Badanie pakrytynibu u pacjentów z ciężką małopłytkowością w stanach mielofibrozy
Badanie prowadzone w: Polska, Rumunia, Bułgaria, Włochy, Czechy, Francja, Węgry, Hiszpania
To badanie skupia się na testowaniu leku o nazwie pakrytynib u pacjentów z mielofibrozą, którzy mają ciężką małopłytkowość, czyli bardzo niską liczbę płytek krwi (poniżej 50 000 na mikrolitr). Badanie porównuje skuteczność pakrytynibu z innymi metodami leczenia wybieranymi przez lekarzy, takimi jak hydroksykarbamid, ruksolitynib, metyloprednizolon, danazol, prednizolon czy deksametazon.
Główne kryteria włączenia: Pacjenci muszą mieć jeden z trzech typów mielofibrozy (pierwotną, po czerwienicy prawdziwej lub po nadpłytkowości samoistnej), liczbę płytek krwi poniżej 50 000 na mikrolitr, powiększoną śledzionę o co najmniej 5 cm poniżej łuku żebrowego oraz nasilone objawy choroby. Wymagany jest wiek co najmniej 18 lat oraz odpowiednia ogólna wydolność organizmu.
Główne kryteria wykluczenia: Z badania wykluczone są osoby z innymi poważnymi schorzeniami, które mogłyby wpłynąć na udział w badaniu, osoby z niedawnym zawałem serca lub udarem, z niekontrolowanym nadciśnieniem, ciężką chorobą wątroby lub nerek, kobiety w ciąży lub karmiące piersią, oraz osoby z historią reakcji alergicznych na badany lek.
Cel badania: Głównym celem badania jest ocena, czy pakrytynib może skutecznie zmniejszyć rozmiar śledziony i poprawić objawy u pacjentów z mielofibrozą i ciężką małopłytkowością w okresie 24 tygodni leczenia.
Badany lek: Pakrytynib to silny i selektywny inhibitor niektórych enzymów zaangażowanych w proces chorobowy. Działa poprzez hamowanie określonych szlaków sygnałowych w organizmie, które przyczyniają się do rozwoju choroby, mając na celu zmniejszenie rozmiaru śledziony i poprawę objawów.
Badanie długoterminowego bezpieczeństwa luspaterceptu u pacjentów z zespołem mielodysplastycznym, beta-talasemią lub mielofibrozą, którzy wcześniej uczestniczyli w badaniach z luspaterceptem
Badanie prowadzone w: Włochy, Bułgaria, Grecja, Holandia, Hiszpania, Szwecja, Niemcy, Francja
To badanie obserwacyjne długoterminowe koncentruje się na monitorowaniu bezpieczeństwa leczenia luspaterceptem u pacjentów, którzy wcześniej uczestniczyli w innych badaniach klinicznych z tym lekiem. Obejmuje ono osoby z zespołem mielodysplastycznym, beta-talasemią lub mielofibrozą.
Główne kryteria włączenia: Pacjenci muszą mieć co najmniej 18 lat i aktualnie uczestniczyć w badaniu z luspaterceptem, odnosząc korzyści z leczenia, lub znajdować się w fazie obserwacyjnej po wcześniejszym leczeniu tym lekiem. Wymagane jest przestrzeganie zasad poprzedniego badania oraz stosowanie skutecznej antykoncepcji u kobiet i mężczyzn w wieku rozrodczym.
Główne kryteria wykluczenia: Z badania wykluczeni są pacjenci, którzy nie uczestniczyli wcześniej w badaniach z luspaterceptem, osoby z progresją do ostrej białaczki szpikowej lub z innymi typami nowotworów.
Cel badania: Głównym celem jest ocena długoterminowego bezpieczeństwa luspaterceptu, w tym monitorowanie ewentualnej progresji do ostrej białaczki szpikowej lub rozwoju innych typów nowotworów u pacjentów stosujących ten lek przez dłuższy czas.
Badany lek: Luspatercept jest lekiem podawanym w formie iniekcji podskórnych, który wspomaga dojrzewanie czerwonych krwinek. Działa poprzez wiązanie się z określonymi białkami w organizmie, co pomaga regulować produkcję czerwonych krwinek.
