Badanie bezpieczeństwa i skuteczności ABBV-706 w porównaniu z kombinacją leków u dorosłych pacjentów z nawracającym/lepkoodpornym drobnokomórkowym rakiem płuca
Nowotwór drobnokomórkowy płuca to rzadki, ale agresywny typ raka płuc, który charakteryzuje się szybkim wzrostem i wczesnym rozprzestrzenianiem się po organizmie. Mimo że stanowi jedynie około 15% wszystkich przypadków raka płuc, wymaga natychmiastowego leczenia i specjalistycznej opieki.
Czym jest nowotwór drobnokomórkowy płuca
Nowotwór drobnokomórkowy płuca to rzadki, ale szybko rozwijający się typ raka płuc. Choroba ta może dotknąć każdego, jednak najczęściej występuje u osób z długą historią palenia tytoniu, szczególnie papierosów. Lekarze mogą wyleczyć niektórych pacjentów, jeśli choroba zostanie wykryta wcześnie, u innych mogą pomóc w wydłużeniu życia.
Nowotwór drobnokomórkowy płuca jest najbardziej agresywną formą raka płuc. Podobnie jak wszystkie nowotwory, rozpoczyna się na poziomie komórkowym i powoduje, że nieprawidłowe komórki w płucach rozmnażają się szybko i w sposób niekontrolowany. Choroba ta zwykle rozpoczyna się w drogach oddechowych płuc i szybko rozprzestrzenia się na inne obszary organizmu.
Płuca to para narządów oddechowych w kształcie stożka, znajdujących się w klatce piersiowej. Płuca dostarczają tlen do organizmu podczas wdychania powietrza i usuwają dwutlenek węgla, będący produktem przemiany materii komórek organizmu, podczas wydychania. Każde płuco składa się z części zwanych płatami. Lewe płuco ma dwa płaty, a prawe płuco, które jest nieco większe, ma trzy płaty. Cienka błona zwana opłucną (błona otaczająca płuca) otacza płuca. Dwie rurki zwane oskrzelami prowadzą z tchawicy do prawego i lewego płuca. Rak płuca może również powstać w oskrzelach. Małe rurki zwane oskrzelikami i maleńkie woreczki powietrzne zwane pęcherzykami płucnymi (małe struktury w płucach, w których zachodzi wymiana gazowa) tworzą wnętrze płuc.
Jak często występuje ta choroba
Ogólnie rzecz biorąc, około 57 na 100 000 osób w Stanach Zjednoczonych rozwija raka płuc. Nowotwór drobnokomórkowy płuca stanowi około 15% tych diagnoz nowotworowych. Jest mniej powszechny niż niedrobnokomórkowy rak płuca. Według danych medycznych rak płuc jest drugim najczęściej diagnozowanym nowotworem w Stanach Zjednoczonych i główną przyczyną zgonów z powodu raka zarówno u mężczyzn, jak i u kobiet, stanowiąc około jednej czwartej wszystkich zgonów z powodu raka.
Od końca lat 80. XX wieku obserwuje się spadek zachorowalności na raka płuc, co jest związane ze zmniejszeniem liczby osób palących tytoń, głównej przyczyny raka płuc. Nowotwór drobnokomórkowy płuca stanowi około 13% wszystkich nowych przypadków raka płuc diagnozowanych każdego roku.
Jak nowotwór drobnokomórkowy płuca wpływa na organizm
Nowotwór drobnokomórkowy płuca rozpoczyna się, gdy zdrowe komórki w płucach ulegają mutacji lub przemieniają się w komórki nowotworowe. Komórki te następnie dzielą się i mnożą w sposób niekontrolowany. W końcu nowotworowe komórki gromadzą się razem w masy zwane guzami w płucach.
