W skrócie
Ten artykuł opisuje badania kliniczne, w których oceniano anifrolumab. Badania sprawdzają głównie skuteczność, bezpieczeństwo i odpowiedź na leczenie u dorosłych, a także u dzieci i młodzieży z wybranymi chorobami autoimmunologicznymi.
Najważniejsze informacje
- Anifrolumab jest badany w wielu chorobach autoimmunologicznych, w tym w toczniu skórnym, toczniu układowym, toczniowym zapaleniu nerek, zapaleniach mięśni, bielactwie, zespole Sjögrena, zespole antyfosfolipidowym i twardzinie układowej. W danych widać badania fazy 2, 3 i 4, co pokazuje zarówno wczesne, jak i bardziej zaawansowane oceny leczenia. Część prób dotyczy dorosłych, a jedna obejmuje dzieci i młodzież z aktywnym toczniem układowym. Najczęściej oceniano poprawę objawów, odpowiedź kliniczną, zmiany skórne, odpowiedź nerek oraz bezpieczeństwo. Niektóre badania porównują anifrolumab z placebo, a inne sprawdzają leczenie dodane do standardowej opieki. Jedno z badań zostało już zakończone, a pozostałe miały status Authorised.
Przegląd badań klinicznych
W dostarczonych danych anifrolumab był badany w kilku badaniach klinicznych u osób z chorobami autoimmunologicznymi, czyli chorobami, w których układ odpornościowy atakuje własne tkanki organizmu. Badania obejmowały zarówno dorosłych, jak i dzieci oraz młodzież, w zależności od choroby i projektu badania.
Większość prób była interwencyjna, co oznacza, że uczestnicy otrzymywali badane leczenie albo placebo, aby porównać wyniki. W danych pojawiają się badania fazy 2, fazy 3 i fazy 4, więc program badań obejmował zarówno wcześniejsze, jak i bardziej zaawansowane oceny.
Toczeń skórny
Jedno z największych badań dotyczyło cutaneous lupus erythematosus, czyli tocznia skórnego, u dorosłych z postacią przewlekłą i/lub podostrą. Było to badanie fazy 3 z planowaną liczebnością 604 uczestników i statusem Authorised.
Głównym celem było sprawdzenie, czy anifrolumab lepiej niż placebo poprawia zmiany skórne po 24 tygodniach. Najważniejszym wynikiem była odpowiedź CLASI-70, czyli poprawa o 70% w skali oceniającej zmiany skórne w toczniu.
W innym badaniu sprawdzano wpływ anifrolumab na tocznia skórnego poprzez analizę zmian w komórkach zapalnych i w ekspresji genów w skórze oraz we krwi. To badanie miało charakter otwarty i jednoramienny, czyli wszyscy uczestnicy otrzymywali to samo leczenie, bez grupy porównawczej.
Toczeń układowy i zajęcie nerek
W kilku badaniach oceniano anifrolumab u osób z systemic lupus erythematosus, czyli toczniem układowym, w tym u dorosłych z umiarkowanie do ciężko aktywną chorobą oraz u dzieci i młodzieży w wieku od 5 do mniej niż 18 lat. Jedno z tych badań miało na celu określenie odpowiedniej dawki u młodszych pacjentów i potwierdzenie bezpieczeństwa oraz skuteczności w tej grupie.
W badaniu pediatrycznym oceniano także parametry farmakokinetyczne, czyli to, jak lek zachowuje się w organizmie po podaniu, oraz odpowiedź BICLA po 52 tygodniach. BICLA to złożona ocena odpowiedzi klinicznej, oparta na kilku kryteriach poprawy i braku pogorszenia.
Inne badanie fazy 3 dotyczyło lupus nephritis, czyli toczniowego zapalenia nerek, u dorosłych z aktywną proliferacyjną postacią choroby. Głównym celem było sprawdzenie, czy więcej osób osiągnie CRR, czyli pełną odpowiedź nerkową, po 52 tygodniach.
W tym badaniu CRR oznaczało spełnienie określonych warunków, w tym niski stosunek białka do kreatyniny w moczu oraz odpowiednią filtrację nerek lub brak istotnego pogorszenia względem wartości wyjściowej. Badanie miało 336 uczestników i było prowadzone jako porównanie z placebo dodanym do standardowej opieki.
