Przejdź do treści
badaniakliniczne.pl – strona główna

Kladrybina: Kompleksowy przewodnik dla pacjentów

7 / 14
badania otwarte dla pacjentów / wszystkie badania
20+
Kraje

W skrócie

Kladrybina jest lekiem badanym w próbach klinicznych pod kątem potencjalnego zastosowania w leczeniu różnych nowotworów krwi i stwardnienia rozsianego. Ten artykuł analizuje trwające badania nad skutecznością kladrybiny, jej bezpieczeństwem i zastosowaniami w różnych schorzeniach, dostarczając informacji na temat jej potencjału jako opcji terapeutycznej dla pacjentów.

W pigułce

Badane schorzenia
Białaczka włochatokomórkowa, Ostra białaczka szpikowa, Stwardnienie rozsiane, Zespoły mielodysplastyczne, Chłoniak z komórek płaszcza
Metody podawania
Tabletki doustne, Wlew dożylny, Wstrzyknięcie podskórne
Typowe mierniki wyników
Wskaźniki odpowiedzi, Czas trwania remisji, Przeżycie całkowite, Roczny wskaźnik nawrotów, Postęp niepełnosprawności
Monitorowanie bezpieczeństwa
Zdarzenia niepożądane, Toksyczność hematologiczna, Funkcja wątroby, Immunosupresja
Terapie skojarzone
Rytuksymab, Cyklofosfamid, Napromienianie całego ciała (w przygotowaniu do przeszczepu)
Czas trwania badań
Zazwyczaj 2 lata lub więcej dla oceny długoterminowej

Czym jest kladrybina?

Kladrybina to lek stosowany w leczeniu różnych nowotworów krwi oraz stwardnienia rozsianego. Znana jest również pod kilkoma innymi nazwami, takimi jak:

  • 2-CdA
  • 2-chlorodeoksyadenozyna
  • Leustatin
  • Mavenclad (dla formy tabletki stosowanej w stwardnieniu rozsianym)

Lek ten należy do grupy leków zwanych analogami nukleozydów purynowych. Leki te działają poprzez zakłócanie DNA komórek nowotworowych lub nadaktywnych komórek odpornościowych, co ostatecznie prowadzi do ich śmierci.

Jakie schorzenia leczy kladrybina?

Kladrybina jest stosowana w leczeniu kilku schorzeń:

  • Ostra białaczka szpikowa (AML): Rodzaj nowotworu krwi atakujący szpik kostny
  • Białaczka włochatokomórkowa: Rzadka forma nowotworu krwi
  • Stwardnienie rozsiane (SM): Choroba autoimmunologiczna atakująca ośrodkowy układ nerwowy
  • Chłoniak z komórek płaszcza: Rodzaj chłoniaka nieziarniczego
  • Zespoły mielodysplastyczne: Grupa zaburzeń, w których komórki krwi nie dojrzewają prawidłowo w szpiku kostnym

Warto zaznaczyć, że kladrybina może być stosowana zarówno u pacjentów z nowo zdiagnozowaną chorobą, jak i u tych, u których choroba powróciła lub nie zareagowała na wcześniejsze leczenie (przypadki nawrotowe/oporne).

Jak działa kladrybina?

Kladrybina działa poprzez zakłócanie DNA określonych komórek w organizmie:

  • W nowotworach krwi atakuje i zabija komórki nowotworowe
  • W stwardnieniu rozsianym zmniejsza liczbę określonych komórek odpornościowych (limfocytów T i B), które są zaangażowane w proces chorobowy

Dzięki temu kladrybina pomaga spowolnić lub zatrzymać postęp tych chorób.

Jak podaje się kladrybinę?

Kladrybina może być podawana na kilka sposobów, w zależności od leczonego schorzenia:

  • Wlew dożylny (IV): Podawany bezpośrednio do żyły, często przez okres 2 godzin
  • Wstrzyknięcie podskórne: Wstrzykiwane pod skórę
  • Tabletki doustne: Przyjmowane doustnie, głównie w przypadku stwardnienia rozsianego

Dawkowanie i czas trwania leczenia mogą się znacznie różnić w zależności od konkretnego schorzenia i indywidualnych czynników pacjenta. Na przykład w stwardnieniu rozsianym tabletki kladrybiny są zazwyczaj podawane w dwóch kursach leczenia w ciągu dwóch lat.

