Porównanie leczenia takrolimusem w monoterapii z połączeniem takrolimusu, mofetilu mikofenolanu i prednizonu u starszych pacjentów po przeszczepie nerki w celu redukcji zakażeń
Badanie prowadzone w: Holandia
To badanie dotyczy starszych pacjentów, którzy otrzymali przeszczep nerki. Celem badania jest sprawdzenie, czy stosowanie jedynie takrolimusu działa lepiej niż standardowe leczenie łączące trzy różne leki (takrolimus, mofetylu mikofenolanu i prednizon). Badanie ma na celu określenie, czy mniejsza liczba leków może zmniejszyć ryzyko zakażeń i poprawić jakość życia u starszych biorców przeszczepu.
Kryteria włączenia: Pacjent musi mieć 60 lat lub więcej. Musi otrzymywać przeszczep nerki od dawcy zmarłego lub żywego. Pacjent nie może mieć przeciwciał anty-HLA specyficznych dla dawcy w momencie transplantacji. Osoby, które wcześniej otrzymały przeszczep nerki, mogą uczestniczyć, jeśli spełniają wszystkie inne kryteria. Zarówno mężczyźni, jak i kobiety mogą brać udział. Pacjent musi być w stanie zrozumieć i podpisać pisemną zgodę na udział w badaniu.
Kryteria wykluczenia: Wiek poniżej 18 lat lub powyżej 65 lat. Wcześniejsze przeszczepy narządów innych niż obecny przeszczep nerki. Aktywne lub przewlekłe zakażenia. Aktualna ciąża lub karmienie piersią. Znane alergie na leki immunosupresyjne. Ciężkie choroby serca, wątroby lub płuc. Aktywny nowotwór lub historia nowotworu w ciągu ostatnich 5 lat. Niekontrolowana cukrzyca. Stany psychiczne, które mogą wpływać na zdolność przestrzegania procedur badania. Uczestnictwo w innych badaniach klinicznych w ciągu ostatnich 30 dni. Historia nadużywania substancji w ciągu ostatnich 2 lat. Niemożność wyrażenia świadomej zgody. Ciężka dysfunkcja nerek pomimo przeszczepienia. Historia epizodów odrzucenia narządu w ciągu ostatnich 6 miesięcy.
Cel badania: Badanie koncentruje się na porównaniu skuteczności monoterapii takrolimusem ze standardowym leczeniem trójlekowym u starszych biorców przeszczepu nerki. Głównym celem jest ustalenie, czy zmniejszenie liczby leków immunosupresyjnych może zmniejszyć częstość zakażeń przy jednoczesnym zachowaniu odpowiedniej ochrony przed odrzuceniem narządu.
Badane leki: Takrolimus jest lekiem immunosupresyjnym, który pomaga zapobiegać odrzuceniu narządu po przeszczepie nerki. Standardowa potrójna terapia immunosupresyjna obejmuje połączenie trzech różnych leków stosowanych po przeszczepie nerki w celu zapobiegania odrzuceniu narządu.
Badanie rawulizumabu w zapobieganiu opóźnionemu funkcjonowaniu przeszczepu u dorosłych pacjentów po przeszczepie nerki
Badanie prowadzone w: Hiszpania, Włochy, Polska, Austria, Niemcy, Portugalia, Czechy
To badanie kliniczne koncentruje się na badaniu opóźnionego funkcjonowania przeszczepu, stanu, który może wystąpić po przeszczepie nerki. Badanie testuje lek o nazwie rawulizumab, który jest podawany przez infuzję dożylną. Niektórzy uczestnicy otrzymają rzeczywisty lek, podczas gdy inni otrzymają placebo. Celem jest ustalenie, czy rawulizumab może zmniejszyć nasilenie opóźnionego funkcjonowania przeszczepu u dorosłych, którzy są narażeni na wysokie ryzyko rozwoju tego stanu po otrzymaniu nerki od dawcy zmarłego.
Kryteria włączenia: Musi mieć co najmniej 18 lat. Musi mieć schyłkową niewydolność nerek wymagającą regularnej dializy. Musi być zakwalifikowany do otrzymania nerki od jednego z tych typów dawców: dawcy po zatrzymaniu krążenia lub wysokiego ryzyka dawcy po śmierci mózgu. Zarówno mężczyźni, jak i kobiety mogą uczestniczyć w tym badaniu.
