Przerzuty do opon mózgowo-rdzeniowych to rzadkie, ale poważne powikłanie zaawansowanego nowotworu, gdy komórki rakowe rozprzestrzeniają się do delikatnych błon otaczających mózg i rdzeń kręgowy. Mimo że stan ten nie ma leczenia przyczynowego, lekarze koncentrują się na spowalnianiu rozwoju choroby i poprawie jakości życia pacjentów.
Czym są przerzuty do opon mózgowo-rdzeniowych
Przerzuty do opon mózgowo-rdzeniowych, zwane również przerzutami leptomeningealnymi, to stan, w którym komórki nowotworowe rozprzestrzeniają się do delikatnych błon otaczających mózg i rdzeń kręgowy oraz do płynu mózgowo-rdzeniowego. Leptomeningi to cienkie błony – pajęczynówka i błona miękka – znajdujące się między twardą oponą mózgową a tkanką mózgową, między którymi przepływa płyn mózgowo-rdzeniowy.
Płyn mózgowo-rdzeniowy to przezroczysty płyn, który otacza mózg i rdzeń kręgowy, wspierając je i chroniąc. Kiedy komórki nowotworowe infiltrują leptomeningi, mogą zaburzać normalny przepływ płynu mózgowo-rdzeniowego i powodować różne objawy neurologiczne.
Stan ten występuje w zaawansowanym stadium nowotworu, zarówno w przypadku guzów litych, jak i nowotworów hematologicznych. Jest to rzadkie powikłanie z niekorzystnym rokowaniem.
Jak często występują przerzuty do opon mózgowo-rdzeniowych
Przerzuty do opon mózgowo-rdzeniowych rozwijają się u około 5% wszystkich osób chorujących na nowotwór. W przypadku guzów litych, od 5 do 10 na każde 100 osób (5-10%) może rozwinąć przerzuty leptomeningealne. U osób z nowotworami krwi przerzuty występują u 5 do 15 na każde 100 osób (5-15%).
Lekarze obserwują coraz więcej przypadków tego schorzenia, ponieważ więcej osób żyje dłużej z chorobą nowotworową.
Przerzuty do opon mózgowo-rdzeniowych najczęściej występują u osób z następującymi rodzajami nowotworów:
Rak piersi – jest to najczęstszy nowotwór związany z przerzutami leptomeningealnymi. Około 3% do 5% kobiet z rakiem piersi rozwinie przerzuty do opon mózgowo-rdzeniowych. Badania pokazują, że kobiety z potrójnie ujemnym rakiem piersi lub podtypem zwanym rakiem zrazikowym mają większe ryzyko rozwinięcia przerzutów niż kobiety z innymi typami raka piersi. Przerzuty występują u 12-35% pacjentów z rakiem piersi.
Rak płuca – zarówno niedrobnokomórkowy, jak i drobnokomórkowy rak płuca mogą rozprzestrzeniać się do leptomeningów. Lekarze szacują, że od 4% do 7% wszystkich osób z niedrobnokomórkowym rakiem płuca rozwija przerzuty. Przerzuty występują u 10-26% pacjentów.
Czerniak – przerzuty występują u 5-25% pacjentów z czerniakiem.
Nowotwory przewodu pokarmowego – przerzuty rozwijają się u 4-14% pacjentów.
Jak dochodzi do przerzutów
Komórki rakowe mogą dotrzeć do opon mózgowych poprzez krążenie we krwi z nowotworu pierwotnego zlokalizowanego gdzie indziej w organizmie. Mogą również rozprzestrzeniać się z przerzutu wtórnego, który już rozwinął się w mózgu.
Przerzuty leptomeningealne powstają, gdy komórki nowotworowe z nowotworu pierwotnego, czyli pierwotnego miejsca powstania raka, naciekają pobliską zdrową tkankę. Następnie przemieszczają się przez ściany pobliskich naczyń limfatycznych lub naczyń krwionośnych, docierając do leptomeningów i płynu mózgowo-rdzeniowego, gdzie mogą utworzyć nowy guz przerzutowy.
Przerzut wtórny powstaje, gdy komórki rakowe odrywają się od miejsca, gdzie nowotwór pierwotnie się rozpoczął (nowotwór pierwotny) i rozprzestrzeniają się do innej części ciała.
Objawy
Komórki rakowe w okrywie mózgu mogą powodować szeroki zakres objawów, w tym:
Bóle głowy
Zmiany w wzroku, takie jak podwójne widzenie lub utrata wzroku
Splątanie
Osłabienie
Drgawki (napady padaczkowe)
Nudności
Wymioty
Zmiany słuchu
Opadanie twarzy
Ból w dolnej części pleców, nogach lub szyi
Zmiany psychiczne, takie jak nastrój i zachowanie
Zmiany w sposobie chodzenia
Drętwienie lub osłabienie jednej lub obu nóg oraz pośladków
Problemy z oddawaniem moczu lub stolca
Rozpoznanie
Rozpoznanie przerzutów do opon mózgowo-rdzeniowych może być trudne. Przerzuty mogą być widoczne w badaniu rezonansu magnetycznego (MRI) lub komórki rakowe mogą zostać znalezione w płynie pobranym z kręgosłupa podczas punkcji lędźwiowej.
