Artroplastyka stawu biodrowego Podstawowe informacje

Epidemiologia artroplastyki stawu biodrowego

Wymiana stawu biodrowego należy do najczęściej wykonywanych zabiegów ortopedycznych na świecie. Tylko w Stanach Zjednoczonych rocznie przeprowadza się ponad pół miliona takich operacji1. Liczba ta stale rośnie, co związane jest ze starzeniem się społeczeństwa oraz coraz lepszą dostępnością i jakością zabiegów. Artroplastyka staje się coraz bardziej powszechna również wśród osób młodszych – obecnie osoby w wieku 40 i 50 lat również mogą być kandydatami do tej operacji dzięki nowym, trwalszym implantom2.

Hospital for Special Surgery w Nowym Jorku wykonuje więcej wymian stawu biodrowego niż jakikolwiek inny szpital w Stanach Zjednoczonych3. To pokazuje, jak duże jest zapotrzebowanie na ten rodzaj leczenia i jak wiele osób boryka się z problemami stawu biodrowego wymagającymi interwencji chirurgicznej. Zabieg ten jest przeprowadzany w różnych placówkach medycznych – od szpitali po specjalistyczne centra chirurgii jednodniowej.

Przyczyny uszkodzenia stawu biodrowego

Najbardziej powszechną przyczyną uszkodzenia stawu biodrowego, która prowadzi do konieczności jego wymiany, jest choroba zwyrodnieniowa stawów, znana również jako osteoartroza41. To schorzenie rozwija się stopniowo – chrząstka, która w zdrowym stawie pełni rolę miękkiej poduszki między kośćmi, zaczyna się ścierać i pękać. W rezultacie kości zaczynają ocierać się o siebie, co powoduje ból, sztywność i ograniczenie ruchomości. Osteoartroza jest zazwyczaj związana z wiekiem, ale może być również efektem wcześniejszych urazów stawu lub ma podłoże genetyczne.

Reumatoidalne zapalenie stawów to kolejna przyczyna wymagająca wymiany stawu biodrowego1. Jest to przewlekła choroba autoimmunologiczna, w której układ odpornościowy organizmu atakuje tkanki wyścielające stawy. W przypadku stawu biodrowego, będącego dużym stawem, początkowe objawy mogą być mniej zauważalne niż w mniejszych stawach. Jeśli jednak pacjent zaczyna odczuwać ból, sztywność czy obrzęk w okolicy biodra, powinien natychmiast skonsultować się z lekarzem, aby ocenić stopień zaawansowania choroby.

Martwica kości, zwana także martwicą aseptyczną, to stan, w którym tkanka kostna obumiera z powodu braku odpowiedniego przepływu krwi1. Bez właściwego zaopatrzenia w krew kość stopniowo słabnie, a następnie zapada się. Kiedy martwica dotyczy stawu biodrowego, uszkodzenie występuje tam, gdzie główka kości udowej (kulista część kości uda) wpasowuje się w panewkę stawu biodrowego. Różne czynniki mogą prowadzić do martwicy kości, w tym urazy, częste stosowanie sterydów lub nadużywanie alkoholu.

Oprócz tych głównych przyczyn, wymiana stawu biodrowego może być również potrzebna w przypadku urazów, takich jak złamania czy nieprawidłowy rozwój stawu, a także innych schorzeń degeneracyjnych stawu biodrowego53.

Czynniki ryzyka

Wiek jest jednym z najważniejszych czynników ryzyka wystąpienia problemów zestawem biodrowym. Wraz z upływem lat chrząstka stawowa naturalnie się zużywa, co sprawia, że osoby starsze są bardziej narażone na rozwój choroby zwyrodnieniowej stawów. Jednak nie tylko seniorzy mogą potrzebować wymiany biodra – coraz więcej młodszych pacjentów kwalifikuje się do zabiegu ze względu na postępy w technologii medycznej i dostępność bardziej trwałych implantów.

Urazy stawu biodrowego, w tym złamania i zwichnięcia, mogą w przyszłości prowadzić do osteoartrozy, nawet jeśli uda się je skutecznie wyleczyć. Osoby, które w przeszłości doznały poważnych urazów biodra, powinny regularnie monitorować stan swojego stawu. Genetyka również odgrywa rolę – jeśli w rodzinie występowały problemy z chorobą zwyrodnieniową stawów, ryzyko jej rozwoju u kolejnych pokoleń jest wyższe.

