Skuteczność rosuwastatyny, ezetymibu i bempedoic acid w osiągnięciu LDL‑C <55 mg/dl u pacjentów z tętnicami obwodowymi, miażdżycą wieńcową i hipercholesterolemią
Ocena skuteczności bempedoic acid w połączeniu z lekami (ezetimibe, atorvastatin, rosuvastatin) u pacjentów z miażdżycą wieńcową bez zdarzeń sercowo‑naczyniowych
Miażdżyca tętnicy wieńcowej to stan, w którym blaszki miażdżycowe gromadzą się stopniowo w ścianach tętnic dostarczających krew do serca. To powolny proces, który może przez lata nie dawać objawów, ale w efekcie prowadzić do poważnych powikłań, takich jak zawał serca.
Czym jest miażdżyca tętnicy wieńcowej
Miażdżyca tętnicy wieńcowej to stopniowe gromadzenie się blaszki miażdżycowej w ścianach tętnic wieńcowych, czyli naczyń krwionośnych, które dostarczają krew bogatą w tlen do mięśnia sercowego. Blaszka miażdżycowa to lepka substancja złożona z tłuszczu, cholesterolu, wapnia i innych substancji znajdujących się we krwi.
W miarę jak blaszka się nawarstwie, ściana tętnicy staje się grubsza i twardsza. To tak zwane „twardnienie tętnic" jest zwykle cichym procesem we wczesnych stadiach – możesz nie zauważać objawów przez długi czas. W końcu jednak, gdy blaszka rośnie, światło tętnicy (jej wewnętrzny kanał) zwęża się, pozostawiając mniej miejsca na przepływ krwi. Oznacza to, że mniej krwi dociera do serca.
Miażdżyca różni się od arteriosklerózy, choć oba terminy są często mylone. Arterioskleroza oznacza twardnienie tętnic, co sprawia, że stają się one grubsze i mniej elastyczne – może mieć kilka różnych przyczyn. Miażdżyca, która rozwija się z gromadzenia blaszek, jest jednym z powszechnych typów arteriosklerózy.
Objawy choroby
Ból w klatce piersiowej i duszność podczas chodzenia to charakterystyczne objawy miażdżycy tętnicy wieńcowej. Niestety, we wczesnych stadiach gromadzenia się blaszki pacjenci mogą w ogóle nie wykazywać żadnych objawów, co sprawia, że miażdżycę trudno wcześnie wykryć.
Możesz nie mieć objawów miażdżycy, dopóki nie pojawią się powikłania, takie jak zawał serca czy udar. Pacjenci, szczególnie ci z innymi czynnikami ryzyka, powinni zwracać uwagę na wszelkie nowe objawy, zwłaszcza na ból lub duszność, która budzi ich ze snu lub występuje w spoczynku.
Stały przepływ krwi może prowadzić do erozji lub pęknięcia blaszki, co powoduje tworzenie się skrzepu krwi. Zwężona tętnica jest jak autostrada ograniczona do jednego pasa. Ale skrzep krwi to jak barykada w środku drogi – blokuje przepływ krwi do określonych narządów lub tkanek, które tętnica normalnie zasila. Skutki dla organizmu zależą od tego, gdzie tworzy się skrzep krwi. Na przykład blokady w tętnicy wieńcowej pozbawiają serce krwi bogatej w tlen, prowadząc do zawału serca.
Jak często występuje
Miażdżyca jest bardzo powszechna. Powikłania związane z gromadzeniem się blaszki, w tym zawały serca i udary, są wiodącą przyczyną zgonów na całym świecie.
W Ameryce około połowa ludzi w wieku od 45 do 84 lat ma miażdżycę. Choroba wieńcowa serca (miażdżyca tętnic wieńcowych) dotyka ponad 18 milionów dorosłych powyżej 20 roku życia tylko w Stanach Zjednoczonych.
Jak rozwija się choroba
Blaszka często zaczyna się gromadzić w dzieciństwie i pogarsza wraz z wiekiem. Dokładna przyczyna jest nieznana, ale naukowcy uważają, że to gromadzenie się zaczyna, gdy dochodzi do uszkodzenia tętnic. To uszkodzenie może być spowodowane niezdrowym stylem życia.
Czynniki, które zwiększają ryzyko miażdżycy tętnicy wieńcowej, obejmują:
Palenie tytoniu
Wysokie ciśnienie krwi
Wysoki poziom cholesterolu
Historia rodzinna miażdżycy lub choroby serca
Nieaktywny tryb życia
Nadwaga lub otyłość
Cukrzyca
Posiadanie więcej niż jednego czynnika ryzyka może jeszcze bardziej zwiększyć ryzyko. Większość powyższych czynników ryzyka można kontrolować.
Dwie rzeczy mogą wystąpić w miejscu, gdzie rozwija się blaszka. Blaszka może narastać z czasem i stopniowo zwężać tętnicę serca. Lub blaszka może się pęknąć, powodując tworzenie się skrzepu krwi na jej powierzchni. Jeśli którykolwiek z tych procesów wystąpi, może dojść do zablokowania tętnicy, co może prowadzić do zawału serca lub udaru.
