Badanie porównujące acasunlimab i pembrolizumab z docetakselem u pacjentów z przerzutowym niedrobnokomórkowym rakiem płuca po wcześniejszych leczeniach
Badanie prowadzone w: Chorwacja, Grecja, Hiszpania, Bułgaria, Portugalia, Holandia, Węgry, Estonia, Niemcy, Polska, Irlandia, Włochy, Belgia, Francja, Austria
To badanie kliniczne dotyczy pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca, którzy otrzymali wcześniej leczenie zawierające inhibitory PD-1/PD-L1 oraz chemioterapię opartą na platynie. Pacjenci muszą mieć potwierdzoną ekspresję PD-L1 w komórkach nowotworowych oraz chorobę mierzalną według kryteriów RECIST v1.1. Ważne jest również, aby pacjenci mieli odpowiednią wydolność narządów oraz ocenę stanu sprawności według skali ECOG na poziomie 0 lub 1.
W badaniu porównuje się kombinację acasunlimabu i pembrolizumabu z samym docetakselem. Acasunlimab i pembrolizumab są podawane dożylnie, podczas gdy docetaksel również jest podawany dożylnie. Badanie ma na celu ocenę, czy nowa kombinacja leków może poprawić czas przeżycia wolnego od progresji choroby oraz ogólne przeżycie pacjentów.
Wykluczeni są pacjenci, którzy mają inne poważne schorzenia, które mogą przeszkadzać w badaniu, kobiety w ciąży lub karmiące piersią, pacjenci, którzy uczestniczyli w innym badaniu klinicznym w ciągu ostatnich 30 dni, oraz ci z alergią na badane leki. Pacjenci z aktywnymi infekcjami wymagającymi leczenia również nie mogą brać udziału.
Badane leki: Acasunlimab to nowy lek immunoterapeutyczny będący przeciwciałem monoklonalnym, które działa poprzez blokowanie określonych białek na komórkach nowotworowych. Pembrolizumab to lek, który pomaga układowi odpornościowemu rozpoznawać i atakować komórki rakowe poprzez blokowanie szlaku PD-1. Docetaksel to standardowy lek chemioterapeutyczny należący do grupy taksanów, który zakłóca podział komórek nowotworowych.
Badanie porównujące ivonescimab z chemioterapią do pembrolizumabu z chemioterapią u pacjentów z przerzutowym płaskonabłonkowym niedrobnokomórkowym rakiem płuca
Badanie prowadzone w: Belgia, Polska, Włochy, Grecja, Hiszpania, Niemcy, Francja, Szwecja, Irlandia
Badanie koncentruje się na pacjentach z przerzutowym płaskonabłonkowym niedrobnokomórkowym rakiem płuca, którzy nie otrzymali wcześniej leczenia systemowego. Pacjenci muszą mieć potwierdzoną histologicznie lub cytologicznie chorobę w stadium IV oraz przynajmniej jeden mierzalny guz poza mózgiem. Wymagana jest również odpowiednia wydolność narządów, w tym układu krwiotwórczego, nerek i wątroby.
Badanie porównuje skuteczność kombinacji ivonescimab z chemioterapią (karboplantyna i paklitaksel lub nab-paklitaksel) w porównaniu z pembrolizumabem w połączeniu z taką samą chemioterapią. Wszystkie leki są podawane dożylnie. Głównym celem jest ocena czasu przeżycia całkowitego pacjentów.
Wykluczeni są pacjenci z innymi rodzajami nowotworów, którzy niedawno otrzymali inne terapie, kobiety w ciąży lub karmiące piersią, oraz osoby niezdolne do przestrzegania procedur badania. Pacjenci z niekontrolowanymi chorobami układu krążenia lub aktywnymi infekcjami również nie mogą uczestniczyć.
Badane leki: Ivonescimab to eksperymentalny lek immunoterapeutyczny obecnie badany w połączeniu z chemioterapią. Pembrolizumab to zatwierdzony inhibitor punktu kontrolnego immunologicznej odpowiedzi, który blokuje białko PD-1. Karboplantyna i paklitaksel to standardowe leki chemioterapeutyczne stosowane w leczeniu raka płuca.
