Badanie nad letermowirem i walgancyklowirem w leczeniu zakażeń CMV u pacjentów po przeszczepie nerki
Badanie prowadzone w: Francja
To badanie kliniczne porównuje dwa podejścia terapeutyczne: kombinację dwóch leków - letermowiru i walgancyklowiru - z monoterapią walgancyklowirem. Celem jest ustalenie, czy połączenie obu leków jest skuteczniejsze w leczeniu zakażeń CMV u biorców przeszczepu nerki.
Kryteria włączenia: Do badania mogą przystąpić osoby, które mają co najmniej 18 lat, ważą minimum 30 kg i przeszły przeszczep nerki. Wymagane jest udokumentowane zakażenie CMV z określonym poziomem wirusa we krwi, potwierdzonym dwoma testami wykonanymi w odstępie co najmniej jednego dnia, w ciągu 14 dni przed rozpoczęciem badania. Pacjenci muszą być zdolni do przyjmowania leku doustnie. Kobiety w wieku rozrodczym muszą mieć negatywny test ciążowy i stosować skuteczną metodę antykoncepcji do 30 dni po zakończeniu badania, mężczyźni - przez 90 dni.
Kryteria wykluczenia: Z badania wykluczeni są pacjenci, którzy nie przeszli przeszczepu nerki lub nie mają zakażenia CMV.
Cel badania: Głównym celem jest sprawdzenie, czy do trzeciego tygodnia leczenia nastąpi znaczące zmniejszenie ilości wirusa we krwi. Badanie trwa do 12 tygodni, podczas których uczestnicy są regularnie monitorowani pod kątem skuteczności leczenia i ewentualnych działań niepożądanych.
Badane leki: Letermowir (PREVYMIS) to lek przeciwwirusowy, który działa przez zatrzymanie namnażania się wirusa. Walgancyklowir to kolejny lek przeciwwirusowy redukujący ilość wirusa w organizmie, co pomaga w łagodzeniu objawów i zapobieganiu powikłaniom.
Badanie nad leczeniem opornych zakażeń wirusowych u pacjentów po przeszczepie komórek macierzystych z użyciem allogenicznych limfocytów T swoistych dla wielu wirusów
Badanie prowadzone w: Belgia, Francja, Holandia, Niemcy, Włochy
To badanie skupia się na leczeniu pacjentów po allogenicznym przeszczepie komórek macierzystych, którzy mają zakażenia wirusowe (CMV, EBV, adenowirusem) niereagujące na standardowe leczenie przeciwwirusowe.
Kryteria włączenia: Do badania mogą przystąpić dorośli i dzieci powyżej 2 miesiąca życia, którzy przeszli przeszczep komórek krwiotwórczych i mają nowe lub reaktywowane zakażenie CMV, EBV lub adenowirusem. Zakażenie musi być oporne na standardowe leczenie - poziom wirusa we krwi nie zmniejszył się znacząco po dwóch tygodniach terapii przeciwwirusowej. Oryginalny dawca komórek musi być dostępny i posiadać odpowiedź immunologiczną wobec wirusa. Wymagana jest pisemna zgoda pacjenta lub jego przedstawiciela prawnego.
Kryteria wykluczenia: Wykluczeni są pacjenci, którzy nie przeszli przeszczepu komórek macierzystych, nie mają zakażenia CMV, EBV lub adenowirusem, lub u których zakażenia te nie są oporne na standardowe leczenie.
Cel badania: Terapia polega na podaniu specjalnie zaprojektowanych limfocytów T, które rozpoznają i zwalczają komórki zakażone konkretnymi wirusami. Badanie monitoruje pacjentów od dnia 0 do tygodnia 8, oceniając zmniejszenie poziomu wirusa i aktywność limfocytów T. Oceniane są zarówno skuteczność leczenia (np. odsetek pacjentów osiągających eliminację wirusa), jak i bezpieczeństwo terapii.
Badany lek: Limfocyty T wielospecyficzne to forma immunoterapii, w której wykorzystuje się komórki odpornościowe zaprojektowane do rozpoznawania i niszczenia komórek zakażonych wirusami CMV, EBV i adenowirusem.
