Badanie nad użytecznością strzykawki z ranibizumabem u pacjentów z AMD, obrzękiem plamki żółtej z powodu RVO lub mCNV

To badanie dotyczy trzech różnych chorób oczu. Zwyrodnienie plamki żółtej związane z wiekiem w postaci neowaskularnej to choroba, w której pod plamką żółtą, najważniejszą częścią siatkówki odpowiedzialną za ostre widzenie, tworzą się nieprawidłowe naczynia krwionośne. Obrzęk plamki żółtej wtórny do zakrzepicy żył siatkówkowych występuje, gdy żyła w siatkówce zostaje zablokowana, co prowadzi do gromadzenia się płynu w plamce żółtej. Krótkowzroczna neowaskularyzacja naczyniówkowa to stan, w którym u osób z wysoką krótkowzrocznością pod siatkówką rozwijają się nowe, nieprawidłowe naczynia krwionośne. We wszystkich tych przypadkach stosuje się lek o nazwie SB11, który jest podawany w formie zastrzyku bezpośrednio do gałki ocznej.

Celem tego badania jest sprawdzenie, jak łatwo lekarze mogą używać nowego typu strzykawki już napełnionej lekiem SB11. Badanie ma ocenić, czy pracownicy służby zdrowia są w stanie prawidłowo postępować zgodnie z instrukcją użytkowania, aby przygotować i podać zastrzyk do wnętrza gałki ocznej. Jest to badanie otwarte, co oznacza, że wszyscy uczestnicy wiedzą, jaki lek otrzymują, i wszystkie osoby w badaniu dostaną ten sam preparat w pojedynczej dawce.

W trakcie badania uczestnik otrzyma jeden zastrzyk leku SB11 do chorego oka. Lekarze będą wykonywać dwanaście różnych zadań związanych z przygotowaniem i podaniem leku, a ich umiejętności będą oceniane pod kątem prawidłowego wykonania każdego etapu. Uczestnik będzie obserwowany przez tydzień po zastrzyku, aby sprawdzić bezpieczeństwo leczenia i ewentualne działania niepożądane. Dodatkowo zostanie sprawdzona ostrość wzroku przed podaniem leku i po tygodniu od zabiegu.