Badanie dotyczące deksmedetomidyny i chlorowodorku klonidyny w zapobieganiu majaczeniu u pacjentów poddawanych operacji serca na otwartym sercu
Badanie prowadzone w: Norwegia
To badanie kliniczne skupia się na zapobieganiu majaczeniu i pogorszeniu funkcji poznawczych u pacjentów poddawanych operacjom serca na otwartym sercu. Majaczenie to nagła zmiana stanu psychicznego, która może powodować dezorientację i zmniejszoną świadomość otoczenia.
Kryteria włączenia do badania:
- Uczestnik musi mieć co najmniej 70 lat w momencie podpisywania zgody
- Uczestnik musi być zakwalifikowany do operacji kardiochirurgicznej z użyciem krążenia pozaustrojowego, która może obejmować pomostowanie aortalno-wieńcowe, wymianę lub naprawę zastawki trójdzielnej, mitralnej lub aortalnej, operację aorty wstępującej lub kombinację tych procedur
- Uczestnik musi być w stanie zrozumieć i podpisać świadomą zgodę na udział w badaniu
Kryteria wykluczenia z badania:
- Osoby spoza określonego przedziału wiekowego
- Osoby nienależące do określonych grup badanych
- Osoby nienależące do wybranej do badania populacji wrażliwej
Cel badania: Badanie ma na celu sprawdzenie, czy leki z grupy agonistów receptora alfa-2 adrenergicznego mogą skutecznie zapobiegać majaczeniu pooperacyjnemu. Leki podawane są dożylnie przez maksymalnie dwa dni. Badacze będą oceniać liczbę dni, w których u pacjentów wystąpi majaczenie, nasilenie majaczenia oraz zmiany w funkcjach poznawczych. Monitorowany będzie również ogólny stan zdrowia uczestników w czasie.
Testowane leki: W badaniu wykorzystuje się deksmedetomidynę i chlorowodorek klonidyny, które należą do grupy agonistów receptora alfa-2 adrenergicznego. Te leki działają poprzez stymulację określonych receptorów w mózgu, co pomaga uspokoić układ nerwowy i zmniejszyć ryzyko dezorientacji oraz problemów z pamięcią po operacji.
Badanie wpływu deksmedetomidyny na przepływ płynów mózgowych i aktywność mózgu u pacjentów z chorobami neurodegeneracyjnymi, majaczeniem lub ostrymi schorzeniami neurologicznymi
Badanie prowadzone w: Finlandia
To badanie kliniczne koncentruje się na poznaniu wpływu leku o nazwie deksmedetomidyna na mózg. Celem badania jest zrozumienie, jak ten lek wpływa na funkcje mózgu, takie jak przepływ krwi i ruch płynu mózgowo-rdzeniowego, czyli przezroczystego płynu otaczającego mózg i rdzeń kręgowy.
Kryteria włączenia do badania:
- Biegła znajomość języka fińskiego
- Obwód głowy nie większy niż 59 cm
- Praworęczność
- Wiek od 18 do 45 lat
- Dobry stan zdrowia, bez aktualnych chorób
- Prawidłowy wynik EKG (badania sprawdzającego aktywność elektryczną serca)
- Prawidłowe ciśnienie krwi
- Prawidłowy poziom tlenu we krwi (SpO2)
- Brak oznak nadużywania substancji
- Prawidłowe wyniki badań laboratoryjnych
- Prawidłowa masa ciała z BMI między 18,5 a 30 kg/m²
Kryteria wykluczenia z badania:
- Pacjenci z chorobą neurodegeneracyjną, w której mózg i nerwy stopniowo się pogarszają
- Pacjenci doświadczający majaczenia, czyli nagłej zmiany stanu psychicznego powodującej dezorientację
- Pacjenci z ostrą chorobą neurologiczną, czyli nagłym i poważnym stanem wpływającym na układ nerwowy
Cel badania: Badanie wykorzystuje funkcjonalny rezonans magnetyczny (fMRI) do obserwacji wpływu deksmedetomidyny na aktywność mózgu, przepływ krwi i ruch płynu mózgowo-rdzeniowego. Lek podawany jest dożylnie, a badacze obserwują zmiany w aktywności mózgu podczas czuwania i różnych poziomów sedacji. Wykorzystywany jest także elektroencefalogram (EEG) do rejestracji elektrycznej aktywności mózgu. Badanie ma również na celu zebranie danych o tym, jak lek wpływa na różne biomarkery oraz funkcje organizmu, takie jak ciśnienie krwi i tętno.
