Chociaż choroba Hodgkina jest w dużej mierze uleczalna przy pierwszej linii terapii, około jedna trzecia pacjentów nie osiąga pełnej odpowiedzi na leczenie lub doświadcza nawrotu choroby. Zrozumienie pojęć "nawrót" i "oporność na leczenie" jest kluczowe dla pacjentów stojących przed tymi wyzwaniami.
Czym jest nawrót i oporność na leczenie
Termin "nawrót" (nazywany również chorobą wznową) odnosi się do sytuacji, gdy choroba pojawia się ponownie lub zaczyna rosnąć po okresie remisji, czyli ustąpienia objawów choroby. Remisja oznacza brak obecności choroby w organizmie.
Termin "oporność na leczenie" (choroba oporna, refraktoryjna) używany jest do opisania sytuacji, gdy chłoniak nie reaguje na leczenie – co oznacza, że komórki nowotworowe nadal rosną – lub gdy odpowiedź na leczenie nie trwa wystarczająco długo. Mówiąc prościej, choroba oporna to taka, która nie odpowiada na leczenie lub nadal się rozwija mimo stosowanej terapii.
Kiedy występują nawroty choroby
W przypadku klasycznej choroby Hodgkina większość nawrotów zazwyczaj występuje w ciągu pierwszych trzech lat po diagnozie, chociaż niektóre nawroty pojawiają się znacznie później.
Rokowanie jest szczególnie poważne dla pacjentów z chorobą oporną na chemioterapię, którzy nie są w stanie uzyskać nawet przejściowej kontroli nad chorobą, oraz dla pacjentów, u których nawrót następuje po chemioterapii wysokodawkowej i przeszczepie autologicznych komórek macierzystych.
Możliwości leczenia
Dla pacjentów, u których następuje nawrót lub u których choroba staje się oporna na leczenie, terapie drugiej linii są często skuteczne. Zespół medyczny zaproponuje leczenie dostosowane do indywidualnych potrzeb pacjenta i wspólnie opracuje plan terapeutyczny.
Oferowane metody leczenia będą zależeć od tego, gdzie w organizmie znajduje się choroba, ile czasu minęło od pierwszego leczenia oraz jakie terapie były wcześniej stosowane.
Chemioterapia
Chemioterapia wykorzystuje leki przeciwnowotworowe do niszczenia komórek rakowych. Może być stosowana do leczenia choroby Hodgkina, która powróciła po wcześniejszej terapii. Chemioterapia może być również stosowana w ramach przygotowania do przeszczepu komórek macierzystych.
Jeśli choroba dobrze zareagowała na początkową kombinację leków chemioterapeutycznych, pacjent może otrzymać tę samą kombinację ponownie. Możliwe jest również zastosowanie innej kombinacji leków.
Do leczenia nawrotowej lub opornej choroby Hodgkina mogą być stosowane następujące kombinacje leków chemioterapeutycznych:
ESHAP – etopozyd, metyloprednizolon (Medrol), cytarabina w wysokich dawkach (Cytosar) i cisplatyna
DHAP – deksametazon, cytarabina w wysokich dawkach i cisplatyna
Rokowania i skuteczność leczenia
Chociaż choroba Hodgkina jest w dużej mierze uleczalna przy pierwszym leczeniu, około jedna trzecia pacjentów nie osiąga pełnej odpowiedzi na terapię pierwszej linii lub doświadcza późniejszego nawrotu. Tylko około 50% tych pacjentów zostanie skutecznie wyleczonych przy użyciu konwencjonalnych terapii.
Pomimo tych wyzwań, zarówno dla pacjentów z nawrotem, jak i z chorobą oporną na leczenie, wtórne terapie często przynoszą pozytywne rezultaty. W ostatniej dekadzie leczenie nawrotowej i opornej klasycznej choroby Hodgkina znacząco ewoluowało po zatwierdzeniu trzech wysoce aktywnych nowych leków: brentuksymabu vedotynu, niwolumabu i pembrolizumabu.
info Ten poradnik ma pomóc Ci zrozumieć schorzenie. Nie zastąpi rozmowy z lekarzem, który najlepiej zna Twoją sytuację.
Polska