Badanie nad walacyklowirem w zapobieganiu i leczeniu zakażenia wirusem cytomegalii u kobiet w ciąży
Badanie prowadzone w: Polska
Badanie koncentruje się na skuteczności i bezpieczeństwie walacyklowiru u kobiet w ciąży z pierwszorzędowym zakażeniem CMV.
Kryteria włączenia: Do badania mogą przystąpić ciężarne w wieku 18 lat i więcej z obecnością przeciwciał IgG przeciwko CMV, których wcześniejszy wynik w obecnej ciąży był ujemny (serokonwersja), lub z przeciwciałami IgM i IgG o niskiej awidności. Obecność tych przeciwciał musi być stwierdzona przed 16. tygodniem ciąży. Wymagana jest pisemna zgoda na udział w badaniu oraz potwierdzona ciąża pojedyncza.
Kryteria wykluczenia: Z badania wykluczeni są mężczyźni, osoby niebędące w ciąży oraz te, które nie spełniają określonych kryteriów zdrowotnych lub nie mogą stosować się do procedur badania.
Cel badania: Celem jest ocena, jak różne dawki walacyklowiru wpływają na zapobieganie przeniesienia wirusa z matki na dziecko oraz na leczenie zakażenia. Badanie obejmuje regularne wizyty kontrolne z ultrasonografią i badaniem rezonansu magnetycznego, monitorowanie poziomu wirusa we krwi matki i płodu oraz liczby płytek krwi u płodu. Po urodzeniu, zdrowie dziecka będzie monitorowane, w tym badania słuchu i ocena rozwoju do piątego roku życia.
Badany lek: Walacyklowir to lek przeciwwirusowy podawany doustnie w formie tabletek powlekanych, który działa przez hamowanie replikacji wirusowego DNA.
Badanie nad letermowirem w zapobieganiu zakażeniu wirusem cytomegalii u pacjentów po przeszczepie serca
Badanie prowadzone w: Słowenia
To badanie bada skuteczność letermowiru w zapobieganiu zakażeniom CMV u osób, które otrzymały przeszczep serca.
Kryteria włączenia: Do badania mogą przystąpić nowi biorcy przeszczepu serca w wieku 18 lat lub więcej, którzy mają umiarkowane lub wysokie ryzyko zakażenia CMV (określone na podstawie statusu serologicznego). Wymagane jest podpisanie świadomej zgody. Pacjenci nie mogą być jednocześnie uczestnikami innych badań klinicznych.
Kryteria wykluczenia: Wykluczeni są pacjenci, którzy nie otrzymali przeszczepu serca, nie mają zakażenia CMV lub nie mieszczą się w określonym przedziale wiekowym.
Cel badania: Uczestnicy przyjmują PREVYMIS (letermowir) 240 mg w postaci tabletek powlekanych doustnie. Badanie monitoruje występowanie wczesnych zakażeń CMV podczas przyjmowania leku oraz późnych zakażeń po zaprzestaniu terapii. Oceniane są także ewentualne działania niepożądane, takie jak leukopenia czy neutropenia, oraz odpowiedź immunologiczna organizmu. Po zakończeniu przyjmowania leku, monitorowanie trwa do 6 miesięcy.
Badany lek: Letermowir to lek przeciwwirusowy, który hamuje replikację wirusa CMV, pomagając chronić pacjenta przed rozwinięciem choroby, co może być poważnym powikłaniem po przeszczepie.
Badanie nad letermowirem w zapobieganiu zakażeniu wirusem cytomegalii u pacjentów po przeszczepie komórek macierzystych z dawcami CMV-dodatnimi
Badanie prowadzone w: Hiszpania
Badanie dotyczy zapobiegania zakażeniu CMV u pacjentów po allogenicznym przeszczepie komórek macierzystych, którzy są CMV-ujemni, a otrzymują komórki od dawcy CMV-dodatniego.
Kryteria włączenia: Pacjenci muszą mieć co najmniej 18 lat, przechodzić swój pierwszy allogeniczny przeszczep komórek krwiotwórczych oraz mieć negatywny wynik testu na przeciwciała IgG przeciwko CMV przed przeszczepem, podczas gdy dawca musi mieć wynik pozytywny. Wymagane jest dostarczenie pisemnej zgody. Pacjenci nie mogą mieć wiremii CMV wymagającej leczenia przeciwwirusowego w ciągu 5 dni przed rozpoczęciem leku.
