Badanie skuteczności stosowania ceftriaksonu, klotrimazolu, metronidazolu, azytromycyny i doksycykliny w leczeniu zaburzeń flory pochwy u kobiet w ciąży z grupy wysokiego ryzyka przedwczesnego porodu.
Bakteryjna waginoza to najczęstszy problem pochwy u kobiet w wieku 15-44 lat, dotykający około 35% osób z pochwą. Chociaż może powodować nieprzyjemne objawy, takie jak charakterystyczny "rybny" zapach, wiele kobiet w ogóle nie odczuwa żadnych symptomów.
Pochwa
Czym jest bakteryjna waginoza?
Bakteryjna waginoza to infekcja pochwy spowodowana nadmiernym rozrostem bakterii. Każda zdrowa pochwa zawiera bakterie, które zazwyczaj równoważą się nawzajem. Czasami "złe" bakterie rozmnażają się zbyt intensywnie i przeważają nad "dobrymi" bakteriami. To zaburzenie równowagi bakterii w pochwie prowadzi do bakteryjnej waginozy.
Bakteryjna waginoza to zaburzenie mikroflory pochwy, które powstaje w wyniku zastąpienia normalnych bakterii wytwarzających nadtlenek wodoru i kwas mlekowy, należących do gatunku Lactobacillus, przez wysokie stężenia bakterii beztlenowych. Należą do nich między innymi Gardnerella vaginalis, gatunki Prevotella, gatunki Mobiluncus, Atopobium vaginae i inne bakterie związane z tą chorobą.
Warto podkreślić, że bakteryjna waginoza nie jest chorobą przenoszoną drogą płciową. Jednak seks może zwiększać ryzyko jej wystąpienia, szczególnie w przypadku nowego partnera lub wielu partnerów seksualnych.
Jak często występuje bakteryjna waginoza?
Bakteryjna waginoza jest najczęstszym problemem pochwy u kobiet w wieku 15-44 lat. W rzeczywistości około 35% osób z pochwą doświadcza tej dolegliwości. Wskaźnik jest wyższy wśród kobiet rasy czarnej.
Według Światowej Organizacji Zdrowia częstość występowania bakteryjnej waginozy różni się w zależności od kraju i grupy populacji, ale systematyczny przegląd literatury pokazuje, że globalnie dotyka ona 23-29% kobiet w wieku rozrodczym.
Co istotne, chociaż bakteryjna waginoza jest bardzo powszechna, w badaniu reprezentatywnym dla całego kraju większość kobiet z tą dolegliwością była bezobjawowa.
Objawy bakteryjnej waginozy
Nawet do 84% osób z bakteryjną waginozą nie ma żadnych objawów. Około połowa kobiet z bakteryjną waginozą nie doświadcza żadnych symptomów.
Jeśli objawy występują, mogą obejmować:
Nietypowe upławy z pochwy koloru białoszarego lub żółtawego
Silny zapach "rybny", szczególnie po stosunku płciowym
Zmianę koloru i konsystencji upławów - stają się one szarobiałe, rzadkie i wodniste
Podrażnienie lub stan zapalny sromu (zewnętrznych narządów płciowych)
Ból w okolicy miednicy podczas seksu lub oddawania moczu
Bakteryjna waginoza zazwyczaj nie powoduje bolesności ani swędzenia pochwy. Jeśli pojawiają się te objawy, warto sprawdzić inne możliwe przyczyny nietypowych upławów.
Przyczyny i czynniki ryzyka
Dokładna przyczyna bakteryjnej waginozy nie jest w pełni poznana. Nie wiadomo też, czy bakteryjna waginoza wynika z nabycia pojedynczego patogenu przenoszonego drogą płciową. Bakteryjna waginoza pojawia się, gdy nowe bakterie zostają wprowadzone do pochwy, zmieniając jej równowagę pH.
Każda osoba z pochwą może zachorować na bakteryjną waginozę. Zwykle występuje u osób aktywnych seksualnie. Rzadko pojawia się u osób, które nigdy nie miały kontaktu seksualnego. Niektóre osoby mogą naturalnie produkować zbyt dużo bakterii powodujących bakteryjną waginozę.
Czynniki, które zwiększają ryzyko wystąpienia bakteryjnej waginozy, obejmują:
Ciążę
Nieużywanie prezerwatyw lub przegród dentystycznych podczas seksu
Posiadanie wkładki wewnątrzmacicznej (IUD)
Posiadanie wielu partnerów seksualnych
Posiadanie nowego partnera seksualnego
Stosowanie irygacji pochwy
Przyjmowanie antybiotyków
Relacje seksualne z więcej niż jedną osobą jednocześnie
Bakteryjna waginoza jest związana również z seropozytywnym wynikiem na obecność wirusa opryszczki typu 2 (HSV-2). Obrzezanie u mężczyzn zmniejsza ryzyko bakteryjnej waginozy u kobiet. Częstość występowania bakteryjnej waginozy wzrasta również podczas miesiączki.
