Klinikum der Universitaet Muenchen AöR
Zweryfikowany ośrodek
Monachium, Niemcy
Choroby rzadkie
Badane cząsteczki
Lokalizacje
Prostym językiem: po co jest to badanie, jak jest zaplanowane i co robią uczestnicy
Badanie dotyczy pacjentów z zaawansowanym melanoma, u których leczenie immune checkpoint inhibitors wywołało zapalenie jelita (immune-related colitis) lub wątroby (immune-related hepatitis). W niektórych przypadkach standardowe corticosteroids – leki zmniejszające stan zapalny – nie przynoszą wystarczającej poprawy. Celem badania jest sprawdzenie, czy metoda zwana extracorporeal photopheresis (ECP), polegająca na pobraniu krwi, jej poddaniu specjalnemu światłu i ponownym podaniu pacjentowi, jest skuteczna i bezpieczna w porównaniu z innymi dostępnymi lekami, takimi jak azathioprine, vedolizumab, infliximab, methoxsalen i mycophenolate mofetil.
Uczestnicy są losowo przydzielani do grupy otrzymującej ECP lub do grupy otrzymującej najlepszą dostępną terapię, w której mogą być stosowane wymienione leki. Zabieg ECP wykonywany jest cyklicznie w ciągu kilku tygodni, a pacjenci są regularnie kontrolowani pod kątem objawów, potrzebnych badań i ewentualnych działań niepożądanych. Głównym wynikiem badania jest odsetek osób, które po 12 tygodniach nie potrzebują już corticosteroids, co oznacza kontrolę zapalenia bez sterydów. Dodatkowo monitoruje się, jak długo utrzymuje się odpowiedź, czy nowotwór postępuje według kryteriów RECIST, oraz jakie ewentualne skutki uboczne występują.
To badanie ma 8 kroków – od badania przesiewowego po obserwację po zakończeniu terapii. Przy każdym opisujemy, co się dzieje i co sprawdza zespół.
14 kryteriów
24 kryteria
Opowiedz nam o swoim schorzeniu – przeszukamy wszystkie badania w Europie i skontaktujemy Cię z właściwym ośrodkiem.
Zwykle odpowiadamy w ciągu kilku dni
Wszystkie ośrodki z potwierdzonymi danymi kontaktowymi. Status rekrutacji bywa niedostępny – wtedy zapytaj bezpośrednio w ośrodku
Gdzie możesz dołączyć do tego badania
Kolor kraju pokazuje status rekrutacji. Kliknij kraj, w którym trwa rekrutacja, żeby zapytać o udział właśnie tam.
Wkrótce rekrutacjaDołączenie do badania klinicznego może przytłaczać. Prowadzimy Cię krok po kroku – wiesz, czego się spodziewać i w czym Ci pomożemy.
lek przyjmowany doustnie, który osłabia reakcję układu odpornościowego. W badaniu jest używany jako jeden z leków porównawczych, aby sprawdzić, jak dobrze działa w kontrolowaniu zapalenia jelit i wątroby.
lek podawany dożylnie, jest przeciwciałem monoklonalnym, które blokuje określone komórki układu odpornościowego w jelitach. W badaniu służy jako lek porównawczy, aby ocenić jego skuteczność w leczeniu zapalenia wywołanego terapią immunologiczną.
lek podawany w formie dożylnej infuzji, jest przeciwciałem monoklonalnym neutralizującym czynnik martwicy nowotworów (TNF‑α). Dzięki temu zmniejsza zapalenie. W badaniu jest używany jako kolejny lek porównawczy.
substancja zawarta w roztworze UVADEX, używana podczas procedury fotoforezy pozabloodowej (ECP). Po dodaniu do krwi sprawia, że komórki stają się wrażliwe na promieniowanie UVA, co pomaga w regulacji nieprawidłowej reakcji immunologicznej.
lek przyjmowany doustnie, który hamuje podział komórek układu odpornościowego. W badaniu pełni rolę leku porównawczego, aby sprawdzić, jak radzi sobie w kontrolowaniu objawów zapalenia.
