Badanie nad chemioterapią z doxorubicyną i trabektedyną u pacjentek z miejscowym mięśniakomięsakiem gładkokomórkowym macicy wysokiego ryzyka po operacji
Badanie porównujące skuteczność trabektedyny stosowanej pojedynczo lub w połączeniu z tTF-NGR u pacjentów z przerzutowym i/lub opornym na leczenie mięsakiem tkanek miękkich
Mięśniakomięsak gładkokomórkowy macicy to rzadki i agresywny nowotwór rozwijający się w mięśniach gładkich macicy. Stanowi od 2% do 5% wszystkich nowotworów złośliwych macicy i jest trudny w leczeniu ze względu na odporność na standardowe terapie.
Czym jest mięśniakomięsak gładkokomórkowy macicy
Mięśniakomięsak gładkokomórkowy macicy to najczęstsza lokalizacja mięśniakowego mięśniaka gładkokomórkowego, który stanowi najczęstszą postać mięsaka tkanek miękkich (nowotworu rozwijającego się w tkankach łącznych) u dorosłych. Choroba rozwija się w mięśniach gładkich ścian macicy, które kontrolują kurczenie się tego narządu.
Jest to nowotwór o bardzo agresywnym charakterze, który rośnie szybko i może podwoić swoją wielkość w ciągu zaledwie jednego miesiąca. Komórki rakowe rozprzestrzeniają się przez układ krwionośny i mogą dotrzeć do każdej tkanki miękkiej w organizmie.
Choroba występuje najczęściej u kobiet w wieku od czterdziestego do sześćdziesiątego roku życia, chociaż może pojawić się również u młodszych osób. Mięśniakomięsak gładkokomórkowy macicy pojawia się dwukrotnie częściej u kobiet czarnoskórych niż u białych.
Większość pacjentek, bo aż 60%, jest diagnozowanych we wczesnym stadium choroby. Jednak niezależnie od stadium, mięśniakomięsak gładkokomórkowy macicy ma złe rokowanie.
Objawy choroby
Niektóre osoby nie rozwijają objawów mięśniakowego mięśniaka gładkokomórkowego, aż choroba osiągnie zaawansowane stadium. Gdy objawy występują, mogą obejmować nieprawidłowe krwawienie z pochwy, ból w obrębie miednicy lub brzucha oraz wzdęcia.
W niektórych przypadkach można wyczuć guz w pochwie lub w okolicy miednicy. Wczesne wykrycie i leczenie choroby znacznie poprawia szanse na powodzenie terapii.
Rozpoznawanie choroby
Rozpoznanie mięśniakowego mięśniaka gładkokomórkowego macicy wymaga przeprowadzenia różnych badań diagnostycznych. Lekarz może zlecić biopsję (pobranie małego fragmentu tkanki do badania mikroskopowego), która pomaga w postawieniu ostatecznej diagnozy.
Proces diagnostyczny jest istotny, ponieważ choroba ta należy do grupy trzech różnych typów nowotworów określanych wspólnie jako mięsaki macicy. Każdy z tych typów jest badany w odrębnych badaniach klinicznych i wymaga innego podejścia terapeutycznego.
Leczenie
Chirurgiczne usunięcie guza jest podstawą leczenia pacjentek ze zlokalizowanym mięśniakomięsakiem, niezależnie od miejsca jego występowania. Operacja pozostaje najskuteczniejszą metodą leczenia u osób z diagnozą mięśniakowego mięśniaka gładkokomórkowego macicy.
Zastosowanie chemioterapii uzupełniającej (leczenia podawanego po operacji w celu zniszczenia pozostałych komórek rakowych) we wczesnym stadium choroby pozostaje kontrowersyjne. Wiele badań klinicznych nie wykazało korzyści takiego leczenia w zakresie ogólnego czasu przeżycia.
Poczyniono jednak postępy w leczeniu zaawansowanej i nawracającej choroby. Oprócz operacji i chemioterapii, w leczeniu stosuje się również radioterapię (leczenie za pomocą promieniowania) oraz terapię celowaną (leczenie ukierunkowane na specyficzne cechy komórek rakowych).
Rokowanie i przebieg choroby
Sposób, w jaki kobieta reaguje na leczenie, może zależeć od zaawansowania mięśniakowego mięśniaka gładkokomórkowego w momencie rozpoznania. Ta postać nowotworu ma tendencję do szybkiego wzrostu i rozprzestrzeniania się.
Gdy choroba zostanie wykryta wcześnie, leczenie ma większe szanse powodzenia. Około dwie na trzy kobiety, u których zdiagnozowano mięśniakowego mięśniaka gładkokomórkowego macicy we wczesnym stadium, pozostają wolne od nowotworu po pięciu latach.
W przypadkach, gdy objawy nie pojawiają się aż do zaawansowanego stadium, mięśniakomięsak gładkokomórkowy może zagrażać życiu. Jednak gdy zostanie wykryty i leczony wcześnie, wyzdrowienie jest możliwe.
Opieka po zakończeniu leczenia
Po zakończeniu leczenia lekarz onkolog może poinformować, że mięśniakomięsak gładkokomórkowy macicy jest w stanie remisji (oznacza to, że objawy nowotworu ustąpiły lub zniknęły). Nie oznacza to jednak końca wizyt lekarskich – regularna opieka kontrolna jest bardzo ważna.
Powrót mięśniakowego mięśniaka gładkokomórkowego jest częsty – jedno z badań sugeruje, że nawraca on w prawie 40% przypadków. Największe prawdopodobieństwo nawrotu występuje w ciągu pierwszych pięciu lat po leczeniu, dlatego w tym okresie konieczne są najczęstsze wizyty kontrolne.
Harmonogram wizyt jest ustalany indywidualnie w zależności od potrzeb pacjentki. Zazwyczaj wizyty są planowane co trzy do sześciu miesięcy przez pierwsze dwa do trzech lat po zakończeniu leczenia, następnie co sześć miesięcy przez kolejne dwa lata, a po pięciu latach raz w roku.
Zespół medyczny może również pomóc w łagodzeniu ewentualnych utrzymujących się skutków ubocznych leczenia. Diagnoza nowotworowa może być przytłaczająca, dlatego warto korzystać ze wsparcia zespołu medycznego, który może polecić odpowiednie zasoby i grupy wsparcia.
info Ten poradnik ma pomóc Ci zrozumieć schorzenie. Nie zastąpi rozmowy z lekarzem, który najlepiej zna Twoją sytuację.
Francja
