Choroby rzadkie
Badane cząsteczki
Lokalizacje
Badania z rekrutacją w toku są na początku listy
7 badań klinicznych w tym schorzeniu
Badanie wpływu treningu oporowego i everolimusu na wzmocnienie kości u zdrowych kobiet po menopauzie
DaniaBadanie skuteczności kwasu zoledronowego po odstawieniu denosumabu u kobiet z osteoporozą pomenopauzalną
FrancjaBadanie wpływu denosumabu na wrażliwość insulinową i siłę mięśni u kobiet po menopauzie z osteoporozą i cukrzycą
DaniaBadanie skuteczności i bezpieczeństwa BP16 u kobiet z osteoporozą pomenopauzalną
BułgariaW skrócie
Osteoporoza postmenopauzalna to choroba kości, która dotyka kobiety po menopauzie i może prowadzić do niebezpiecznych złamań. Zrozumienie przyczyn, objawów i możliwości zapobiegania tej chorobie jest kluczowe dla zachowania zdrowia kości w starszym wieku.
Osteoporoza postmenopauzalna to choroba, która rozwija się u kobiet po zakończeniu menstruacji. Osteoporoza oznacza stan, w którym kości tracą swoją gęstość i stają się bardziej kruche, co znacznie zwiększa ryzyko złamań.
W przypadku osteoporozy postmenopauzalnej utrata masy kostnej jest bezpośrednio związana ze spadkiem produkcji estrogenu (hormonu płciowego), który następuje podczas menopauzy. U kobiet estrogen pomaga spowolnić utratę masy kostnej. Gdy poziom estrogenu spada, utrata kości może przyspieszyć, co sprawia, że kobiety po menopauzie są bardziej narażone na rozwój osteoporozy.
Osteoporoza prowadzi do tego, że kości stają się mniej gęste i łatwiej się łamią. Utrata masy kostnej sprawia, że szkielet staje się bardziej podatny na uszkodzenia nawet przy niewielkich upadkach czy uderzeniach.
Menopauza to naturalny proces fizjologiczny, który oznacza ostateczne zakończenie miesiączki. Według Światowej Organizacji Zdrowia menopauza to co najmniej 12 kolejnych miesięcy bez miesiączki, która nie jest spowodowana przyczynami fizjologicznymi ani chorobowymi. Średni wiek naturalnej menopauzy wynosi 51 lat w krajach uprzemysłowionych i 48 lat w krajach biednych i nieuprzemysłowionych.
W Indiach znaczna część populacji kobiet znajduje się w stadium pomenopauzalnym lub perimenopauzalnym. Problemy związane ze starzeniem się u kobiet obejmują zwiększone ryzyko złamań kości, zmniejszenie grubości kości korowej i beleczkowej oraz spadek gęstości mineralnej kości (BMD).
Gdy zbliżasz się do menopauzy, gęstość kości zaczyna spadać wraz z obniżonym poziomem estrogenu. Proces ten trwa również po menopauzie. Obniżony poziom estrogenu zwiększa ryzyko rozwoju osteoporozy.
Badania wskazują, że w ciągu pierwszych 5 lat po menopauzie kobiety mogą stracić do 20% gęstości kości. W Australii średni wiek osiągnięcia menopauzy wynosi od 51 do 52 lat.
Oprócz samego faktu bycia po menopauzie, na rozwój osteoporozy postmenopauzalnej może wpływać kilka innych czynników ryzyka:
Jak wspomniano wcześniej, pewna utrata kości wraz z wiekiem jest normalna. Jednak nawet jeśli traci się więcej masy kostnej niż normalnie, wiele osób nie zauważa żadnych objawów aż do momentu wystąpienia złamania. Najczęstsze złamania dotyczą biodra, nadgarstka i kręgosłupa.
U innych osób zauważalne oznaki osteoporozy mogą obejmować:
Czasami pierwszym objawem może być złamanie kości wynikające z niewielkiego poślizgnięcia lub upadku. Złamana kość, szczególnie jeśli jest to biodro, może mieć poważne konsekwencje, w tym utratę mobilności, niezależności, a nawet śmierć u starszej osoby.
Badanie gęstości mineralnej kości (BMD) jest najczęstszym sposobem, w jaki lekarze oceniają zdrowie kości. Ogólnie lekarze zalecają, aby kobiety wykonały profilaktyczną ocenę osteoporozy około 65. roku życia, odpowiadając na kilka pytań.
