Badanie odstawienia leków neurohormonalnych u pacjentów z nieniedokrwienną kardiomiopatią, którzy bardzo dobrze zareagowali na terapię resynchronizującą serce
Kardiomiopatia to grupa chorób mięśnia sercowego, która może prowadzić do osłabienia pracy serca. Choć niektóre osoby nie mają żadnych objawów, u innych stan ten może powodować zmęczenie, duszność i prowadzić do niewydolności serca.
Czym jest kardiomiopatia?
Kardiomiopatia to choroba, która dotyka mięśnia sercowego (zwanego miokardium). Gdy mięsień serca jest chory, może stać się grubszy, sztywniejszy, powiększyć się lub pokryć blizną. W rezultacie serce nie może prawidłowo pompować krwi do reszty organizmu.
Kardiomiopatia reprezentuje zbiór różnorodnych schorzeń mięśnia sercowego. Te choroby mają wiele przyczyn, objawów i sposobów leczenia, a mogą dotykać ludzi w każdym wieku i każdej rasy. Gdy pojawia się kardiomiopatia, normalny mięsień serca może się zgrubieć, zesztywnieć, ścieńczyć lub wypełnić substancjami, które organizm produkuje, a które nie powinny znajdować się w mięśniu sercowym.
Z czasem serce może osłabnąć, a kardiomiopatia może doprowadzić do niewydolności serca, czyli stanu, w którym serce nie jest w stanie pompować wystarczającej ilości krwi pod odpowiednim ciśnieniem. Leczenie może pomóc. Niektóre osoby z kardiomiopatią w końcu potrzebują przeszczepu serca.
Rodzaje kardiomiopatii
Kardiomiopatia może być nabyta – czyli rozwinięta w wyniku innej choroby, stanu lub czynnika – lub dziedziczna. Większość typów kardiomiopatii jest dziedziczna.
Główne typy kardiomiopatii obejmują następujące:
Kardiomiopatia rozstrzeniowa (DCM) – jest to najczęstsza postać i występuje, gdy główna komora pompująca serca jest zbyt rozciągnięta. Jest bardziej powszechna u mężczyzn i jest najczęstszą formą kardiomiopatii u dzieci. W kardiomiopatii rozstrzeniowej ściany mięśniowe serca stają się rozciągnięte i cienkie, przez co nie mogą prawidłowo się kurczyć, aby pompować krew.
Kardiomiopatia przerostowa (HCM) – w tym typie komórki mięśnia sercowego powiększają się, a ściany komór serca grubieją. Komory serca zmniejszają się, więc nie mogą pomieścić dużo krwi, a ściany nie mogą się prawidłowo rozluźnić i mogą sztywnieć. Przepływ krwi przez serce może być utrudniony. Ta postać często pojawia się w dzieciństwie lub wczesnej dorosłości i może powodować nagłą śmierć u młodzieży i młodych sportowców. Kardiomiopatia przerostowa jest najczęstszą dziedziczną kardiomiopatią i dotyka około 1 na 500 osób na świecie.
Kardiomiopatia restrykcyjna (RCM) – jest znacznie rzadsza i często związana z chorobą ogólnoustrojową. W rzadkich przypadkach mięsień serca nie może się rozluźnić i krew nie może prawidłowo wypełnić serca.
Arytmogenna dysplazja prawej komory (ARVD) – rzadka postać kardiomiopatii.
Zespół złamanego serca (kardiomiopatia stresowa lub takotsubo).
Kardiomiopatia wywołana chemioterapią.
Kardiomiopatia wywołana alkoholem.
Niezagęszczenie lewej komory (LVNC) – jest to rzadka i niedawno zidentyfikowana wrodzona kardiomiopatia pochodzenia embrionalnego, która zakłóca rozwój dojrzałego mięśnia sercowego.
Kardiomiopatia okołoporodowa – rzadka postać, która czasami rozwija się podczas ciąży lub w ciągu 3 miesięcy po urodzeniu dziecka.
