Nowotwór piersi in situ

Czym jest nowotwór piersi in situ

Przewodowy rak piersi in situ (ang. ductal carcinoma in situ, w skrócie DCIS) to rodzaj bardzo wczesnego raka piersi, w którym komórki nowotworowe rozwijają się wzdłuż wyściółki przewodów mlekowych w jednej lub obu piersiach1. Przewody mlekowe to rurkowate struktury, które przenoszą mleko z płatów piersi do brodawek, umożliwiając karmienie piersią1.

Określenie "in situ" oznacza, że komórki rakowe znajdują się w określonym miejscu, czyli w tym przypadku wewnątrz przewodów mlekowych1. Lekarze mogą opisywać DCIS różnymi terminami, takimi jak rak przedinwazyjny, nieinwazyjny lub śródprzewodowa neoplazja nabłonkowa2.

Kluczową cechą DCIS jest to, że komórki rakowe nie przekroczyły ścian przewodów mlekowych i nie rozpoczęły rozprzestrzeniania się do otaczającej tkanki piersi1. DCIS zazwyczaj nie daje przerzutów, czyli nie rozprzestrzenia się do innych narządów w organizmie, tak jak robią to agresywne lub inwazyjne nowotwory1.

DCIS i inwazyjny rak piersi to nie to samo. W przypadku inwazyjnego raka piersi komórki nowotworowe przerwały ścianę przewodów i rozprzestrzeniły się do otaczającej tkanki piersi2. Wtedy istnieje możliwość, że komórki mogą się rozprzestrzenić do pobliskich węzłów chłonnych lub innych części ciała2.

U niektórych osób, jeśli DCIS nie jest leczony, może przekształcić się w raka inwazyjnego2. Dlatego rozmowa z lekarzem jest tak ważna – może on omówić opcje leczenia, które pomogą zmniejszyć to ryzyko1.

Jak często występuje

Przewodowy rak piersi in situ jest powszechną postacią raka piersi wśród kobiet, stanowiąc 20% do 25% wszystkich nowych rozpoznań raka piersi każdego roku1. Rocznie około 7300 kobiet w Wielkiej Brytanii otrzymuje diagnozę DCIS2.

Mężczyźni również mogą zachorować na DCIS, ale jest to bardzo rzadkie – stanowi mniej niż 0,1% wszystkich rozpoznań nowotworowych1. Mężczyźni nie mają programu badań przesiewowych piersi, ponieważ DCIS i rak piersi są u nich tak rzadkie2.

Przypadki DCIS są obecnie częściej rozpoznawane niż w przeszłości. Eksperci uważają, że wynika to z faktu, że więcej osób jest diagnozowanych i leczonych, a nie z tego, że więcej osób choruje na DCIS1. Wzrost wykrywalności wynika głównie z wprowadzenia rutynowych mammografii jako części programów badań przesiewowych raka piersi3.

Objawy

DCIS jest obecnie częściej rozpoznawany niż w przeszłości. Często jest wykrywany u kobiet podczas mammografii wykonywanej w ramach programów badań przesiewowych raka piersi2.

Wiele osób nie ma żadnych objawów w momencie diagnozy2. Niewielka liczba osób może jednak doświadczać następujących objawów:

• guzek w piersi2
• wydzielina z brodawki, która może być zakrwawiona2
• wysypka na brodawce, która może być czerwona i łuszcząca się2

Przed powszechnym stosowaniem mammografii DCIS był rzadko wykrywany4. Obecnie jednak DCIS stanowi 20% diagnoz raka piersi i byłby piątym najczęstszym nowotworem u kobiet, gdyby był klasyfikowany niezależnie4.

Stopnie zaawansowania

Lekarze używają stopnia zaawansowania i stadium nowotworu, aby pomóc w podjęciu decyzji o potrzebnym leczeniu2. Stopień zaawansowania opisuje, jak nieprawidłowe wyglądają komórki pod mikroskopem, natomiast stadium określa, jak duży jest nowotwór i jak daleko się rozprzestrzenił2.

