Badanie nad ifinatamab deruxtecan i kombinacją leków u pacjentów z zaawansowanym lub przerzutowym rakiem płaskonabłonkowym przełyku po wcześniejszym leczeniu
Rak płaskonabłonkowy przełyku to rodzaj nowotworu, który może pojawić się w każdej części przełyku, ale najczęściej występuje w jego górnej lub środkowej części. Choroba często nie daje objawów we wczesnych stadiach, co sprawia, że wykrycie jej bywa opóźnione.
Czym jest rak płaskonabłonkowy przełyku
Rak płaskonabłonkowy przełyku to rodzaj nowotworu złośliwego, który rozwija się w tkankach przełyku. Przełyk to długa, mięśniowa rurka, która przenosi pokarm z gardła do żołądka. Ten typ raka może pojawić się w dowolnej części przełyku, choć najczęściej występuje w górnej lub środkowej jego części.
Rak przełyku jest dziesiątym najczęstszym nowotworem na świecie. Choroba ta jest agresywna, ale wielu ludzi nie zauważa objawów, dopóki nowotwór się nie rozprzestrzeni. Dzieje się tak dlatego, że przełyk rozciąga się, aby zrobić miejsce dla dużych kęsów jedzenia. Dopiero gdy guz się powiększa, zaczyna blokować światło przełyku.
Rak płaskonabłonkowy przełyku powstaje z cienkich, płaskich komórek wyściełających wewnętrzną powierzchnię przełyku. Gdy komórki rakowe w tkance przełyku zaczynają się namnażać, ostatecznie tworzą guz. Nowotwór zaczyna się w wewnętrznej wyściółce przełyku i w miarę wzrostu rozprzestrzenia się na zewnątrz przez kolejne warstwy.
Objawy choroby
Rak płaskonabłonkowy przełyku często nie powoduje zauważalnych objawów we wczesnym stadium choroby. Średni wiek wystąpienia objawów to między 60. a 70. rokiem życia, a choroba częściej dotyka mężczyzn.
Najczęstszym objawem jest dysfagia, czyli trudności w połykaniu. Początkowo problemy dotyczą pokarmów stałych, a następnie postępują i obejmują także płyny. Innym częstym objawem jest utrata wagi. Osoby chore mogą również zauważyć, że połykanie staje się bolesne.
Rzadziej występujące objawy to odynofagia (ból podczas połykania), chrypka głosu, kaszel lub ból w klatce piersiowej. U niektórych pacjentów może wystąpić krwawienie do przełyku. Krew ta przechodzi następnie przez przewód pokarmowy, co może powodować ciemne zabarwienie stolca. Jeśli rak rozprzestrzenił się na kości, może wystąpić ból kości.
Rozpowszechnienie i częstość występowania
Rak płaskonabłonkowy przełyku ma szacunkową roczną częstość występowania około 1 przypadek na 29 400 osób. Dane wskazują na częstość występowania wynoszącą od 1 do 9 przypadków na 100 000 osób.
Ten rodzaj raka przełyku jest częstszy w niektórych regionach świata. Rak płaskonabłonkowy przełyku występuje powszechniej w Afryce, Azji i częściach Europy Wschodniej. W Stanach Zjednoczonych i innych krajach zachodnich dominuje inny typ raka przełyku - gruczołorak.
Rodzaje raka przełyku
Istnieją dwa główne rodzaje raka przełyku, nazwane od typu komórek, z których powstają:
Rak płaskonabłonkowy (nazywany też rakiem płaskokomórkowym lub naskórkowym) powstaje z cienkich, płaskich komórek wyściełających wewnętrzną część przełyku. Ten typ raka najczęściej występuje w górnej i środkowej części przełyku, choć może pojawić się w każdym jego miejscu.
Gruczołorak rozwija się w komórkach gruczołowych. Komórki gruczołowe w wyściółce przełyku wytwarzają i uwalniają śluzu i inne płyny. Gruczołoraki zazwyczaj tworzą się w dolnej części przełyku, bliżej żołądka.
Stadia zaawansowania choroby
Rak płaskonabłonkowy przełyku jest klasyfikowany w sposób odmienny niż gruczołorak przełyku. Najczęściej stosowanym systemem oceny zaawansowania jest system TNM.
Dla raka płaskonabłonkowego przełyku wyróżnia się 5 stadiów - stadium 0, po którym następują stadia od 1 do 4. Im wyższe stadium, tym bardziej rak się rozprzestrzenił.
