Choroby rzadkie
Badane cząsteczki
Lokalizacje
Badania z rekrutacją w toku są na początku listy
5 badań klinicznych w tym schorzeniu
Badanie leku Orforglipron u kobiet z wysiłkowym nietrzymaniem moczu i otyłością lub nadwagą
CzechyWpływ miejscowego leczenia estrogenem na parametry krzepnięcia u kobiet po menopauzie z atrofią pochwy: badanie z użyciem nomegestrolu i estradiolu hemihydratu
DaniaBadanie skuteczności solifenacyny i mirabegronu u dzieci z nadreaktywnym pęcherzem i nietrzymaniem moczu w ciągu dnia
DaniaBadanie terapii komórkowej z komórek macierzystych w nietrzymaniu moczu u pacjentów po prostatektomii radykalnej
PolskaW skrócie
Nietrzymanie moczu to niekontrolowany wyciek moczu, który dotyka miliony ludzi na całym świecie. Wbrew powszechnemu przekonaniu, nie jest to normalna część starzenia się – dostępne są skuteczne metody leczenia, które mogą znacząco poprawić jakość życia.
Nietrzymanie moczu to utrata kontroli nad pęcherzem moczowym, która prowadzi do niezamierzonego wycieku moczu. Jest to częsty problem zdrowotny, który może negatywnie wpływać na codzienne życie. Wiele osób uważa, że nietrzymanie moczu jest normalną częścią starzenia się i nie można nic z tym zrobić. To nieprawda – chociaż ryzyko nietrzymania moczu wzrasta wraz z wiekiem, może ono wystąpić u każdego, niezależnie od wieku.
Nietrzymanie moczu jest bardzo powszechne. Około 62% kobiet w wieku 20 lat i starszych ma jakąś formę nietrzymania moczu. U mężczyzn problem ten dotyczy nieco mniej niż 14% populacji. Szacuje się, że w samych Stanach Zjednoczonych problem ten dotyka około 20 milionów osób.
Układ moczowy składa się z wielu różnych narządów. Narządy te współpracują ze sobą, aby filtrować, przechowywać i usuwać odpady z organizmu w postaci moczu. Gdy układ moczowy działa prawidłowo, zazwyczaj mamy czas, aby dostać się do toalety i nie dochodzi do wycieku moczu. Nietrzymanie moczu występuje, gdy te części nie działają tak, jak powinny.
Istnieje kilka różnych typów nietrzymania moczu. Każdy typ ma różne przyczyny, charakterystykę i czynniki wywołujące. Rozpoznanie typu nietrzymania jest ważnym krokiem w wyborze odpowiedniego leczenia.
Nietrzymanie moczu wysiłkowe występuje, gdy mocz wycieka w momentach, gdy pęcherz jest pod naciskiem – na przykład podczas kaszlu, kichania, śmiechu, podnoszenia ciężkich przedmiotów lub aktywności fizycznej. Ten typ jest wynikiem osłabienia lub uszkodzenia mięśni używanych do zapobiegania oddawaniu moczu, takich jak mięśnie dna miednicy i zwieracz cewki moczowej. Jest to najczęstszy typ nietrzymania moczu i występuje u niemal jednej trzeciej młodych kobiet po porodzie, a jeszcze częściej u starszych kobiet, szczególnie po menopauzie.
Nietrzymanie moczu naglące, czasami nazywane pęcherzem nadreaktywnym, występuje, gdy odczuwamy nagłą, silną potrzebę oddania moczu i dochodzi do wycieku przed dotarciem do toalety. Jest to zazwyczaj wynik nadmiernej aktywności mięśni wypieraczy, które kontrolują pęcherz. Nietrzymanie naglące jest najczęstsze u osób starszych. Może czasami być oznaką infekcji dróg moczowych i może również występować w niektórych stanach neurologicznych, takich jak stwardnienie rozsiane i urazy rdzenia kręgowego.
Nietrzymanie moczu mieszane występuje, gdy osoba doświadcza objawów zarówno nietrzymania wysiłkowego, jak i naglącego.
Nietrzymanie moczu z przepełnienia występuje, gdy pęcherz nie opróżnia się całkowicie, co powoduje, że zbyt dużo moczu pozostaje w pęcherzu. Pęcherz staje się przepełniony i dochodzi do wycieku moczu. Ta forma jest najczęstsza u mężczyzn. Niektóre z przyczyn obejmują guzy, kamienie nerkowe, cukrzycę i niektóre leki.