Badanie porównujące kombinację MK-2870 i pembrolizumabu z samym pembrolizumabem u pacjentów z przerzutowym niedrobnokomórkowym rakiem płuca z wysokimi poziomami PD-L1
Badanie prowadzone w: Francja, Czechy, Portugalia, Dania, Polska, Niemcy, Włochy, Holandia, Hiszpania
To badanie dotyczy pacjentów z przerzutowym niedrobnokomórkowym rakiem płuca (zarówno płaskonabłonkowym, jak i niepłaskonabłonkowym), którzy nie otrzymali wcześniej leczenia systemowego tego typu nowotworu. Kluczowym kryterium jest posiadanie poziomu ekspresji PD-L1 wynoszącego co najmniej 50% komórek nowotworowych, co jest weryfikowane za pomocą specjalnego testu immunohistochemicznego.
Pacjenci muszą mieć chorobę mierzalną według kryteriów RECIST v1.1 oraz odpowiednią wydolność narządów. Wymagany jest status sprawności ECOG 0-1, co oznacza, że pacjent jest w pełni aktywny lub ma pewne objawy, ale nie wymaga pozostawania w łóżku. Oczekiwana długość życia musi wynosić co najmniej 3 miesiące.
Badanie porównuje skuteczność kombinacji MK-2870 (nowego leku immunoterapeutycznego) z pembrolizumabem w stosunku do samego pembrolizumabu. Oba leki są podawane dożylnie. Głównym celem jest ocena czasu przeżycia wolnego od progresji oraz ogólnego czasu przeżycia.
Wykluczeni są pacjenci z innymi rodzajami nowotworów, którzy nie spełniają określonych kryteriów wiekowych, należą do grup uznanych za podatne na zagrożenia, lub mają schorzenia, które mogą zakłócić badanie, takie jak ciąża lub karmienie piersią.
Badane leki: MK-2870 to eksperymentalny lek immunoterapeutyczny będący obecnie w fazie badań. Pembrolizumab to zatwierdzony inhibitor punktu kontrolnego odpowiedzi immunologicznej, który blokuje białko PD-1 na komórkach odpornościowych, pomagając układowi odpornościowemu wykrywać i niszczyć komórki rakowe.
Badanie porównujące ONC-392 i docetaksel u pacjentów z przerzutowym niedrobnokomórkowym rakiem płuca po leczeniu inhibitorem PD-1/PD-L1
Badanie prowadzone w: Włochy, Holandia, Niemcy, Belgia, Hiszpania
To badanie jest przeznaczone dla pacjentów dorosłych z potwierdzonym przerzutowym niedrobnokomórkowym rakiem płuca, u których choroba postępowała pomimo wcześniejszego leczenia inhibitorami PD-1/PD-L1. Pacjenci muszą mieć przynajmniej jeden guz mierzalny oraz status sprawności ECOG 0 lub 1. Wymagana jest również odpowiednia wydolność narządów, w tym układu krwiotwórczego, nerek i wątroby, oraz oczekiwana długość życia co najmniej 3 miesiące.
Badanie porównuje skuteczność ONC-392, nowego humanizowanego przeciwciała monoklonalnego IgG1, z docetakselem, standardowym lekiem chemioterapeutycznym. Oba leki są podawane dożylnie. Głównym celem jest ocena, czy ONC-392 może poprawić ogólny czas przeżycia pacjentów w porównaniu z docetakselem.
Wykluczeni są pacjenci z innymi rodzajami nowotworów niż niedrobnokomórkowy rak płuca, osoby poza określonym przedziałem wiekowym, oraz pacjenci należący do grup uznanych za podatne na zagrożenia. Osoby niezdolne do przestrzegania procedur badania lub z poważnymi schorzeniami współistniejącymi również nie mogą uczestniczyć.
Badane leki: ONC-392 to eksperymentalny lek immunoterapeutyczny, który jest obecnie badany pod kątem bezpieczeństwa i skuteczności. Docetaksel to dobrze znany lek chemioterapeutyczny z grupy taksanów, który zakłóca struktury mikrotubul w komórkach nowotworowych, hamując ich wzrost.
