Badanie oceniające bezpieczeństwo i skuteczność leku BGB-16673 w połączeniu z innymi lekami u pacjentów z nawrotowym lub opornym na leczenie nowotworem złośliwym z komórek B
Badanie skuteczności i bezpieczeństwa odronextamabu z lenalidomidem w porównaniu z rytuksymabem z lenalidomidem u dorosłych z chłoniakiem grudkowym i strefy brzeżnej
Chłoniak strefy brzeżnej to drugi co do częstości podtyp chłoniaków powolnie rosnących, który może powrócić lub nie reagować na leczenie. Zrozumienie dostępnych opcji terapeutycznych dla choroby nawrotowej i opornej pomaga pacjentom podejmować świadome decyzje o dalszym postępowaniu.
Czym jest choroba nawrotowa i oporna
Termin "nawrotowy" (relapsed) odnosi się do choroby, która pojawia się ponownie lub zaczyna rosnąć po okresie remisji – czyli stanu, w którym objawy choroby ustąpiły. Remisja oznacza, że chłoniak był pod kontrolą przez pewien czas, ale potem komórki nowotworowe pojawiły się ponownie.
Termin "oporny" (refractory) używany jest do opisania sytuacji, gdy chłoniak nie reaguje na leczenie – co oznacza, że komórki rakowe nadal rosną – lub gdy odpowiedź na leczenie nie trwa zbyt długo. W przypadku choroby opornej zastosowane leczenie nie przynosi oczekiwanego skutku.
Powrót choroby po początkowym leczeniu
Chociaż wielu pacjentów osiąga remisję trwającą przez wiele lat po początkowym leczeniu, choroba może powrócić. Chłoniak strefy brzeżnej jest drugim najczęstszym podtypem chłoniaka powolnie rosnącego i stanowi około 7% wszystkich chłoniaków nieziarniczych. W Stanach Zjednoczonych w 2016 roku zdiagnozowano 7460 pacjentów z tym typem chłoniaka.
Istnieją trzy odrębne podtypy chłoniaka strefy brzeżnej: pozawęzłowy chłoniak strefy brzeżnej tkanki limfatycznej związanej z błonami śluzowymi (zwany chłoniakiem MALT), który stanowi 50-70% przypadków, śledzionowy chłoniak strefy brzeżnej (20%) oraz węzłowy chłoniak strefy brzeżnej (10%). Nazwa "strefy brzeżnej" pochodzi od specyficznego obszaru znajdującego się w węzłach chłonnych lub śledzionie, z którego rozwija się ten rodzaj chłoniaka.
Opcje leczenia przy nawrocie
Dla osób, które potrzebują leczenia, można stosować te same metody terapeutyczne co przy pierwszym rozpoznaniu. Wybór konkretnego leczenia zależy od wielu czynników, w tym typu i lokalizacji chłoniaka, wieku pacjenta, ogólnego stanu zdrowia oraz obecności objawów związanych z chłoniakiem.
W przypadku węzłowego chłoniaka strefy brzeżnej, który związany jest z zakażeniem wirusem zapalenia wątroby typu C (HCV), przed rozpoczęciem leczenia przeciwnowotworowego stosuje się leki przeciwwirusowe. Leczenie zakażenia HCV może czasami zmniejszyć objawy chłoniaka i pacjent może nie potrzebować dalszej terapii.
Czasami węzłowy chłoniak strefy brzeżnej może przekształcić się w agresywny (szybko rosnący) typ chłoniaka nieziarniczego, zwany rozlanym chłoniakiem z dużych komórek B (DLBCL). W takiej sytuacji jest on leczony tak jak DLBCL, co wymaga innego podejścia terapeutycznego dostosowanego do bardziej agresywnego przebiegu choroby.
Optymalne leczenie w wielu przypadkach nie jest dobrze zdefiniowane ze względu na różnorodność obrazu klinicznego, niekompletne zrozumienie biologii choroby oraz tendencję do grupowania chłoniaka strefy brzeżnej z chłoniakiem grudkowym w badaniach klinicznych.
info Ten poradnik ma pomóc Ci zrozumieć schorzenie. Nie zastąpi rozmowy z lekarzem, który najlepiej zna Twoją sytuację.
Niemcy