Częste stosowanie leków steroidowych zwiększa ryzyko wystąpienia martwicy kości, podobnie jak nadużywanie alkoholu1. Oba te czynniki mogą zakłócać przepływ krwi do kości, prowadząc do jej uszkodzenia. Nadwaga i otyłość to kolejne istotne czynniki ryzyka, ponieważ stawiają dodatkowe obciążenie na stawy biodrowe, przyspieszając ich zużycie.

Objawy wymagające konsultacji lekarskiej

Głównym objawem, który prowadzi pacjentów do rozważenia wymiany stawu biodrowego, jest uporczywy ból w okolicy biodra3. Ten ból często lokalizuje się w pachwinie, ale może promieniować w dół nogi, wpływać na zewnętrzną część biodra lub docierać do dolnej części pleców6. Zazwyczaj nasila się podczas aktywności wymagających obciążenia, takich jak chodzenie czy wchodzenie po schodach. Z czasem ból może stawać się na tyle silny, że utrudnia lub uniemożliwia wykonywanie codziennych czynności.

Sztywność stawu biodrowego to kolejny charakterystyczny objaw47. Pacjenci mogą zauważyć, że ich biodro nie porusza się tak swobodnie jak kiedyś – trudno im się schylić, założyć skarpetki czy buty, albo wejść do samochodu. Ograniczenie zakresu ruchu sprawia, że proste, rutynowe czynności stają się wyzwaniem. Osoby z uszkodzonym stawem biodrowym mogą również zauważyć, że chodzą kulejąc lub że ich sposób poruszania się uległ zmianie.

Jeśli ból i sztywność biodra zaczynają wpływać na jakość życia, sen czy możliwość wykonywania pracy, warto poważnie rozważyć konsultację z ortopedą. Dla wielu pacjentów operacja staje się rozwiązaniem dopiero wtedy, gdy inne metody leczenia – takie jak leki przeciwbólowe, fizjoterapia czy stosowanie laski – przestają przynosić ulgę43.

Profilaktyka i opóźnienie postępu choroby

Chociaż nie wszystkie przypadki uszkodzenia stawu biodrowego można zapobiec, istnieją sposoby, które mogą pomóc opóźnić postęp choroby zwyrodnieniowej stawów. Utrzymywanie zdrowej masy ciała jest kluczowe, ponieważ nadwaga zwiększa obciążenie stawów, przyspieszając ich zużycie. Regularna, umiarkowana aktywność fizyczna – taka jak pływanie czy jazda na rowerze – pomaga wzmocnić mięśnie otaczające staw biodrowy, poprawia ruchomość i zmniejsza ból bez nadmiernego obciążania stawu.

Unikanie urazów jest równie ważne. Podczas uprawiania sportu warto używać odpowiedniego sprzętu ochronnego i przestrzegać zasad bezpieczeństwa. Jeśli doszło do urazu biodra, należy go odpowiednio leczyć i rehabilitować, aby zminimalizować ryzyko przyszłych powikłań. Osoby z rodzinną historią chorób stawów powinny regularnie konsultować się z lekarzem, aby monitorować stan swoich stawów.

Leki przeciwzapalne niesteroidowe (NLPZ), takie jak ibuprofen czy naproksen, mogą pomóc zmniejszyć ból i stan zapalny w stawie36. Fizjoterapia jest często pierwszym krokiem w leczeniu zachowawczym – terapeuta może nauczyć pacjenta ćwiczeń wzmacniających mięśnie i poprawiających ruchomość. Niektórzy pacjenci korzystają również z zastrzyków do stawu biodrowego, które mogą przynieść tymczasową ulgę.

Ważne jest, aby pamiętać, że te metody mogą opóźnić postęp choroby, ale nie zawsze zatrzymają jej rozwój całkowicie. Kiedy zachowawcze metody leczenia przestają być skuteczne, wymiana stawu biodrowego staje się najlepszą opcją dla przywrócenia funkcji i jakości życia4.

Jak wygląda staw biodrowy i co się w nim zmienia

Staw biodrowy to typowy staw kulisto-panewkowy3. „Kulka" znajduje się na szczycie kości udowej (kości uda) i nazywana jest główką kości udowej. „Panewka", zwana panewką stawową, stanowi część miednicy. Kulka porusza się w panewce, umożliwiając nodze obracanie się oraz poruszanie się do przodu, do tyłu i na boki. W zdrowym stawie biodrowym chrząstka pokrywa zarówno kulkę, jak i panewkę, pomagając im gładko się zsuwać względem siebie.

