Bellvitge University Hospital
Zweryfikowany ośrodek
Lospitalet de Llobregat, Hiszpania
Choroby rzadkie
Badane cząsteczki
Lokalizacje
Prostym językiem: po co jest to badanie, jak jest zaplanowane i co robią uczestnicy
Badanie dotyczy pacjentów po przeszczepie nerki od żywego dawcy. Przeszczep nerki to operacja polegająca na wszczepienia zdrowej nerki od dawcy do osoby, której nerki nie działają prawidłowo. W badaniu wykorzystywane są specjalne znaczniki biologiczne, które pomagają lekarzom określić ryzyko odrzucenia przeszczepu przez organizm. Na podstawie tych znaczników dobierane są odpowiednie leki hamujące odporność, zwane lekami immunosupresyjnymi, które zapobiegają odrzuceniu przeszczepionej nerki przez układ odpornościowy pacjenta.
Celem badania jest sprawdzenie, czy dostosowanie leczenia immunosupresyjnego do indywidualnego ryzyka immunologicznego pacjenta pozwala na lepsze efekty leczenia w porównaniu ze standardowym, jednakowym dla wszystkich schematem leczenia. Badanie porównuje dwie grupy pacjentów - jedną otrzymującą leczenie dobrane na podstawie wyników specjalnych testów immunologicznych, oraz drugą leczoną według standardowego protokołu. W badaniu uczestniczą dorośli pacjenci, którzy otrzymali pierwszą nerkę od żywego dawcy niezgodnego immunologicznie.
Badanie trwa 2 lata od momentu przeszczepienia nerki. Podczas tego czasu pacjenci są regularnie badani i monitorowani pod kątem funkcjonowania przeszczepu, występowania epizodów odrzucenia oraz rozwoju przeciwciał skierowanych przeciwko przeszczepionej nerce. Wykonywane są także biopsje nerki według ustalonego harmonogramu oraz badania krwi i moczu mierzące różne parametry immunologiczne. Pacjenci otrzymują standardowe leki immunosupresyjne, w tym mykofenolan mofetylu, a dawkowanie i schemat leczenia może być modyfikowany w zależności od grupy, do której zostali przydzieleni w badaniu.
To badanie ma 8 kroków – od badania przesiewowego po obserwację po zakończeniu terapii. Przy każdym opisujemy, co się dzieje i co sprawdza zespół.
11 kryteriów
14 kryteriów
Opowiedz nam o swoim schorzeniu – przeszukamy wszystkie badania w Europie i skontaktujemy Cię z właściwym ośrodkiem.
Zwykle odpowiadamy w ciągu kilku dni
Wszystkie ośrodki z potwierdzonymi danymi kontaktowymi. Status rekrutacji bywa niedostępny – wtedy zapytaj bezpośrednio w ośrodku
Lospitalet de Llobregat, Hiszpania
Barcelona, Hiszpania
Barcelona, Hiszpania
Gdzie możesz dołączyć do tego badania
Kolor kraju pokazuje status rekrutacji. Kliknij kraj, w którym trwa rekrutacja, żeby zapytać o udział właśnie tam.
Wkrótce rekrutacjaDołączenie do badania klinicznego może przytłaczać. Prowadzimy Cię krok po kroku – wiesz, czego się spodziewać i w czym Ci pomożemy.
– Ten lek jest podawany doustnie w postaci kapsułek i działa poprzez blokowanie aktywności limfocytów T, które są kluczowe dla odrzucania przeszczepów. Takrolimus jest szeroko stosowanym lekiem immunosupresyjnym, szczególnie u pacjentów po przeszczepach narządów, gdzie pomaga zapobiegać odrzuceniu przeszczopu przez system odpornościowy. Należy do grupy inhibitorów kalcyneuryny i jest jednym z podstawowych leków stosowanych w terapii przeciwodrzuceniowej po transplantacjach nerek. Jego mechanizm działania polega na wiązaniu się z białkiem FKBP-12 i blokowaniu szlaku sygnałowego prowadzącego do aktywacji limfocytów T.
– Ten lek jest dostępny w postaci kapsułek lub tabletek do podawania doustnego i działa poprzez hamowanie syntezy DNA w limfocytach, co zapobiega ich namnażaniu i aktywacji. Mykofenolan mofetilu jest standardowym lekiem immunosupresyjnym stosowanym w profilaktyce odrzucenia u pacjentów po przeszczepach narządów, w tym nerek od żywych dawców. Klasyfikowany jest jako inhibitor IMPDH (dehydrogenazy monofosforanu inozyny) i stanowi kluczowy element trzylekowej terapii immunosupresyjnej. Mechanizm jego działania opiera się na selektywnym blokowaniu szlaku de novo syntezy puryn w limfocytach, co prowadzi do zahamowania ich proliferacji.