specjalna procedura, w której krew pacjenta jest pobierana, poddawana obróbce przy użyciu methoxsalen i światła UVA, a następnie zwracana z powrotem do organizmu. Celem jest zmodyfikowanie aktywności komórek odpornościowych i zmniejszenie zapalenia jelit i wątroby, które nie reagują na kortykosteroidy.
lek podawany doustnie w postaci tabletek, szeroko stosowany i zatwierdzony w leczeniu przeszczepów narządów oraz niektórych chorób autoimmunologicznych; działa poprzez hamowanie syntezy DNA w komórkach układu odpornościowego, co zmniejsza ich aktywność; klasyfikowany jest jako immunosupresant z grupy antymetabolitów; jest dobrze opisany w literaturze medycznej i znajduje stałe miejsce w terapii.
podawany dożylnie w formie wlewu, zatwierdzony do leczenia wrzodziejącego zapalenia jelita grubego i choroby Crohna; blokuje cząsteczkę α4β7 integryny, uniemożliwiając limfocytom wnikanie do tkanki jelitowej i łagodząc zapalenie; zalicza się do biologicznych antagonistów integryn; jest opisany w licznych badaniach klinicznych i dostępny w praktyce.
podawany dożylnie w formie infuzji, lek zatwierdzony do leczenia chorób zapalnych jelit, reumatoidalnego zapalenia stawów oraz innych schorzeń autoimmunologicznych; wiąże i neutralizuje czynnik martwicy nowotworów (TNF‑α), co zmniejsza stan zapalny; klasyfikowany jest jako przeciwciało monoklonalne anty‑TNF; posiada rozbudowaną dokumentację kliniczną i jest powszechnie stosowany.
stosowany w postaci roztworu do modyfikacji frakcji krwi w procedurze fotoforezy pozabłonnikowej (ECP), podawany zewnętrznie do krwi przed naświetleniem światłem UVA; po aktywacji światłem UVA wiąże się z DNA komórek immunologicznych, prowadząc do ich kontrolowanej śmierci i modulacji odpowiedzi immunologicznej; jest klasyfikowany jako fotosensytyzator immunomodulujący; posiada zatwierdzenie do zastosowań w ECP i jest opisany w literaturze specjalistycznej.
podawany doustnie w formie kapsułek, zatwierdzony do zapobiegania odrzutom po przeszczepach oraz w niektórych chorobach autoimmunologicznych; hamuje enzym niezbędny do produkcji DNA w limfocytach, co ogranicza ich rozmnażanie; zalicza się do antymetabolitów immunosupresyjnych; jest szeroko opisany w publikacjach medycznych i stosowany w praktyce klinicznej.
jest to zapalenie jelita grubego wywołane stosowaniem inhibitorów punktów kontrolnych. Objawy pojawiają się zazwyczaj po kilku tygodniach lub miesiącach terapii i obejmują biegunkę, ból brzucha oraz krwawienie z odbytu. Zapalenie może nasilać się stopniowo, prowadząc do zwiększonej częstotliwości wypróżnień i utraty wagi. W niektórych przypadkach dochodzi do rozwoju owrzodzeń i krwotoków, które wymagają hospitalizacji. Choroba może utrzymywać się pomimo podania glikokortykosteroidów, co świadczy o jej oporności na standardowe leczenie.
jest to stan zapalny wątroby występujący w wyniku terapii inhibitorami punktów kontrolnych. Objawy często są łagodne i obejmują podwyższone enzymy wątrobowe, zmęczenie oraz nudności. Zapalenie może postępować powoli, prowadząc do dalszego wzrostu parametrów laboratoryjnych i potencjalnego uszkodzenia wątroby. U niektórych pacjentów dochodzi do nasilenia objawów, takich jak bóle w prawym podżebrzu i żółtaczka. Choroba może nie reagować na podawane glikokortykosteroidy, co utrudnia jej kontrolę.
źródło: unijny rejestr badań klinicznych (EU Clinical Trials Register) i weryfikacja ośrodków
Chcesz dowiedzieć się więcej o tym badaniu albo sprawdzić, czy możesz wziąć w nim udział?
Opowiedz nam o swoim schorzeniu – przeszukamy wszystkie badania w Europie i skontaktujemy Cię z właściwym ośrodkiem.