Kiedy chrząstka ulega zużyciu lub uszkodzeniu – na przykład w wyniku choroby zwyrodnieniowej stawów – kości zaczynają ocierać się o siebie i stają się chropowate3. Ten stan powoduje ból i ogranicza ruchomość. Chory staw biodrowy może sprawić, że chodzenie staje się bolesne, a nawet wstawanie z krzesła czy wsiadanie do samochodu może być trudne. W stawie mogą również pojawić się zmiany zapalne, co dodatkowo nasila dyskomfort.

W zaawansowanych przypadkach choroby zwyrodnieniowej staw biodrowy traci swoją naturalną strukturę. Powierzchnie stawowe stają się nierówne, mogą pojawić się wyrośla kostne, a sam staw może się deformować. To wszystko przyczynia się do postępującego bólu, sztywności i utraty funkcji. Właśnie wtedy operacja wymiany stawu biodrowego może przynieść znaczną poprawę, usuwając uszkodzone fragmenty i zastępując je sztucznymi komponentami.

Czym jest artroplastyka stawu biodrowego

Artroplastyka stawu biodrowego, zwana również całkowitą wymianą stawu biodrowego, to zabieg chirurgiczny polegający na usunięciu uszkodzonych części stawu biodrowego i zastąpieniu ich sztucznymi implantami, zwanymi protezami43. Podczas operacji chirurg usuwa uszkodzoną chrząstkę i kość ze stawu biodrowego i zastępuje je nowymi, sztucznymi elementami. Celem zabiegu jest złagodzenie bólu, poprawa funkcjonowania stawu biodrowego oraz umożliwienie pacjentowi powrotu do normalnych codziennych aktywności.

Istnieją dwa główne rodzaje artroplastyki stawu biodrowego: całkowita wymiana stawu biodrowego i częściowa wymiana stawu biodrowego7. Całkowita wymiana stawu biodrowego jest zdecydowanie częstsza – chirurg zastępuje zarówno główkę kości udowej (kulkę), jak i panewkę stawową (panewkę). Częściowa wymiana stawu biodrowego, która jest bardzo rzadka, polega na zastąpieniu tylko części stawu. Ten rodzaj operacji jest zwykle wykonywany w celu naprawy złamanych bioder lub usunięcia niektórych rodzajów nowotworów.

Całkowita artroplastyka stawu biodrowego jest jednym z najbardziej opłacalnych i konsekwentnie skutecznych zabiegów wykonywanych w ortopedii8. Zapewnia niezawodne efekty dla pacjentów cierpiących na zaawansowane zwyrodnienie stawu biodrowego, przynosząc ulgę w bólu, przywracając funkcję oraz poprawiając jakość życia. Ponad 98% pacjentów jest zadowolonych z wyników operacji wymiany stawu biodrowego6.

Kiedy rozważyć operację

Decyzja o przeprowadzeniu wymiany stawu biodrowego nie jest łatwa i powinna być podejmowana wspólnie z lekarzem. Najważniejszym wskaźnikiem jest silny ból biodra, który nie ustępuje po zastosowaniu leków, fizjoterapii ani innych metod zachowawczych43. Jeśli ból jest na tyle poważny, że zakłóca codzienne czynności, sen, pracę lub czas wolny, warto rozważyć operację.

Pacjenci, którzy są kandydatami do całkowitej wymiany stawu biodrowego, zazwyczaj zgłaszają ból w okolicy pachwiny, który promieniuje w dół nogi6. Ból ten nasila się podczas aktywności, takich jak chodzenie czy wchodzenie po schodach. Jeśli pacjent już wcześniej próbował leków przeciwzapalnych, takich jak ibuprofen, fizjoterapii lub zastrzyków do stawu, a te metody nie przyniosły znaczącej ulgi i nadal ma trudności z chodzeniem oraz wykonywaniem codziennych czynności, całkowita artroplastyka stawu biodrowego jest zazwyczaj dobrą opcją.

Wielu pacjentów odkłada decyzję o operacji, obawiając się samego zabiegu lub procesu rekonwalescencji. Jednak po operacji często mówią lekarzom, że żałują, że tak długo czekali z podjęciem decyzji o zabiegu9. Nowoczesne techniki chirurgiczne, w tym zabiegi małoinwazyjne i zastosowanie robotów, sprawiają, że operacje są bezpieczniejsze, a rekonwalescencja szybsza niż kiedykolwiek wcześniej.