Skuteczność kladrybiny

Skuteczność kladrybiny różni się w zależności od leczonego schorzenia:

  • W ostrej białaczce szpikowej, w połączeniu z innymi lekami, kladrybina wykazała obiecujące wyniki w osiąganiu całkowitej remisji (zniknięcie wszystkich oznak nowotworu)
  • W przypadku białaczki włochatokomórkowej kladrybina jest uważana za wysoce skuteczną, często prowadząc do długotrwałych remisji
  • W stwardnieniu rozsianym wykazano, że kladrybina zmniejsza częstość nawrotów i spowalnia postęp niepełnosprawności

Ważne jest, aby pamiętać, że reakcja na leczenie może się różnić u poszczególnych osób, a lekarz będzie uważnie monitorował twoje postępy.

Skutki uboczne i bezpieczeństwo

Jak wszystkie leki, kladrybina może powodować skutki uboczne. Niektóre z najczęstszych to:

  • Obniżona liczba komórek krwi, co może zwiększyć ryzyko infekcji i krwawień
  • Zmęczenie
  • Nudności
  • Wysypka skórna

Poważniejsze skutki uboczne mogą obejmować ciężkie infekcje i zwiększone ryzyko niektórych nowotworów. Twój zespół medyczny będzie uważnie monitorował te efekty. Kluczowe jest omówienie wszystkich potencjalnych zagrożeń i korzyści z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia kladrybiną.

Trwające badania i perspektywy na przyszłość

Badania nad kladrybiną trwają, a kilka badań klinicznych bada jej zastosowanie w różnych schorzeniach:

  • Łączenie kladrybiny z innymi terapiami dla lepszych wyników w leczeniu białaczki
  • Stosowanie kladrybiny jako części schematów kondycjonujących przed przeszczepami komórek macierzystych
  • Badanie długoterminowych efektów i optymalnego dawkowania kladrybiny w stwardnieniu rozsianym

Trwające badania mają na celu poprawę naszego zrozumienia, jak najlepiej stosować kladrybinę i potencjalnie rozszerzyć jej zastosowania w leczeniu różnych chorób.

Częste pytania

Schorzenia, w których badana jest substancja Cladribine

Przy każdym schorzeniu znajdziesz jego opis i listę badań

Badania z substancją Cladribine

Badania z rekrutacją w toku są na początku listy

Zobacz wszystkie (14) →
Szybkie filtry
  • Uczestnicy:Dorośli
  • Uczestnicy:Dorośli
  • Uczestnicy:Dorośli
  • Uczestnicy:Dorośli
Clinical Trials Concierge

Nie chcesz szukać na własną rękę? Nasz doradca ds. badań klinicznych zrobi to za Ciebie.

Opowiedz nam o swoim schorzeniu – przeszukamy wszystkie badania w Europie i skontaktujemy Cię z właściwym ośrodkiem.

Nota prawna · Wydawca: CTIN POLAND sp. z o.o., ul. rtm. Witolda Pileckiego 67/109, 02-781 Warszawa, Polska · KRS 0001111334 · REGON 528919042 · NIP 9512598637

© 2026 badaniakliniczne.pl – Europejska Sieć Informacji o Badaniach Klinicznych

Zgodność z RODO, certyfikaty ISO 9001 i ISO 27001 (LL-C Certification)

Ten serwis nie jest powiązany z Komisją Europejską, EMA ani oficjalnym systemem CTIS. Większość informacji pochodzi z publicznie dostępnych międzynarodowych rejestrów badań klinicznych, uzupełnionych danymi z ośrodków akademickich, od krajowych organów regulacyjnych i sponsorów komercyjnych. W tym serwisie „terapia” oznacza lek testowany w badaniu klinicznym. Jego bezpieczeństwo i skuteczność w badanym zastosowaniu nie zostały jeszcze potwierdzone, część uczestników może otrzymać placebo lub lek porównawczy, a udział w badaniu nie gwarantuje korzyści zdrowotnej. O tym, kto może wziąć udział, decyduje lekarz w ośrodku badawczym. Serwis ma charakter informacyjny i nie stanowi porady medycznej. Część treści i grafik w tym serwisie powstała lub została ulepszona z pomocą sztucznej inteligencji (AI).