Kryteria wykluczenia: Wykluczeni są pacjenci z innym rodzajem zakażenia niezwiązanym z CMV, którzy nie otrzymali allogenicznego przeszczepu komórek macierzystych lub nie mieszczą się w określonym przedziale wiekowym.
Cel badania: Letermowir (PREVYMIS 240 mg) podawany jest doustnie przez okres 14 tygodni jako profilaktyka przeciwko zakażeniu CMV. Regularne monitorowanie obejmuje ocenę występowania zakażenia CMV, wszczepienia neutrofili i płytek krwi, działań niepożądanych oraz innych infekcji w ciągu 180 dni po przeszczepie. Badanie zakończy się w listopadzie 2027 roku.
Badany lek: Letermowir to lek przeciwwirusowy hamujący kompleks terminazy DNA CMV, co jest niezbędne do replikacji wirusa.
Badanie nad prenatalnym leczeniem wrodzonego zakażenia wirusem cytomegalii letermowirem i walacyklowirem u kobiet w ciąży z płodami zakażonymi CMV
Badanie prowadzone w: Francja
To badanie porównuje dwa leki - letermowir i walacyklowir - w prenatalnym leczeniu wrodzonego zakażenia CMV.
Kryteria włączenia: Do badania mogą przystąpić ciężarne w wieku 18 lat lub więcej, w drugim trymestrze ciąży, które przechodzą terminację ciąży z powodu jakiejkolwiek nieprawidłowości płodu lub mają potwierdzone zakażenie CMV w pierwszym trymestrze z płodem zakażonym CMV (potwierdzonym dodatnim wynikiem PCR CMV w płynie owodniowym między 15. a 28. tygodniem ciąży). Wymagana jest zgoda na udział i przynależność do systemu ubezpieczeń społecznych lub zdrowotnych.
Kryteria wykluczenia: Wykluczeni są pacjenci niebędący ciężarnymi kobietami, niebędący w drugim trymestrze ciąży, niemający płodu zakażonego CMV lub niemający zakażenia CMV w pierwszym trymestrze.
Cel badania: W pierwszym etapie bada się transfer letermowiru przez łożysko i jego gromadzenie się w płynie owodniowym i łożysku. W drugim etapie letermowir jest podawany kobietom z płodem zakażonym CMV, aby zwiększyć liczbę noworodków z ujemnym testem CMV we krwi. Monitorowanie obejmuje regularne badania ultrasonograficzne i ewentualnie rezonans magnetyczny do obserwacji zmian w mózgu i łożysku. Badanie zakończy się w listopadzie 2026 roku.
Badane leki: Letermowir bada się pod kątem jego zdolności do przenikania przez łożysko i gromadzenia w płynie owodniowym. Walacyklowir to lek przeciwwirusowy stosowany w porównaniu, który również podawany jest doustnie.
Badanie nad zapobieganiem zakażeniu wirusem cytomegalii u pacjentów po przeszczepie komórek macierzystych z użyciem limfocytów T cytolitycznych
Badanie prowadzone w: Hiszpania
Badanie koncentruje się na zapobieganiu zakażeniu CMV u pacjentów po przeszczepie komórek macierzystych od członków rodziny z pasującym typem tkankowym (HLA-identycznych), u których nie ma dostępnej farmakologicznej profilaktyki.
Kryteria włączenia: Do badania mogą przystąpić dorośli powyżej 18 roku życia, którzy otrzymali przeszczep komórek krwiotwórczych od dawcy rodzinnego z pasującym typem HLA. Dawca musi być seropozytywny dla CMV. Pacjent musi mieć częściowe odzyskanie wszczepienia krwiotwórczego (określony poziom neutrofili we krwi) i nie być kandydatem do otrzymania leku letermowir. Wymagana jest pisemna zgoda pacjenta. Kobiety muszą mieć negatywny test ciążowy.
Kryteria wykluczenia: Wykluczeni są pacjenci z innym rodzajem zakażenia niż CMV, którzy nie przeszli przeszczepu allogenicznego lub nie mają dawcy rodzinnego HLA-identycznego.