Te guzy mogą uwalniać komórki nowotworowe, które krew lub limfa (płyn krążący w organizmie i transportowany do węzłów chłonnych) pobierają i przenoszą po całym organizmie. Nowotwór drobnokomórkowy płuca zazwyczaj rozprzestrzenia się do węzłów chłonnych, kości, mózgu i wątroby.
Z powodu tego, jak szybko rozrasta się i rozprzestrzenia, w 60% przypadków nowotworu drobnokomórkowego płuca rak już rozprzestrzenił się na inne obszary organizmu w momencie postawienia diagnozy. Powszechnymi miejscami przerzutów (rozprzestrzeniania się raka do innych części ciała) są węzły chłonne, wątroba, kości, gruczoły nadnerczowe i mózg. Kiedy nowotwór drobnokomórkowy płuca daje przerzuty, może powodować objawy, które zwykle nie są kojarzone z rakiem płuc, w tym ból kości, drgawki, dezorientację i porażenie.
Główne czynniki ryzyka
Palenie tytoniu jest głównym czynnikiem ryzyka rozwoju nowotworu drobnokomórkowego płuca, odpowiadając za 98% wszystkich diagnoz nowotworu drobnokomórkowego płuca. Nowotwór drobnokomórkowy płuca może dotknąć każdego, ale zazwyczaj wpływa na osoby z długą historią używania tytoniu, szczególnie palenia papierosów.
Choroba ta jest związana z intensywnym paleniem lub biernym paleniem, promieniowaniem radonowym, zanieczyszczeniem powietrza lub starszym wiekiem. Dlatego zmniejszenie częstotliwości palenia jest jedną z głównych metod zapobiegania nowotworowi drobnokomórkowemu płuca, a ciągle malejąca zachorowalność potwierdza skuteczność tego podejścia.
Objawy choroby
Objawy nowotworu drobnokomórkowego płuca obejmują kaszel i duszności. Do częstych objawów należą uporczywy kaszel, problemy z oddychaniem i chrypka, czasami mogą nie występować żadne objawy.
Kiedy nowotwór drobnokomórkowy płuca rozprzestrzenia się na inne części organizmu, może powodować dodatkowe objawy, które nie są typowo związane z rakiem płuc, takie jak ból kości, drgawki, dezorientacja i porażenie.
Główne typy nowotworu drobnokomórkowego płuca
Istnieją dwa główne typy nowotworu drobnokomórkowego płuca. Rak płuc dzieli się histologicznie na dwa główne typy: nowotwór drobnokomórkowy płuca i niedrobnokomórkowy rak płuca. Nowotwór drobnokomórkowy płuca stanowi około 15% raka płuc, podczas gdy niedrobnokomórkowy rak płuca stanowi około 85%.
Istnieją dwie pary narządów oddechowych w kształcie stożka w klatce piersiowej. Płuca dostarczają tlen do organizmu podczas wdychania powietrza. Uwalniają dwutlenek węgla, będący produktem przemiany materii komórek organizmu, podczas wydychania. Każde płuco ma części zwane płatami. Lewe płuco ma dwa płaty. Prawe płuco, które jest nieco większe, ma trzy płaty.
Metody leczenia
Nowotwór drobnokomórkowy płuca często dobrze reaguje na leczenie chemioterapią. Najczęściej jest leczony kombinacją dwóch leków, co jest bardziej skuteczne niż stosowanie jednego leku. Najczęściej stosowanymi kombinacjami leków chemioterapeutycznych są cisplatyna i etopozyd lub karboplatyna i etopozyd.
Obecne metody leczenia obejmują chirurgię, chemioterapię, radioterapię i immunoterapię (rodzaj leczenia, który pomaga układowi odpornościowemu organizmu zwalczać raka). Najczęstsze metody leczenia nowotworu drobnokomórkowego płuca to chemioterapia, radioterapia, chirurgia, chemioterapia z radioterapią (określana jako chemoradioterapia), radioterapia mózgu (zwana profilaktycznym napromienianiem czaszki) oraz chemioterapia z immunoterapią lub bez niej.