Badanie momelotinibu i luspaterceptu u pacjentów z mielofibrozą zależną od przetoczeń
Badanie prowadzone w: Włochy, Hiszpania, Francja, Niemcy
To badanie testuje kombinację dwóch leków – momelotinibu (podawanego doustnie w tabletkach) i luspaterceptu (podawanego w iniekcjach podskórnych) – u pacjentów z mielofibrozą, którzy są zależni od przetoczeń czerwonych krwinek.
Główne kryteria włączenia: Pacjenci muszą mieć co najmniej 18 lat i potwierdzoną diagnozę pierwotnej mielofibrozy lub mielofibrozy po czerwienicy prawdziwej/nadpłytkowości samoistnej. Muszą być albo nowymi pacjentami w leczeniu inhibitorami JAK, albo mieć za sobą co najmniej 90 dni leczenia takimi lekami jak ruksolitynib lub fedratynib. Wymagane jest regularne zapotrzebowanie na przetoczenia czerwonych krwinek lub niski poziom hemoglobiny w ciągu 8 tygodni przed rozpoczęciem badania.
Główne kryteria wykluczenia: Badanie dostępne jest wyłącznie dla pacjentów z mielofibrozą spełniających określone kryteria włączenia.
Cel badania: Głównym celem jest ocena, czy kombinacja momelotinibu i luspaterceptu może pomóc pacjentom osiągnąć niezależność od przetoczeń (brak potrzeby przetoczeń przez 12 tygodni) w ciągu 24 tygodni leczenia.
Badane leki: Momelotyniib działa poprzez blokowanie określonych szlaków w organizmie odpowiedzialnych za produkcję krwinek, co może pomóc w zmniejszeniu objawów mielofibrozy. Luspatercept wspomaga produkcję czerwonych krwinek, co może zmniejszyć zapotrzebowanie na przetoczenia krwi.
Badanie taskwinimodu u pacjentów z mielofibrozą oporną lub nietolerującą inhibitory JAK2
Badanie prowadzone w: Holandia, Niemcy
To badanie testuje lek o nazwie taskvinimod w różnych dawkach (0,25 mg, 0,5 mg i 1 mg) u pacjentów z mielofibrozą, którzy nie odpowiedzieli na leczenie inhibitorami JAK lub nie tolerują takiego leczenia.
Główne kryteria włączenia: Pacjenci muszą mieć potwierdzoną diagnozę pierwotnej mielofibrozy lub mielofibrozy po czerwienicy prawdziwej/nadpłytkowości samoistnej na podstawie biopsji szpiku kostnego nie starszej niż 6 miesięcy. Wymagane jest wcześniejsze leczenie inhibitorem JAK, które okazało się nieskuteczne lub nietolerowane. Śledziona musi być powiększona o co najmniej 5 cm poniżej łuku żebrowego, a pacjent musi mieć co najmniej 18 lat.
Główne kryteria wykluczenia: Wykluczone są osoby, które nie mogą przerwać stosowania innych leków mogących interferować z badanym lekiem, osoby z ciężkimi problemami kardiologicznymi, wątrobowymi lub nefrologicznymi, kobiety w ciąży lub karmiące, osoby z aktywnym zakażeniem wymagającym antybiotykoterapii, osoby z znaną alergią na badany lek oraz te, które uczestniczyły w innym badaniu klinicznym w ciągu ostatnich 30 dni.
Cel badania: Badanie jest podzielone na dwie fazy. Pierwsza faza ma na celu określenie bezpieczeństwa i odpowiedniej dawki taskwinimodu. Druga faza ocenia, jak skutecznie lek zmniejsza rozmiar śledziony po 24 tygodniach leczenia.
Badany lek: Taskvinimod jest lekiem przyjmowanym doustnie raz dziennie, który celuje w określone białka przyczyniające się do wzrostu komórek nowotworowych, mając na celu zmniejszenie rozmiaru śledziony i poprawę objawów.
Badanie navtemadlinu u pacjentów z mielofibrozą oporną na inhibitory JAK
Badanie prowadzone w: Chorwacja, Rumunia, Hiszpania, Polska, Bułgaria, Portugalia, Litwa, Włochy, Francja, Węgry, Grecja, Czechy, Niemcy
To badanie testuje lek navtemadlin (znany również jako KRT-232) u pacjentów z pierwotną mielofibrozą lub mielofibrozą rozwiniętą po innych stanach, którzy nie odpowiedzieli na leczenie inhibitorami JAK.
