Badanie oceniające bezpieczeństwo i skuteczność leku BGB-16673 w połączeniu z innymi lekami u pacjentów z nawrotowym lub opornym na leczenie nowotworem złośliwym z komórek B
Badanie skuteczności loncastuksymabu tesiryny u pacjentów z nawrotowym lub opornym chłoniakiem z komórek płaszcza po leczeniu inhibitorami kinazy Brutona lub nietolerujących tych inhibitorów
Chłoniak z komórek płaszcza zwykle dobrze reaguje na początkowe leczenie, ale u większości pacjentów dochodzi do nawrotu choroby. Każdy kolejny nawrót może być trudniejszy w leczeniu, a czas trwania odpowiedzi na terapię często się skraca.
Czym jest nawrót i choroba oporna na leczenie
Chociaż chłoniak z komórek płaszcza zazwyczaj dobrze odpowiada na początkowe leczenie, pacjenci mają tendencję do nawrotów lub rozwoju oporności na terapię. Termin nawrót odnosi się do sytuacji, gdy choroba pojawia się ponownie lub zaczyna rosnąć po okresie remisji, czyli czasu, gdy objawy raka znikają.
Termin choroba oporna na leczenie (zwana też chorobą refrakteryjną) jest używany do opisania sytuacji, gdy chłoniak nie odpowiada na leczenie, co oznacza, że komórki rakowe nadal rosną, albo gdy odpowiedź na leczenie nie trwa zbyt długo. U osób z chłoniakiem z komórek płaszcza mogą występować okresy remisji, po których następują okresy nawrotu. Oznacza to, że rak może zniknąć i wrócić, często kilka razy.
Leczenie nie może wyleczyć chłoniaka z komórek płaszcza, ale może wydłużyć czas, w którym pacjent pozostaje w remisji. Dla pacjentów, u których dochodzi do nawrotu lub rozwoju oporności, konieczne są terapie drugiego rzutu.
Wzorce przeżycia i kolejne nawroty
Badania pokazują, że wraz z każdym kolejnym nawrotem chłoniaka z komórek płaszcza, czas odpowiedzi na leczenie i czas przeżycia stopniowo się skracają. W badaniu obejmującym 404 pacjentów leczonych między 2000 a 2014 rokiem zaobserwowano następujący wzorzec:
Po leczeniu pierwszego rzutu mediana czasu przeżycia całkowitego wynosiła 9,7 roku, a mediana czasu bez progresji choroby wynosiła 4,0 lata. Po terapii drugiego rzutu mediana czasu przeżycia całkowitego wynosiła 41,1 miesiąca, a czasu bez progresji 14,0 miesięcy. Po terapii trzeciego rzutu było to odpowiednio 25,2 miesiąca i 6,5 miesiąca, a po terapii czwartego rzutu 14,4 miesiąca i 5,0 miesięcy.
U pacjentów poniżej 65 roku życia, którzy otrzymali leczenie oparte na przeszczepieniu komórek macierzystych w pierwszej linii, obserwowano lepszy czas bez progresji choroby w porównaniu z pacjentami leczonymi bez przeszczepu. Mediana czasu bez progresji wynosiła 86,2 miesiąca w porównaniu z 40,0 miesiącami.
Wczesna niepowodzenie leczenia po terapii pierwszego rzutu wiązało się z gorszym czasem przeżycia całkowitego - 5,9 roku w porównaniu z 2,5 roku. Te dane pokazują, że chłoniak z komórek płaszcza staje się coraz trudniejszy do kontrolowania z każdym kolejnym nawrotem.
Opcje leczenia przy nawrocie
Gdy chłoniak z komórek płaszcza wraca po okresie remisji, lekarz dobierze lek lub kombinację leków w oparciu o różne czynniki. Należą do nich wiek pacjenta, ogólny stan zdrowia, czas trwania remisji oraz wcześniej stosowane leczenie i jego skuteczność.
Pacjent może otrzymać to samo leczenie, które stosował wcześniej, jeśli było pomocne. Jeśli rak wraca więcej niż raz, może być potrzebne inne leczenie przy każdym kolejnym nawrocie.
Leki celowane to leki, które koncentrują się na określonych substancjach w organizmie pomagających rakowi rosnąć. Do leków zalecanych osobom z nawrotem chłoniaka z komórek płaszcza należą acalabrutinib (Calquence), ibrutinib (Imbruvica), pirtobrutinib (Jaypirca) i zanubrutinib (Brukinsa). Te leki nazywane są inhibitorami BTK, ponieważ blokują białko zwane kinazą tyrozynową Brutona.
Inne opcje terapeutyczne mogą obejmować lenalidomid (Revlimid), rytuksymab (Rituxan) lub chemioterapię. Dostępność nowych terapii, w tym inhibitorów BTK, poprawiła możliwości leczenia nawrotowego i opornego chłoniaka z komórek płaszcza w ciągu ostatniej dekady.
W odpowiednich przypadkach można rozważyć udział w badaniach klinicznych, które mogą zapewnić dostęp do nowych, eksperymentalnych metod leczenia.
Przeszczepienie komórek macierzystych
U odpowiednich kandydatów przeszczepienie allogenicznych komórek macierzystych, czyli przeszczep od dawcy, ma ustaloną rolę w leczeniu nawrotowego chłoniaka z komórek płaszcza. Jest to procedura, w której pacjent otrzymuje zdrowe komórki krwiotwórcze od dawcy po intensywnej chemioterapii.
Współczesne podejście często preferuje nowsze terapie, takie jak terapia komórkami CAR-T, która wykorzystuje zmodyfikowane komórki układu odpornościowego pacjenta do walki z rakiem. Wybór odpowiedniej metody leczenia zależy od indywidualnej sytuacji pacjenta i powinien być omówiony z zespołem specjalistów.
info Ten poradnik ma pomóc Ci zrozumieć schorzenie. Nie zastąpi rozmowy z lekarzem, który najlepiej zna Twoją sytuację.
Francja
