiany w zmysłach (takie jak słuch, wzrok, smak i dotyk)
Zmiany psychiczne (takie jak zamieszanie, utrata pamięci, trudności z pisaniem lub czytaniem, problemy z mówieniem lub rozumieniem innych)
Problemy z mięśniami (takie jak osłabienie, trudności z przełykaniem, trudności z chodzeniem)
Zawroty głowy lub utrata równowagi i koordynacji
Brak kontroli nad pęcherzem lub jelitami
Ważne: TIA jest stanem nagłym, dokładnie takim samym jak udar. Jeśli Ty lub ktoś w Twoim otoczeniu ma objawy udaru, należy natychmiast zadzwonić po pogotowie. Nie czekaj, czy objawy ustąpią same – nawet jeśli poprawią się po kilku minutach odpoczynku, koniecznie zgłoś się do lekarza. TIA może być zapowiedzią nadchodzącego udaru.
Przyczyny i czynniki ryzyka
Podczas TIA jedna z naczyń krwionośnych dostarczających mózgowi krew bogatą w tlen zostaje zablokowana. Najczęściej przyczyną jest skrzep krwi, który powstał gdzie indziej w organizmie i przemieścił się do naczyń krwionośnych zaopatrujących mózg. Zablokowanie może być również spowodowane kawałkami tłuszczowej substancji lub bąbelkami powietrza.
Głównym czynnikiem ryzyka TIA i udaru jest wysokie ciśnienie krwi. Inne istotne czynniki ryzyka to:
Palenie tytoniu
Otyłość
Wysoki poziom cholesterolu
Cukrzyca
Nieregularne bicie serca zwane migotaniem przedsionków
Regularne spożywanie nadmiernej ilości alkoholu
Historia rodzinna udarów
Bycie mężczyzną
Wiek powyżej 55 lat
Pochodzenie etniczne (Afroamerykanie mają większe ryzyko zgonu z powodu udaru)
Wcześniejszy TIA lub udar
Osoby z chorobami serca lub słabym przepływem krwi w nogach spowodowanym zwężonymi tętnicami również mają większe prawdopodobieństwo wystąpienia TIA lub udaru.
Pewne rzeczy mogą zwiększyć szanse na TIA, zwłaszcza takie, które prowadzą do zwężenia tętnic lub zwiększają skłonność do tworzenia się skrzepów krwi. Regularny niezdrowy tryb życia – obejmujący brak aktywności fizycznej, złą dietę, palenie i nadmierne spożycie alkoholu – znacząco podnosi ryzyko.
Badania diagnostyczne
Na początku, gdy pojawiają się objawy, nie da się stwierdzić, czy masz TIA czy pełny udar. Dlatego ważne jest, aby natychmiast zadzwonić po pogotowie. Nawet jeśli objawy znikną, zanim przyjedzie karetka, nadal musisz być oceniony w szpitalu.
Powinieneś zostać skierowany do specjalisty w ciągu 24 godzin od pojawienia się objawów. Ocena może pomóc lekarzom określić najlepszy sposób zmniejszenia szans na udar w przyszłości.
Badania diagnostyczne mogą obejmować:
Obrazowanie mózgu – tomografia komputerowa (CT) lub rezonans magnetyczny (MRI)
Te badania pomagają lekarzom zidentyfikować przyczynę TIA i określić odpowiednie leczenie, aby zapobiec udarowi w przyszłości.
Leczenie i zapobieganie udarowi
Chociaż objawy TIA ustępują w ciągu kilku minut lub godzin bez specjalnego leczenia, będziesz potrzebować leczenia, aby pomóc zapobiec kolejnemu TIA lub pełnemu udarowi w przyszłości. TIA jest sygnałem ostrzegawczym, że masz zwiększone ryzyko pełnego udaru w najbliższej przyszłości. Najwyższe ryzyko występuje w dniach i tygodniach następujących po TIA.
Większość osób, które miały TIA, będzie musiała codziennie przyjmować jeden lub więcej leków przez długi czas, aby zmniejszyć szanse na udar lub kolejny TIA.
Leki przeciwpłytkowe
Prawdopodobnie otrzymasz kwas acetylosalicylowy (aspirynę) w małej dawce bezpośrednio po TIA. Aspiryna działa jako lek przeciwpłytkowy – płytki krwi to komórki krwi, które pomagają w krzepnięciu krwi. Leki przeciwpłytkowe działają poprzez zmniejszenie zdolności płytek do sklejania się i tworzenia skrzepów krwi.
Możesz również otrzymać inne leki przeciwpłytkowe, takie jak klopidogrel lub dipiridamol. Główne skutki uboczne leków przeciwpłytkowych obejmują niestrawność i zwiększone ryzyko krwawienia – na przykład możesz krwawić dłużej, jeśli się skaleczysz, i możesz łatwiej dostawać siniaków.
Leki przeciwzakrzepowe
Leki przeciwzakrzepowe mogą pomóc zapobiegać tworzeniu się skrzepów krwi, zmieniając skład chemiczny krwi w sposób, który powstrzymuje tworzenie się skrzepów. Są one zazwyczaj oferowane osobom, które miały TIA spowodowany migotaniem przedsionków.
Statyny
Statyny to leki obniżające poziom cholesterolu. Wykazano, że zmniejszają ryzyko udaru po TIA, przy czym maksymalna korzyść występuje przy co najmniej 50% obniżeniu poziomu cholesterolu LDL lub osiągnięciu poziomu poniżej 70 mg/dl.