Główne kryteria włączenia: Pacjenci muszą być dorosłymi w wieku co najmniej 18 lat z potwierdzoną diagnozą pierwotnej mielofibrozy, mielofibrozy po czerwienicy prawdziwej lub po nadpłytkowości samoistnej. Muszą być sklasyfikowani jako wysokiego, pośredniego-2 lub pośredniego-1 ryzyka według systemu DIPSS. Wymagane jest wcześniejsze leczenie inhibitorem JAK, które okazało się nieskuteczne lub choroba powróciła. Pacjent musi mieć stan sprawności ECOG wynoszący 2 lub mniej oraz typ mielofibrozy TP53 dzikiego typu.
Główne kryteria wykluczenia: Szczegółowe kryteria wykluczenia nie zostały podane w źródle.
Cel badania: Głównym celem jest ocena, czy navtemadlin może skutecznie zmniejszyć rozmiar śledziony u pacjentów z mielofibrozą oporną na inhibitory JAK. Badanie porównuje navtemadlin z najlepszą dostępną terapią.
Badany lek: Navtemadlin (KRT-232) jest lekiem przyjmowanym doustnie, który działa poprzez hamowanie białka pomagającego komórkom nowotworowym przetrwać, tym samym promując ich śmierć.
Badanie selineksoru u pacjentów z wcześniej leczoną mielofibrozą
Badanie prowadzone w: Włochy, Hiszpania
To badanie ocenia skuteczność i bezpieczeństwo leku selineksor, przyjmowanego w formie tabletek, u pacjentów, którzy już otrzymali leczenie mielofibrozy.
Główne kryteria włączenia: Pacjenci muszą mieć potwierdzoną diagnozę mielofibrozy w oparciu o najnowszy raport patologiczny. Wymagane jest wcześniejsze leczenie inhibitorami JAK przez co najmniej 6 miesięcy oraz mierzalne powiększenie śledziony (objętość co najmniej 450 cm³ w badaniu MRI lub CT). Pacjenci muszą mieć co najmniej 18 lat, stan sprawności ECOG wynoszący 2 lub mniej oraz odpowiednią liczbę płytek krwi i neutrofilów.
Główne kryteria wykluczenia: Pacjenci, którzy nie byli wcześniej leczeni z powodu mielofibrozy, nie mogą uczestniczyć. Istnieją również kryteria dotyczące wieku i grup wrażliwych.
Cel badania: Badanie ma na celu ocenę, jak dobrze selineksor działa w porównaniu z terapią wybraną przez lekarza u pacjentów, którzy już otrzymali leczenie mielofibrozy. Monitorowane będą zmiany w rozmiarze śledziony i objawy choroby.
Badany lek: Selineksor działa poprzez blokowanie białka pomagającego komórkom nowotworowym rosnąć i rozprzestrzeniać się. Jest to selektywny inhibitor eksportu jądrowego, rodzaj ukierunkowanej terapii przeciwnowotworowej.
Badanie luspaterceptu w leczeniu niedokrwistości u dorosłych z mielofibrozą otrzymujących leczenie inhibitorami JAK2 i wymagających przetoczeń czerwonych krwinek
Badanie prowadzone w: Włochy, Polska, Rumunia, Francja, Hiszpania, Grecja, Irlandia, Belgia, Niemcy, Czechy, Węgry, Austria
To badanie testuje luspatercept (podawany w iniekcjach podskórnych) w porównaniu z placebo u pacjentów z mielofibrozą, którzy wymagają regularnych przetoczeń czerwonych krwinek i jednocześnie otrzymują leczenie inhibitorem JAK2.
Główne kryteria włączenia: Pacjenci muszą mieć co najmniej 18 lat z potwierdzoną diagnozą pierwotnej mielofibrozy lub mielofibrozy rozwiniętej po innych stanach. Wymagane jest regularne zapotrzebowanie na przetoczenia czerwonych krwinek (4-12 jednostek w ciągu 12 tygodni, bez przerwy dłuższej niż 6 tygodni). Pacjenci muszą otrzymywać ciągłe leczenie inhibitorem JAK2 przez co najmniej 32 tygodnie, ze stabilną dawką przez co najmniej 16 tygodni przed włączeniem do badania.