Zapalenia mięśni
Jedno badanie dotyczyło dorosłych z polymyositis lub dermatomyositis, czyli zapaleniami mięśni według kryteriów klasyfikacyjnych EULAR/ACR z 2017 roku. Było to badanie fazy 3 z planowaną liczbą 204 uczestników.
Badacze chcieli sprawdzić, czy anifrolumab dodany do standardowej opieki daje lepszą poprawę niż placebo dodane do standardowej opieki. Główny wynik obejmował co najmniej umiarkowaną poprawę aktywności choroby, mierzoną jako TIS ≥ 40, oraz brak potwierdzonego pogorszenia w dwóch kolejnych wizytach.
Inne badane choroby
Anifrolumab był też badany w systemic sclerosis, czyli twardzinie układowej, u osób z ograniczonym lub rozlanym typem choroby, a także z zajęciem płuc śródmiąższowych. To było badanie fazy 3 z 306 uczestnikami i miało ocenić, czy anifrolumab jest lepszy niż placebo, z leczeniem standardowym lub bez niego, w poprawie objawów i wpływu choroby.
W badaniu tym głównym wynikiem był Revised-CRISS-25, czyli złożony wskaźnik odpowiedzi w twardzinie układowej, który uwzględnia poprawę w kilku obszarach i brak istotnych zdarzeń związanych z chorobą.
W fazie 2 oceniano też anifrolumab u osób z postępującym vitiligo, czyli bielactwem, które obejmowało ponad 5% powierzchni ciała, z wyłączeniem rąk i stóp. W tym badaniu sprawdzano połączenie anifrolumab z fototerapią UVB TL01 i mierzono zmianę skali VASI po 36 tygodniach.
W innym badaniu fazy 2 oceniano anifrolumab u osób z Sjogren's disease, czyli chorobą Sjögrena, w randomizowanym, podwójnie zaślepionym badaniu kontrolowanym placebo. Głównym wynikiem była odpowiedź CRESS po 24 tygodniach, czyli złożony wynik obejmujący kilka ważnych obszarów choroby, takich jak objawy zgłaszane przez pacjenta, gruczoły łzowe, ślinowe, aktywność ogólnoustrojową i badania serologiczne.
Jest też badanie fazy 2 u dorosłych z Primary Antiphospholipid Syndrome (APS), czyli pierwotnym zespołem antyfosfolipidowym, które ma ocenić bezpieczeństwo i tolerancję anifrolumab. W tym badaniu głównym wynikiem jest częstość działań niepożądanych, w tym zdarzeń specjalnego zainteresowania, do 52. tygodnia.
Jakie wyniki mierzono w badaniach
W badaniach z anifrolumab oceniano różne punkty końcowe, czyli główne wyniki, które miały pokazać, czy leczenie działa. W toczniu skórnym mierzono poprawę skórną w skali CLASI-70, a w bielactwie zmianę skali VASI.
W toczniu układowym używano oceny BICLA, a w badaniu pediatrycznym także parametrów PK, czyli sposobu, w jaki lek jest wchłaniany i obecny w organizmie. W toczniowym zapaleniu nerek najważniejsza była pełna odpowiedź nerkowa CRR, a w zapaleniach mięśni poprawa aktywności choroby TIS.
W twardzinie układowej badacze stosowali Revised-CRISS-25, a w chorobie Sjögrena CRESS. W badaniu z zespołem antyfosfolipidowym najważniejsze było bezpieczeństwo, a nie tylko skuteczność.
Kto mógł wziąć udział i jakie były fazy
W badaniach uczestniczyli głównie dorośli, ale jedno badanie obejmowało dzieci i młodzież w wieku od 5 do mniej niż 18 lat z umiarkowanie do ciężko aktywnym toczniem układowym. W innych próbach wymagano konkretnego rozpoznania, na przykład aktywnej postaci choroby, określonego typu bielactwa albo klasyfikacji według kryteriów EULAR/ACR.
Najwięcej danych dotyczyło badań fazy 3, które zwykle służą do porównania leczenia z placebo i sprawdzenia, czy korzyści są większe niż ryzyko. Badania fazy 2 miały mniejsze grupy i częściej sprawdzały wstępne wyniki, tolerancję oraz dobór odpowiedniej dawki lub schematu leczenia.
Jedno z badań miało status Completed, czyli zostało zakończone, a pozostałe były oznaczone jako Authorised. To pokazuje, że program badań nad anifrolumab obejmował zarówno projekty zakończone, jak i nadal prowadzone lub zatwierdzone do realizacji.