Techniki chirurgiczne i implanty

Istnieją różne techniki wykonywania artroplastyki stawu biodrowego, a wybór metody zależy od indywidualnej sytuacji pacjenta oraz preferencji chirurga. Dwa najpopularniejsze podejścia to podejście przednie (anterior) i podejście tylne (posterior)6. Podejście tylne oznacza, że nacięcie wykonywane jest nad pośladkami, natomiast podejście przednie – że nacięcie znajduje się z przodu biodra.

Podejście tylne sprawdziło się w praktyce klinicznej od wielu lat. Pozwala chirurgom na większą elastyczność w razie potrzeby i jest odpowiednie w bardziej skomplikowanych przypadkach lub operacjach rewizyjnych (czyli wymiany już wymienionego stawu)6. Z kolei podejście przednie jest preferowane przy rutynowych całkowitych wymianach stawu biodrowego. Zazwyczaj nacięcie jest mniejsze i bardziej dyskretne. W bezpośrednim okresie pooperacyjnym, szczególnie w pierwszych dwóch do sześciu tygodniach, pacjenci po zabiegu podejściem przednim często szybciej odzyskują ruchomość i odczuwają mniejszy ból niż pacjenci po podejściu tylnym6.

Głównym powodem tej różnicy jest to, że podejście przednie oszczędza mięśnie – zamiast je przecinać lub odczepiać, chirurg przesuwa je na bok. To pozwala na szybszą rekonwalescencję i mniejszy dyskomfort. Niektóre szpitale i kliniki oferują również operacje z wykorzystaniem robotów, które mogą jeszcze bardziej poprawić precyzję zabiegu i przyspieszyć powrót do zdrowia2.

Implanty używane w artroplastyce stawu biodrowego są wykonane z różnych materiałów, w tym metalu, tworzywa sztucznego i ceramiki9. Wybór materiału zależy od wieku pacjenta, poziomu aktywności oraz preferencji chirurga. Nowoczesne implanty są zaprojektowane tak, aby były trwałe i funkcjonalne, choć nie są one naturalnymi stawami i mogą mieć pewne ograniczenia.

Przebieg operacji i pobyt w szpitalu

Operacja wymiany stawu biodrowego zazwyczaj trwa od jednej do dwóch godzin79. Większość pacjentów może wrócić do domu tego samego dnia lub następnego dnia po zabiegu92. To znacząca zmiana w porównaniu do przeszłości, kiedy pacjenci musieli przebywać w szpitalu przez dwa tygodnie po operacji. Dzięki postępom w technikach chirurgicznych, znieczuleniu i kontroli bólu, rekonwalescencja stała się znacznie szybsza i wygodniejsza.

Większość operacji wymiany stawu biodrowego wykonywana jest w znieczuleniu regionalnym, co oznacza, że pacjent jest przytomny, ale nie czuje dolnej części ciała2. Niektóre szpitale oferują również zabiegi jednodniowe w specjalistycznych centrach chirurgii, co pozwala pacjentom wrócić do domu szybciej. Po operacji pacjenci odczuwają ból, ale zaczyna się on zmniejszać bardzo szybko. Przez tydzień lub dwa może być konieczne używanie laski lub kul, ale większość pacjentów odzyskuje siły stosunkowo szybko.

Po wypisie ze szpitala wielu pacjentom zaleca się usługi opieki domowej przez kilka pierwszych tygodni, aby mogli rozpocząć wczesną fizjoterapię bez potrzeby opuszczania domu2. To ułatwia proces rekonwalescencji i pozwala na bardziej komfortowy powrót do zdrowia w bezpiecznym, znajomym otoczeniu.

Rekonwalescencja i rehabilitacja

Rekonwalescencja po artroplastyce stawu biodrowego jest kluczowa dla osiągnięcia najlepszych wyników. Chociaż może to wydawać się przytłaczające, większość pacjentów szybko zauważa poprawę i żałuje, że tak długo czekali na operację9. Rehabilitacja i fizjoterapia po operacji nie są tak intensywne, jak można by się spodziewać9. Najważniejszym powodem współpracy z fizjoterapeutą jest upewnienie się, że pacjent prawidłowo ustawia biodro i wykonuje odpowiednie ćwiczenia.