Cel badania: Leczenie obejmuje zaawansowaną immunoterapię komórkową z wykorzystaniem limfocytów T cytolitycznych (CTL), które są podawane przez wstrzyknięcie. Celem jest zmniejszenie występowania zakażenia CMV w ciągu pierwszych 100 dni po przeszczepie. Badanie monitoruje obecność wirusa we krwi, potrzebę dodatkowego leczenia CMV oraz obecność limfocytów T pamięci swoistych dla CMV.
Badany lek: Limfocyty T cytolityczne (CTL) to specjalne komórki odpornościowe zaprojektowane do rozpoznawania i niszczenia komórek zakażonych CMV.
Badanie nad gancyklowirem i walgancyklowirem w zapobieganiu zakażeniu wirusem cytomegalii u pacjentów wysokiego ryzyka po operacjach serca
Badanie prowadzone w: Hiszpania
Badanie koncentruje się na zapobieganiu zakażeniu CMV u pacjentów po poważnych operacjach serca, którzy przebywali na oddziale intensywnej terapii przez co najmniej 3 dni.
Kryteria włączenia: Do badania mogą przystąpić dorośli w wieku 18 lat i więcej, którzy przeszli poważną operację serca w ciągu ostatnich 90 dni i przebywali na oddziale intensywnej terapii kardiochirurgicznej przez co najmniej 72 godziny po operacji. Wymagane jest dostarczenie pisemnej zgody. Kobiety w wieku rozrodczym muszą mieć negatywny test ciążowy i stosować niezawodne metody antykoncepcji podczas badania i przez miesiąc po ostatniej dawce leku. Mężczyźni muszą stosować antykoncepcję przez 3 miesiące po ostatniej dawce.
Kryteria wykluczenia: Wykluczeni są pacjenci, którzy nie spędzili co najmniej 3 dni na oddziale intensywnej terapii kardiochirurgicznej, nie mają wykrywalnego poziomu CMV we krwi, nie są immunokompetentni lub nie przeszli poważnej operacji serca.
Cel badania: Badanie trwa 14 dni, podczas których pacjenci przyjmują walgancyklowir doustnie lub placebo. Ocenia się liczbę dni z dobrym wynikiem (żywy, poza oddziałem intensywnej terapii, bez poważnych powikłań). Monitorowanie kontynuowane jest przez dodatkowe 30 dni po okresie leczenia.
Badane leki: Terapia przeciwwirusowa (gancyklowir i walgancyklowir) ma na celu zapobieganie problemom związanym z wirusem CMV u pacjentów wysokiego ryzyka, którzy wykazują obecność wirusa w organizmie, nawet jeśli nie mają jeszcze objawów.
Badanie nad skutecznością i bezpieczeństwem szczepionki mRNA-1647 w zapobieganiu zakażeniu wirusem cytomegalii u zdrowych osób w wieku od 16 do 40 lat
Badanie prowadzone w: Niemcy, Hiszpania, Estonia, Francja, Finlandia, Belgia, Włochy
To badanie ocenia skuteczność i bezpieczeństwo szczepionki mRNA-1647 przeciwko zakażeniu CMV u zdrowych osób.
Kryteria włączenia: Do badania mogą przystąpić kobiety w wieku od 16 do 40 lat w momencie wyrażenia zgody, które są w stanie przestrzegać procedur badania. Osoby w wieku 20 lat i więcej muszą mieć lub oczekiwać bezpośredniego kontaktu z co najmniej jednym dzieckiem w wieku 5 lat lub młodszym w ciągu 7 miesięcy po pierwszej dawce szczepionki (np. jako rodzic lub opiekun przez co najmniej 8 godzin tygodniowo). Uczestniczki mogą być CMV-seronegative (nigdy niezakażone) lub CMV-seropozytywne (wcześniej zakażone). Wymagana jest pisemna zgoda. Kobiety w wieku rozrodczym muszą mieć negatywny test ciążowy i stosować skuteczną antykoncepcję przez 28 dni przed pierwszą dawką i do 3 miesięcy po trzeciej dawce.