Nietrzymanie moczu funkcjonalne występuje, gdy niepełnosprawność fizyczna lub umysłowa, problemy z mówieniem lub inny problem uniemożliwia dotarcie do toalety na czas. Na przykład ktoś z zapaleniemstawów może mieć trudności z rozpinaniem spodni, a osoba z chorobą Alzheimera może nie rozpoznawać potrzeby skorzystania z toalety.
Całkowite nietrzymanie moczu może być spowodowane problemem z pęcherzem od urodzenia, urazem rdzenia kręgowego lub małym, podobnym do tunelu otworem, który może utworzyć się między pęcherzem a pobliskim obszarem.
Nietrzymanie moczu może wystąpić z wielu różnych powodów w różnych momentach życia. Przyczyny różnią się w zależności od typu nietrzymania.
Nietrzymanie wysiłkowe jest często wynikiem osłabienia lub uszkodzenia mięśni dna miednicy. U kobiet nietrzymanie wysiłkowe jest często spowodowane ciążą, porodem, przyrostem masy ciała lub menopauzą. Te stany nadwyrężają mięśnie dna miednicy, które wspierają pęcherz i pomagają zatrzymać przepływ moczu.
Nietrzymanie naglące jest zazwyczaj wynikiem nadmiernej aktywności mięśni wypieraczy, które kontrolują pęcherz. Może nie mieć znanej przyczyny lub może wystąpić w wyniku uszkodzenia nerwów spowodowanego innymi schorzeniami, takimi jak stwardnienie rozsiane, choroba Parkinsona, cukrzyca lub udar. Uszkodzenie rdzenia kręgowego lub podrażnienie pęcherza również może być przyczyną nietrzymania naglącego.
Nietrzymanie z przepełnienia jest często spowodowane niedrożnością lub blokiem w pęcherzu, który uniemożliwia jego całkowite opróżnienie.
Pewne czynniki mogą zwiększać prawdopodobieństwo wystąpienia nietrzymania moczu, w tym:
Niektóre rodzaje leków mogą pogorszyć nietrzymanie moczu, w tym leki przeciwdepresyjne i leki na ciśnienie krwi.
Głównym objawem nietrzymania moczu jest niekontrolowany wyciek moczu. Ilość wycieku moczu zależy od typu nietrzymania. W przypadku nietrzymania wysiłkowego wycieka zazwyczaj niewielka do umiarkowanej ilość moczu podczas czynności zwiększających ciśnienie w jamie brzusznej. Przy nietrzymaniu naglącym może dochodzić do wycieku dużych ilości moczu wraz z nagłą i silną potrzebą oddania moczu.
Jeśli masz jakikolwiek typ nietrzymania moczu, powinieneś skonsultować się z lekarzem. Nietrzymanie moczu jest częstym problemem i nie powinieneś wstydzić się rozmawiać o swoich objawach. To może być pierwszy krok w znalezieniu sposobu na skuteczne radzenie sobie z problemem.
Nietrzymanie moczu można zazwyczaj zdiagnozować po konsultacji z lekarzem, który zapyta o objawy i może przeprowadzić badanie miednicy (u kobiet) lub badanie odbytnicze (u mężczyzn). Lekarz może również zasugerować prowadzenie dzienniczka, w którym notujesz, ile płynów pijesz i jak często musisz oddawać mocz. Możesz również zostać skierowany do specjalisty w celu przeprowadzenia dodatkowych badań.
Dostępnych jest wiele metod leczenia nietrzymania moczu. Leczenie zależy od indywidualnych okoliczności, ale może obejmować ćwiczenia wzmacniające, leki, trening pęcherza lub pessar. W niektórych przypadkach opcją może być leczenie chirurgiczne.
Zaleca się podejście stopniowe, które przechodzi od najmniej inwazyjnych (modyfikacja zachowania) do bardziej inwazyjnych (operacja) interwencji. Leczenie zachowawcze, które nie wymaga leków ani operacji, jest wypróbowywane jako pierwsze.
Ćwiczenia mięśni dna miednicy są uważane za leczenie pierwszego rzutu w przypadku nietrzymania wysiłkowego. Mięśnie dna miednicy otaczają pęcherz i cewkę moczową (rurkę, która przenosi mocz z pęcherza na zewnątrz ciała) i kontrolują przepływ moczu podczas oddawania moczu. Słabe lub uszkodzone mięśnie dna miednicy mogą powodować nietrzymanie moczu, dlatego ćwiczenie tych mięśni jest często zalecane.