Standardowy protokół dla pacjentów obejmuje dwa tygodnie rekonwalescencji i rehabilitacji w domu, a następnie ambulatoryjną fizjoterapię przez okres od dwóch do czterech tygodni9. To zazwyczaj wystarczy, aby większość pacjentów odzyskała znaczną część swojej ruchomości. W okresie pandemii COVID-19 coraz bardziej popularna stała się wirtualna fizjoterapia, która również przynosi dobre rezultaty. Jednak najlepszą terapią po wymianie stawu biodrowego jest chodzenie9. Pacjenci powinni wstawać i często poruszać biodrem. Zaleca się również regularne zmiany pozycji podczas siedzenia.

Pełna rekonwalescencja może potrwać do 12 tygodni7. W tym czasie pacjenci stopniowo zwiększają swoją aktywność i uczą się, jak bezpiecznie wykonywać codzienne czynności. Ważne jest, aby słuchać wskazówek lekarza i fizjoterapeuty oraz nie forsować się zbyt szybko. Stopniowe zwiększanie aktywności pomaga uniknąć powikłań i zapewnia lepsze długoterminowe wyniki.

Życie po operacji i długoterminowe oczekiwania

Po trzech miesiącach od operacji większość pacjentów jest zachęcana do aktywności – wędrówek, jazdy na rowerze, pływania9. Jedyną aktywnością fizyczną, której lekarze nie zalecają entuzjastycznie, jest bieganie. Stawy protezowane funkcjonują bardzo dobrze, ale nie są one naturalnymi stawami. Mimo to, większość pacjentów może prowadzić aktywne i satysfakcjonujące życie bez znaczących ograniczeń.

Niektóre aktywności mogą wymagać zmiany sposobu ich wykonywania10. Pacjenci mogą potrzebować unikać sportów wysokiego uderzenia, takich jak jogging czy niektóre rodzaje ćwiczeń siłowych4. Należy również zachować ostrożność przy niektórych ruchach biodra, aby uniknąć zwichnięcia protezy – najczęstszego powikłania po operacji4. Ponieważ sztuczne biodro jest mniejsze niż naturalny staw, kulka może wyskoczyć z panewki, jeśli staw zostanie umieszczony w niewłaściwej pozycji.

Większość osób, które przeszły wymianę stawu biodrowego, żyje z nią przez resztę swojego życia7. Nowoczesne implanty są zaprojektowane tak, aby były trwałe i mogą służyć przez wiele lat. Regularne wizyty kontrolne u lekarza są ważne, aby monitorować stan protezy i upewnić się, że wszystko funkcjonuje prawidłowo. W niektórych przypadkach, po wielu latach, może być konieczna operacja rewizyjna w celu wymiany zużytych elementów.

Potencjalne powikłania i jak ich unikać

Jak każdy zabieg chirurgiczny, artroplastyka stawu biodrowego wiąże się z pewnymi ryzykami. Najczęstszym problemem po operacji jest zwichnięcie stawu biodrowego4. Dzieje się tak, ponieważ sztuczne biodro jest mniejsze niż naturalny staw, a kulka może wyskoczyć z panewki. Aby tego uniknąć, pacjenci muszą przestrzegać zaleceń dotyczących pozycjonowania biodra i unikać skrajnych ruchów, szczególnie w pierwszych tygodniach po operacji.

Zakażenia są kolejnym możliwym powikłaniem4. Chirurdzy podejmują wiele środków ostrożności, aby zapobiec zakażeniom, w tym stosowanie antybiotyków przed i po operacji. Pacjenci również muszą dbać o higienę rany i zgłaszać wszelkie oznaki zakażenia, takie jak gorączka, nasilający się ból, zaczerwienienie czy wydzielina z rany.

Zakrzepy krwi mogą również wystąpić po operacji wymiany stawu biodrowego4. Aby zminimalizować to ryzyko, pacjenci są zachęcani do wczesnego wstawania i poruszania się, a czasami zalecane są leki rozrzedzające krew. Noszenie specjalnych pończoch uciskowych i wykonywanie ćwiczeń nóg również może pomóc w zapobieganiu zakrzepom.

Inne rzadsze powikłania obejmują złamania kości wokół protezy, różnicę długości nóg, zużycie implantu oraz reakcje alergiczne na materiały użyte w protezie. Regularne wizyty kontrolne u lekarza i przestrzeganie zaleceń pooperacyjnych pomagają w wykryciu i leczeniu wszelkich problemów na wczesnym etapie.