Rozpoznanie bakteryjnej waginozy
Jeśli występują objawy bakteryjnej waginozy, lekarz lub personel kliniki zdrowia seksualnego będzie chciał potwierdzić diagnozę i wykluczyć infekcję przenoszoną drogą płciową. Zostaniesz zapytana o objawy, a lekarz lub pielęgniarka może zbadać pochwę.
Diagnoza może obejmować pobranie wymazu za pomocą wacikiem z upławów wewnątrz pochwy w celu przetestowania obecności bakteryjnej waginozy i innych infekcji. Podczas badania mikroskopowego wymazu szyjki macicy można zidentyfikować charakterystyczne komórki wskaźnikowe, które są cechą diagnostyczną bakteryjnej waginozy.
Leczenie bakteryjnej waginozy
Bakteryjna waginoza jest łatwa do leczenia antybiotykami przepisanymi przez lekarza. Zazwyczaj jest leczona za pomocą tabletek antybiotykowych lub żeli lub kremów dopochwowych. Są one przepisywane przez lekarza rodzinnego lub w klinice zdrowia seksualnego.
Obecnie jedynymi zatwierdzonymi przez FDA schematami leczenia bakteryjnej waginozy są antybiotyki, takie jak metronidazol i klindamycyna.
Przy odpowiednim leczeniu bakteryjna waginoza zazwyczaj ustępuje w ciągu 5-7 dni. Jeśli masz partnerki płci tej samej co ty, one również mogą potrzebować leczenia.
Ważne jest, aby przyjmować antybiotyki zgodnie z zaleceniami. Nie należy przerywać ich stosowania tylko dlatego, że poczułaś się lepiej. Musisz przyjąć pełny cykl antybiotyków. Jeśli przyjmujesz metronidazol, nie jedz ani nie pij niczego, co zawiera alkohol.
Jeśli używasz leku dopochwowego, kontynuuj stosowanie go nawet jeśli rozpocznie się miesiączka. Używaj podpasek zamiast tamponów podczas stosowania kremów lub czopków dopochwowych. Tampony mogą wchłonąć lek.
Nawracająca bakteryjna waginoza
Często zdarza się, że bakteryjna waginoza wraca, zazwyczaj w ciągu kilku miesięcy. Jeśli się nawróci, zazwyczaj otrzymasz więcej antybiotyków do leczenia.
Jeśli bakteryjna waginoza pojawia się często (więcej niż 4 razy w roku), możesz otrzymać żel z antybiotykiem, który aplikujesz do pochwy. Może być konieczne stosowanie go przez kilka miesięcy, aby zapobiec powrotowi bakteryjnej waginozy.
Lekarz rodzinny lub klinika zdrowia seksualnego zaleci, jak długo trzeba się leczyć. Mogą również pomóc zidentyfikować czynniki wyzwalające bakteryjną waginozę, takie jak seks lub miesiączka.
Powikłania i ryzyka związane z bakteryjną waginozą
Bakteryjna waginoza może zwiększać ryzyko nabywania zakażeń przenoszonych drogą płciową, takich jak HIV, Neisseria gonorrhoeae, Chlamydia trachomatis, Trichomonas vaginalis, Mycoplasma genitalium, wirus brodawczaka ludzkiego (HPV) oraz wirus opryszczki typu 2 (HSV-2).
Bakteryjna waginoza zwiększa również ryzyko zakażenia HIV, ponieważ określone bakterie związane z tą chorobą mogą zwiększać podatność na HIV. Zwiększa także ryzyko przeniesienia HIV na partnerów płci męskiej.
Kobiety z bakteryjną waginozą mają również zwiększone ryzyko:
Leczenie bakteryjnej waginozy podczas ciąży jest bardzo ważne. Jeśli jesteś w ciąży i masz bakteryjną waginozę, ważne jest, aby zgłosić się do lekarza w celu leczenia.
Jak zapobiegać bakteryjnej waginozie?
Świadczeniodawcy opieki zdrowotnej i naukowcy nie rozumieją w pełni, jak bakteryjna waginoza się rozprzestrzenia ani nie znają najlepszych metod zapobiegania. Najlepszym sposobem zapobiegania bakteryjnej waginozie jest regularne badanie u ginekologa.
Prawidłowe używanie prezerwatyw przy każdym stosunku płciowym
Istnieją również rzeczy, które możesz robić samodzielnie, aby pomóc złagodzić objawy i zapobiec powrotowi bakteryjnej waginozy:
Używaj wody i zwykłego mydła do mycia okolicy narządów płciowych
Bierz prysznice zamiast kąpieli
Nie używaj perfumowanych mydeł, żeli do kąpieli ani płynów do higieny intymnej
Nie używaj perfumowanych podpasek ani tamponów
Nie używaj kremów czy środków dezynfekujących w pochwie
Noś luźną odzież bawełnianą. Nie noś ubrań z nylonu i innych materiałów, które zatrzymują ciepło i wilgoć przy skórze. Nie drap się. Łagodź swędzenie za pomocą zimnych okładów lub chłodnej kąpieli.
info Ten poradnik ma pomóc Ci zrozumieć schorzenie. Nie zastąpi rozmowy z lekarzem, który najlepiej zna Twoją sytuację.