Centre Hospitalier Regional D'Angers
Zweryfikowany ośrodek
Angers, Francja
Choroby rzadkie
Badane cząsteczki
Lokalizacje
Prostym językiem: po co jest to badanie, jak jest zaplanowane i co robią uczestnicy
Badanie kliniczne dotyczy pacjentów z ostrą białaczką szpikową (AML) lub przewlekłą białaczką limfocytową (CLL). W ramach badania prowadzony jest rejestr pacjentów, u których nie wykryto minimalnej choroby resztkowej (MRD) po standardowym leczeniu. Głównym celem jest porównanie skuteczności różnych metod leczenia konsolidującego u pacjentów bez wykrywalnej choroby resztkowej.
W grupie pacjentów z AML stosowane są następujące leki: cytarabina, daunorubicyna, etopozyd, kladrybina, mitoksantron, midostauryna, busulfan, cyklofosfamid i treosulfan. Pacjenci z CLL otrzymują: obinutuzumab, ibrutynib i wenetoklaks. Leczenie prowadzone jest według standardowych schematów terapeutycznych lub w zredukowanej intensywności, w zależności od przydziału do grupy badawczej.
Badanie ma na celu sprawdzenie, czy u pacjentów bez wykrywalnej choroby resztkowej możliwe jest zastosowanie mniej intensywnego leczenia przy zachowaniu podobnej skuteczności terapeutycznej. W przypadku AML porównywana jest skuteczność leczenia z przeszczepieniem komórek macierzystych i bez przeszczepienia. W grupie CLL oceniane jest wcześniejsze zakończenie terapii w porównaniu do standardowego czasu leczenia.
To badanie ma 5 kroków – od badania przesiewowego po obserwację po zakończeniu terapii. Przy każdym opisujemy, co się dzieje i co sprawdza zespół.
11 kryteriów
12 kryteriów
Opowiedz nam o swoim schorzeniu – przeszukamy wszystkie badania w Europie i skontaktujemy Cię z właściwym ośrodkiem.
Zwykle odpowiadamy w ciągu kilku dni
Wszystkie ośrodki z potwierdzonymi danymi kontaktowymi. Status rekrutacji bywa niedostępny – wtedy zapytaj bezpośrednio w ośrodku
Angers, Francja
Frankfurt, Niemcy
Rostock, Niemcy
Gdzie możesz dołączyć do tego badania
Kolor kraju pokazuje status rekrutacji. Kliknij kraj, w którym trwa rekrutacja, żeby zapytać o udział właśnie tam.
Rekrutacja w tokuWkrótce rekrutacjaDołączenie do badania klinicznego może przytłaczać. Prowadzimy Cię krok po kroku – wiesz, czego się spodziewać i w czym Ci pomożemy.
lek chemioterapeutyczny podawany dożylnie, który zakłóca procesy naprawy DNA w komórkach nowotworowych. W badaniu jest stosowany jako część standardowego schematu indukcyjnego u pacjentów z ostrą białaczką szpikową (AML).
antybiotyk antynowotworowy podawany dożylnie w formie infuzji. Działa poprzez uszkadzanie DNA komórek nowotworowych. W trialu jest używany w terapii indukcyjnej AML oraz w połączeniu z innymi lekami.
lek alkilujący podawany dożylnie, często stosowany w przygotowaniu pacjentów do przeszczepu szpiku. W badaniu pełni rolę leku porównawczego (redukowanej intensywności) w konsolidacji po uzyskaniu MRD‑negatywnego wyniku.
połączenie dwóch leków chemioterapeutycznych podawane jednocześnie dożylnie (infuzja). Cytarabina hamuje podział komórek, a daunorubicyna uszkadza ich DNA. Ten schemat jest klasycznym podejściem indukcyjnym w AML i jest używany w grupie testowej.
lek podawany dożylnie, który zakłóca syntezę DNA w komórkach nowotworowych. Stosowany jest w terapii indukcyjnej zarówno w AML, jak i w przewlekłej białaczce limfocytowej (CLL) w badaniu.
przeciwciało monoklonalne podawane w roztworze do infuzji, które wiąże się z białkiem CD20 na powierzchni limfocytów B i pomaga ich eliminować. W trialu jest lekiem porównawczym stosowanym w leczeniu CLL.
lek podawany dożylnie w postaci roztworu, stosowany w terapii nowotworów krwi, zwłaszcza ostrej białaczki szpikowej. Jest lekiem zatwierdzonym i szeroko opisanym w literaturze medycznej. Działa poprzez hamowanie enzymu topoisomerazy II, co prowadzi do uszkodzenia DNA komórek nowotworowych. Należy do grupy leków przeciwnowotworowych zwanych inhibitorami topoisomerazy II.