Objawy
Niektóre osoby nie mają żadnych objawów kardiomiopatii i nie potrzebują leczenia. Kardiomiopatia może być bezobjawowa we wczesnych stadiach.
Objawy kardiomiopatii obejmują:
Zmęczenie
Kołatanie serca (uczucie szybkiego lub nieregularnego bicia serca)
Ból w klatce piersiowej
Arytmia (nieprawidłowy rytm serca)
Duszność (duszność)
Obrzęk (opuchlizna) nóg lub kostek
Omdlenie (utrata przytomności)
Objawy są takie same, jak te charakterystycznie obserwowane w każdym typie niewydolności serca i mogą obejmować duszność, zmęczenie, kaszel, ortopnoe (duszność w pozycji leżącej), napadową duszność nocną (nagłe napady duszności w nocy) i obrzęk.
Przyczyny
Kardiomiopatia może być spowodowana przez wiele różnych czynników. U wielu osób przyczyna pozostaje nieznana.
Przyczyny kardiomiopatii rozstrzeniowej mogą obejmować:
Odziedziczenie zmutowanego genu, który zwiększa podatność na tę chorobę
Podstawową chorobę
Niekontrolowane wysokie ciśnienie krwi
Niezdrowy styl życia, taki jak brak witamin i minerałów w diecie, picie zbyt dużej ilości alkoholu i używanie narkotyków
Infekcję wirusową, która powoduje zapalenie mięśnia sercowego (stan zapalny serca)
Problem z zastawką serca
Chorobę tkanek lub naczyń krwionośnych
Ciążę
Kardiomiopatia może być również spowodowana przez:
Zapalenie mięśnia sercowego (miokarditis) – zapalenie mięśnia sercowego, często spowodowane infekcją wirusową lub przewlekłym stanem zapalnym, takim jak toczeń
Chorobę wieńcową – gromadzenie się blaszki wypełnionej cholesterolem w tętnicach odżywiających serce, co może osłabić mięsień sercowy przez zmniejszenie przepływu krwi do większej części serca
Picie zbyt dużej ilości alkoholu (kardiomiopatia alkoholowa), która może być wynikiem całego życia picia w nadmiarze lub skumulowanych efektów codziennego ciężkiego picia
Rozpoznanie
Oprócz wywiadu i badania fizykalnego, rozpoznanie kardiomiopatii obejmuje badanie elektrokardiograficzne i badanie echokardiograficzne.
Badania diagnostyczne mogą obejmować:
Poziomy peptydu natriuretycznego typu B (BNP) – substancji produkowanej przez serce, której poziomy wzrastają przy niewydolności serca
Echokardiogram – badanie ultrasonograficzne serca pozwalające zobaczyć jego strukturę i pracę
Tomografia komputerowa (CT) serca
Rezonans magnetyczny (MRI) serca
Cewnikowanie serca – procedura, w której cienka rurka jest wprowadzana do naczyń krwionośnych, aby zbadać serce
Biopsja serca – pobranie małego kawałka tkanki serca do badania pod mikroskopem
Badania genetyczne rodzin to rozwijająca się metoda z pewnym potencjałem uzupełnienia tradycyjnych badań przesiewowych przeprowadzanych przez lekarzy rodzinnych.
Leczenie
Chociaż nie jest możliwe odwrócenie lub wyleczenie kardiomiopatii, obecne opcje leczenia mogą kontrolować objawy związane z chorobą. Ogólnie celem leczenia jest przywrócenie dziecka do jak najlepszego zdrowia przy jak najmniejszej interwencji.
Leczenie może obejmować terapię niewydolności serca prowadzoną zgodnie z najnowszymi wytycznymi, odpowiednie ograniczenie aktywności, ocenę w kierunku wszczepienia kardiowertera-defibrylatora (ICD) oraz rozważenie przeszczepu serca w przypadkach opornych na leczenie.