Stopień zaawansowania DCIS dzieli się na:

• niski stopień (wolniej rosnący)2
• stopień pośredni2
• wysoki stopień (szybciej rosnący)2

Lekarze uważają, że DCIS o wysokim stopniu zaawansowania ma większe prawdopodobieństwo nawrotu po leczeniu oraz rozprzestrzenienia się do otaczającej tkanki piersi, czyli przekształcenia w raka inwazyjnego2.

DCIS jest rakiem przedinwazyjnym piersi. Komórki rakowe znajdują się w przewodach piersi i nie rozpoczęły rozprzestrzeniania się2. Jest często nazywany rakiem piersi w "stadium zero"4.

Rozpoznanie

DCIS to zmiany nowotworowe piersi, zazwyczaj zlokalizowane w przewodach piersi, bez dowodów na inwazję do otaczającej tkanki3. Rozpoznanie DCIS znacznie wzrosło w ostatnim czasie od czasu wprowadzenia rutynowych mammografii przesiewowych3.

Mammografia jest głównym narzędziem wykrywania DCIS. Wiele przypadków DCIS jest wykrywanych podczas rutynowych badań przesiewowych, zanim pojawią się jakiekolwiek objawy. W przypadku podejrzenia nieprawidłowości lekarz może zlecić dodatkowe badania.

Do dodatkowych badań diagnostycznych mogą należeć biopsja, czyli pobranie próbki tkanki z piersi do badania pod mikroskopem2. Biopsja pomaga lekarzowi potwierdzić diagnozę i określić charakterystykę komórek nowotworowych.

Leczenie

Podejścia terapeutyczne do DCIS obejmują operację, radioterapię i dodatkową terapię hormonalną3.

Operacja jest często pierwszym krokiem w leczeniu DCIS. Może to być lumpektomia (usunięcie guza wraz z niewielką ilością otaczającej zdrowej tkanki) lub mastektomia (usunięcie całej piersi). Wybór procedury zależy od wielu czynników, w tym rozmiaru i lokalizacji DCIS oraz preferencji pacjentki.

Po operacji wielu pacjentkom zaleca się radioterapię, aby zmniejszyć ryzyko nawrotu nowotworu. Radioterapia wykorzystuje promieniowanie o wysokiej energii do niszczenia pozostałych komórek rakowych.

W niektórych przypadkach może być zalecana dodatkowa terapia hormonalna. Jednak badanie przeprowadzone przez naukowców sugeruje, że w większości przypadków DCIS skutki uboczne terapii hormonalnej mogą przewyższać jej korzyści4. Decyzja o zastosowaniu terapii hormonalnej powinna być podejmowana indywidualnie, po konsultacji z lekarzem.

Obecnie standardem opieki jest leczenie DCIS podobnie jak wczesnego stadium inwazyjnego raka piersi4. Jednak nie wszystkie metody leczenia inwazyjnego raka piersi mogą być optymalne dla DCIS4.

Rokowania

DCIS jest wysoce uleczalny, a rokowania są doskonałe1. Ta wczesna postać raka piersi jest zwykle uleczalna przy odpowiednim leczeniu1.

Chociaż DCIS nie może się rozprzestrzenić poza pierś, w niektórych przypadkach może przekształcić się w inwazyjny rak przewodowy – który może się rozprzestrzenić poza pierś1. Dlatego tak ważna jest rozmowa z lekarzem. Może on omówić opcje leczenia, które pomogą zmniejszyć to ryzyko1.

Zmiany w błonie podstawnej (warstwie tkanki otaczającej przewody mlekowe) zmieniłyby diagnozę z DCIS na inwazyjny rak piersi3. DCIS charakteryzuje się proliferacją nieprawidłowych komórek nabłonkowych ograniczonych do wnętrza błony podstawnej3.