Testowany lek: Deksmedetomidyna to lek często stosowany w celu uspokojenia i wywołania senności, co określa się mianem sedacji. W tym badaniu naukowcy analizują, jak deksmedetomidyna zmienia przepływ płynów w mózgu, przepływ krwi mózgowej oraz aktywność mózgu podczas czuwania i sedacji.
Badanie wpływu izofluranu i propofolu na majaczenie u pacjentów na oddziałach intensywnej terapii wymagających wentylacji mechanicznej
Badanie prowadzone w: Francja
To badanie kliniczne koncentruje się na pacjentach na oddziałach intensywnej terapii, którzy wymagają inwazyjnej wentylacji mechanicznej. Badanie analizuje wpływ dwóch różnych strategii sedacji na występowanie majaczenia, stanu powodującego dezorientację i zamieszanie.
Kryteria włączenia do badania:
- Pacjent w wieku 18 lat i więcej
- Pacjent wymaga wentylacji mechanicznej przez co najmniej 24 godziny, co oznacza, że potrzebuje urządzenia wspomagającego oddychanie
- Pacjent wymaga natychmiastowej ciągłej sedacji dla komfortu, bezpieczeństwa i wsparcia ratujących życie procedur
- Uzyskano zgodę od pacjenta lub członka rodziny
Kryteria wykluczenia z badania:
- Pacjenci spoza określonego przedziału wiekowego
- Pacjenci należący do populacji wrażliwej, która może wymagać szczególnej ochrony
- Pacjenci ze stanami medycznymi nieuwzględnionymi w kryteriach włączenia
Cel badania: Badanie porównuje wziewną metodę sedacji z użyciem izofluranu z tradycyjną sedacją dożylną. Izofluran podawany jest przez specjalny system ANACONDA™. Celem jest ustalenie, która strategia sedacji jest bardziej skuteczna w zmniejszaniu częstości występowania majaczenia. Badanie monitoruje występowanie majaczenia oraz inne parametry, takie jak długość pobytu na oddziale intensywnej terapii, potrzebę dodatkowych leków, jakość sedacji, śmiertelność oraz liczbę dni bez wentylacji mechanicznej.
Testowane leki: W badaniu wykorzystywany jest izofluran do sedacji wziewnej oraz leki do sedacji dożylnej, takie jak propofol i sufentanil, które są powszechnie stosowane do sedacji i łagodzenia bólu na oddziałach intensywnej terapii. Izofluran działa poprzez wzmacnianie aktywności hamujących neuroprzekaźników w mózgu, co prowadzi do efektu uspokajającego.
Podsumowanie
Wszystkie trzy prowadzone obecnie badania kliniczne dotyczące majaczenia koncentrują się na zapobieganiu i leczeniu tego stanu u różnych grup pacjentów. Dwa badania testują deksmedetomidynę – jedno u starszych pacjentów poddawanych operacjom serca w Norwegii, drugie analizuje jej wpływ na aktywność mózgu u zdrowych ochotników w Finlandii. Trzecie badanie, prowadzone we Francji, porównuje różne metody sedacji u pacjentów na oddziałach intensywnej terapii.
Warto zauważyć, że badania prowadzone są w różnych krajach skandynawskich i Europy Zachodniej, co świadczy o międzynarodowym zainteresowaniu tematem zapobiegania majaczeniu. Szczególną uwagę poświęca się pacjentom starszym oraz tym wymagającym intensywnej opieki medycznej, u których ryzyko wystąpienia majaczenia jest zwiększone. Badania te mogą przyczynić się do opracowania lepszych strategii postępowania z pacjentami zagrożonymi tym stanem.
Finlandia
