Badanie skuteczności i bezpieczeństwa leczenia nawrotów chłoniaka DLBCL/HGBCL z użyciem cytarabiny, tafasitamabu i lenalidomidu u pacjentów kwalifikujących się do leczenia drugiej linii
Chłoniak rozlany z dużych komórek B w stadium IV to najczęstszy typ chłoniaka nieziarniczego, który dotknął co najmniej jeden narząd poza układem limfatycznym. Pomimo agresywnego charakteru tej choroby, wiele osób osiąga całkowitą remisję dzięki odpowiedniemu leczeniu.
Czym jest chłoniak rozlany z dużych komórek B?
Chłoniak rozlany z dużych komórek B, zwany w skrócie DLBCL, to najczęściej występujący typ chłoniaka nieziarniczego u dorosłych. Stanowi ponad 40% wszystkich przypadków chłoniaków nieziarniczych. Rocznie w Wielkiej Brytanii diagnozowanych jest około 5000 nowych przypadków tej choroby.
DLBCL to rak krwi, który wpływa na limfocyty B – szczególny typ białych krwinek. Limfocyty B są częścią układu odpornościowego organizmu i pomagają zwalczać infekcje. W przypadku DLBCL zdrowe limfocyty B ulegają zmianom i przekształcają się w szybko rosnące komórki nowotworowe, które wypierają zdrowe komórki. Te nieprawidłowe komórki nie są już w stanie prawidłowo funkcjonować i chronić organizmu przed wirusami czy bakteriami.
Nazwa choroby ma swoje znaczenie. "Rozlany" oznacza, że komórki nowotworowe są rozproszone w obrębie węzła chłonnego, a nie tworzą skupisk. "Duże komórki B" odnosi się do faktu, że nieprawidłowe limfocyty B są większe niż normalne zdrowe komórki B.
DLBCL jest określany jako chłoniak szybko rosnący lub wysoko złośliwy. Oznacza to, że choroba rozwija się w stosunkowo szybkim tempie i wymaga natychmiastowego leczenia po postawieniu diagnozy.
Co oznacza stadium IV?
Stadium IV to najbardziej zaawansowane stadium chłoniaka rozlanego z dużych komórek B. W tym stadium rak rozprzestrzenił się poza układ limfatyczny i dotknął co najmniej jeden narząd w innej części ciała.
Komórki nowotworowe mogą pojawić się w węzłach chłonnych, ale również praktycznie w każdym narządzie organizmu, włączając przewód pokarmowy, tarczycę, skórę, piersi, kości lub mózg. To oznacza, że choroba nie ogranicza się już do jednego obszaru ciała.
Pomimo że stadium IV brzmi poważnie, wiele osób z tym rozpoznaniem odpowiada dobrze na leczenie. DLBCL, nawet w stadium IV, często można leczyć, a u wielu pacjentów uzyskuje się całkowitą remisję, szczególnie przy wczesnym rozpoczęciu terapii.
Jak choroba wpływa na układ limfatyczny?
DLBCL wpływa na układ limfatyczny – ważną część układu odpornościowego organizmu. Układ limfatyczny to sieć tkanek, naczyń i narządów, która pomaga organizmowi zwalczać infekcje. Składa się z licznych drobnych rurek zwanych naczyniami limfatycznymi, które rozgałęziają się w całym ciele.
Te naczynia przenoszą płyn limfatyczny – bezbarwną ciecz zawierającą dużą liczbę białych krwinek, w tym limfocytów B i T. Limfocyty przemieszczają się po ciele we krwi i w układzie limfatycznym. Normalnie limfocyty B są częścią sieci zwalczającej infekcje.
Jednak w przypadku DLBCL organizm zaczyna wytwarzać nieprawidłowe limfocyty B. Te zmienione komórki gromadzą się w węzłach chłonnych lub innych narządach ciała. Nie działają prawidłowo, więc nie mogą skutecznie zwalczać infekcji tak, jak robią to normalne białe krwinki.
Jak leczy się tę chorobę?
Ponieważ DLBCL może szybko się rozwijać, zwykle wymaga natychmiastowego leczenia po postawieniu diagnozy. Najczęściej stosowanym obecnie leczeniem jest połączenie chemioterapii z lekiem zwanym rytuksymabem.
Standardowym schematem leczenia jest terapia zwana R-CHOP. Nazwa ta pochodzi od pierwszych liter leków wchodzących w skład terapii: rytuksymab (Rituxan), cyklofosfamid (Cytoxan), doksorubicyna (hydroksydaunorubicyna), winkrystyna (Oncovin) i prednizon. Rytuksymab jest przeciwciałem monoklonalnym – rodzajem leku, który pomaga układowi odpornościowemu rozpoznawać i niszczyć komórki nowotworowe.
To połączenie chemioterapii z rytuksymabem nazywane jest chemioimmunoterapią. Czasami do leczenia może być dodana radioterapia. Wiele osób z DLBCL osiąga remisję choroby dzięki takiemu leczeniu.
W niektórych przypadkach lekarze mogą zalecić bardziej intensywną chemioterapię. Naukowcy przeprowadzili badania, które wykazały, że zintensyfikowane schematy chemioterapii mogą być lepsze niż standardowy R-CHOP. Wybór konkretnego leczenia zależy od wielu czynników, które lekarz omawia z pacjentem.
Badacze medyczni nadal prowadzą badania nad różnymi metodami leczenia DLBCL, szczególnie w sytuacjach, gdy choroba powraca.
Jakie są szanse na wyzdrowienie?
Chociaż DLBCL jest agresywną chorobą, często można ją wyleczyć, szczególnie przy wczesnym rozpoznaniu i leczeniu. Wiele osób z DLBCL, nawet w stadium IV, dobrze reaguje na standardowe leczenie.
Połączone leki często eliminują objawy i oznaki DLBCL. U znacznej liczby pacjentów można osiągnąć remisję choroby dzięki połączeniu chemioterapii i rytuksymabu.
Należy pamiętać, że chociaż stadium IV brzmi poważnie, nie oznacza to, że choroba jest nieuleczalna. Współczesne metody leczenia przynoszą dobre rezultaty u wielu pacjentów. Istnieją także udokumentowane przypadki długotrwałej spontanicznej regresji DLBCL w stadium IV, chociaż są one bardzo rzadkie.
Rokowanie dla każdego pacjenta może się różnić w zależności od wielu czynników indywidualnych. Dlatego ważne jest, aby każda osoba z diagnozą DLBCL szczegółowo omawiała swoją konkretną sytuację z lekarzem prowadzącym.
info Ten poradnik ma pomóc Ci zrozumieć schorzenie. Nie zastąpi rozmowy z lekarzem, który najlepiej zna Twoją sytuację.
Niemcy
