W skrócie
Ten artykuł opisuje badania kliniczne, w których oceniany jest zongertinib. Trwające próby sprawdzają głównie bezpieczeństwo, tolerancję, skuteczność i właściwą dawkę u osób z nowotworami związanymi z HER2, zwłaszcza rakiem płuca i innymi guzami litymi.
Najważniejsze informacje
- Zongertinib jest badany w kilku próbach klinicznych u osób z nowotworami związanymi z HER2, przede wszystkim w raku płuca, ale także w innych guzach litych. Dostępne badania obejmują fazy 1, 2 i 3, więc sprawdzają zarówno bezpieczeństwo i dawkę, jak i skuteczność oraz porównanie ze standardowym leczeniem. W części badań zongertinib jest podawany sam, a w części razem z innymi lekami przeciwnowotworowymi. Główne wyniki to odpowiedź guza, przeżycie bez progresji choroby, przeżycie bez nawrotu oraz tolerancja leczenia. W danych znajduje się też badanie u zdrowych mężczyzn, które oceniało sposób wchłaniania i wydalania leku.
Przegląd badań klinicznych
W dostępnych danych zongertinib jest badany w kilku badaniach interwencyjnych, czyli takich, w których uczestnicy otrzymują leczenie według planu badania, a badacze obserwują jego działanie.
Badania są już prowadzone jako Authorised albo zostały ukończone, a ich celem jest ocena bezpieczeństwa, tolerancji, dawki i skuteczności zongertinib w różnych typach nowotworów.
Jakie nowotwory są badane
Najczęściej badania dotyczą nowotworów z zaburzeniami HER2, czyli mutacją, nadekspresją lub amplifikacją tego celu biologicznego.
Wśród badanych chorób są: zaawansowane guzy lite z HER2, niedrobnokomórkowy rak płuca, przerzutowy rak piersi, rak żołądka, gruczolakorak połączenia żołądkowo-przełykowego, rak przełyku oraz przerzutowy rak jelita grubego.
Jedno badanie obejmuje także zdrowych mężczyzn i nie dotyczy pacjentów onkologicznych.
Fazy badań i co w nich sprawdzano
W danych znajdują się badania fazy 1, fazy 2 i fazy 3, więc rozwój zongertinib obejmuje zarówno wczesne, jak i późniejsze etapy badań klinicznych.
W fazie 1 badacze skupiają się głównie na bezpieczeństwie, tolerancji i znalezieniu odpowiedniej dawki, także w połączeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi.
W fazie 2 ocenia się, czy leczenie wykazuje działanie przeciwnowotworowe i czy warto rozwijać je dalej w wybranych grupach pacjentów.
W fazie 3 Zongertinib jest porównywany ze standardowym leczeniem, aby sprawdzić, czy daje lepsze wyniki u osób z rakiem płuca.
Jakie wyniki są mierzone
W różnych badaniach głównym wynikiem jest odpowiedź obiektywna, czyli zmniejszenie guza lub jego całkowite ustąpienie według ustalonych kryteriów.
W badaniach raka płuca ważnym punktem końcowym jest PFS, czyli czas bez pogorszenia choroby.
W badaniu po operacji raka płuca oceniane jest DFS, czyli czas od losowego przydziału do nawrotu nowotworu lub zgonu z jakiejkolwiek przyczyny.
W badaniu fazy 1 oceniano też występowanie DLT, czyli toksyczności ograniczającej dawkę. To działania niepożądane na tyle silne, że mogą ograniczyć dalsze zwiększanie dawki leku.
W badaniu u zdrowych mężczyzn mierzono, jak organizm wchłania i wydala lek, w tym ilość radioaktywności w moczu i kale oraz ekspozycję w osoczu.
Kto może brać udział
Kwalifikacja zależy od konkretnego badania, rodzaju nowotworu i tego, czy choroba jest zaawansowana, przerzutowa lub wcześniej nieleczona w danej sytuacji.
W badaniu Beamion PANTUMOR-1 uczestniczą osoby z zaawansowanymi guzami litymi z mutacją HER2 lub nadekspresją/amplifikacją HER2.
W badaniu Beamion BCGC-1 uczestniczą osoby z różnymi typami przerzutowych nowotworów HER2-dodatnich, w tym z rakiem piersi, żołądka, jelita grubego, przełyku i połączenia żołądkowo-przełykowego.
W badaniach Beamion Lung-2 i Beamion LUNG-3 uczestniczą osoby z niedrobnokomórkowym rakiem płuca z mutacją HER2, odpowiednio w postaci niepłaskonabłonkowej zaawansowanej oraz po leczeniu operacyjnym.
Najważniejsze badania zongertinib
Beamion PANTUMOR-1 to badanie fazy 2 u osób z zaawansowanymi guzami litymi związanymi z HER2. Jego głównym celem jest ocena aktywności przeciwnowotworowej zongertinib w monoterapii, czyli podawanego samodzielnie.
Beamion BCGC-1 to badanie fazy 1, w którym sprawdza się odpowiednią dawkę zongertinib stosowanego samodzielnie i w skojarzeniu z innymi terapiami. W tej próbie oceniane są bezpieczeństwo, tolerancja oraz dawki do dalszego rozwoju w kilku typach przerzutowych nowotworów HER2-dodatnich.
Beamion Lung-2 to badanie fazy 3 u osób z zaawansowanym niedrobnokomórkowym rakiem płuca z mutacją HER2, które wcześniej nie otrzymały leczenia systemowego w tej sytuacji. Badanie porównuje zongertinib ze standardem leczenia i mierzy przeżycie bez progresji choroby.
Beamion LUNG-3 to badanie fazy 3 u osób po operacyjnym usunięciu niedrobnokomórkowego raka płuca z mutacją HER2. Głównym celem jest pokazanie przewagi zongertinib nad standardowym leczeniem na podstawie DFS.
Badanie u zdrowych mężczyzn z 2022 roku było badaniem fazy 1 i zakończyło się. Sprawdzało, jak BI 1810631, czyli zongertinib, jest wchłaniany, przetwarzany i wydalany przez organizm.
FINACCESS to badanie fazy 2 w szerokiej grupie pacjentów z nowotworami. W danych widnieje zongertinib, ale opis celu badania dotyczy ogólnie leków przeciwnowotworowych używanych w praktyce klinicznej.
Beamion 44 to badanie fazy 2 u osób z miejscowo zaawansowanym lub przerzutowym niedrobnokomórkowym rakiem płuca z mutacją HER2. Głównym celem jest ocena bezpieczeństwa i tolerancji zongertinib w połączeniu z chemioterapią, z pembrolizumabem lub bez niego.
Najważniejsze pojęcia
W opisach badań pojawiają się też nazwy leków towarzyszących, na przykład pembrolizumab, trastuzumab, capecytabina, pemetreksed i leki z grupy platyny. Są to elementy leczenia skojarzonego, czyli kilku leków podawanych razem, aby sprawdzić, czy taki plan działa lepiej lub jest dobrze tolerowany.
W badaniach pojawia się też termin RECIST 1.1, czyli standardowy sposób oceny, czy guz się zmniejsza, rośnie czy pozostaje bez zmian.
Określenie randomizacja oznacza losowy przydział do jednej z grup badania, aby porównanie leczenia było uczciwe.
W badaniu dawki pojawia się też MTD, czyli maksymalna dawka tolerowana. To najwyższa dawka, którą można podać bez zbyt dużego ryzyka ciężkich działań niepożądanych.