Chirurgia
W niektórych przypadkach może być zalecana operacja, szczególnie gdy istnieje zwężenie tętnicy szyjnej. Endarterektomia tętnicy szyjnej jest zalecana, jeśli zwężenie wynosi od 70 do 99%, a szacowane ryzyko powikłań operacyjnych jest mniejsze niż 6%.
Zmiany stylu życia
Najlepszym sposobem zapobiegania TIA jest zdrowa dieta, regularne ćwiczenia oraz niepalenie i niepicie nadmiernych ilości alkoholu. Te zmiany w stylu życia mogą zmniejszyć ryzyko problemów, takich jak zatykanie się tętnic przez substancje tłuszczowe (miażdżyca), wysokie ciśnienie krwi i wysoki cholesterol, które wszystkie mogą prowadzić do TIA.
Dieta
Niezdrowa dieta może zwiększyć szanse na TIA lub udar, ponieważ może podnieść ciśnienie krwi i poziom cholesterolu. Zazwyczaj zalecana jest dieta niskotłuszczowa, bogatobłonnikowa, obejmująca co najmniej 5 porcji świeżych owoców i warzyw dziennie oraz produkty pełnoziarniste.
Należy ograniczyć ilość spożywanej soli do nie więcej niż 6 gramów dziennie, ponieważ zbyt duża ilość soli podniesie ciśnienie krwi. 6 gramów soli to około jednej łyżeczki.
Aktywność fizyczna
Połączenie zdrowej diety z regularną aktywnością fizyczną to najlepszy sposób na utrzymanie zdrowej wagi. Regularne ćwiczenia mogą również pomóc obniżyć poziom cholesterolu i utrzymać ciśnienie krwi w bezpiecznym zakresie.
Dla większości ludzi zaleca się co najmniej 150 minut (2 godziny i 30 minut) aktywności o umiarkowanej intensywności, takiej jak jazda na rowerze lub szybki marsz, lub 75 minut aktywności o dużej intensywności, takiej jak bieganie, pływanie lub jazda na rowerze pod górkę, tygodniowo. Zaleca się również wykonywanie ćwiczeń wzmacniających przez 2 dni w tygodniu.
Zaprzestanie palenia
Palenie znacząco zwiększa ryzyko TIA lub udaru, ponieważ zwęża tętnice i sprawia, że krew łatwiej się krzepnie. Jeśli rzucisz palenie, możesz zmniejszyć ryzyko TIA lub udaru. Niepalenie poprawi również ogólny stan zdrowia i zmniejszy ryzyko rozwoju innych poważnych schorzeń, takich jak rak płuc i choroby serca.
Ograniczenie alkoholu
Nadmierne spożycie alkoholu może prowadzić do przyrostu wagi, wysokiego ciśnienia krwi i nieregularnego bicia serca (migotania przedsionków), co wszystko może zwiększyć ryzyko TIA lub udaru. Aby utrzymać ryzyko zdrowotne związane z alkoholem na niskim poziomie, jeśli pijesz większość tygodni, zarówno mężczyźni, jak i kobiety powinni nie pić więcej niż 14 jednostek tygodniowo.
Rokowanie i życie po TIA
TIA oferuje największą szansę na zapobieganie udarowi, jaką spotykają lekarze. TIA powinien być traktowany jako nagły przypadek medyczny, ponieważ do 80% udarów po TIA można zapobiec.
Wiele osób pyta, jak uniknąć udaru po TIA. Lekarz może udzielić indywidualnych porad, ale istnieją kroki, które każdy może podjąć, aby zmniejszyć ryzyko udaru.
Stosowanie się do zaleceń leczenia schorzeń zdrowotnych jest naprawdę ważnym sposobem zmniejszenia ryzyka udaru. Po TIA możesz potrzebować zacząć przyjmować jeden lub więcej rodzajów długoterminowych leków. Wiele schorzeń związanych z udarem ma niewiele objawów lub nie ma ich wcale. Więc kiedy zaczniesz przyjmować leki, prawdopodobnie nie będzie to miało zauważalnego wpływu na samopoczucie fizyczne. Ale przyjmowanie tych leków może znacząco zmniejszyć szansę na udar.
Jeśli masz jakiekolwiek problemy, takie jak skutki uboczne lub zapominanie o przyjmowaniu leków, porozmawiaj z farmaceutą lub lekarzem. Nie przerywaj przyjmowania żadnych leków przed rozmową z lekarzem lub farmaceutą. Przerwanie leczenia może zwiększyć ryzyko udaru.
Dokonanie zdrowych zmian w stylu życia również może pomóc obniżyć ryzyko – obejmują one bycie aktywnym, zdrowe odżywianie się, utrzymywanie zdrowej wagi, niepalenie i niepicie zbyt dużo alkoholu.
Jednym z badań wykazano, że nawet do 25% pacjentów przerwało przyjmowanie jednego lub więcej przepisanych leków w ciągu trzech miesięcy od rozpoczęcia, co sprawia, że edukacja pacjenta na temat TIA i przyszłego ryzyka udaru ma kluczowe znaczenie.
info Ten poradnik ma pomóc Ci zrozumieć schorzenie. Nie zastąpi rozmowy z lekarzem, który najlepiej zna Twoją sytuację.