Kryteria wykluczenia: Wykluczeni są uczestnicy z aktualnym lub przeszłym zakażeniem CMV (dla grupy CMV-seronegative), którzy nie są kobietami, nie mieszczą się w określonym przedziale wiekowym lub należą do populacji wrażliwej.
Cel badania: Szczepionka podawana jest w trzech dawkach w postaci wstrzyknięć domięśniowych. Badanie monitoruje odpowiedź immunologiczną organizmu oraz zdolność szczepionki do zapobiegania zakażeniu CMV. Uczestnicy będą obserwowani przez około 30 miesięcy, uczęszczając na regularne wizyty kontrolne. Pobierane są próbki krwi do oceny odpowiedzi immunologicznej.
Badana szczepionka: mRNA-1647 to szczepionka wykorzystująca technologię mRNA, która instruuje komórki organizmu do wytwarzania białek pobudzających układ odpornościowy do rozpoznawania i zwalczania wirusa CMV.
Badanie nad walacyklowirem w zapobieganiu wrodzonemu zakażeniu CMV u kobiet w ciąży z zakażeniem CMV w pierwszym trymestrze
Badanie prowadzone w: Belgia
Badanie bada skuteczność walacyklowiru w zapobieganiu przeniesienia CMV z matki na dziecko, gdy matka zakaża się wirusem po raz pierwszy w pierwszym trymestrze ciąży.
Kryteria włączenia: Do badania mogą przystąpić kobiety w wieku 18 lat i więcej z potwierdzoną pierwszorzędową infekcją CMV w pierwszym trymestrze ciąży. Wymagana jest dobrowolna pisemna zgoda.
Kryteria wykluczenia: Wykluczeni są pacjenci niebędący w ciąży, niebędący w pierwszym trymestrze, niemający pierwszorzędowego zakażenia CMV podczas ciąży, mężczyźni oraz osoby spoza określonego przedziału wiekowego.
Cel badania: Uczestnicy przyjmują walacyklowir (500 mg tabletek powlekanych) doustnie zgodnie z zaleceniami zespołu badawczego. Regularne monitorowanie obejmuje test PCR CMV płynu owodniowego podczas amniopunkcji w 20. tygodniu ciąży, badania ultrasonograficzne co dwa tygodnie oraz rezonans magnetyczny w 30. tygodniu. Po urodzeniu przeprowadzany jest test PCR moczu oraz rezonans magnetyczny. Długoterminowa obserwacja obejmuje coroczne badania słuchu do czwartego roku życia oraz ocenę neurorozwojową w wieku 1, 2 i 5 lat. Badanie ma trwać do 2031 roku.
Badany lek: Walacyklowir to lek przeciwwirusowy hamujący replikację wirusowego DNA, co zmniejsza szansę zakażenia dziecka.
Podsumowanie
Przedstawione 10 badań klinicznych obejmuje szeroki zakres podejść do zapobiegania i leczenia zakażeń wirusem cytomegalii w różnych grupach pacjentów. Zauważalna jest koncentracja badań w krajach europejskich, szczególnie we Francji, Hiszpanii i Belgii, które prowadzą po kilka prób klinicznych.
W badaniach dominują dwa główne kierunki terapeutyczne. Pierwszy to leki przeciwwirusowe, wśród których najczęściej testowane są letermowir i walgancyklowir/walacyklowir, zarówno w monoterapii, jak i w kombinacjach. Drugi kierunek to innowacyjne podejścia immunoterapeutyczne z wykorzystaniem limfocytów T, które stanowią obiecującą alternatywę dla pacjentów po przeszczepach komórek macierzystych.
Szczególnie interesujące jest badanie szczepionki mRNA-1647, które stanowi jedyne z przedstawionych badań o charakterze prewencyjnym skierowanym do osób zdrowych. Badanie to jest prowadzone w siedmiu krajach europejskich, co świadczy o dużym zainteresowaniu tą technologią.
Grupa pacjentów po przeszczepach - zarówno narządów litych (nerka, serce), jak i komórek macierzystych - stanowi główny cel większości badań, co odzwierciedla szczególne ryzyko zakażeń CMV w tej populacji. Równie ważny obszar stanowią badania dotyczące kobiet w ciąży i zapobiegania wrodzonemu zakażeniu CMV, które prowadzone są w Polsce, Francji i Belgii.
Włochy
