Hipochondroplazja Badania w chorobie

Badanie skuteczności i bezpieczeństwa infigratinibu u dzieci z hipochondroplazją i niskim wzrostem

Badanie prowadzone w: Hiszpania, Szwecja, Francja, Norwegia, Portugalia

To badanie kliniczne bada działanie infigratinibu u dzieci z hipochondroplazją. Schorzenie to jest genetycznym zaburzeniem powodującym niski wzrost i nieproporcjonalny rozwój ciała. Badanie sprawdzi, czy infigratinib może pomóc dzieciom z tym schorzeniem, które mają niski wzrost, ale wciąż mają potencjał wzrostowy.

Główne kryteria włączenia:

• Uczestnictwo w badaniu obserwacyjnym (QBGJ398-004) przez co najmniej 26 tygodni
• Wiek od 5 do 11 lat (w fazie 2 badania)
• Potwierdzona diagnoza hipochondroplazji zarówno klinicznie, jak i testem molekularnym
• Zdolność połykania leków w postaci kapsułek
• Zdolność chodzenia i stania bez pomocy
• Dla dziewcząt w wieku 10 lat lub starszych albo po pierwszej miesiączce – negatywny test ciążowy

Główne kryteria wykluczenia:

• Zrośnięte lub prawie zrośnięte płytki wzrostowe kości
• Inne zaburzenia wpływające na wzrost kości poza hipochondroplazją
• Terapia hormonem wzrostu w ciągu 6 miesięcy przed rozpoczęciem badania
• Poważne problemy z nerkami lub wątrobą
• Problemy z sercem lub zaburzenia rytmu serca
• Problemy z oczami, takie jak odwarstwienie siatkówki
• Ciąża, karmienie piersią lub planowanie ciąży w okresie badania
• Znane alergie na badany lek lub podobne leki

Cel badania: Badanie ma na celu ocenę, jak skuteczny i bezpieczny jest infigratinib w leczeniu dzieci z hipochondroplazją. Badanie składa się z dwóch części – początkowej fazy otwartej, po której następuje faza podwójnie zaślepiona, randomizowana, kontrolowana placebo. Naukowcy będą mierzyć zmiany w prędkości wzrostu (jak szybko dzieci rosną), wzrost w porównaniu z innymi osobami z tym samym schorzeniem oraz proporcje ciała. Główny okres oceny trwa 52 tygodnie (jeden rok).

Badany lek: Infigratinib to lek doustny podawany w postaci tabletek lub kapsułek. Należy do klasy inhibitorów receptora czynnika wzrostu fibroblastów (FGFR) i działa poprzez selektywne blokowanie FGFR3, który jest nadmiernie aktywny w hipochondroplazji. Może to potencjalnie umożliwić poprawę wzrostu i rozwoju kości. Lek działa na podstawową przyczynę schorzenia, blokując specyficzny szlak wzrostowy, który jest nadmiernie aktywny w hipochondroplazji.

Badanie skuteczności i bezpieczeństwa wozorytydu u dzieci z hipochondroplazją

Badanie prowadzone w: Hiszpania, Niemcy, Włochy, Francja

To badanie kliniczne koncentruje się na ocenie leczenia nazywanego wozorytyd (znany również jako BMN-111). Jest to lek podawany w postaci zastrzyku podskórnego, zaprojektowany w celu poprawy wzrostu u dzieci z hipochondroplazją.

Główne kryteria włączenia:

• Wiek co najmniej 3 lata, ale poniżej 18 lat
• Potwierdzona genetycznie diagnoza hipochondroplazji (specyficzna zmiana w genie FGFR3)
• Pomiary wzrostu w pozycji stojącej przez co najmniej 6 miesięcy przed randomizacją
• Wynik Z wzrostu wynoszący -2,0 lub niższy (w porównaniu ze średnimi wartościami dla wieku i płci według CDC)
• Dla dziewcząt w wieku 10 lat lub starszych albo po rozpoczęciu miesiączki – negatywny test ciążowy
• Zgoda na stosowanie bardzo skutecznej metody antykoncepcji dla osób aktywnych seksualnie

Główne kryteria wykluczenia:

• Znana alergia na badany lek lub którykolwiek z jego składników
• Udział w innym badaniu klinicznym w ciągu ostatnich 30 dni
• Ciąża lub karmienie piersią
• Poważna choroba wątroby lub nerek
• Niekontrolowane nadciśnienie lub cukrzyca
• Historia nadużywania narkotyków lub alkoholu w ciągu ostatniego roku
• Historia raka w ciągu ostatnich pięciu lat (z wyjątkiem niektórych rodzajów raka skóry)
• Niemożność przestrzegania procedur badania lub wizyt kontrolnych

Cel badania: Celem badania jest ocena, czy wozorytyd może zwiększyć tempo wzrostu u dzieci z hipochondroplazją. Uczestnicy będą losowo przydzielani do grupy otrzymującej wozorytyd lub placebo (substancja bez aktywnego leku). Badanie potrwa około jednego roku, podczas którego wzrost dzieci będzie monitorowany i porównywany do ich wzrostu sprzed rozpoczęcia leczenia. Głównym celem jest ocena zmiany w rocznej prędkości wzrostu po 52 tygodniach.

