Azienda Ospedaliero Universitaria Parma
Zweryfikowany ośrodek
Parma, Włochy
Choroby rzadkie
Badane cząsteczki
Lokalizacje
Prostym językiem: po co jest to badanie, jak jest zaplanowane i co robią uczestnicy
Badanie dotyczy pacjentów z migotaniem przedsionków, którzy przeszli udaną przezskórną interwencję wieńcową (PCI) z użyciem stentu. Migotanie przedsionków to rodzaj nieregularnego bicia serca, które może prowadzić do powstawania zakrzepów krwi. W badaniu oceniane są różne leki, które pomagają zapobiegać tworzeniu się zakrzepów. Leki te to rivaroksaban, tikagrelor, edoksaban, dabigatran, apiksaban, klopidogrel, kwas acetylosalicylowy oraz prasugrel. Wszystkie te leki są przyjmowane doustnie w postaci tabletek lub kapsułek.
Celem badania jest ocena bezpieczeństwa i skuteczności stosowania jednego z leków z grupy inhibitorów P2Y12 przez miesiąc, a następnie przejście na długoterminowe leczenie jednym z doustnych antykoagulantów (DOAC). Porównuje się to z obecnym standardem leczenia, który obejmuje początkowo trzy leki przeciwzakrzepowe, a następnie dwa przez okres od 6 do 12 miesięcy, a na końcu tylko jeden. Badanie trwa 15 miesięcy i ma na celu sprawdzenie, czy nowa metoda leczenia jest równie skuteczna i bezpieczna jak dotychczasowa.
W trakcie badania pacjenci będą monitorowani pod kątem wystąpienia poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych i mózgowych, takich jak zawał serca czy udar, a także krwawień, które mogą być poważne lub klinicznie istotne. Badanie ma na celu znalezienie najlepszego sposobu leczenia pacjentów z migotaniem przedsionków, którzy przeszli zabieg z użyciem stentu, aby zminimalizować ryzyko powikłań i poprawić ich zdrowie.
To badanie ma 7 kroków – od badania przesiewowego po obserwację po zakończeniu terapii. Przy każdym opisujemy, co się dzieje i co sprawdza zespół.
5 kryteriów
6 kryteriów
Opowiedz nam o swoim schorzeniu – przeszukamy wszystkie badania w Europie i skontaktujemy Cię z właściwym ośrodkiem.
Zwykle odpowiadamy w ciągu kilku dni
Wszystkie ośrodki z potwierdzonymi danymi kontaktowymi. Status rekrutacji bywa niedostępny – wtedy zapytaj bezpośrednio w ośrodku
Parma, Włochy
Madryt, Hiszpania
Monachium, Niemcy
Gdzie możesz dołączyć do tego badania
Kolor kraju pokazuje status rekrutacji. Kliknij kraj, w którym trwa rekrutacja, żeby zapytać o udział właśnie tam.
Rekrutacja w tokuNie rekrutujeDołączenie do badania klinicznego może przytłaczać. Prowadzimy Cię krok po kroku – wiesz, czego się spodziewać i w czym Ci pomożemy.
Jest to lek, który pomaga zapobiegać tworzeniu się zakrzepów krwi. W badaniu stosowany jest jako monoterapia przez miesiąc, aby ocenić jego bezpieczeństwo i skuteczność w zapobieganiu poważnym zdarzeniom sercowym i mózgowym.
To lek, który działa jako antykoagulant, czyli zapobiega krzepnięciu krwi. W badaniu jest stosowany jako monoterapia po miesiącu leczenia inhibitorem P2Y12, aby ocenić jego długoterminową skuteczność i bezpieczeństwo.
Jest to lek przeciwpłytkowy, który pomaga zapobiegać tworzeniu się zakrzepów krwi. W badaniu jest częścią standardowej terapii potrójnej, stosowanej przez miesiąc w połączeniu z inhibitorem P2Y12 i DOAC.
To specjalny rodzaj stentu, który jest umieszczany w tętnicach wieńcowych, aby utrzymać je otwarte. Stent uwalnia sirolimus, lek, który pomaga zapobiegać ponownemu zwężeniu tętnicy. W badaniu jest stosowany u pacjentów z migotaniem przedsionków poddawanych PCI.