Kryteria wykluczenia: Wiek poniżej 18 lat lub powyżej 65 lat. Wcześniejsi biorcy przeszczepu narządu. Biorcy przeszczepu nerki od żywego dawcy. Osoby ze znanymi alergiami na lek badany. Pacjenci z aktywnymi zakażeniami lub poważnymi schorzeniami. Kobiety w ciąży lub karmiące piersią. Uczestnictwo w innym badaniu klinicznym w ciągu ostatnich 30 dni. Historia poważnych reakcji niepożądanych na podobne leki. Niemożność przestrzegania procedur badania lub wizyt kontrolnych. Znacząca choroba nerek inna niż stan prowadzący do przeszczepu. Niekontrolowane wysokie ciśnienie krwi. Historia zaburzeń krzepnięcia krwi. Aktywny nowotwór lub historia nowotworu w ciągu ostatnich 5 lat. Ciężka choroba wątroby. Znacząca choroba serca lub niedawny zawał serca. Aktualne nadużywanie substancji lub uzależnienie. Stany psychiczne, które mogą zakłócać udzielenie świadomej zgody.
Cel badania: Badanie ma na celu określenie, czy rawulizumab może pomóc zapobiegać opóźnionemu funkcjonowaniu przeszczepu u pacjentów otrzymujących nerki od dawców zmarłych. Lek działa poprzez ukierunkowanie na część układu odpornościowego organizmu w celu ochrony nowo przeszczepionej nerki. Leczenie ma na celu zmniejszenie potrzeby dializy po przeszczepie nerki i pomoc w szybszym rozpoczęciu pracy nowej nerki.
Badane leki: Rawulizumab jest lekiem podawanym przez infuzję dożylną. Jest badany w celu pomocy w zapobieganiu opóźnionemu funkcjonowaniu przeszczepu u osób, które otrzymują przeszczepy nerek od dawców zmarłych. Lek działa poprzez ukierunkowanie na część układu odpornościowego organizmu w celu ochrony nowo przeszczepionej nerki.
Badanie leczenia tocilizumabem w przewlekłym aktywnym odrzuceniu za pośrednictwem przeciwciał u biorców przeszczepu nerki
Badanie prowadzone w: Hiszpania, Szwecja
To badanie koncentruje się na przewlekłym aktywnym odrzuceniu za pośrednictwem przeciwciał, stanie, który może wystąpić u osób, które otrzymały przeszczep nerki. Ten typ odrzucenia występuje, gdy układ odpornościowy organizmu tworzy przeciwciała, które atakują przeszczepioną nerkę, co może prowadzić do zmniejszenia funkcji nerek w czasie. Badanie będzie testować lek o nazwie tocilizumab (RoActemra), który jest podawany jako zastrzyk pod skórę.
Kryteria włączenia: Musi udzielić pisemnej zgody na udział w badaniu. Musi być biorcą przeszczepu nerki od żywego lub zmarłego dawcy. Musi mieć co najmniej 18 lat. Musi minąć co najmniej 6 miesięcy od przeszczepienia nerki. Musi mieć potwierdzoną diagnozę aktywnego odrzucenia za pośrednictwem przeciwciał potwierdzoną badaniem tkanki. Musi mieć wynik badania funkcji nerek (eGFR) wynoszący co najmniej 20 ml/min/1,73 m² w ciągu ostatniego miesiąca. Musi być EBV dodatni. Dla kobiet, które mogą zajść w ciążę: musi stosować skuteczną antykoncepcję i mieć ujemny wynik testu ciążowego.
Kryteria wykluczenia: Wiek poniżej 18 lat. Kobiety w ciąży lub karmiące piersią. Historia odrzucenia przeszczepu narządu w ciągu ostatnich 3 miesięcy. Aktywne lub przewlekłe zakażenia, w tym gruźlica, zapalenie wątroby typu B, zapalenie wątroby typu C lub HIV. Ciężka choroba wątroby lub nieprawidłowe wyniki badań wątroby. Niekontrolowane wysokie ciśnienie krwi. Historia nowotworów w ciągu ostatnich 5 lat. Planowana poważna operacja w ciągu najbliższych 6 miesięcy. Obecny udział w innych badaniach klinicznych. Poważne schorzenia serca lub niedawny zawał serca. Ciężkie zaburzenia krwi lub znacznie niski poziom komórek krwi. Stany zdrowia psychicznego, które mogą zakłócać przestrzeganie procedur badania. Znane reakcje alergiczne na leki badania. Terapia immunosupresyjna różniąca się od standardowego leczenia. Nadużywanie substancji lub uzależnienie, które może wpływać na udział w badaniu.
