Randomizowane badanie fazy III porównujące krótkie i długie podawanie venetoclax z rituxymab u pacjentów z nawracającym lub opornym przewlekłym chłoniakiem limfocytowym CLL
Zastosowanie acalabrytynibu i wenetoklaksu u pacjentów z przewlekłą białaczką limfocytową lub chłoniakiem limfocytowym małych komórek po nawrocie choroby
Badanie leku NX-5948 u dorosłych pacjentów z nawrotową lub oporną przewlekłą białaczką limfocytową lub chłoniakiem z małych limfocytów po wcześniejszym leczeniu inhibitorami BTK i BCL-2
Badanie oceniające bezpieczeństwo i skuteczność leku BGB-16673 w połączeniu z innymi lekami u pacjentów z nawrotowym lub opornym na leczenie nowotworem złośliwym z komórek B
Przewlekła białaczka limfocytowa to jeden z najczęstszych typów białaczki u dorosłych, która zwykle postępuje powoli. Gdy choroba powraca po leczeniu, mówimy o nawrocie. Wiele osób doświadcza kilku nawrotów w trakcie choroby, ale dostępne są metody leczenia, które mogą kontrolować objawy i wydłużać życie.
Czym jest przewlekła białaczka limfocytowa
Przewlekła białaczka limfocytowa to rodzaj nowotworu krwi, w którym szpik kostny (miękka tkanka wewnątrz kości) produkuje zbyt dużo limfocytów, czyli białych krwinek. Jest to jeden z najczęstszych typów białaczki u dorosłych w krajach zachodnich i stanowi od 25 do 30 procent wszystkich przypadków białaczki w Stanach Zjednoczonych.
Ta choroba zwykle rozwija się powoli i często dotyka osoby w wieku 65 lat i starsze, choć może wystąpić u osób już od 30 roku życia. Wiele osób dowiaduje się o chorobie przypadkowo, podczas rutynowych badań krwi, ponieważ mogą nie mieć żadnych objawów.
W przewlekłej białaczce limfocytowej zdrowe białe krwinki ulegają zmianie i stają się nowotworowe. Te nieprawidłowe komórki zaczynają się gromadzić w szpiku kostnym, a następnie rozprzestrzeniają się do węzłów chłonnych i innych tkanek, powodując powiększenie śledziony i wątroby.
Czym jest nawrot choroby
Kiedy przewlekła białaczka limfocytowa powraca po zakończeniu leczenia, mówimy o nawrocie. Często choroba nawraca powoli, więc możesz nie potrzebować natychmiastowego leczenia.
W przebiegu choroby możesz doświadczyć kilku nawrotów. Celem leczenia jest utrzymanie białaczki pod kontrolą. Gdy nie ma żadnych oznak aktywnej białaczki w organizmie, mówimy że choroba jest w remisji. Przewlekła białaczka limfocytowa zazwyczaj nie jest uleczalna, ale leczenie może ją kontrolować.
Niektóre osoby mają długi okres remisji, zanim choroba powróci. W takiej sytuacji mogą otrzymać te same leki, które stosowano jako pierwsze leczenie. Inni mogą potrzebować innych leków, zwłaszcza jeśli poprzednie leczenie nie działało wystarczająco dobrze lub jeśli remisja była krótka.
Decyzje dotyczące leczenia nawrotu
Nie zawsze potrzebujesz natychmiastowego leczenia po nawrocie. Jednak lekarz może zasugerować leczenie, jeśli masz objawy.
Plan leczenia nawrotu zależy od kilku czynników. Lekarz weźmie pod uwagę, jak długo choroba była w remisji oraz jakie leczenie otrzymywałeś wcześniej. Ważne jest również to, jak dobrze działały poprzednie metody leczenia oraz czy komórki białaczkowe mają zmiany w genach, szczególnie w genie TP53. Gen TP53 może się zmieniać z czasem, dlatego lekarze powtórzą badania, aby to sprawdzić.
Twoje ogólne zdrowie, kondycja fizyczna i osobiste preferencje również wpływają na wybór leczenia. Większość metod leczenia ma skutki uboczne, a niektóre leki mogą być bardziej odpowiednie dla Ciebie niż inne. Lekarz wybierze najlepszy lek, aby zmniejszyć ryzyko powikłań związanych z leczeniem.
Lekarz omówi z Tobą dostępne opcje i powie o różnych skutkach ubocznych leczenia. Wyjaśni również, co obejmuje każde leczenie, jak długo będzie trwało i jak często będziesz musiał udać się do szpitala.
Rodzaje leczenia nawrotowej białaczki
Najczęstsze metody leczenia nawrotowej lub opornej (gdy choroba nie reaguje na leczenie) przewlekłej białaczki limfocytowej to terapia celowana i chemioimmuniterapia.
Terapia celowana wykorzystuje leki, które atakują konkretne cząsteczki na komórkach nowotworowych lub wewnątrz nich, aby zatrzymać wzrost i rozprzestrzenianie się nowotworu. Chemioimmuniterapia łączy chemioterapię z przeciwciałami monoklonalnymi, które są rodzajem terapii celowanej.
Jeśli masz nawrotową białaczkę z delecją chromosomu 17p (gdy brakuje krótkiego ramienia chromosomu 17) lub mutacją genu TP53, leczenie zazwyczaj obejmuje terapię celowaną. Do najczęściej stosowanych leków terapii celowanej należą ibrutynib, akalabrutynib, zanubrutynib i wenetoklaks.
Kiedy choroba nawraca po raz pierwszy, niektóre osoby mogą otrzymać te same leki, które stosowano podczas pierwszego leczenia, jeśli miały długi okres remisji. W innych przypadkach lekarze mogą zaproponować inne leki, szczególnie jeśli poprzednie leczenie nie działało wystarczająco długo.
Celem leczenia jest maksymalizacja przeżycia i kontroli choroby przy jednoczesnym minimalizowaniu toksyczności, z ogólnym celem poprawy jakości życia.
Życie z przewlekłą białaczką limfocytową
Mimo że przewlekła białaczka limfocytowa zazwyczaj nie jest uleczalna, współczesne metody leczenia mogą wprowadzić chorobę w remisję, co oznacza brak objawów i oznak białaczki. W ciągu ostatnich dziesięciu lat opracowano nowe metody leczenia, które pomagają osobom z tą chorobą żyć dłużej.
Utrzymanie dobrej jakości życia podczas leczenia jest ważne. Pomóc może dbanie o zdrowie poprzez szczepienia, regularne ćwiczenia i zdrową dietę. Wsparcie emocjonalne poprzez grupy wsparcia również może być pomocne.
Opieka paliatywna może pomóc na każdym etapie choroby, łagodząc skutki uboczne i wspierając ogólne samopoczucie. Ten rodzaj opieki koncentruje się na poprawie jakości życia pacjentów i może być stosowany równolegle z leczeniem białaczki.
info Ten poradnik ma pomóc Ci zrozumieć schorzenie. Nie zastąpi rozmowy z lekarzem, który najlepiej zna Twoją sytuację.
Holandia