Przygotowanie domu przed operacją

Przygotowanie domu przed operacją wymiany stawu biodrowego może znacznie ułatwić rekonwalescencję11. Warto poprosić rodzinę lub przyjaciół o pomoc w reorganizacji przestrzeni, aby wszystko, czego potrzebujesz, było łatwo dostępne. Ważne przedmioty codziennego użytku – takie jak herbata, kawa, mydło i ręcznik – powinny być umieszczone na wysokości pasa, aby nie trzeba było się schylać ani sięgać wysoko.

Po powrocie do domu po operacji przez kilka tygodni będziesz potrzebować pomocy przy czynnościach domowych, takich jak sprzątanie, gotowanie i zakupy11. Ustal z rodziną lub przyjaciółmi, kto będzie Ci pomagał w tym okresie. Jeśli mieszkasz sam, rozważ zatrudnienie pomocy domowej lub skorzystanie z usług dostarczania posiłków.

Warto również zaopatrzyć się w pewne udogodnienia, które ułatwią życie po operacji. Krzesło prysznicowe, klamra do uchwytu wanny, podwyższone siedzenie toaletowe oraz długi łyżkowaty chwytak mogą sprawić, że codzienne czynności staną się łatwiejsze i bezpieczniejsze12. Upewnij się, że Twój dom jest wolny od luźnych dywanów czy kabli, które mogą spowodować potknięcie.

Zarządzanie codziennymi czynnościami po operacji

Po operacji wymiany stawu biodrowego niektóre codzienne czynności mogą wymagać zmian w sposobie ich wykonywania. Na przykład, podczas kąpieli ważne jest, aby utrzymać ranę w suchości12. Należy zakryć opatrunek folią, aby chronić go przed wodą. Wchodząc i wychodząc z prysznica, najpierw stawiaj zdrową nogę, a następnie operowaną („w górę ze zdrową, w dół z chorą"). Przydatne może być krzesło prysznicowe, poręcze i ręczny prysznic.

Podczas ubierania się należy usiąść na powierzchni, z której łatwo się wstaje, najlepiej na krawędzi łóżka lub na krześle z podłokietnikami12. Noś spodnie lub szorty, które są łatwe do założenia (zawsze najpierw zakładaj operowaną nogę). Noś wygodne buty, które można łatwo włożyć i zdjąć. Pomocne mogą być długi chwytak, pomocnik do zakładania skarpetek i długi łyżkowaty do butów.

Jeśli chodzi o korzystanie z toalety, warto kopnąć operowaną nogę przed siebie podczas siadania i wstawania12. Upewnij się, że jesteś zrównoważony, zanim puścisz chodzik lub kule, aby zarządzić swoją odzieżą. Może być pomocny podnośnik toalety lub ramy bezpieczeństwa toalety. Unikaj nisko umieszczonych foteli i miękkich kanap, dopóki lekarz nie powie inaczej. Preferowane są krzesła o sztywnych oparciach z podłokietnikami.

Kiedy można wrócić do prowadzenia samochodu i pracy

Powrót do prowadzenia samochodu po wymianie stawu biodrowego zależy od wielu czynników, w tym od tego, która noga została zoperowana, rodzaju używanego pojazdu oraz zaleceń lekarza. Większość pacjentów może wrócić do prowadzenia po kilku tygodniach, ale niektórzy mogą potrzebować więcej czasu. Ważne jest, aby nie prowadzić, dopóki nie będziesz w stanie szybko reagować w sytuacjach awaryjnych i nie będziesz przyjmować leków przeciwbólowych, które mogą wpływać na Twoje reakcje.

Jeśli chodzi o powrót do pracy, zależy to od rodzaju wykonywanej pracy. Osoby wykonujące pracę biurową mogą być w stanie wrócić wcześniej niż osoby wykonujące pracę fizyczną13. Większość pacjentów może stopniowo wracać do swoich zawodowych obowiązków w ciągu kilku tygodni do kilku miesięcy po operacji. Ważne jest, aby omówić swoje plany z lekarzem i nie spieszyć się z powrotem do pełnego obciążenia, dopóki nie poczujesz się na to gotowy.

Warto również pamiętać, że pierwsze kilka miesięcy po operacji to czas, kiedy pacjenci zauważają znaczną poprawę w zakresie zdolności do poruszania się bez bólu14. Między około 6 a 12 tygodniem większość pacjentów zauważa znaczną poprawę. Jednak niektóre osoby mogą potrzebować więcej czasu, szczególnie jeśli ich uszkodzenie biodra było poważne przed operacją.