Zakażenie przeszczepu to groźne powikłanie, które może wystąpić po wszczepieniu syntetycznego naczynia krwionośnego, zagrażające życiu pacjenta i prowadzące do poważnych konsekwencji zdrowotnych, w tym amputacji kończyn.
Wprowadzenie
Wprowadzenie protez naczyniowych (syntetycznych naczyń krwionośnych) zrewolucjonizowało sposób leczenia chorób naczyń krwionośnych. Jednak zakażenie przeszczepu, mimo że występuje rzadko, pozostaje jednym z najbardziej obawianych powikłań, które wiąże się ze znaczną zachorowalnością i śmiertelnością.
Śmiertelność występuje u około jednej trzeciej wszystkich osób z zakażeniem przeszczepu naczyniowego, przy czym jest najwyższa, gdy zakażenie dotyczy protezy aorty (głównej tętnicy w organizmie). Aorta to największa tętnica w ludzkim ciele, która przenosi utlenowaną krew z serca do reszty organizmu.
Częstotliwość występowania
Częstotliwość występowania zakażeń przeszczepu jest trudna do dokładnego określenia, ponieważ zakażenie może pojawić się wiele lat po wszczepie. Mimo to, szacowana częstość występowania wynosi około 5%, a wskaźnik ten różni się w zależności od miejsca operacji.
Ryzyko zakażenia jest wyższe w następujących sytuacjach:
gdy do operacji użyto nacięcia w okolicy pachwiny
gdy zabieg był wykonywany w trybie nagłym
gdy operacja była powtórnym zabiegiem
Zakażenie po wszczepie stentu naczyniowego (małej rurki wprowadzanej do naczynia krwionośnego) również zostało zgłoszone, chociaż jego częstość występowania jest uważana za bardzo niską. Zakażenia przeszczepu aorty piersiowej są rzadkie, a częstość występowania tego poważnego powikłania po zabiegu otwartym wynosi około 3%.
Przyczyny zakażenia
Zakażenie przeszczepu może rozwinąć się z powodu obecności bakterii bezpośrednio po zabiegu wszczepiania protezy aorty lub w wyniku bakterii pochodzących z innej części ciała, które przemieszczają się do aorty przez krew w pewnym czasie po operacji wszczepu.
Protezy i sztuczne naczynia bardzo rzadko same w sobie ulegają zakażeniu. Jednak przeszczep lub stent-graft jest ciałem obcym i jest podatny na zakażenie – zdarza się to w około jednym do dwóch przypadków na każde 100 zabiegów.
Najczęstsze bakterie wywołujące zakażenie przeszczepu to:
gronkowce złociste (Staphylococcus aureus)
gronkowce koagulazo-ujemne
bakterie Gram-ujemne, na przykład Pseudomonas aeruginosa, Escherichia coli
bakterie z rodzaju Salmonella
paciorkowce i enterokoki
Zakażenia wywoływane przez gronkowce stanowią około 35% wszystkich zakażeń protez naczyniowych. Gronkowce złociste częściej powodują wczesne zakażenia, podczas gdy gronkowce koagulazo-ujemne częściej wywołują zakażenia późne. Zakażenia polimikrobiologiczne (wywoływane przez wiele różnych drobnoustrojów jednocześnie) stanowią około 25% przypadków.
Zakażenie może pojawić się w ciągu miesięcy od zabiegu wymiany lub wiele lat później. Czasami syntetyczny materiał przeszczepu może zostać zakażony, zazwyczaj przez bakterie gronkowcowe.
Objawy zakażenia przeszczepu
Objawy zakażenia przeszczepu aorty różnią się w zależności od tego, jak niedawno wykonano zabieg wszczepiania przeszczepu aorty.
Gdy zakażenie występuje w ciągu czterech miesięcy, objawy często obejmują:
podwyższony poziom białych krwinek
gorączkę
zakażenie w miejscu wejścia (zwykle w pachwinie)
nieprawidłowe działanie przeszczepu
Jeśli zakażenie rozwija się po upływie czterech miesięcy od zabiegu, objawy są zazwyczaj mniej zauważalne i mogą obejmować:
rzekomego tętniaka (gromadzenie krwi poza naczyniem krwionośnym)
zapalenie kości i szpiku (zakażenie kości)
wodonercze (obrzęk nerki)
Zakażenie przepływa przez układ krwionośny i może spowodować poważne pogorszenie stanu zdrowia z gorączką, dreszczami i utratą masy ciała.
Diagnostyka
Testy używane do diagnozowania zakażenia przeszczepów aorty obejmują:
tomografię komputerową (TK)
zdjęcie rentgenowskie klatki piersiowej
badania z użyciem znakowanych białych krwinek
zaawansowane techniki obrazowania, w tym pozytonową emisyjną tomografię z fluorodeoksyglukozą
Konsekwencje zdrowotne
Zakażenia przeszczepów aorty mogą być śmiertelne, jeśli nie zostaną leczone. Śmiertelność związana z zakażeniami przeszczepów wynosi od 25 do 75%.
Aż 75% osób, które przeżyły zakażenie protezy aorty, wymaga amputacji kończyny. Częstość amputacji jest najwyższa, gdy zakażenie dotyczy protez umieszczonych dalej od serca.
Jeśli zakażone przeszczepy nie zostaną usunięte, wiele z nich będzie powoli ulegać rozkładowi, co doprowadzi do krwawienia i ostatecznie do śmierci pacjenta.
Leczenie
Zakażenie przeszczepu musi być leczone i może stanowić zagrożenie dla życia. W większości przypadków stosuje się antybiotyki (leki zwalczające bakterie), ale często nie są one wystarczające do wyleczenia zakażenia.
W większości przypadków tętnica, żyła lub przeszczep muszą zostać usunięte. Odpowiednie leczenie składa się z połączenia antybiotyków i operacji chirurgicznej.
To, czy proteza naczyniowa zostanie zachowana, zależy od indywidualnej oceny każdego przypadku. Kilka strategii zachowania przeszczepu wykazało swoją skuteczność. Gdy zakażenie wystąpi, należy uruchomić wielodyscyplinarną opiekę obejmującą:
chirurga
radiologa
mikrobiologa
specjalistę medycyny nuklearnej
infektologa
anestezjologa
specjalistę intensywnej opieki medycznej
Szybka i dokładna diagnoza jest niezwykle istotna dla skutecznego leczenia.
info Ten poradnik ma pomóc Ci zrozumieć schorzenie. Nie zastąpi rozmowy z lekarzem, który najlepiej zna Twoją sytuację.