Cel badania: Celem badania jest określenie, czy dodanie tocilizumabu do standardowej opieki może poprawić funkcję przeszczepionej nerki u pacjentów doświadczających odrzucenia za pośrednictwem przeciwciał. Badanie będzie monitorować funkcję nerek przez okres 24 miesięcy leczenia, a następnie przez dodatkowe 12 miesięcy obserwacji.
Badane leki: Tocilizumab (TCZ) to lek, który działa poprzez blokowanie określonego białka w układzie odpornościowym. Jest stosowany w celu zmniejszenia stanu zapalnego i zapobiegania odrzuceniu narządu u pacjentów po przeszczepie nerki. Standardowa opieka (SOC) obejmuje obecnie ustalone leczenie, które pacjenci zazwyczaj otrzymują w przypadku odrzucenia przeszczepu nerki.
Badanie wpływu pantoprazolu na wchłanianie mofetilu mikofenolanu u pacjentów po przeszczepie
Badanie prowadzone w: Holandia
To badanie kliniczne koncentruje się na badaniu wpływu niektórych leków u pacjentów, którzy przeszli przeszczepy narządów. Badanie dotyczy dwóch głównych leków: pantoprazolu i mofetilu mikofenolanu. Pantoprazol jest rodzajem leku zwanego inhibitorem pompy protonowej, który pomaga zmniejszyć kwas żołądkowy. Mofetylu mikofenolanu jest stosowany w celu zapobiegania odrzucaniu przeszczepionego narządu przez organizm. Celem badania jest zrozumienie, jak przyjmowanie pantoprazolu wraz z mofetilu mikofenolanu wpływa na wchłanianie mofetilu mikofenolanu w organizmie.
Kryteria włączenia: Musi być zdrowym męskim ochotnikiem określonym przez historię medyczną, badania laboratoryjne i badanie fizykalne. Musi mieć między 18 a 55 lat. Musi mieć wagę ciała powyżej 50 kg i wskaźnik masy ciała (BMI) między 18,5 a 30 kg/m2. Musi mieć normalne parametry życiowe. Musi mieć normalne wyniki badań laboratoryjnych krwi i moczu. Musi być w stanie zrozumieć badanie, w tym jego cel, ryzyko i działania niepożądane. Musi udzielić pisemnej świadomej zgody.
Kryteria wykluczenia: Pacjenci, którzy nie są biorcami po przeszczepie. Kobiety nie mogą uczestniczyć. Osoby poniżej 18 roku życia lub powyżej 65 roku życia nie mogą uczestniczyć. Osoby należące do populacji wrażliwej nie mogą uczestniczyć.
Cel badania: Badanie ma na celu zrozumienie, jak inhibitory pompy protonowej (PPI) wpływają na wchłanianie mofetilu mikofenolanu w organizmie pacjentów po przeszczepie. Celem jest określenie, czy przyjmowanie PPI zmienia sposób działania mofetilu mikofenolanu w organizmie.
Badane leki: Inhibitory pompy protonowej (PPI) to leki, które pomagają zmniejszyć ilość kwasu wytwarzanego w żołądku. Mofetylu mikofenolanu (MMF) to lek stosowany w celu zapobiegania odrzucaniu przeszczepionego narządu przez organizm, takiego jak nerka.
Badanie wpływu jednowodnego takrolimusu i mofetilu mikofenolanu na bakterie jelitowe u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek po przeszczepie
Badanie prowadzone w: Belgia
To badanie kliniczne koncentruje się na badaniu wpływu niektórych leków stosowanych po przeszczepie nerki, szczególnie u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek. Badane leki to takrolimus i mofetylu mikofenolanu. Te leki są powszechnie stosowane w celu zapobiegania odrzucaniu nowej nerki przez organizm. Celem badania jest zrozumienie, jak te leki wchodzą w interakcję z mikrobiotą jelitową, która jest społecznością mikroorganizmów żyjących w przewodzie pokarmowym, i jak ta interakcja wpływa na sposób przetwarzania tych leków przez organizm.