Najczęstsze opcje leczenia to:
Codzienne leki – wybór leku zależy od typu kardiomiopatii dziecka, objawów i funkcji serca
Wszczepiane urządzenia sercowe – takie jak rozrusznik serca lub defibrylator, które mogą być zalecane, jeśli wykryto nieprawidłowy rytm serca
Procedury chirurgiczne – takie jak miektomia (usunięcie części zgrubionego mięśnia) lub naprawa zastawki mitralnej, które mogą być zalecane dla starszych dzieci, gdy objawy nie mogą być kontrolowane lekami
Jeśli choroba postępuje do niewydolności serca, konieczne mogą być bardziej agresywne interwencje szpitalne, w tym:
Wspomaganie oddychania (intubacja)
Leki dożylne
Urządzenia wspomagające komorę (VAD)
Pozaustrojowe utlenowanie membranowe (ECMO)
Dzieci z zaawansowaną i postępującą kardiomiopatią mogą wymagać przeszczepu serca, jeśli mają uporczywe objawy zastoinowej niewydolności serca i nie reagują już na standardowe leczenie.
Życie z kardiomiopatią
Jeśli masz niewydolność serca, bardzo ważne jest, aby dobrze się sobą opiekować. Wsparcie osób zaangażowanych w twoją opiekę jest kluczowe.
Zdrowa dieta
Zdrowa, zbilansowana dieta może pomóc poprawić objawy i ogólne zdrowie. Zbilansowana dieta powinna zawierać:
Dużo owoców i warzyw – staraj się spożywać co najmniej 5 porcji dziennie
Posiłki oparte na pokarmach skrobiowych, takich jak ziemniaki, chleb, ryż lub makaron
Trochę nabiału lub alternatyw nabiałowych
Trochę fasoli lub roślin strączkowych, ryb, jaj, mięsa i innych źródeł białka
Niski poziom tłuszczów nasyconych, soli i cukru
Możesz również otrzymać porady dotyczące zmian w diecie, które mogą szczególnie pomóc w przypadku niewydolności serca, takie jak ograniczenie ilości płynów, które pijesz.
Regularne ćwiczenia
Regularna aktywność fizyczna może również pomóc poprawić objawy i ogólne zdrowie. Jeśli masz niewydolność serca, powinieneś otrzymać ofertę programu rehabilitacji kardiologicznej opartego na ćwiczeniach.
Przed rozpoczęciem będziesz miał ocenę, aby dowiedzieć się, ile ćwiczeń możesz bezpiecznie wykonywać. Program ćwiczeń może być następnie dostosowany specjalnie dla ciebie.
Rzuć palenie
Jeśli palisz, rzucenie palenia może poprawić ogólny stan zdrowia i zmniejszyć ryzyko wielu innych problemów zdrowotnych. Porozmawiaj ze swoim lekarzem, jeśli uważasz, że będziesz potrzebować pomocy w rzuceniu palenia.
Ogranicz spożycie alkoholu
Zwykle możesz nadal pić alkohol, jeśli masz niewydolność serca, ale zaleca się, aby nie przekraczać zalecanych limitów wynoszących nie więcej niż 14 jednostek alkoholu tygodniowo. Jeśli twoja niewydolność serca jest bezpośrednio związana z piciem alkoholu, możesz zostać poproszony o całkowite zaprzestanie picia.
Szczepienia
Niewydolność serca może wywierać znaczne obciążenie na organizm i oznaczać, że jesteś bardziej podatny na infekcje. Każda osoba z niewydolnością serca powinna otrzymać coroczne szczepienie przeciwko grypie i jednorazowe szczepienie przeciwko pneumokokom.
Regularne wizyty kontrolne
Ważne jest regularne zgłaszanie się na wizyty kontrolne. Twoje leczenie będzie regularnie przeglądane, aby upewnić się, że działa tak dobrze, jak to możliwe.
info Ten poradnik ma pomóc Ci zrozumieć schorzenie. Nie zastąpi rozmowy z lekarzem, który najlepiej zna Twoją sytuację.
Hiszpania
