Badanie bezpieczeństwa i tolerancji ZL-1310, BI 764532 i atezolizumabu u pacjentów z zaawansowanym słabo różnicowanym rakiem neuroendokrynnym (rak drobnokomórkowy płuca)

Badanie dotyczy rzadkich, słabo zróżnicowanych nowotworów neuroendokrynnych, w tym Small cell lung carcinoma, Large cell neuroendocrine lung carcinoma, Extrapulmonary neuroendocrine carcinoma of small cell histology oraz Extrapulmonary neuroendocrine carcinoma of large cell histology. W ramach terapii stosuje się połączenie leku obrixtamig oraz ZL-1310, a w niektórych przypadkach dodaje się atezolizumab. Obrixtamig jest lekiem celowanym, który hamuje określone procesy w komórkach nowotworowych, ZL-1310 jest przeciwciałem monoklonalnym wiążącym się z określonym białkiem nowotworowym, a atezolizumab wspomaga układ odpornościowy w rozpoznawaniu i niszczeniu komórek nowotworowych. Wszystkie leki podawane są dożylnie, czyli bezpośrednio do żyły, w formie płynnej infuzji.

Celem badania jest ocena bezpieczeństwa, tolerancji oraz wczesnej skuteczności tego połączenia leków w ramach phase Ib/II. Pacjenci poddawani są serii infuzji co kilka tygodni, a po każdej z nich pozostają pod obserwacją w placówce medycznej. W trakcie trwania badania wykonywane są regularne badania krwi oraz obrazowe (np. tomografia komputerowa) w celu oceny, czy nowotwór nie postępuje. Jednym z parametrów oceny jest tzw. postęp wolny od progresji, czyli okres, w którym nowotwór nie wykazuje pogorszenia. Badanie trwa kilka miesięcy, a uczestnicy są monitorowani pod kątem ewentualnych działań niepożądanych i reakcji organizmu na podawane leki.