W skrócie
Bupivacaine hydrochloride monohydrate to długo działający lek znieczulający miejscowo. Jest już dopuszczony do obrotu jako lek w Irlandii i jest badany w dwóch badaniach klinicznych fazy 3 dotyczących bólu pooperacyjnego oraz bólu jamy ustnej spowodowanego leczeniem nowotworu.
Najważniejsze informacje
- Bupivacaine hydrochloride monohydrate to środek znieczulający miejscowo stosowany do znieczulania części ciała.
- Jest badany w dwóch badaniach fazy 3 dotyczących bólu blizny pooperacyjnej i zapalenia błony śluzowej jamy ustnej.
- Jedno badanie porównuje bupiwakainę z toksyną botulinową i kortykosteroidem w leczeniu bólu blizny.
- Drugie badanie porównuje pastylkę o nazwie BupiZenge z lidokainą w leczeniu bólu jamy ustnej u chorych na nowotwory głowy i szyi.
- Oba badania mierzą zmniejszenie bólu za pomocą numerycznej skali oceny.
- Badanie dotyczące zapalenia błony śluzowej jamy ustnej jest autoryzowane; badanie dotyczące bólu blizny jest obecnie zawieszone.
Czym jest bupivacaine hydrochloride monohydrate?
Bupivacaine hydrochloride monohydrate to lek znieczulający miejscowo należący do grupy aminoacylowych amidów środków znieczulających miejscowo. Jest chemicznie spokrewniony z lidokainą i mepiwakainą. Substancja ta to biały, bezwonny, krystaliczny proszek, rozpuszczalny w wodzie i dobrze rozpuszczalny w 95-procentowym etanolu. Jest klasyfikowana jako miejscowy środek znieczulający do wstrzykiwań o kodzie ATC N01BB01. Bupiwakaina jest już dopuszczona do obrotu jako lek; jeden z rekordów pozwolenia to IE PA 2299/035/001, którego posiadaczem jest Baxter Holding B.V. Inne nazwy substancji to chlorowodorek bupiwakainy, bupiwakaina HCl i DL-bupiwakaina.
Jak działa bupiwakaina?
Bupiwakaina blokuje powstawanie i przewodzenie impulsów nerwowych. Zwiększa próg pobudliwości elektrycznej nerwu, spowalnia propagację impulsu nerwowego i zmniejsza szybkość narastania potencjału czynnościowego. Klinicznie utrata funkcji nerwu następuje w przewidywalnej kolejności: najpierw ból, następnie temperatura, dotyk, propriocepcja, a na końcu napięcie mięśni szkieletowych. W normalnych dawkach terapeutycznych wpływ na przewodzenie w sercu i obwodowy opór naczyniowy jest minimalny; jednak toksyczne stężenia we krwi mogą hamować przewodzenie i pobudliwość serca, co potencjalnie prowadzi do bloku przedsionkowo-komorowego, komorowych zaburzeń rytmu i zatrzymania akcji serca.
W jakich schorzeniach bupiwakaina jest stosowana lub badana?
Bupiwakaina jest powszechnie stosowanym środkiem znieczulającym miejscowo. W dwóch opisanych tu badaniach jest badana w następujących wskazaniach:
- Ból blizny pooperacyjnej — uporczywy ból w miejscu blizny po zabiegu chirurgicznym, badany w badaniu fazy 3.
- Zapalenie błony śluzowej jamy ustnej — bolesne owrzodzenia jamy ustnej spowodowane radioterapią u osób z nowotworami głowy i szyi, badane w badaniu fazy 3 z użyciem pastylki BupiZenge.
Jak podaje się bupiwakainę?
Bupiwakaina jest dostępna jako roztwór do wstrzykiwań do znieczulenia nasiękowego, blokad nerwów obwodowych oraz blokad zewnątrzoponowych ogonowych i lędźwiowych. W opisanych tu badaniach stosowane są dwie postacie: roztwór do wstrzykiwań podawany śródskórnie (w skórę) w leczeniu bólu blizny oraz pastylka podawana na błonę śluzową jamy ustnej (do ust) pod nazwą BupiZenge w zapaleniu błony śluzowej jamy ustnej.
Co wykazują badania kliniczne?
Zarejestrowano dwa badania kliniczne fazy 3 dotyczące bupivacaine hydrochloride monohydrate. Oba są badaniami interwencyjnymi mierzącymi zmniejszenie bólu.
Pierwsze badanie (2024-518954-18-01) sprawdza, czy wstrzyknięcie toksyny botulinowej jest lepsze niż wstrzyknięcie kortykosteroidu w leczeniu uporczywego bólu blizny pooperacyjnej. Bupiwakaina w roztworze do wstrzykiwań o stężeniu 2,5 mg/ml jest stosowana jako lek pomocniczy w tym badaniu, do którego planuje się włączyć 60 uczestników. Pierwszorzędowym punktem końcowym jest numeryczna skala oceny bólu (NRS). Badanie jest obecnie zawieszone.
Drugie badanie (2025-524386-24-00) to randomizowane, otwarte badanie fazy 3 porównujące BupiZenge z lidokainą w leczeniu bólu związanego z zapaleniem błony śluzowej jamy ustnej u chorych na nowotwory głowy i szyi. BupiZenge jest lekiem testowanym w tym badaniu, do którego planuje się włączyć 150 uczestników. Pierwszorzędowym punktem końcowym jest całkowite zmniejszenie bólu w stosunku do wartości wyjściowej wyrażone jako pole pod krzywą (AUC) zgłaszanego przez pacjenta natężenia bólu jamy ustnej od momentu przed podaniem dawki do 3 godzin po podaniu dawki, mierzone za pomocą NRS w ostatnim dniu radioterapii. Badanie jest obecnie autoryzowane.
Kto może wziąć udział w tych badaniach?
Badanie dotyczące bólu blizny obejmuje osoby z uporczywym bólem blizny pooperacyjnej. Badanie dotyczące zapalenia błony śluzowej jamy ustnej obejmuje osoby z nowotworami głowy i szyi, u których występuje zapalenie błony śluzowej jamy ustnej podczas radioterapii. Szczegółowe kryteria kwalifikacji są dostępne w rekordach rejestru każdego badania.
Jakie są znane działania niepożądane?
Przy stężeniach we krwi osiąganych przy normalnych dawkach terapeutycznych zmiany w przewodzeniu, pobudliwości, refrakcji, kurczliwości serca i obwodowym oporze naczyniowym są minimalne. Jednak toksyczne stężenia we krwi hamują przewodzenie i pobudliwość serca, co może prowadzić do bloku przedsionkowo-komorowego, komorowych zaburzeń rytmu i zatrzymania akcji serca. Ogólnoustrojowe wchłanianie środków znieczulających miejscowo wywiera wpływ na układ sercowo-naczyniowy i ośrodkowy układ nerwowy.
Które leki wchodzą w interakcje z bupiwakainą?
Według narzędzia do sprawdzania interakcji bupiwakaina wchodzi w interakcje ze 141 lekami. Spośród nich 23 to interakcje poważne, 113 umiarkowane, a 5 łagodne. Istnieją również 3 interakcje z chorobami, obejmujące choroby układu krążenia, choroby wątroby i zaburzenia czynności nerek. Interakcje poważne to takie, w których ryzyko związane z interakcją przewyższa korzyści i zwykle unika się takiego połączenia.