W niektórych przypadkach stadium zależy również od tego, gdzie guz znajduje się wzdłuż przełyku - w górnej, środkowej czy dolnej części. Stadia raka płaskonabłonkowego przełyku zależą także od stopnia złośliwości, który określa, jak nieprawidłowe wyglądają komórki pod mikroskopem.
Stadium 0 (nazywane też rakiem in situ lub dysplazją wysokiego stopnia) oznacza, że guz znajduje się tylko w nabłonku wewnętrznej wyściółki przełyku.
Stadium 1A to sytuacja, gdy guz wrósł w tkankę łączną lub warstwę mięśniową błony śluzowej i jest niskiego stopnia złośliwości (stopień 1).
Stadium 1B oznacza, że guz wrósł w tkankę łączną lub warstwę mięśniową błony śluzowej, ale ma wyższy stopień złośliwości.
W wyższych stadiach nowotwór rozprzestrzenia się głębiej przez warstwy ściany przełyku lub do okolicznych węzłów chłonnych. Stadium 4 oznacza, że rak przerzucił się do odległych części ciała.
Jak rozpoznaje się chorobę
Do rozpoznania raka przełyku stosuje się różne badania. Lekarze mogą używać oceny klinicznej przed leczeniem lub oceny patologicznej po operacji. Ocena kliniczna opiera się na badaniu lekarskim oraz wynikach testów i skanów.
Proces diagnostyczny zazwyczaj zaczyna się od wywiadu i badania fizykalnego. Następnie lekarz może zlecić różne badania obrazowe i procedury.
Endoskopia to badanie, podczas którego lekarz wkłada cienką, elastyczną rurkę z kamerą przez usta do przełyku i żołądka. Pozwala to obejrzeć wnętrze przełyku i pobrać próbki tkanki do badania.
Badania obrazowe pomagają określić rozmiar guza i sprawdzić, czy rak się rozprzestrzenił. Mogą to być tomografia komputerowa (TK), rezonans magnetyczny (MRI), badanie PET (pozytonowa tomografia emisyjna) lub ultrasonografia.
Biopsja polega na pobraniu małej próbki tkanki z podejrzanego obszaru. Próbkę bada się następnie pod mikroskopem, aby sprawdzić, czy znajdują się w niej komórki rakowe. Jest to jedyny pewny sposób na potwierdzenie rozpoznania raka.
Leczenie
Zespół specjalistów omawia najlepsze leczenie dla każdego pacjenta. Zespół ten nazywany jest zespołem wielodyscyplinarnym. Wybór leczenia zależy od wielu czynników, w tym od stadium choroby, typu raka, stanu ogólnego zdrowia i sprawności pacjenta.
Lekarze leczą raka przełyku we wczesnym stadium operacją mającą na celu usunięcie guzów lub złagodzenie objawów. Mogą stosować leczenie takie jak chemioterapia, radioterapia i immunoterapia w przypadku bardziej zaawansowanego raka przełyku.
Chirurgia jest najczęstszym sposobem leczenia raka przełyku, jeśli nie rozprzestrzenił się on na inne części ciała. W przypadku wczesnych stadiów choroby można zastosować leczenie endoskopowe. Obejmuje ono techniki takie jak resekcja błony śluzowej, disekcja podśluzówkowa lub ablację.
W przypadku miejscowo zaawansowanej choroby standardowym postępowaniem pozostaje radiochemioterapia z operacją lub bez niej. Jeśli po neoadiuwantowej radiochemioterapii i operacji nie uzyskano całkowitej odpowiedzi patologicznej, należy rozważyć zastosowanie immunoterapii uzupełniającej przez rok.
Chemioterapia to leczenie lekami, które zabijają szybko rosnące komórki, w tym komórki rakowe. Radioterapia wykorzystuje wiązki promieniowania o wysokiej energii do zniszczenia komórek rakowych. Oba te sposoby leczenia mogą być stosowane przed operacją, aby zmniejszyć guz, lub po operacji, aby zniszczyć pozostałe komórki rakowe.
Immunoterapia to nowsze leczenie, które pomaga układowi odpornościowemu w walce z rakiem. W ostatnich latach znacząco zmieniła ona algorytm leczenia raka płaskonabłonkowego przełyku.
Gdy nie można wyleczyć raka, lekarze koncentrują się na pomocy pacjentom w dłuższym życiu, łagodzeniu objawów i utrzymaniu jakości życia. Może to obejmować opiekę paliatywną, która zajmuje się objawami takimi jak ból, trudności w połykaniu i problemy z odżywianiem.