Punkcja lędźwiowa to badanie służące do sprawdzenia płynu, który krąży wokół mózgu i rdzenia kręgowego. Igła do punkcji lędźwiowej przechodzi przez skórę w dolnej części pleców i wnika w przestrzeń wokół rdzenia kręgowego.
Dwa najważniejsze narzędzia diagnostyczne to badania płynu mózgowo-rdzeniowego i obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego.
Leczenie
Nie ma leczenia przyczynowego przerzutów do opon mózgowo-rdzeniowych. Zamiast tego lekarze koncentrują się na leczeniu mającym na celu powstrzymanie rozprzestrzeniania się nowotworu, łagodzenie objawów i utrzymanie jakości życia.
Celem leczenia jest zazwyczaj kontrolowanie wzrostu nowotworu i łagodzenie objawów. Leczenie zależy od miejsca, w którym nowotwór się rozpoczął (nowotwór pierwotny), na przykład w piersi lub płucach. Metody leczenia zazwyczaj obejmują chemioterapię, celowane leki przeciwnowotworowe lub radioterapię.
Chemioterapia
Chemioterapia wykorzystuje leki przeciwnowotworowe do zabijania komórek rakowych. Działają one w całym organizmie i są nazywane leczeniem systemowym.
W przypadku przerzutów do opon mózgowo-rdzeniowych chemioterapia może być podawana na jeden lub więcej następujących sposobów:
Wstrzykiwana do żyły (dożylnie)
Wstrzykiwana do płynu rdzeniowego – odbywa się to poprzez punkcję lędźwiową lub urządzenie dostępu komorowego zwane zbiornikiem Ommaya. Podawanie leczenia w ten sposób nazywa się również chemioterapią dokanałową
Urządzenia dostępu komorowego umożliwiają podawanie chemioterapii bezpośrednio do wypełnionych płynem przestrzeni mózgu zwanych komorami, a więc bezpośrednio do płynu mózgowo-rdzeniowego.
Najczęściej stosowane leki chemioterapeutyczne to metotreksat, cytarabina i tiotepa. Lek, który otrzymuje pacjent, zależy od rodzaju nowotworu pierwotnego.
Celowane leki przeciwnowotworowe
Celowane leki przeciwnowotworowe działają, wykorzystując różnice między komórkami rakowymi a normalnymi komórkami, które pomagają im przetrwać i rosnąć.
Niektóre leki celowane stosowane w leczeniu przerzutów do opon mózgowo-rdzeniowych obejmują:
Trastuzumab emtansyna w raku piersi HER2-dodatnim
Erlotynib lub gefitynib w rodzaju raka płuca zwanym gruczolakorakiem
Cerytynyb w niedrobnokomórkowym raku płuca
Radioterapia
Radioterapia może być stosowana w leczeniu przerzutów do opon mózgowo-rdzeniowych. Leczenie wykorzystuje wysokoenergetyczne promieniowanie do niszczenia komórek rakowych.
Podejście wielodyscyplinarne
Leczenie przerzutów leptomeningealnych jest indywidualizowane w oparciu o takie czynniki jak histologia, rokowanie, obecność masywnej choroby ośrodkowego układu nerwowego i stan choroby ogólnoustrojowej. Metody leczenia mogą obejmować chemioterapię systemową, radioterapię, stosowanie leków celowanych, terapię dokanałową i immunoterapię.
Cele leczenia obejmują poprawę lub stabilizację stanu neurologicznego pacjenta, przedłużenie czasu przeżycia i leczenie paliatywne. Utrzymanie jakości życia jest głównym czynnikiem i odrębnym wyzwaniem dla pacjentów z tym schorzeniem.
Rokowanie
Przerzuty do opon mózgowo-rdzeniowych to rzadkie powikłanie z niekorzystnym rokowaniem. Nie ma leczenia przyczynowego tego schorzenia. Zamiast tego lekarze koncentrują się na leczeniu mającym na celu powstrzymanie rozprzestrzeniania się nowotworu, łagodzenie objawów i utrzymanie jakości życia.
Decyzje podejmowane są indywidualnie w każdym przypadku. Niektórzy lekarze wahają się przed leczeniem przerzutów do opon mózgowo-rdzeniowych, biorąc pod uwagę wcześniej opisywany krótki czas przeżycia i ryzyko neurotoksyczności. W niektórych przypadkach wysoki wskaźnik podejrzeń (wczesna diagnoza) i szybkie leczenie mogą zapobiec lub opóźnić uszkodzenie neurologiczne oraz przedłużyć jakość życia.
info Ten poradnik ma pomóc Ci zrozumieć schorzenie. Nie zastąpi rozmowy z lekarzem, który najlepiej zna Twoją sytuację.