Chociaż nowotwór drobnokomórkowy płuca początkowo jest wrażliwy na chemioterapię opartą na platynie, oporność rozwija się szybko, prowadząc do złego rokowania. Różne przeciwciała, w tym inhibitory PD-1/PD-L1 i koniugaty przeciwciało-lek, zostały wprowadzone do praktyki klinicznej lub są oceniane w badaniach klinicznych. Jednak ich korzyści terapeutyczne dla pacjentów z nowotworem drobnokomórkowym płuca pozostają ograniczone.
Większość osób z nowotworem drobnokomórkowym płuca otrzymuje radioterapię. Ponieważ nowotwór drobnokomórkowy płuca ma tendencję do szybkiego wzrostu, często szybko kurczy się w odpowiedzi na chemioterapię, radioterapię lub oba te rodzaje terapii. Ważne jest, aby jak najszybciej po diagnozie nowotworu drobnokomórkowego płuca skonsultować się z onkologiem medycznym i onkologiem radiologiem, aby można było natychmiast rozpocząć leczenie.
Ze względu na wysoki wskaźnik przerzutów, chirurgia jest rzadko zalecana. W bardzo zaawansowanych przypadkach nowotworu drobnokomórkowego płuca, leczenie (w tym chemioterapia i radioterapia) może być skuteczne w łagodzeniu objawów i poprawie jakości życia.
W momencie diagnozy około 30% pacjentów z nowotworem drobnokomórkowym płuca ma guzy ograniczone do połowy klatki piersiowej, w której powstał nowotwór, śródpiersia lub nadobojczykowych węzłów chłonnych. Ci pacjenci mają chorobę w stadium ograniczonym. Pacjenci z guzami, które rozprzestrzeniły się poza obszary nadobojczykowe, mają chorobę w stadium rozległym.
Rokowanie i czynniki wpływające na wyniki leczenia
Nowotwór drobnokomórkowy płuca jest bardziej wrażliwy na chemioterapię i radioterapię niż inne typy komórek raka płuc. Jednak wyleczenie jest trudne do osiągnięcia, ponieważ nowotwór drobnokomórkowy płuca ma większą tendencję do szerokiego rozprzestrzeniania się w momencie diagnozy.
Pewne czynniki wpływają na rokowanie i opcje leczenia. Lekarze mogą wyleczyć niektórych ludzi, jeśli choroba zostanie wykryta wcześnie; dla innych mogą pomóc im żyć dłużej. U większości pacjentów z nowotworem drobnokomórkowym płuca, obecne metody leczenia nie wyleczają nowotworu.
Po postawieniu diagnozy nowotworu drobnokomórkowego płuca przeprowadza się testy w celu ustalenia, czy komórki nowotworowe rozprzestrzeniły się w klatce piersiowej lub do innych części organizmu. Niektórzy ludzie decydują się na uzyskanie drugiej opinii. Pewne czynniki wpływają na rokowanie (szanse wyzdrowienia) i opcje leczenia.
Jak zapobiegać chorobie
Jedynym sposobem zapobiegania nowotworowi drobnokomórkowemu płuca jest zaprzestanie palenia. Najlepszą strategią zapobiegawczą jest niepalenie, a jeśli palisz, rzucenie palenia tak szybko, jak to możliwe.
Zmniejszenie częstotliwości palenia jest jedną z głównych metod zapobiegania nowotworowi drobnokomórkowemu płuca, a ciągle malejąca zachorowalność potwierdza jego skuteczność. Palenie tytoniu jest głównym czynnikiem ryzyka nowotworu drobnokomórkowego płuca, odpowiadając za 98% wszystkich diagnoz.
info Ten poradnik ma pomóc Ci zrozumieć schorzenie. Nie zastąpi rozmowy z lekarzem, który najlepiej zna Twoją sytuację.
Austria