Jeśli lekarz uważa, że istnieje zwiększone ryzyko osteoporozy, może zalecić badanie gęstości kości. Lekarze mogą mierzyć gęstość kości za pomocą testów zwanych skanami absorpcjometrii promieniowania rentgenowskiego o podwójnej energii (DEXA). Skany DEXA wykorzystują promieniowanie rentgenowskie o niskiej energii do pomiaru, jak ciasno minerały są upakowane w segmencie kości.
Specjaliści opieki zdrowotnej zalecają rutynowe skany DEXA rozpoczynające się w wieku 65 lat dla kobiet i 70 lat dla mężczyzn. Test jest powtarzany co kilka lat.
Istnieje wiele rzeczy, które można zrobić, aby zmniejszyć ryzyko osteoporozy i poprawić zdrowie kości. Zapobieganie lub łagodzenie skutków osteoporozy jest ważne, ponieważ jest to choroba milcząca – czasami pierwszym objawem jest złamanie.
Kości są żywymi tkankami, które stale się "przebudowują". Proces ten obejmuje resorpcję, czyli rozkład starej kości, oraz tworzenie nowej kości. Jako dzieci i młodzi dorośli nasze kości zwykle rosną szybciej niż się rozkładają. W wieku od 25 do 30 lat nasze kości osiągają szczytową masę. Masa kostna utrzymuje się na plateau od około 30. do 50. roku życia. Po 50. roku życia nasze kości zaczynają się rozkładać szybciej niż się regenerują, co prowadzi do związanej z wiekiem utraty masy kostnej.
Ważne kroki w zapobieganiu osteoporozie obejmują:
Odpowiednia podaż wapnia i witaminy D: Wapń i witamina D są niezbędne dla zdrowia kości. Ważne jest, aby otrzymywać wystarczającą ilość tych składników odżywczych z diety lub suplementów.
Regularna aktywność fizyczna: Ćwiczenia, szczególnie te obciążające kości, takie jak chodzenie, bieganie, taniec czy podnoszenie ciężarów, mogą pomóc w budowaniu i utrzymaniu mocnych kości.
Zdrowy styl życia: Unikanie palenia tytoniu i ograniczenie spożycia alkoholu może pomóc chronić kości.
Zapobieganie upadkom: Zmniejszenie ryzyka upadków w domu i poza nim może pomóc zapobiec złamaniom u osób z osteoporozą.
Osteoporoza jest nieuleczalnym stanem przewlekłym, podobnie jak choroby serca, cukrzyca czy nadciśnienie. Obecnie istnieje duża luka w pierwotnej profilaktyce złamań, a badania pokazują, że szacunkowo 80% do 90% dorosłych nie otrzymuje odpowiedniego leczenia osteoporozy nawet w warunkach profilaktyki wtórnej.
Leczenie osteoporozy postmenopauzalnej może obejmować kilka podejść. Wybór leczenia powinien opierać się na aktualnych informacjach opartych na dowodach i być dostosowany do indywidualnych potrzeb kobiet.
Terapia hormonalna menopauzy (MHT): We wczesnych latach, od lat 60., kiedy po raz pierwszy zidentyfikowano związek między menopauzą a osteoporozą, leczenie estrogenem było standardem zapobiegania utracie kości. Estrogen zmniejszył występowanie złamań i faktycznie zapobiegł zawałom serca w grupie wiekowej 50-60 lat.
Leki farmakologiczne: Dostępne są skuteczne interwencje farmakologiczne do leczenia osteoporozy. Leczenie to może pomóc w spowalnianiu utraty kości i zmniejszeniu ryzyka złamań.
Ważne jest, aby kobiety z osteoporozą postmenopauzalną pracowały ściśle ze swoimi lekarzami, aby opracować plan leczenia odpowiedni dla ich indywidualnej sytuacji. Regularne monitorowanie i dostosowywanie leczenia może być konieczne w celu osiągnięcia najlepszych wyników.
Ten poradnik ma pomóc Ci zrozumieć schorzenie. Nie zastąpi rozmowy z lekarzem, który najlepiej zna Twoją sytuację.
Opowiedz nam o swoim schorzeniu – przeszukamy wszystkie badania w Europie i skontaktujemy Cię z właściwym ośrodkiem.