Kryteria włączenia: Pacjent musi mieć diagnozę przewlekłej niewydolności nerek. Pacjent powinien być zaplanowany do przeszczepienia nerki od żywego dawcy. Pacjent musi otrzymywać opiekę w Cliniques universitaires Saint-Luc. Leczenie pacjenta musi obejmować kombinację dwóch specyficznych leków: takrolimusu (znanego również jako Advagraft) i mofetilu mikofenolanu (znanego również jako Cellcept). Pacjent powinien mieć między 18 a 75 lat w momencie dołączenia do badania. Pacjent powinien mieć BMI między 18 a 35 kg/m2.
Kryteria wykluczenia: Pacjenci z przewlekłą niewydolnością nerek nie mogą uczestniczyć.
Cel badania: Badanie ma na celu zrozumienie, jak przetwarzanie takrolimusu i mofetilu mikofenolanu przez organizm może się różnić i jak te różnice mogą być związane ze zmianami w bakteriach jelitowych po przeszczepie.
Badane leki: Takrolimus to lek stosowany w celu zapobiegania odrzucaniu nowej nerki przez organizm. Mofetylu mikofenolanu to kolejny lek stosowany w celu zapobiegania odrzucaniu narządu u pacjentów po przeszczepie nerki.
Badanie supresji układu odpornościowego przy użyciu zmodyfikowanych komórek odpornościowych dawcy (MIC) u pacjentów poddawanych przeszczepowi nerki od żywego dawcy
Badanie prowadzone w: Niemcy
To badanie kliniczne koncentruje się na badaniu wpływu nowego leczenia dla pacjentów poddawanych przeszczepowi nerki od żywych dawców. Badane leczenie obejmuje zastosowanie zmodyfikowanych komórek odpornościowych dawcy, znanych jako MIC, które są specjalnymi komórkami przygotowanymi w laboratorium w celu pomocy w zarządzaniu odpowiedzią immunologiczną organizmu po przeszczepie. Te komórki są podawane pacjentom przez zastrzyk do żyły.
Kryteria włączenia: Dawcy: Muszą mieć co najmniej 18 lat i być w stanie wyrazić zgodę. Pacjenci: Muszą mieć przewlekłą chorobę nerek (CKD) w stadium 5 i przygotowywać się do przeszczepu nerki od żywego dawcy. Muszą mieć między 18 a 74 lat. Muszą mieć grupę krwi taką samą lub zgodną z grupą krwi dawcy. Musi to być pierwszy przeszczep nerki pacjenta. Muszą mieć niski poziom niektórych przeciwciał. Muszą mieć ujemny wynik testu CDC crossmatch. Muszą mieć ujemny wynik testu PCR na COVID-19 w momencie badania przesiewowego. Żywi dawca pacjenta musi wyrazić pisemną zgodę na udział w badaniu. Muszą być w stanie zrozumieć naturę i zakres badania klinicznego. Muszą udzielić pisemnej świadomej zgody przed jakimikolwiek procedurami związanymi z badaniem.
Kryteria wykluczenia: Pacjenci, którzy nie przechodzą przeszczepu nerki od żywego dawcy, nie mogą uczestniczyć. Pacjenci, którzy nie mieszczą się w określonym przedziale wiekowym dla badania, nie mogą uczestniczyć. Pacjenci, którzy nie są częścią określonych grup badania klinicznego, nie mogą uczestniczyć. Pacjenci, którzy nie są mężczyznami lub kobietami, nie mogą uczestniczyć. Pacjenci, którzy nie są uważani za część populacji wrażliwej, nie mogą uczestniczyć.
Cel badania: Badanie porównuje skuteczność leczenia MIC ze standardową opieką u pacjentów po przeszczepie nerki. Celem jest określenie, czy leczenie MIC może zapewnić lepszy wynik dla pacjentów po przeszczepie nerki w porównaniu z obecnymi standardowymi leczeniami.
Badane leki: MIC to leczenie obejmujące zastosowanie specjalnych komórek odpornościowych przygotowanych w laboratorium w celu pomocy w zarządzaniu odpowiedzią immunologiczną organizmu po przeszczepie. Celem jest pomoc organizmowi w zaakceptowaniu nowej nerki bez powodowania odrzucenia lub innych powikłań.