Badanie porównujące sam pembrolizumab i z sacituzumabem govitecan u pacjentów z przerzutowym niedrobnokomórkowym rakiem płuca z wysokimi poziomami PD-L1
Badanie prowadzone w: Litwa, Niemcy, Polska, Grecja, Rumunia, Estonia, Włochy, Łotwa
To badanie skupia się na pacjentach z niedrobnokomórkowym rakiem płuca w stadium IV lub nawracającym, którzy nie otrzymali wcześniej leczenia systemowego. Kluczowym wymogiem jest posiadanie poziomu ekspresji PD-L1 wynoszącego co najmniej 50% komórek nowotworowych, potwierdzonego przez centralne laboratorium. Pacjenci muszą również mieć oczekiwaną długość życia co najmniej 3 miesiące.
Badanie jest randomizowane i dzieli pacjentów na trzy grupy: jedna otrzymuje sam pembrolizumab, druga kombinację pembrolizumabu z sacituzumabem govitecan, a trzecia docetaksel jako lek kontrolny. Wszystkie leki są podawane dożylnie. Głównym celem jest ocena rocznego wskaźnika przeżycia oraz czasu przeżycia wolnego od progresji.
Wykluczeni są pacjenci, którzy niedawno otrzymali inne terapie przeciwnowotworowe, mają aktywne przerzuty do mózgu lub rdzenia kręgowego, cierpią na poważne choroby autoimmunologiczne wymagające leczenia systemowego, są w ciąży lub karmią piersią, lub mają historię poważnych reakcji alergicznych na podobne leki.
Badane leki: Pembrolizumab to zatwierdzony inhibitor punktu kontrolnego odpowiedzi immunologicznej, który blokuje białko PD-1. Sacituzumab govitecan to przeciwciało sprzężone z lekiem, które łączy przeciwciało z lekiem chemioterapeutycznym, dostarczając go bezpośrednio do komórek nowotworowych. Docetaksel to standardowy lek chemioterapeutyczny z grupy taksanów.
Badanie porównujące podskórny pembrolizumab z hialuronidazą do dożylnego pembrolizumabu u pacjentów z zaawansowanym niedrobnokomórkowym rakiem płuca z wysokim PD-L1
Badanie prowadzone w: Rumunia, Polska, Hiszpania, Niemcy
To badanie dotyczy pacjentów z zaawansowanym niedrobnokomórkowym rakiem płuca, którzy mają wysoki poziom ekspresji PD-L1 (co najmniej 50%) i nie otrzymali wcześniej leczenia systemowego. Pacjenci muszą mieć potwierdzony histologicznie lub cytologicznie niedrobnokomórkowy rak płuca oraz chorobę mierzalną według kryteriów RECIST v1.1. Wymagana jest również oczekiwana długość życia co najmniej 3 miesiące.
Badanie porównuje dwie formy podawania pembrolizumabu: podskórną (MK-3475A z hialuronidazą) i dożylną (standardową). Głównym celem jest ocena farmakokinetyki obu form, czyli sposobu, w jaki organizm przetwarza lek. Badanie ocenia również bezpieczeństwo i skuteczność obu metod podania.
Wykluczeni są pacjenci z innymi rodzajami nowotworów, którzy otrzymali inne terapie w ciągu ostatnich 4 tygodni, mają poważne problemy z sercem lub niekontrolowane nadciśnienie, aktywne infekcje wymagające leczenia, są w ciąży lub karmią piersią, lub mają alergie na badane leki.
Badane leki: Pembrolizumab to inhibitor punktu kontrolnego odpowiedzi immunologicznej blokujący białko PD-1. MK-3475A to nowa formulacja pembrolizumabu skoformułowana z hialuronidazą do podawania podskórnego, która może ułatwić wchłanianie leku.