Program ćwiczeń powinien obejmować minimum 8 skurczów mięśni co najmniej 3 razy dziennie i trwać co najmniej 3 miesiące. Jeśli ćwiczenia pomagają po tym czasie, możesz kontynuować ich wykonywanie. Badania wykazały, że trening mięśni dna miednicy może przynieść korzyści wszystkim osobom z nietrzymaniem moczu.
Trening pęcherza i ćwiczenia mięśni dna miednicy są leczeniem pierwszego rzutu dla osób bez zaburzeń poznawczych, które zgłaszają się z nietrzymaniem naglącym.
Leczenie farmakologiczne lekami antycholinergicznymi jest kolejną opcją leczenia nietrzymania naglącego, jeśli terapia behawioralna nie przyniosła rezultatów. Jednak ze względu na działania niepożądane, te środki nie są zalecane u osób starszych. Inne opcje lekowe dla nietrzymania naglącego obejmują mirabegron i toksynę botulinową typu A.
Dla nietrzymania wysiłkowego istnieją ograniczone lub sprzeczne dowody na stosowanie leków. Żadne leki nie są zatwierdzone przez amerykańską Agencję ds. Żywności i Leków (FDA) dla tego stanu.
Dostępne są również nieinwazyjne urządzenia do stymulacji elektrycznej i magnetycznej. Urządzenia neuromodulacyjne, takie jak stymulatory nerwu piszczelowego tylnego, są opcją dla nietrzymania naglącego, które nie reaguje na terapię behawioralną.
Alternatywne metody leczenia nietrzymania wysiłkowego obejmują wkładki dopochwowe, takie jak pessary, i zatyczki cewki moczowej.
Stymulatory nerwu krzyżowego, które są wszczepiane chirurgicznie, również wykazały poprawę objawów nietrzymania naglącego. Minimalnie inwazyjne procedury, w tym denaturacja cewki moczowej za pomocą fal radiowych i iniekcje środków wypełniających okołocewkowych, mogą być stosowane, jeśli nietrzymanie wysiłkowe nie reaguje na mniej inwazyjne metody leczenia.
Interwencje chirurgiczne, takie jak procedury taśm śródcewkowych i operacje podniesienia cewki, powinny być zarezerwowane dla nietrzymania wysiłkowego, które nie zareagowało na inne metody leczenia.
Lekarz może zasugerować proste zmiany w stylu życia, aby poprawić objawy, niezależnie od typu nietrzymania moczu. W zależności od typu nietrzymania moczu, możesz być w stanie zmniejszyć wycieki, wprowadzając zmiany w stylu życia.
Zalecane zmiany mogą obejmować:
Aby zapobiec nietrzymaniu moczu, musisz pić odpowiednią ilość płynów, stosować dietę bogatą w błonnik, regularnie ćwiczyć, rozwijać dobre nawyki toaletowe i dokonywać zdrowych wyborów życiowych.
Dla wielu osób z nietrzymaniem moczu następujące porady samopomocy i zmiany stylu życia wystarczają do złagodzenia objawów:
Doświadczenie niekontrolowanego wycieku moczu może być zawstydzające dla wielu osób. Nietrzymanie moczu może mieć negatywny wpływ na życie i może powodować, że unikasz kontaktów towarzyskich z obawy przed zakłopotaniem, jeśli dojdzie do „wycieku".
Jednak nietrzymanie nie musi zakłócać twojego życia ani powstrzymywać cię od aktywności. Dostępne są leczenie i strategie, które mogą pomóc w radzeniu sobie z nietrzymaniem moczu na co dzień. Im wcześniej poszukasz leczenia, tym szybciej możesz znaleźć ulgę.
Dostępnych jest wiele produktów i strategii, które mogą sprawić, że nietrzymanie moczu będzie bardziej możliwe do opanowania na co dzień. Obejmują one specjalne produkty chłonne, takie jak wkładki i pieluchy dla dorosłych, które mogą pomóc w radzeniu sobie z wyciekami podczas poszukiwania długotrwałych rozwiązań.
Ważne jest, aby pamiętać, że nietrzymanie moczu jest częste i można je leczyć. Nie wahaj się porozmawiać z lekarzem lub specjalistą od problemu, jeśli masz jakiekolwiek obawy dotyczące swoich nawyków toaletowych.
Ten poradnik ma pomóc Ci zrozumieć schorzenie. Nie zastąpi rozmowy z lekarzem, który najlepiej zna Twoją sytuację.
Organizacje pacjentów, które pomagają, łączą chorych i reprezentują ich interesy
Opowiedz nam o swoim schorzeniu – przeszukamy wszystkie badania w Europie i skontaktujemy Cię z właściwym ośrodkiem.