Lek ten jest podawany doustnie i stosowany w monoterapii przez miesiąc u pacjentów z migotaniem przedsionków, którzy przeszli udaną angioplastykę wieńcową. Obecnie jest badany w kontekście jego skuteczności i bezpieczeństwa w porównaniu do standardowej terapii potrójnej. Główne wskazania terapeutyczne obejmują zapobieganie powikłaniom sercowo-naczyniowym. Działa poprzez blokowanie receptorów P2Y12 na płytkach krwi, co zmniejsza ich zdolność do agregacji. Klasyfikowany jest jako lek przeciwpłytkowy.
Ten lek jest również podawany doustnie i stosowany w długoterminowej monoterapii po miesiącu terapii P2Y12 u pacjentów z migotaniem przedsionków po implantacji stentu. Jest badany pod kątem skuteczności w zapobieganiu zdarzeniom sercowo-naczyniowym i mózgowym. Jego główne działanie polega na hamowaniu czynników krzepnięcia krwi, co zmniejsza ryzyko zakrzepów. Należy do klasy leków przeciwzakrzepowych.
Jest to zaburzenie rytmu serca, w którym przedsionki serca biją nieregularnie i często zbyt szybko. Może prowadzić do nieefektywnego pompowania krwi, co zwiększa ryzyko powstawania skrzepów krwi. Skrzepy te mogą przemieszczać się do mózgu, powodując udar mózgu. Choroba może przebiegać bezobjawowo lub objawiać się kołataniem serca, dusznością i zmęczeniem. Często wymaga długoterminowego monitorowania i zarządzania, aby zapobiec powikłaniom. Może występować epizodycznie lub być przewlekła.
Jest to stan, w którym dochodzi do uszkodzenia mięśnia sercowego z powodu niedostatecznego dopływu krwi. Najczęściej spowodowany jest zatkaniem tętnicy wieńcowej przez skrzep krwi. Objawia się silnym bólem w klatce piersiowej, który może promieniować do ramienia, szyi lub pleców. Może towarzyszyć mu duszność, pocenie się i nudności. Szybka interwencja medyczna jest kluczowa, aby zminimalizować uszkodzenia serca. Po zawałach często konieczna jest zmiana stylu życia i długoterminowe leczenie.
Jest to nagłe zaburzenie krążenia krwi w mózgu, które prowadzi do uszkodzenia tkanki mózgowej. Może być spowodowany zatkaniem naczynia krwionośnego (udar niedokrwienny) lub jego pęknięciem (udar krwotoczny). Objawy obejmują nagłe osłabienie lub paraliż jednej strony ciała, trudności w mówieniu, zaburzenia widzenia i zawroty głowy. Szybka diagnoza i leczenie są kluczowe dla minimalizacji uszkodzeń mózgu. Udar może prowadzić do długoterminowych problemów zdrowotnych i wymagać rehabilitacji.
Jest to krótkotrwałe zaburzenie krążenia krwi w mózgu, które powoduje objawy podobne do udaru, ale ustępujące w ciągu 24 godzin. Często nazywany jest "mini-udarem" i może być ostrzeżeniem przed przyszłym udarem. Objawy mogą obejmować nagłe osłabienie, zawroty głowy, problemy z mówieniem i widzeniem. Chociaż objawy ustępują, TIA wymaga natychmiastowej oceny medycznej. Może być sygnałem do wprowadzenia zmian w stylu życia i leczenia w celu zapobiegania udarowi.
Jest to powikłanie, które może wystąpić po wszczepieniu stentu w tętnicę wieńcową. Polega na tworzeniu się skrzepu krwi w miejscu stentu, co może prowadzić do zawału serca. Objawy mogą obejmować nagły ból w klatce piersiowej, duszność i pocenie się. Ryzyko zakrzepicy stentu jest największe w pierwszych miesiącach po zabiegu. Regularne monitorowanie i stosowanie leków przeciwzakrzepowych mogą pomóc w zapobieganiu temu powikłaniu. Wymaga natychmiastowej interwencji medycznej w przypadku wystąpienia objawów.
źródło: unijny rejestr badań klinicznych (EU Clinical Trials Register) i weryfikacja ośrodków
Chcesz dowiedzieć się więcej o tym badaniu albo sprawdzić, czy możesz wziąć w nim udział?
Opowiedz nam o swoim schorzeniu – przeszukamy wszystkie badania w Europie i skontaktujemy Cię z właściwym ośrodkiem.