Główne kryteria wykluczenia: Wykluczone są osoby bez niedokrwistości związanej z mielofibrozą oraz te, które nie otrzymują leczenia inhibitorem JAK2.
Cel badania: Głównym celem jest ocena, czy luspatercept może pomóc pacjentom osiągnąć niezależność od przetoczeń przez co najmniej 12 tygodni, potencjalnie poprawiając jakość życia poprzez zmniejszenie częstotliwości potrzebnych przetoczeń.
Badany lek: Luspatercept pomaga organizmowi produkować więcej czerwonych krwinek poprzez wiązanie się z określonymi białkami zaangażowanymi w dojrzewanie erytrocytów.
Badanie bezpieczeństwa i skuteczności navtemadlinu i ruksolitinibu u pacjentów z mielofibrozą, którzy mają suboptymalne odpowiedzi na ruksolitinib
Badanie prowadzone w: Włochy, Francja
To badanie testuje kombinację navtemadlinu (znanego również jako KRT-232) i ruksolitinibu, oba przyjmowane doustnie w formie tabletek, u pacjentów z mielofibrozą, którzy nie uzyskali wystarczającej odpowiedzi na sam ruksolitinib.
Główne kryteria włączenia: Pacjenci muszą mieć co najmniej 18 lat z potwierdzoną diagnozą pierwotnej mielofibrozy, mielofibrozy po czerwienicy prawdziwej lub po nadpłytkowości samoistnej. Wymagane jest wcześniejsze leczenie ruksolitinibem przez co najmniej 18 tygodni, ze stabilną dawką przez 8 tygodni przed włączeniem. Śledziona musi być powiększona do co najmniej 5 cm poniżej łuku żebrowego lub mieć objętość co najmniej 450 cm³. Pacjent musi mieć co najmniej 2 objawy związane ze schorzeniem.
Główne kryteria wykluczenia: Szczegółowe kryteria nie zostały podane w źródle.
Cel badania: Badanie ma na celu określenie najlepszej dawki KRT-232 w połączeniu z ruksolitinibem oraz ocenę, czy ta kombinacja może zmniejszyć rozmiar śledziony i poprawić objawy u pacjentów, którzy nie uzyskali wystarczającej odpowiedzi na sam ruksolitinib.
Badane leki: KRT-232 działa poprzez hamowanie białka MDM2, co prowadzi do aktywacji szlaku p53 i promuje śmierć komórek nowotworowych. Ruksolitinib jest inhibitorem kinazy janusowej (JAK), który pomaga kontrolować szlaki sygnałowe odpowiedzialne za produkcję krwinek i funkcję immunologiczną.
Podsumowanie
Obecnie prowadzonych jest 8 badań klinicznych dotyczących pierwotnej mielofibrozy, obejmujących różne podejścia terapeutyczne i grupy pacjentów. Badania są prowadzone w wielu krajach europejskich, z największą liczbą badań realizowanych we Włoszech, Francji, Hiszpanii i Niemczech.
Znaczna część badań koncentruje się na pacjentach, którzy nie odpowiedzieli na standardowe leczenie inhibitorami JAK lub nie mogą ich tolerować. Testowane są zarówno nowe leki w monoterapii (pakrytynib, taskvinimod, navtemadlin, selineksor), jak i kombinacje leków (momelotyniib z luspaterceptem, navtemadlin z ruksolitinibem).
Kilka badań skupia się na specyficznych podgrupach pacjentów, takich jak osoby z ciężką małopłytkowością czy zależne od przetoczeń krwi. Luspatercept pojawia się w trzech różnych badaniach, co wskazuje na duże zainteresowanie tym lekiem jako potencjalnym wsparciem w leczeniu niedokrwistości związanej z mielofibrozą.
Główne cele badań to zmniejszenie rozmiaru śledziony, osiągnięcie niezależności od przetoczeń, poprawa objawów oraz ocena długoterminowego bezpieczeństwa nowych terapii. Większość badań wykorzystuje okres obserwacji 24 tygodni jako kluczowy punkt czasowy do oceny skuteczności leczenia.
Austria
