W skrócie
Ten artykuł opisuje badania kliniczne, w których oceniano azenosertib, znany też jako ZN-c3. Próby sprawdzały głównie bezpieczeństwo, tolerancję i skuteczność leczenia u osób z wybranymi nowotworami, najczęściej ginekologicznymi i jelita grubego.
Najważniejsze informacje
- Badania z azenosertib dotyczyły głównie nowotworów ginekologicznych oraz przerzutowego raka jelita grubego. Najwięcej prób było w fazie 1 i 2, więc skupiały się na bezpieczeństwie, dawkowaniu i pierwszych oznakach skuteczności. W części badań azenosertib podawano samodzielnie, a w innych w połączeniu z innymi lekami. Oceniano też odpowiedź guza na leczenie, czas bez progresji choroby oraz działania niepożądane. Niektóre badania obejmowały tylko wybrane grupy pacjentów, na przykład osoby z chorobą nawrotową, oporną na platynę lub z dodatnim statusem cyclin E1.
Przegląd badań klinicznych
W dostępnych danych azenosertib, znany też jako ZN-c3, był badany w kilku badaniach interwencyjnych u osób z różnymi nowotworami. Próby obejmowały zarówno leczenie samym azenosertib, jak i leczenie skojarzone z innymi lekami.
Większość badań była prowadzona w fazie 1 lub fazie 2, czyli na etapie sprawdzania bezpieczeństwa, dawki i pierwszych sygnałów skuteczności.
Jakie choroby badano
Azenosertib oceniano u osób z nawracającym lub przetrwałym rakiem surowiczym trzonu macicy. Badano go także u pacjentek z rakiem jajnika o wysokim stopniu złośliwości oraz z nowotworem jajowodu lub pierwotnym rakiem otrzewnej.
Inne badania dotyczyły raka jajnika opornego na platynę, czyli takiego, który nie reaguje dobrze na leczenie oparte na platynie. Dwie próby obejmowały także przerzutowego raka jelita grubego, czyli chorobę, która rozprzestrzeniła się poza miejsce wyjściowe.
Fazy badań i ich cele
W badaniu NCT04814108 celem było określenie bezpieczeństwa i tolerancji ZN-c3 u osób z nawrotowym lub przetrwałym rakiem surowiczym trzonu macicy, a także ocena jego aktywności przeciwnowotworowej. W części badania sprawdzano częstość i nasilenie działań niepożądanych oraz odsetek odpowiedzi na leczenie.
W badaniu NCT05128825 oceniano bezpieczeństwo i aktywność przeciwnowotworową azenosertib w raku jajnika, jajowodu i otrzewnej, w tym u osób z dodatnim statusem cyclin E1. Badanie miało kilka części, a jedne z głównych punktów końcowych dotyczyły ORR, czyli odsetka odpowiedzi na leczenie.
W badaniu NCT05198804 sprawdzano azenosertib samodzielnie oraz w połączeniu z niraparybem u osób z rakiem jajnika opornym na platynę. Celem było określenie bezpieczeństwa, tolerancji i aktywności przeciwnowotworowej, a także znalezienie odpowiedniej dawki do dalszych badań.
W badaniu 2022-502267-37-00 oceniano azenosertib w skojarzeniu z encorafenibem i cetuksymabem u dorosłych z przerzutowym rakiem jelita grubego. Głównym celem było znalezienie RP2D, czyli zalecanej dawki do badań fazy 2, oraz określenie MTD, czyli największej dawki, którą pacjenci mogli jeszcze tolerować.
W badaniu 2024-511227-33-00 Azenosertib badano z LB−100 u pacjentów z przerzutowym rakiem jelita grubego. Głównym celem było określenie RP2D dla tego połączenia, a głównym punktem końcowym była liczba DLT, czyli działań niepożądanych ograniczających dalsze dawkowanie.
Kto mógł uczestniczyć
Do badań kwalifikowano dorosłe osoby z określonym rozpoznaniem nowotworu, na przykład z nawrotowym, przetrwałym, opornym na platynę lub przerzutowym rakiem. W niektórych próbach wymagano dodatkowych cech, takich jak cyclin E1-positive, czyli obecność określonej cechy biologicznej w guzie.
Niektóre badania były prowadzone w grupach bardziej wybranych, na przykład tylko u osób z chorobą oporną na platynę lub z przerzutowym rakiem jelita grubego. To oznacza, że nie każde chore na dany nowotwór mogły do nich dołączyć.
Jakie wyniki mierzono
W badaniach często oceniano TEAEs, czyli działania niepożądane związane z leczeniem, oraz ich nasilenie. W części prób sprawdzano też, czy trzeba było przerywać leczenie, zmniejszać dawkę albo całkowicie je odstawiać z powodu działań niepożądanych.
W badaniach onkologicznych ważny był także ORR, czyli odsetek odpowiedzi na leczenie, oceniany według RECIST v1.1. To pokazuje, u ilu osób guz zmniejszył się w badaniu obrazowym.
W jednym z badań oceniano też PFS, czyli czas bez progresji choroby, po 4 miesiącach leczenia. W badaniach fazy 1 ważne były również DLT, czyli działania niepożądane ograniczające dawkę, oraz wyznaczenie MTD i RP2D.
Najważniejsze badania z danych
NCT04814108 było badaniem fazy 2 u kobiet z nawrotowym lub przetrwałym rakiem surowiczym trzonu macicy. Badanie było zakończone, a jego główne cele dotyczyły bezpieczeństwa i aktywności przeciwnowotworowej ZN-c3.
NCT05128825 było badaniem fazy 2 u osób z rakiem jajnika o wysokim stopniu złośliwości oraz z nowotworem jajowodu lub otrzewnej. W badaniu oceniano azenosertib samodzielnie, a także jego skuteczność i bezpieczeństwo w wybranej grupie z dodatnim cyclin E1.
NCT05198804 obejmowało zarówno azenosertib z niraparybem, jak i azenosertib w monoterapii u osób z rakiem jajnika opornym na platynę. Było to badanie fazy 1/2, więc łączyło ocenę dawki, bezpieczeństwa i pierwszych sygnałów skuteczności.
2022-502267-37-00 było badaniem fazy 1 u dorosłych z przerzutowym rakiem jelita grubego, w którym azenosertib łączono z encorafenibem i cetuksymabem. Badanie było zakończone i miało na celu znalezienie bezpiecznej dawki do dalszych etapów badań.
2024-511227-33-00 było badaniem fazy 1 u pacjentów z przerzutowym rakiem jelita grubego, w którym azenosertib badano z LB−100. Badanie zostało zawieszone, a jego główny punkt końcowy dotyczył liczby DLT.