Badanie porównujące volrustomig z chemioterapią do pembrolizumabu z chemioterapią u pacjentów z przerzutowym niedrobnokomórkowym rakiem płuca
Badanie prowadzone w: Niemcy, Belgia, Holandia, Polska, Hiszpania, Włochy, Francja, Czechy, Węgry, Słowacja, Austria
To badanie jest przeznaczone dla pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca w stadium IV (niepłaskonabłonkowym), u których ekspresja PD-L1 jest niższa niż 50%. Pacjenci nie mogą mieć określonych mutacji genetycznych (EGFR, ALK, ROS1) oraz nie mogą mieć innych celowanych mutacji, dla których dostępne są zatwierdzone terapie (NTRK, BRAF, RET, MET). Wymagane jest posiadanie choroby mierzalnej według RECIST v1.1 oraz status sprawności ECOG 0-1.
Badanie porównuje kombinację volrustomig (MEDI5752) z chemioterapią do kombinacji pembrolizumabu z chemioterapią. Chemioterapia może obejmować leki takie jak pemetreksed, paklitaksel, karboplantyna i mykofenolan mofetylu. Wszystkie leki są podawane dożylnie. Głównym celem jest ocena czasu przeżycia wolnego od progresji i ogólnego czasu przeżycia.
Wykluczeni są pacjenci z innymi rodzajami nowotworów, którzy niedawno otrzymali inne terapie, mają poważne problemy z sercem lub niekontrolowane nadciśnienie, aktywne infekcje wymagające leczenia, są w ciąży lub karmią piersią, lub mają historię poważnych reakcji alergicznych na podobne leki.
Badane leki: Volrustomig to eksperymentalny lek immunoterapeutyczny będący obecnie w fazie badań. Pembrolizumab to zatwierdzony inhibitor punktu kontrolnego odpowiedzi immunologicznej. Chemioterapia obejmuje standardowe leki takie jak pemetreksed, paklitaksel i karboplantyna.
Badanie ABBV-400 i budigalimabu u dorosłych z zaawansowanym lub przerzutowym niepłaskonabłonkowym niedrobnokomórkowym rakiem płuca
Badanie prowadzone w: Rumunia, Włochy, Francja, Belgia, Hiszpania, Niemcy, Polska
To badanie jest przeznaczone dla pacjentów z zaawansowanym lub przerzutowym niepłaskonabłonkowym niedrobnokomórkowym rakiem płuca, którzy nie otrzymali wcześniej leczenia systemowego swojej choroby. Pacjenci nie mogą mieć określonych mutacji genetycznych, dla których dostępne są celowane terapie. Wymagany jest status sprawności ECOG 0-1, oczekiwana długość życia co najmniej 12 tygodni oraz odpowiednia wydolność narządów.
Badanie ocenia bezpieczeństwo i skuteczność kombinacji ABBV-400 (eksperymentalnego leku) z budigalimabem (lekiem immunoterapeutycznym). Oba leki są podawane dożylnie. Głównym celem jest określenie maksymalnej tolerowanej dawki i ocena odpowiedzi nowotworów na leczenie.
Wykluczeni są pacjenci, którzy wcześniej otrzymali ABBV-400, nie mają amplifikacji NECTIN4 w tkance nowotworowej, biorą obecnie udział w innych badaniach klinicznych, mają znane alergie na podobne leki, mają obecne przerzuty do mózgu, które nie są stabilne lub leczone, mają znaczące problemy z sercem lub niekontrolowane nadciśnienie, lub są w ciąży lub karmią piersią.
Badane leki: ABBV-400 to eksperymentalny lek będący obecnie w fazie badań, który celuje w określone białka na komórkach nowotworowych. Budigalimab to lek immunoterapeutyczny modulujący układ odpornościowy w celu zwiększenia jego zdolności do zwalczania komórek rakowych.
Badanie dawkowania adagrasibu u pacjentów z wcześniej leczonym niedrobnokomórkowym rakiem płuca z mutacją KRAS G12C
Badanie prowadzone w: Rumunia, Polska, Włochy, Chorwacja, Francja, Grecja, Hiszpania, Holandia, Węgry
To badanie jest przeznaczone dla pacjentów z zaawansowanym lub przerzutowym niedrobnokomórkowym rakiem płuca z mutacją KRAS G12C, którzy wcześniej otrzymali leczenie chemioterapią opartą na platynie oraz inhibitorem punktu kontrolnego odpowiedzi immunologicznej. Pacjenci muszą mieć chorobę mierzalną według kryteriów RECIST v1.1, status sprawności ECOG 0-1 oraz odpowiednią wydolność narządów.