– Ten lek jest podawany doustnie w postaci tabletek i działa jako syntetyczny kortykosteroid, naśladując działanie naturalnych hormonów kory nadnerczy. Prednizon jest powszechnie stosowanym lekiem przeciwzapalnym i immunosupresyjnym w medycynie transplantacyjnej, gdzie pomaga zapobiegać odrzuceniu przeszczepu. Należy do grupy glikokortykosteroidów i często stanowi trzeci element standardowej terapii immunosupresyjnej po transplantacji nerek. Jego działanie polega na wiązaniu się z receptorami glikokortykosteroidowymi w komórkach, co prowadzi do zmniejszenia produkcji mediatorów zapalnych i hamowania odpowiedzi immunologicznej.
Stan w którym układ immunologiczny biorcy rozpoznaje przeszczepioną nerkę jako ciało obce i rozpoczyna proces jej niszczenia. Proces ten może przebiegać w sposób ostry lub przewlekły. W odrzucaniu ostrym objawy pojawiają się szybko i obejmują zmniejszenie produkcji moczu, obrzęki oraz wzrost poziomu kreatyniny w krwi. Odrzucanie przewlekłe rozwija się powoli przez miesiące lub lata, prowadząc do stopniowego pogorszenia funkcji przeszczepionej nerki. Podkliniczne odrzucanie przebiega bezobjawowo i może być wykryte jedynie podczas biopsji nerki.
Choroba metaboliczna charakteryzująca się przewlekle podwyższonym poziomem glukozy we krwi. Rozwija się gdy trzustka nie produkuje wystarczającej ilości insuliny lub gdy organizm nie może skutecznie wykorzystać produkowanej insuliny. W początkowej fazie może przebiegać bezobjawowo lub z łagodnymi objawami takimi jak zwiększone pragnienie i częste oddawanie moczu. Z czasem niekontrolowana choroba może prowadzić do uszkodzenia naczyń krwionośnych, nerwów i różnych narządów. Istnieją dwa główne typy tej choroby różniące się mechanizmem powstawania i przebiegiem.
Zaburzenie metabolizmu tłuszczów charakteryzujące się nieprawidłowym poziomem lipidów we krwi. Może obejmować podwyższony poziom cholesterolu całkowitego, złego cholesterolu LDL, triglicerydów lub obniżony poziom dobrego cholesterolu HDL. Choroba zazwyczaj przebiega bezobjawowo przez długie lata. Rozwija się stopniowo i często jest wykrywana przypadkowo podczas rutynowych badań krwi. Z czasem może przyczyniać się do powstawania zmian miażdżycowych w naczyniach krwionośnych.
Choroba układu krążenia charakteryzująca się trwale podwyższonym ciśnieniem krwi w tętnicach. Rozwija się gdy ciśnienie skurczowe przekracza 140 mmHg lub ciśnienie rozkurczowe przekracza 90 mmHg podczas powtarzanych pomiarów. W większości przypadków przebiega bezobjawowo przez długi czas, dlatego często nazywane jest cichym zabójcą. Stopniowo może prowadzić do zmian w sercu, mózgu, nerkach i naczyniach krwionośnych. Choroba może mieć charakter pierwotny, gdy przyczyna nie jest znana, lub wtórny, gdy wynika z innych schorzeń.
Infekcje wywoływane przez drobnoustroje, które zazwyczaj nie powodują chorób u osób z prawidłowo funkcjonującym układem immunologicznym. Rozwijają się u pacjentów z osłabionym systemem odpornościowym, wykorzystując obniżoną odporność organizmu. Mogą być wywołane przez bakterie, wirusy, grzyby lub pasożyty, które normalnie są kontrolowane przez zdrowy układ immunologiczny. Objawy i przebieg zależą od rodzaju patogenu i lokalizacji zakażenia. Infekcje te mogą dotyczyć różnych narządów i układów w organizmie.
Grupa chorób nowotworowych powstających z komórek skóry, które utraciły zdolność do kontrolowanego podziału. Rozwijają się gdy normalne komórki skóry ulegają transformacji nowotworowej i zaczynają się niekontrolowanie dzielić. Proces ten może przebiegać powoli przez lata lub rozwijać się szybko. Nowotwory te mogą powstawać w różnych warstwach skóry i przybierać różne formy kliniczne. Niektóre rosną miejscowo, inne mogą tworzyć przerzuty do węzłów chłonnych i odległych narządów. Najczęściej występują w miejscach narażonych na działanie promieniowania słonecznego.
źródło: unijny rejestr badań klinicznych (EU Clinical Trials Register) i weryfikacja ośrodków
Chcesz dowiedzieć się więcej o tym badaniu albo sprawdzić, czy możesz wziąć w nim udział?
Opowiedz nam o swoim schorzeniu – przeszukamy wszystkie badania w Europie i skontaktujemy Cię z właściwym ośrodkiem.