Badanie skuteczności i bezpieczeństwa leczenia nawrotów chłoniaka DLBCL/HGBCL z użyciem cytarabiny, tafasitamabu i lenalidomidu u pacjentów kwalifikujących się do leczenia drugiej linii
Chłoniak rozlany z dużych komórek B w stadium III to szybko rozwijający się nowotwór krwi, który dotyczy układu limfatycznego. Mimo że jest agresywny, często udaje się go wyleczyć, szczególnie gdy leczenie rozpocznie się wcześnie.
Czym jest chłoniak rozlany z dużych komórek B?
Chłoniak rozlany z dużych komórek B, znany również jako DLBCL, jest nowotworem krwi, który powoduje zmiany w komórkach B – szczególnym rodzaju białych krwinek, zwanych również limfocytami. Jest to najczęstsza postać agresywnego chłoniaka nieziarniczego i jeden z typów chłoniaków komórek B.
DLBCL stanowi około 25-30% wszystkich przypadków chłoniaków nieziarniczych, co czyni go najczęstszym typem chłoniaka. W Wielkiej Brytanii każdego roku diagnozuje się około 5000 osób z tym schorzeniem, co stanowi ponad 40% wszystkich przypadków chłoniaków nieziarniczych u dorosłych.
Jak działa układ limfatyczny?
DLBCL wpływa na układ limfatyczny organizmu. Układ limfatyczny to sieć tkanek, naczyń i narządów, które pomagają zwalczać infekcje w organizmie. Normalne komórki B są częścią tej sieci zwalczającej infekcje.
Układ limfatyczny jest ważną częścią naszej odporności. Składa się z rurek, które rozgałęziają się po całym ciele. Te rurki nazywane są naczyniami limfatycznymi i przenoszą płyn o kolorze słomy zwany limfą. Płyn ten krąży wokół tkanek ciała i zawiera dużą liczbę białych krwinek, które zwalczają infekcje.
W przypadku DLBCL zdrowe komórki B zmieniają się w szybko rosnące komórki nowotworowe, które wypierają zdrowe komórki. Nie są już w stanie zwalczać wywołujących infekcje najeźdźców, takich jak wirusy i bakterie.
W przypadku chłoniaka rozlanego z dużych komórek B nowotworowe komórki B mogą pojawić się w węzłach chłonnych. Mogą jednak również pojawić się w praktycznie każdym narządzie, w tym w przewodzie pokarmowym, tarczycy, skórze, piersiach, kościach lub mózgu.
Różne typy DLBCL
Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) zidentyfikowała ponad tuzin różnych typów DLBCL. Unikalne cechy każdego typu mówią lekarzom, jak nowotwór prawdopodobnie będzie się rozwijał i reagował na leczenie. Klasyfikacja zależy od takich czynników jak:
Zmiany genetyczne – zmiany genetyczne w komórkach chłoniaka są najważniejszym identyfikatorem
Część ciała, w której DLBCL się rozpoczyna – na przykład pierwotny chłoniak ośrodkowego układu nerwowego rozpoczyna się w mózgu lub rdzeniu kręgowym
Jak sama nazwa wskazuje, chłoniak rozlany z dużych komórek B oznacza, że ten typ chłoniaka ma:
Nieprawidłowe komórki B, które są większe niż normalne zdrowe komórki B
Komórki nowotworowe w rozproszonym układzie, a nie zgrupowane razem
Jak często występuje to schorzenie?
DLBCL jest szybko rozwijającym się (wysoko złośliwym) typem chłoniaka nieziarniczego. Chłoniak rozwija się, gdy białe krwinki zwane limfocytami wymykają się spod kontroli i zaczynają niekontrolowanie rosnąć. Mogą przemieszczać się po ciele we krwi i układzie limfatycznym.
Istnieją dwa typy limfocytów: limfocyty T (komórki T) i limfocyty B (komórki B). DLBCL rozwija się, gdy organizm wytwarza nieprawidłowe limfocyty B, dlatego jest to typ chłoniaka komórek B. Nieprawidłowe limfocyty gromadzą się w węzłach chłonnych lub innych narządach ciała. Nie działają prawidłowo, więc nie mogą zwalczać infekcji tak jak normalne białe krwinki.
DLBCL jest częstszy u mężczyzn niż u kobiet. Chociaż jest agresywny, DLBCL często można leczyć i wyleczyć – szczególnie przy wczesnej diagnozie i leczeniu.
Leczenie choroby
Ponieważ DLBCL może szybko się rozwijać, zazwyczaj wymaga natychmiastowego leczenia. Połączenie chemioterapii i przeciwciała monoklonalnego rituksymabu (Rituxan), z radioterapią lub bez niej, może prowadzić do remisji choroby u dużej liczby pacjentów z tą postacią chłoniaka.
Obecnie najczęściej stosowanym leczeniem DLBCL jest kombinacja znana jako R-CHOP. Jest to skrót od nazw leków: rituksymab (Rituxan), cyklofosfamid (Cytoxan), doksorubicyna (hydroksydaunorubicyna), winkrystyna (Oncovin) i prednizon.
Choć wiele przypadków reaguje na standardową immunochemoterapię, dla pacjentów, którzy nie reagują na leczenie – a którzy tradycyjnie mieli złe rokowania – coraz częściej dostępne są alternatywne podejścia terapeutyczne.
Połączenie leków nowotworowych często eliminuje objawy DLBCL. Naukowcy medyczni badają różne metody leczenia DLBCL, który powraca.
Rokowania i przeżywalność
Wielu pacjentów można teraz wyleczyć, a ponad 50% chorych osiąga trwałe wyleczenie. Jest to wynik lepszych definicji choroby, ulepszonych możliwości diagnostycznych, lepszych technik określania i ponownej oceny stadium choroby, użytecznego wskaźnika prognostycznego do kierowania decyzjami terapeutycznymi oraz rozwoju coraz skuteczniejszych terapii.
Na podstawie badań przeprowadzonych w latach 2014-2020 szacuje się, że około 65% osób z DLBCL żyje co najmniej pięć lat po rozpoznaniu. Jednak ten wskaźnik znacznie się różni w zależności od indywidualnych czynników.
Badania wykazały, że wzmocniona chemioterapia z dawką dostosowaną EPOCH-R lub R-ACVBP była lepsza niż R-CHOP. Profilowanie ekspresji genów zidentyfikowało dwie odrębne formy DLBCL: typ aktywowanych komórek B (ABC) i typ komórek B ośrodka rozmnażania (GCB). ABC DLBCL wykazuje gorsze rokowanie niż GCB DLBCL po terapii R-CHOP.
info Ten poradnik ma pomóc Ci zrozumieć schorzenie. Nie zastąpi rozmowy z lekarzem, który najlepiej zna Twoją sytuację.