Badanie porównuje dwa schematy dawkowania adagrasibu: 600 mg dwa razy dziennie bez względu na posiłki oraz 400 mg dwa razy dziennie z jedzeniem. Adagrasib jest lekiem doustnym w postaci tabletek powlekanych. Głównym celem jest ocena skuteczności obu schematów dawkowania oraz ich wpływu na ogólne przeżycie i czas przeżycia wolnego od progresji.
Wykluczeni są pacjenci, którzy nie otrzymali wcześniejszego leczenia opartego na platynie, nie mają mutacji KRAS G12C w komórkach nowotworowych, lub nie spełniają innych określonych kryteriów zdrowotnych. Pacjenci niezdolni do przestrzegania procedur badania również nie mogą uczestniczyć.
Badane leki: Adagrasib to lek celowany specyficznie blokujący białko KRAS G12C, które jest zaangażowane w wzrost i rozprzestrzenianie się komórek nowotworowych. Lek ten należy do klasy inhibitorów KRAS, będących terapią celowaną w leczeniu nowotworów.
Badanie adagrasibu z pembrolizumabem i chemioterapią u pacjentów z zaawansowanym niedrobnokomórkowym rakiem płuca z mutacją KRAS G12C
Badanie prowadzone w: Niemcy, Polska, Chorwacja, Bułgaria, Portugalia, Irlandia, Rumunia, Węgry, Włochy, Grecja, Belgia, Francja, Austria, Hiszpania, Holandia
To badanie jest przeznaczone dla pacjentów z niepłaskonabłonkowym niedrobnokomórkowym rakiem płuca w stadium IIIB/C lub IV z potwierdzoną mutacją KRAS G12C, którzy nie otrzymali wcześniej leczenia systemowego zaawansowanej lub przerzutowej choroby. Pacjenci nie mogą być kandydatami do leczenia celowanych terapii EGFR, ALK lub ROS1. Wymagane jest posiadanie choroby mierzalnej według kryteriów RECIST v1.1 oraz status sprawności ECOG 0-1.
Badanie ocenia dodanie adagrasibu do standardowej kombinacji pembrolizumabu i chemioterapii (cisplatyna lub karboplantyna z pemetreksed). Adagrasib jest podawany doustnie w postaci tabletek, podczas gdy pozostałe leki są podawane dożylnie. Głównym celem jest ocena czasu przeżycia wolnego od progresji i ogólnego czasu przeżycia.
Wykluczeni są pacjenci, którzy wcześniej otrzymali docetaksel dla zaawansowanego raka płuca, mają historię chorób autoimmunologicznych, aktywne lub nieleczone przerzuty do mózgu, poważne schorzenia serca, ciężkie problemy z wątrobą lub nerkami, są w ciąży lub karmią piersią, lub mają znane alergie na badane leki.
Badane leki: Adagrasib to inhibitor KRAS G12C podawany doustnie. Pembrolizumab to inhibitor punktu kontrolnego odpowiedzi immunologicznej podawany dożylnie. Chemioterapia obejmuje cisplatynę lub karboplatynę z pemetreksed, standardowe leki stosowane w leczeniu raka płuca.
Podsumowanie
W przedstawionych badaniach klinicznych dotyczących niedrobnokomórkowego raka płuca z przerzutami zauważa się znaczącą koncentrację na terapiach immunologicznych, szczególnie inhibitorach punktu kontrolnego odpowiedzi immunologicznej takich jak pembrolizumab i atezolizumab. Wiele badań koncentruje się na pacjentach z wysoką ekspresją PD-L1 oraz specyficznymi mutacjami genetycznymi, takimi jak KRAS G12C czy EGFR. Istotnym trendem jest testowanie nowych kombinacji leków, łączących immunoterapię z chemioterapią lub innymi lekami celowanymi. Badania prowadzone są w wielu krajach europejskich, z największą reprezentacją w Niemczech, Francji, Hiszpanii, Włoszech i Polsce, co świadczy o europejskiej współpracy w dziedzinie onkologii klinicznej.
Austria