podaje się dożylną infuzją, stosowany głównie w leczeniu ostrej białaczki szpikowej i chłoniaków. Jest lekiem powszechnie używanym i dobrze opisanym w publikacjach. Działa poprzez wstawianie się między nici DNA i hamowanie enzymu topoisomerazy II, co uniemożliwia podział komórek nowotworowych. Należy do grupy antybiotyków przeciwnowotworowych, zwanych antracyklinami.
podawany dożylną infuzją, stosowany jako część intensywnej chemioterapii przed przeszczepem szpiku. Lek jest zatwierdzony i szeroko opisany w literaturze onkologicznej. Działa poprzez alkilowanie DNA, co prowadzi do przerwania jego struktury i śmierci komórek nowotworowych. Należy do grupy leków alkilujących, zwanych bifosfonianami.
połączenie podawane w postaci dożylnego dripu, wykorzystywane w intensywnej terapii ostrej białaczki szpikowej. Oba leki są dobrze znane i opisane w literaturze medycznej. Cytarabina hamuje syntezę DNA, a daunorubicyna wstawia się w łańcuchy DNA i blokuje topoisomerazę II, co razem powoduje silne zniszczenie komórek nowotworowych. To połączenie należy do grupy leków cytotoksycznych i antybiotyków przeciwnowotworowych.
podawany dożylnie, stosowany w leczeniu przewlekłej białaczki limfocytowej i niektórych chłoniaków. Lek jest zatwierdzony i szeroko opisany w literaturze klinicznej. Działa jako analog nukleozydu, wbudowując się w DNA i hamując jego syntezę, co prowadzi do śmierci komórek nowotworowych. Należy do grupy leków antymetabolitów.
podawany w formie roztworu do infuzji, stosowany w terapii przewlekłej białaczki limfocytowej oraz niektórych chłoniaków. Jest lekiem zatwierdzonym, w tym jako lek sierocinowy. Działa poprzez przyłączanie się do białka CD20 na powierzchni limfocytów B i wywołuje ich zniszczenie przez układ odpornościowy. Należy do grupy przeciwciał monoklonalnych.
Nowotwór krwi powstający w szpiku kostnym, charakteryzujący się niekontrolowanym wzrostem niedojrzałych komórek szpiku (blastów). Choroba rozwija się stosunkowo szybko, prowadząc do zaburzeń w produkcji prawidłowych komórek krwi. W przebiegu choroby dochodzi do wypierania prawidłowych komórek krwi przez komórki białaczkowe. Może wystąpić jako choroba pierwotna (de novo) lub rozwinąć się z zespołu mielodysplastycznego (MDS).
Przewlekła choroba nowotworowa układu krwiotwórczego, w której dochodzi do nagromadzenia nieprawidłowych limfocytów B w szpiku kostnym, krwi i węzłach chłonnych. Choroba rozwija się powoli, często przez wiele lat pozostając bezobjawowa. CLL charakteryzuje się stopniowym zwiększaniem się liczby nieprawidłowych limfocytów we krwi. Może przebiegać łagodnie lub bardziej agresywnie, w zależności od indywidualnych cech choroby.
Choroba nowotworowa układu chłonnego, która jest odmianą CLL manifestującą się głównie w węzłach chłonnych. W SLL występuje ten sam typ nieprawidłowych limfocytów co w CLL, jednak główne zmiany chorobowe dotyczą węzłów chłonnych, a nie krwi obwodowej. Choroba ma zwykle powolny przebieg i może długo pozostawać bezobjawowa.
Grupa chorób szpiku kostnego, w których dochodzi do nieprawidłowego wytwarzania komórek krwi. Charakteryzuje się występowaniem nieprawidłowych komórek w szpiku kostnym, co prowadzi do nieefektywnej produkcji krwinek. W przebiegu choroby może dochodzi do niedokrwistości, małopłytkowości lub zmniejszenia liczby białych krwinek. MDS może przekształcić się w ostrą białaczkę szpikową.
źródło: unijny rejestr badań klinicznych (EU Clinical Trials Register) i weryfikacja ośrodków
Chcesz dowiedzieć się więcej o tym badaniu albo sprawdzić, czy możesz wziąć w nim udział?
Opowiedz nam o swoim schorzeniu – przeszukamy wszystkie badania w Europie i skontaktujemy Cię z właściwym ośrodkiem.