Nowotwór niedrobnokomórkowy płuca stadium IIIA to zaawansowana postać raka płuc, która stanowi heterogeniczną grupę chorób o różnym rokowaniu i wymaga indywidualnego podejścia terapeutycznego w zależności od rozmiaru guza i zajęcia węzłów chłonnych.
Czym jest stadium IIIA niedrobnokomórkowego raka płuca
Nowotwór niedrobnokomórkowy płuca (NDRP) to najczęstszy typ raka płuc, stanowiący około 80-85% wszystkich przypadków tego nowotworu. Stadium IIIA jest częścią stopnia trzeciego zaawansowania choroby, który jest czasami nazywany rakiem miejscowo zaawansowanym.
W stadium IIIA rak zazwyczaj nie rozprzestrzenił się poza płuca i pobliskie węzły chłonne – małe narządy układu odpornościowego, które pomagają organizmowi walczyć z infekcjami. Około 30% osób z niedrobnokomórkowym rakiem płuca otrzymuje diagnozę w stadium trzecim.
Charakterystyka stadium IIIA
Stadium IIIA może obejmować cztery różne sytuacje kliniczne. W pierwszej z nich nowotwór ma średnicę 3 cm lub mniejszą i rozprzestrzenił się do węzłów chłonnych w miejscu podziału tchawicy lub w przestrzeni między płucami po tej samej stronie, gdzie znajduje się rak.
W drugiej sytuacji guz ma rozmiar od 3 do 5 cm lub mniejszy niż 5 cm i rozrósł się do głównego oskrzela lub błony pokrywającej płuco, albo spowodował częściowe lub całkowite zapadnięcie płuca przez zablokowanie dróg oddechowych.
Trzecia możliwość to guz o rozmiarach od 5 do 7 cm, który może się rozrosnąć do ściany klatki piersiowej, wewnętrznej wyściółki klatki piersiowej, nerwu bliskiego płuca lub warstw worka otaczającego serce. Może również występować kilka obszarów raka w tym samym płacie płuca, ale rak nie rozprzestrzenił się do węzłów chłonnych ani innych części ciała.
Różnice między poszczególnymi podstopniami stadium trzeciego wynikają z rozmiaru guza, jego lokalizacji oraz tego, czy rozprzestrzenił się do węzłów chłonnych. W stadium 3A rak mógł się rozrosnąć lub rozprzestrzenić do węzłów chłonnych po tej samej stronie klatki piersiowej, gdzie się rozpoczął.
Różnorodność stadium IIIA
Stadium IIIA niedrobnokomórkowego raka płuca obejmuje bardzo heterogeniczną grupę chorób, od małych guzów T1a z zajęciem ipsilateralnych śródpiersiowych węzłów chłonnych po guzy T3 z naciekaniem ściany klatki piersiowej. Ta różnorodność oznacza różne guzy, różny stopień zajęcia węzłów chłonnych, różne leczenie i różne rokowanie.
U większości osób ze stadium trzecim niedrobnokomórkowego raka płuca nowotwór jest nieresekcyjny, co oznacza, że nie można go usunąć chirurgicznie. W stadium trzecim raka płuca nowotwór mógł się rozrosnąć lub rozprzestrzenić do jednego lub kilku z następujących miejsc: płuc, nerwów, naczyń krwionośnych, ściany klatki piersiowej lub innych narządów znajdujących się w klatce piersiowej.
Możliwości leczenia
Stadium IIIA niedrobnokomórkowego raka płuca to zaawansowana choroba wymagająca złożonego leczenia. Chemioradioterapia – połączenie chemioterapii i radioterapii – może być stosowana przed operacją w stadium trzecim niedrobnokomórkowego raka płuca u pacjentów, którzy są wystarczająco zdrowi, aby przejść takie leczenie. Może być również podawana, jeśli pacjent nie będzie miał operacji, ale jest w wystarczająco dobrym stanie, aby przejść to leczenie.
Operacja może być zaproponowana po chemioradioterapii, jeśli leczenie to zmniejszy guz na tyle, że będzie możliwe jego usunięcie. Lobektomia usuwa płat płuca, w którym znajduje się guz. Pneumonektomia usuwa całe płuco.
Kombinacje leków chemioterapeutycznych najczęściej stosowane z chemioradioterapią to cisplatyna z etopozydów. Decyzje dotyczące kandydatury do operacji i rokowania w stadium IIIA niedrobnokomórkowego raka płuca pozostają wyzwaniem ze względu na ogromną różnorodność populacji pacjentów w tej grupie.
Pacjenci z chorobą miejscowo zaawansowaną, której nie można operować, mogą osiągnąć długotrwałe przeżycie dzięki radioterapii połączonej z chemioterapią. Wybór odpowiedniego leczenia zależy od wielu czynników i powinien być podejmowany przez zespół specjalistów w porozumieniu z pacjentem.
info Ten poradnik ma pomóc Ci zrozumieć schorzenie. Nie zastąpi rozmowy z lekarzem, który najlepiej zna Twoją sytuację.