Leczenie miażdżycy tętnicy wieńcowej
Leczenie choroby wieńcowej serca może pomóc w opanowaniu objawów i zmniejszeniu ryzyka dalszych problemów. Chorobę wieńcową można skutecznie leczyć za pomocą połączenia zmian stylu życia, leków i w niektórych przypadkach zabiegów chirurgicznych.
Leki rozrzedzające krew to rodzaj leków, które mogą pomóc zmniejszyć ryzyko zawału serca poprzez rozrzedzenie krwi i zapobieganie jej krzepnięciu. Powszechne leki rozrzedzające krew obejmują aspirynę w małej dawce, klopidogrel, rywaroksaban, tikagrelior i prasugrel.
Statyny to leki obniżające poziom cholesterolu. Jeśli masz wysoki poziom cholesterolu, mogą być przepisane statyny. Większość osób zaczyna od atorwastatyny, ale inne statyny obejmują simwastatynę, rozuwastatynę, prawastatynę i fluwastatynę. Statyny działają poprzez spowolnienie produkcji cholesterolu LDL (zwanego „złym cholesterolem") w wątrobie.
Beta-blokery, w tym atenolol, bisoprolol, metoprolol i nebivolol, są często stosowane w leczeniu dławicy piersiowej i wysokiego ciśnienia krwi. Działają poprzez blokowanie działania określonego hormonu w organizmie, co spowalnia bicie serca.
Azotany są stosowane w celu rozszerzenia naczyń krwionośnych.
Wiele różnych leków stosowanych w leczeniu choroby wieńcowej może mieć działania niepożądane, więc może upłynąć trochę czasu, zanim znajdziesz taki, który działa dla ciebie. Leków na serce nie należy nagle przerywać bez porady lekarza, ponieważ istnieje ryzyko, że może to pogorszyć objawy.
W niektórych przypadkach może być zalecane leczenie chirurgiczne. Angioplastyka to zabieg, w którym usuwa się blokady ze ścian tętnic w celu poprawy przepływu krwi do serca. Leczenie chirurgiczne nie rozwiązuje trwale problemów kardiologicznych pacjenta, nawet jeśli operacja jest całkowicie udana.
Zmiany stylu życia
Jeśli zdiagnozowano u ciebie chorobę wieńcową serca, proste zmiany stylu życia mogą zmniejszyć ryzyko wystąpienia dalszych epizodów. Na przykład rzucenie palenia po zawale serca szybko zmniejsza ryzyko przyszłego zawału serca do poziomu zbliżonego do niepalących.
Inne zmiany stylu życia, takie jak zdrowsze odżywianie się i regularne ćwiczenia, również zmniejszą przyszłe ryzyko choroby serca.
Jednym z pierwszych i najlepszych kroków, jakie możesz podjąć, aby poprawić swoje zdrowie, jest spożywanie odpowiednich produktów dla swojego organizmu. Zdrowe odżywianie jest szczególnie ważne dla osób z chorobą wieńcową serca, które powinny unikać tłuszczów nasyconych i trans, produktów o wysokiej zawartości cholesterolu oraz słonych potraw.
Staraj się nie postrzegać diety jako ograniczenia. Zamiast tego skup się na dokonywaniu zdrowych dla serca wyborów, takich jak:
Kontrolowanie wielkości porcji
Jedzenie większej ilości owoców i warzyw
Wybieranie produktów pełnoziarnistych zamiast tych z oczyszczonej mąki
Wybieranie chudego białka, takiego jak piersi kurczaka, ryby
Lekarz zawsze kieruje pacjentów do rehabilitacji kardiologicznej. Rehabilitacja obejmuje nadzorowany program ćwiczeń. Większość ludzi nie ćwiczyła przed wystąpieniem choroby. Podczas rehabilitacji omawiane są również dieta i techniki utraty wagi. Jest to motywujące dla ludzi, a co równie ważne, jesteś z innymi osobami, które mają podobny problem, więc nie jesteś odosobniony.
Życie z chorobą
Życie w zdrowiu z miażdżycą jest możliwe i ważne. Miażdżyca jest powszechna i często nie ma objawów, dopóki nie nastąpi poważne uszkodzenie. Świadomość ryzyka choroby i regularne badania kontrolne mogą pomóc w wykryciu problemów na wczesnym etapie.
Jeśli masz objawy ostrzegawcze miażdżycy, powiedz o tym pracownikowi służby zdrowia. Wczesne leczenie może zmniejszyć ryzyko zagrażających życiu powikłań.
Posiadanie wyższej jakości życia i dłuższej średniej długości życia jest osiągalne dzięki determinacji i właściwej postawie. Ważne jest, aby kontynuować regularne wizyty u lekarza, przyjmować przepisane leki zgodnie z zaleceniami oraz przestrzegać zmian stylu życia.
Cholesterol jest mierzony za pomocą badania krwi znanego jako profil lipidowy lub panel lipidowy. Badanie powinno mierzyć całkowity cholesterol, cholesterol LDL („zły"), cholesterol HDL („dobry") i triglicerydy. Porozmawiaj ze swoim lekarzem o docelowych poziomach cholesterolu.
info Ten poradnik ma pomóc Ci zrozumieć schorzenie. Nie zastąpi rozmowy z lekarzem, który najlepiej zna Twoją sytuację.
Austria