Badanie optymalnej dawki immunoglobuliny anty-ludzkich limfocytów T królika i kwasu mykofenolowego dla pacjentów po przeszczepie nerki z niskim ryzykiem immunologicznym
Badanie prowadzone w: Francja
To badanie kliniczne koncentruje się na pacjentach, którzy otrzymali przeszczep nerki i są uważani za mających niskie ryzyko powikłań związanych z układem odpornościowym. Badanie bada zastosowanie leku zwanego immunoglobuliną anty-ludzkich limfocytów T królika, znaną również jako Grafalon®. Ten lek jest podawany przez infuzję dożylną. Głównym celem badania jest określenie najlepszej dawki Grafalon®, która może pomóc zapobiegać powikłaniom związanym ze stanem zwanym limfopenią limfocytów T CD4.
Kryteria włączenia: Musi mieć 18 lat lub więcej. Musi otrzymywać swój pierwszy przeszczep nerki. Zarówno mężczyźni, jak i kobiety mogą uczestniczyć. Uczestnicy nie powinni pochodzić z populacji wrażliwej.
Kryteria wykluczenia: Pacjenci, którzy przeszli przeszczep nerki, nie mogą uczestniczyć. Pacjenci z niewydolnością nerek są wykluczeni.
Cel badania: Badanie ma na celu znalezienie najlepszej dawki Grafalon®, która skutecznie zmniejsza ryzyko powikłań bez powodowania znaczących działań niepożądanych. Celem jest poprawa wyników długoterminowych dla pacjentów, którzy przeszli przeszczepy nerek.
Badane leki: Grafalon to lek stosowany w tym badaniu w celu pomocy w zapobieganiu powikłaniom po przeszczepie nerki. Działa poprzez ukierunkowanie na specyficzne komórki odpornościowe zwane limfocytami T. Celem jest znalezienie najlepszej dawki, która skutecznie zmniejsza ryzyko powikłań bez powodowania przedłużonego niskiego poziomu tych komórek odpornościowych.
Badanie zapobiegania odrzuceniu u pacjentów po przeszczepie nerki przy użyciu immunoglobuliny antygrasiczej królika i bazylimaksumabu
Badanie prowadzone w: Francja
To badanie kliniczne koncentruje się na pacjentach, którzy przeszli przeszczep nerki. Badanie porównuje dwa leczenia, aby sprawdzić, które jest bardziej skuteczne w zapobieganiu specyficznemu typowi odrzucenia, które może wystąpić po przeszczepie. Pierwsze badane leczenie nazywa się Thymoglobuline, które zawiera substancję znaną jako immunoglobulina antygrasicza królika. Drugie leczenie nazywa się Simulect, które zawiera bazyliksumab.
Kryteria włączenia: Pacjenci w wieku od 18 do 79 lat. Co najmniej jedno przeciwciało anty-HLA zidentyfikowane przez test Luminex Single Antigen z MFI większym lub równym 2000. Wskaźnik niezgodności przeszczepu (TGI) mniejszy niż 85%. Zdolność do zrozumienia natury i celów badania oraz przestrzegania jego wymagań. Uzyskana pisemna świadoma zgoda od uczestnika. Uczestnicy muszą być objęci lub uprawnieni do ubezpieczenia społecznego.
Kryteria wykluczenia: Pacjenci, którzy przeszli przeszczep nerki, nie mogą uczestniczyć. Pacjenci z istniejącymi wcześniej DSA są wykluczeni. Pacjenci, którzy nie znajdują się w określonym przedziale wiekowym, nie mogą uczestniczyć. Pacjenci, którzy nie są częścią określonej grupy badania klinicznego, są wykluczeni. Zarówno mężczyźni, jak i kobiety mogą uczestniczyć, ale muszą spełniać wszystkie inne kryteria. Pacjenci, którzy są uważani za część populacji wrażliwej, nie są włączeni.
Cel badania: Badanie ma na celu określenie, czy Thymoglobuline jest bardziej skuteczny niż Simulect w zapobieganiu odrzuceniu przeszczepionej nerki w pierwszym roku po przeszczepie. Badanie będzie również obserwować inne czynniki, takie jak ogólny stan zdrowia nerki i wszelkie działania niepożądane, które mogą wystąpić.