Badany lek: Wozorytyd jest podawany poprzez zastrzyk podskórny. Jest dostępny w dwóch dawkach: 1,2 mg i 0,56 mg, dostarczany jako proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Działa poprzez wiązanie się ze specyficznym receptorem regulującym wzrost kości, promując tym samym prawidłowy rozwój kości. Farmakologicznie jest klasyfikowany jako analog peptydu natriuretycznego typu C.

Badanie bezpieczeństwa i skuteczności wozorytydu u niemowląt i małych dzieci (0-36 miesięcy) z hipochondroplazją

Badanie prowadzone w: Niemcy, Włochy

To badanie koncentruje się na ocenie wozorytydu (znanego również jako BMN 111) u najmłodszych pacjentów z hipochondroplazją – niemowląt i małych dzieci poniżej 3 roku życia. Lek podawany jest w postaci zastrzyku podskórnego jako proszek, który należy zmieszać z płynem przed wstrzyknięciem.

Główne kryteria włączenia:

• Wiek od 0 do 36 miesięcy (do 3 lat) w momencie rozpoczęcia badania
• Potwierdzona testami genetycznymi hipochondroplazja (zmiany w genie FGFR3)
• Dla niemowląt poniżej 12 miesięcy: wynik Z wzrostu ≤ -1,0
• Dla dzieci w wieku 12-36 miesięcy: wynik Z wzrostu ≤ -2,0
• Waga co najmniej 3 kilogramy
• Rodzice lub opiekunowie prawni muszą być gotowi do codziennego podawania zastrzyków i ukończenia wymaganego szkolenia

Główne kryteria wykluczenia:

• Wcześniejszy udział w jakimkolwiek badaniu klinicznym z wozorytydem lub podobnymi lekami wpływającymi na wzrost
• Jakiekolwiek schorzenia genetyczne inne niż hipochondroplazja
• Historia ciężkich reakcji alergicznych na leki
• Poważny zabieg chirurgiczny w ciągu ostatnich 3 miesięcy
• Aktywne lub przewlekłe infekcje
• Istotne problemy z sercem, wątrobą lub nerkami
• Przyjmowanie hormonu wzrostu lub innych leków wpływających na wzrost
• Znane alergie na badany lek lub jego składniki
• Niemożność uczestniczenia w regularnych wizytach badawczych

Cel badania: Celem badania jest określenie, czy wozorytyd jest bezpieczny i skuteczny w poprawie wzrostu u niemowląt i małych dzieci z hipochondroplazją. Badanie porówna efekty wozorytydu z placebo. Uczestnicy będą otrzymywać codzienne zastrzyki wozorytydu lub placebo przez 52 tygodnie (jeden rok). Lekarze będą monitorować wzrost dzieci, mierzyć zmiany w ich wzroście i sprawdzać ogólny stan zdrowia i bezpieczeństwo. Będą również oceniać, jak lek wpływa na rozwój kości za pomocą specjalnych skanów DXA (rodzaj niskoddawkowego promieniowania rentgenowskiego mierzącego gęstość kości).

Badany lek: Wozorytyd to nowatorski lek peptydowy podawany poprzez zastrzyk podskórny, specjalnie opracowany do leczenia zaburzeń wzrostu, szczególnie hipochondroplazji u małych dzieci. Działa poprzez aktywację szlaku peptydu natriuretycznego, który odgrywa kluczową rolę w regulacji wzrostu i rozwoju kości. Należy do klasy analogów peptydu natriuretycznego typu C (CNP) i działa poprzez stymulację endochondralnego tworzenia kości przez aktywację receptora peptydu natriuretycznego B (NPR-B) w chondrocytach płytki wzrostowej.

Podsumowanie

Obecnie prowadzone są 3 badania kliniczne dotyczące hipochondroplazji, genetycznego zaburzenia wzrostu kości. Badania obejmują łącznie 9 krajów europejskich, z największą koncentracją w Hiszpanii, Francji, Niemczech i Włoszech, które uczestniczą w więcej niż jednym badaniu.

Badania oceniają dwa różne podejścia terapeutyczne:

• Infigratinib – doustny inhibitor receptora FGFR, badany u dzieci w wieku 5-11 lat w Hiszpanii, Szwecji, Francji, Norwegii i Portugalii
• Wozorytyd – analog peptydu natriuretycznego typu C podawany podskórnie, badany w dwóch oddzielnych badaniach: jedno dla dzieci w wieku 3-18 lat (Hiszpania, Niemcy, Włochy, Francja) i drugie dla najmłodszych pacjentów w wieku 0-36 miesięcy (Niemcy, Włochy)

Wszystkie trzy badania koncentrują się na ocenie wpływu leków na prędkość wzrostu dzieci z hipochondroplazją. Badania mają charakter kontrolowany placebo, co oznacza, że niektórzy uczestnicy otrzymują badany lek, a inni placebo. Główny okres leczenia we wszystkich badaniach wynosi 52 tygodnie (jeden rok).

Oba badane leki działają na różne mechanizmy molekularne leżące u podstaw hipochondroplazji. Infigratinib blokuje nadmiernie aktywny receptor FGFR3, podczas gdy wozorytyd aktywuje szlak peptydu natriuretycznego, który promuje wzrost kości. Oba podejścia mają na celu poprawę wzrostu liniowego u dzieci z tym schorzeniem.

Warto zauważyć, że badania obejmują szeroki zakres wiekowy – od noworodków do nastolatków – co może dostarczyć cennych informacji o potencjalnej skuteczności terapii w różnych fazach rozwoju dziecka.