Szanse na przeżycie
Rokowanie w raku przełyku zależy od wielu czynników. Nikt nie jest w stanie dokładnie przewidzieć, jak długo dana osoba będzie żyć. Statystyki oparte są na dużych grupach osób i nie mogą przewidzieć, co stanie się w indywidualnym przypadku.
Rak płaskonabłonkowy przełyku stanowi duże wyzwanie dla lekarzy, ponieważ rokowanie jest poważne, a możliwości leczenia są ograniczone. Jednak ostatnie postępy w immunoterapii znacząco zmieniły sposoby leczenia tej choroby.
Przeżycie zależy od stadium choroby w momencie rozpoznania. Prawie 65 na 100 osób (prawie 65%) z rakiem przełyku w stadium 1 przeżyje swoją chorobę przez 5 lat lub dłużej po postawieniu diagnozy. W stadium 2 jest to około 30 na 100 osób (około 30%), a w stadium 3 około 20 na 100 osób (około 20%). W stadium 4 około 5 na 100 osób (5%) przeżyje swoją chorobę przez 4 lata lub dłużej.
Narodowy Instytut Zdrowia szacuje, że około połowa przypadków raka przełyku jest diagnozowana w stadium miejscowo zaawansowanym, co oznacza, że w przełyku znajduje się znaczny guz, ale rak nie rozprzestrzenił się jeszcze na inne części ciała. Pięcioletnie przeżycie dla zlokalizowanego raka przełyku jest znacznie lepsze niż dla raka przerzutowego.
Jak zapobiegać chorobie
Rak przełyku, w tym rak płaskonabłonkowy, jest w dużej mierze chorobą, której można zapobiec. Istnieje kilka działań, które można podjąć, aby zmniejszyć prawdopodobieństwo zachorowania.
Najlepszym sposobem na zmniejszenie ryzyka raka przełyku jest unikanie wszelkich form tytoniu, w tym papierosów, cygar, fajek i tytoniu bezdymnego. Jeśli ktoś używa tytoniu, powinien zwrócić się o pomoc w rzuceniu tego nałogu. Rzucenie palenia zmniejsza ryzyko raka przełyku.
Picie alkoholu zwiększa ryzyko rozwoju raka przełyku. Łączenie picia alkoholu z paleniem tytoniu zwiększa ryzyko raka przełyku i innych nowotworów głowy i szyi bardziej niż wykonywanie którejkolwiek z tych czynności osobno. Aby zmniejszyć ryzyko raka, najlepiej w ogóle nie pić alkoholu.
Należy unikać żucia betelu i orzecha areki, ponieważ zmniejsza to ryzyko rozwoju raka przełyku.
Jeśli ktoś cierpi na chorobę refluksową przełyku (GERD), która powoduje cofanie się treści żołądkowej do przełyku, powinien podjąć leczenie. GERD może powodować zgagę i jest powiązane ze zwiększonym ryzykiem raka przełyku.
Życie z rakiem przełyku
Życie z rakiem przełyku może być trudne i wymaga wielu dostosowań. Pacjenci często potrzebują wsparcia w różnych obszarach życia.
Jednym z głównych wyzwań są problemy z jedzeniem i połykaniem. W miarę wzrostu guza może on blokować przełyk, co utrudnia przyjmowanie pokarmów. Dietista może pomóc zaplanować odpowiednią dietę i zasugerować sposoby na utrzymanie prawidłowego odżywiania.
Pacjenci mogą potrzebować jeść częściej, mniejszymi porcjami. Mogą również musieć dostosować konsystencję pokarmów - na przykład przejść na miękkie lub płynne potrawy. Czasami może być konieczne stosowanie specjalnych preparatów odżywczych lub żywienia przez sondę.
Opieka paliatywna odgrywa ważną rolę w poprawie jakości życia pacjentów z rakiem przełyku. Obejmuje ona kontrolowanie objawów takich jak ból, problemy z połykaniem i trudności w oddychaniu. Zespoły opieki paliatywnej mogą również zapewnić wsparcie emocjonalne i duchowe zarówno pacjentom, jak i ich rodzinom.
Wielu pacjentów korzysta również z pomocy pracownika socjalnego i grup wsparcia. Dzielenie się doświadczeniami z innymi ludźmi w podobnej sytuacji może być pomocne w radzeniu sobie z chorobą.
Badacze medyczni pracują nad nowymi metodami leczenia, które pomogą ludziom z rakiem przełyku żyć dłużej. Pacjenci mogą rozważyć udział w badaniach klinicznych, które testują nowe terapie.
info Ten poradnik ma pomóc Ci zrozumieć schorzenie. Nie zastąpi rozmowy z lekarzem, który najlepiej zna Twoją sytuację.
Belgia