Badane leki: rATG to lek stosowany w tym badaniu w celu pomocy w zapobieganiu odrzucaniu nowej nerki przez organizm. Bazyliksumab to kolejny lek stosowany w badaniu w celu zapobiegania odrzucaniu przeszczepionej nerki przez organizm.
Badanie zmniejszenia lub zaprzestania immunosupresji z takrolimusem i cyklosporyną u pacjentów z późną niewydolnością przeszczepu nerki
Badanie prowadzone w: Hiszpania
To badanie kliniczne koncentruje się na pacjentach, którzy doświadczyli późnej niewydolności przeszczepu nerki. Badanie bada wpływ kontynuowania lub zaprzestania stosowania leków, które tłumią układ odpornościowy, zwanych immunosupresantami, w celu zapobiegania reakcji organizmu na przeszczep nerki. Badane leki obejmują takrolimus i cyklosporynę.
Kryteria włączenia: Pacjent musi być w stanie zrozumieć i udzielić pisemnej zgody na udział w badaniu. Pacjent musi mieć ponad 18 lat. Pacjent musi mieć co najmniej jeden wcześniejszy przeszczep nerki. Pacjent musi mieć niewydolny przeszczep nerki, który trwał co najmniej 3 miesiące. Pacjent musi być na dializie, która jest leczeniem, które pomaga oczyścić krew, gdy nerki nie działają dobrze. Pacjent musi przyjmować ciągłe leczenie immunosupresantami, takimi jak inhibitory kalcyneuryny (takie jak takrolimus lub cyklosporyna) i steroidy od ponownego rozpoczęcia dializy. Pacjent musi być już na liście oczekujących lub być kandydatem do ponownego umieszczenia na liście na przeszczep nerki od dawcy zmarłego. Pacjent musi przyjmować immunosupresanty takrolimus lub cyklosporynę. cPRA pacjenta musi wynosić 90% lub mniej w momencie dołączenia do badania.
Kryteria wykluczenia: Pacjenci, którzy nie doświadczyli przeszczepu nerki. Pacjenci, którzy nie doświadczyli późnej niewydolności przeszczepu nerki. Pacjenci, którzy nie mieszczą się w określonym przedziale wiekowym dla badania. Pacjenci, którzy są częścią populacji wrażliwej.
Cel badania: Badanie ma na celu określenie, czy kontynuowanie lub zaprzestanie przyjmowania leków immunosupresyjnych wpływa na rozwój przeciwciał przeciwko przeszczepionemu organowi u pacjentów z późną niewydolnością przeszczepu nerki.
Badane leki: Immunosupresanty to leki stosowane w celu obniżenia odpowiedzi immunologicznej organizmu. W tym badaniu klinicznym są one stosowane w celu zapobiegania atakowania przeszczepionej nerki przez układ odpornościowy. Badanie porównuje skutki kontynuowania tych leków z ich zaprzestaniem po sześciu miesiącach u pacjentów, którzy doświadczyli późnej niewydolności przeszczepu nerki.
Podsumowanie
Przedstawione badania kliniczne pokazują szeroki zakres podejść terapeutycznych stosowanych w leczeniu pacjentów po przeszczepie nerki. Większość badań koncentruje się na optymalizacji terapii immunosupresyjnej, zarówno poprzez testowanie nowych schematów dawkowania istniejących leków, jak i wprowadzanie innowacyjnych terapii celowanych.
Warto zauważyć znaczną koncentrację badań w krajach europejskich, szczególnie w Hiszpanii, Francji, Holandii i Niemczech. Badania obejmują różne grupy wiekowe pacjentów, ze szczególnym uwzględnieniem populacji starszych oraz dzieci, które wymagają specjalnego podejścia terapeutycznego.
Kluczowym trendem jest dążenie do personalizacji leczenia immunosupresyjnego, co widoczne jest w badaniach wykorzystujących testy genetyczne i biomarkery do optymalizacji dawkowania leków. Wiele badań koncentruje się również na zmniejszeniu obciążenia lekami poprzez testowanie monoterapii lub kombinacji dwóch leków zamiast standardowej terapii trójlekowej.
Badane są również innowacyjne podejścia, takie jak terapia komórkami regulatorowymi T, które mogą potencjalnie zmienić przyszłość leczenia po przeszczepie nerki poprzez indukcję tolerancji immunologicznej.
Austria
