Badanie skuteczności lonkastuximabu tesiryny i epkoritamabu u pacjentów z nawrotowym lub opornym na leczenie chłoniakiem rozlanym z dużych komórek B (DLBCL)
Badanie skuteczności i bezpieczeństwa leczenia nawrotów chłoniaka DLBCL/HGBCL z użyciem cytarabiny, tafasitamabu i lenalidomidu u pacjentów kwalifikujących się do leczenia drugiej linii
Chłoniak z komórek B wysokiego stopnia to agresywna postać chłoniaka nieziarniczego, charakteryzująca się specyficznymi zmianami genetycznymi w komórkach nowotworowych, która wymaga szybkiego rozpoczęcia leczenia.
Czym jest chłoniak z komórek B wysokiego stopnia
Chłoniak z komórek B wysokiego stopnia (znany też jako HGBCL, wcześniej określany jako chłoniak "podwójnego uderzenia") jest agresywnym rodzajem chłoniaka nieziarniczego z komórek B. Nazwa "chłoniak nieziarniczy" odnosi się do grupy nowotworów układu chłonnego, które różnią się od chłoniaka Hodgkina.
To stosunkowo nowa klasyfikacja chłoniaka, która została wyodrębniona ze względu na specyficzne cechy genetyczne komórek nowotworowych. Choroba należy do grupy agresywnych typów chłoniaka z komórek B, co oznacza, że może szybko się rozwijać i rozprzestrzeniać z układu limfatycznego na inne narządy lub tkanki w organizmie.
Chłoniak z komórek B wysokiego stopnia stanowi unikalne podejście w obrębie chłoniaka rozlanego z dużych komórek B (DLBCL). Pod względem mutacji genowych dzieli wiele cech z dwoma innymi typami chłoniaków z komórek B – chłoniakiem rozlanym z dużych komórek B oraz chłoniakiem Burkitta.
Charakterystyka genetyczna choroby
Chłoniak z komórek B wysokiego stopnia charakteryzuje się szczególnymi rearanżacjami genetycznymi, czyli sytuacją, w której fragmenty genów zamieniają się miejscami w obrębie chromosomów. Te zmiany dotyczą konkretnych genów w komórkach chłoniaka.
Choroba może występować w dwóch wariantach w zależności od liczby zmienionych genów. "Uderzenia" odnoszą się do liczby genów w komórkach chłoniaka, które uległy zmianom:
Chłoniak podwójnego uderzenia – występują rearanżacje w genie MYC oraz w genie BCL2 lub, rzadziej, w genie BCL6
Chłoniak potrójnego uderzenia – występują rearanżacje w trzech genach jednocześnie: MYC, BCL2 i BCL6
Jedna rearanżacja dotyczy zawsze genu MYC, a druga obejmuje gen BCL2 lub, mniej powszechnie, gen BCL6. Te specyficzne zmiany genetyczne odróżniają ten typ chłoniaka od innych postaci choroby i mają wpływ na sposób jej leczenia.
Możliwości leczenia
Ponieważ chłoniak z komórek B wysokiego stopnia jest stosunkowo nową klasyfikacją choroby, trwające badania pomagają lekarzom poznać najlepsze sposoby jej leczenia. Zespół medyczny proponuje metody terapii w oparciu o indywidualne potrzeby pacjenta oraz opracowuje wspólnie z nim plan leczenia.
Przy wyborze metod leczenia lekarze biorą pod uwagę kilka czynników, takich jak stadium chłoniaka, występowanie objawów, wiek pacjenta, ogólny stan zdrowia oraz osobiste preferencje chorego.
Chemioterapia jest główną metodą leczenia chłoniaka z komórek B wysokiego stopnia. Chemioterapia to leczenie wykorzystujące leki do niszczenia komórek nowotworowych. Jest często łączona z lekiem z grupy terapii celowanej.
Najczęściej stosowaną kombinacją leków w leczeniu chłoniaka z komórek B wysokiego stopnia jest schemat DA-EPOCH-R. Ten schemat obejmuje następujące leki podawane w dostosowanych dawkach: etopozyd, prednizon, winkrystynę, cyklofosfamid, doksorubicynę oraz rytuksymab. Rytuksymab jest przeciwciałem monoklonalnym, które pomaga organizmowi zwalczać komórki nowotworowe.
Chłoniaki z komórek B wysokiego stopnia są zazwyczaj leczone jednym z kilku schematów chemioterapii łączonej. Oprócz DA-EPOCH-R, lekarze mogą stosować schemat R-CHOP (rytuksymab z cyklofosfamidem, doksorubicyną, winkrystyną i prednizonem) lub R-HyperCVAD (rytuksymab z cyklofosfamidem, winkrystyną, doksorubicyną i deksametazonem).
W wielu przypadkach leczenie może wprowadzić niektóre typy chłoniaka z komórek B w długotrwałą remisję, czyli stan, w którym nie występują objawy choroby, a badania nie wykrywają oznak obecności nowotworu. Niemniej jednak choroba może powrócić (nawrócić).
Objawy i przebieg choroby
Chłoniak z komórek B wysokiego stopnia jest szybko rosnącym (agresywnym) typem chłoniaka nieziarniczego. Ze względu na agresywny charakter choroby, leczenie zwykle rozpoczyna się wkrótce po postawieniu diagnozy.
Chłoniak z komórek B to rodzaj nowotworu krwi dotyczący układu limfatycznego. W tej chorobie nieprawidłowe limfocyty (rodzaj białych krwinek) namnażają się, tworząc guzy. Układ limfatyczny to rozległa sieć narządów, naczyń i tkanek, dlatego chłoniak z komórek B może rozwijać się w wielu miejscach w organizmie i powodować różne objawy.
Istnieje wiele typów chłoniaków z komórek B, ale większość z nich powoduje podobne objawy, takie jak powiększone węzły chłonne, uczucie zmęczenia oraz obfite poty nocne.
Chłoniaki z komórek B stanowią większość (80-85%) wszystkich chłoniaków nieziarniczych. Są to guzy nowotworowe pochodzące z dojrzałych i niedojrzałych komórek B. Chłoniaki nieziarnicze to niejednorodna grupa nowotworów limfoproliferacyjnych o różnych wzorcach zachowania i odpowiedzi na leczenie.
Układ limfatyczny
Węzły chłonne
Komórki B (limfocyty B)
info Ten poradnik ma pomóc Ci zrozumieć schorzenie. Nie zastąpi rozmowy z lekarzem, który najlepiej zna Twoją sytuację.
Niemcy
