Szpiczak plazmocytowy oporny na leczenie Badania w chorobie

Badanie porównujące anitokabtagene autoleucel ze standardowym leczeniem u pacjentów z nawrotowym lub opornym szpiczakiem plazmocytowym

Badanie prowadzone w: Polska, Belgia, Włochy, Hiszpania, Austria, Francja, Niemcy, Holandia, Czechy

To badanie porównuje nową terapię komórkową zwaną anitokabtagene autoleucel ze standardowymi metodami leczenia. Terapia komórkowa wykorzystuje własne zmodyfikowane komórki odpornościowe pacjenta do walki z nowotworem.

Główne kryteria włączenia: Pacjenci muszą mieć potwierdzoną diagnozę szpiczaka plazmocytowego i otrzymali od 1 do 3 wcześniejszych linii leczenia, w tym lek immunomodulujący oraz przeciwciało monoklonalne anty-CD38. Choroba musi wykazywać cechy progresji w ciągu 12 miesięcy od ostatniej dawki leku. Wymagana jest mierzalna choroba oraz ogólny stan sprawności (ECOG) 0 lub 1.

Główne kryteria wykluczenia: Nie mogą uczestniczyć pacjenci, którzy nie spełniają wymogów dotyczących wcześniejszego leczenia immunomodulatorami i przeciwciałami anty-CD38.

Cel badania: Ocena, która metoda leczenia prowadzi do dłuższego czasu przeżycia bez progresji choroby oraz porównanie bezpieczeństwa obu podejść terapeutycznych.

Badany lek: Anitokabtagene autoleucel to terapia CAR-T, która wykorzystuje genetycznie zmodyfikowane komórki odpornościowe pacjenta. Komórki te są pobierane, modyfikowane w laboratorium, aby rozpoznawały białko BCMA na powierzchni komórek nowotworowych, a następnie podawane z powrotem pacjentowi.

Badanie porównujące elranatamab z kombinacjami leków u pacjentów z nawrotowym lub opornym szpiczakiem plazmocytowym po terapii anty-CD38

Badanie prowadzone w: Chorwacja, Belgia, Słowacja, Włochy, Grecja, Niemcy, Francja, Dania, Hiszpania, Norwegia, Szwecja, Finlandia, Portugalia, Czechy, Holandia, Słowenia

Badanie ocenia skuteczność elranatamabu w porównaniu z trzema różnymi schematami terapeutycznymi: elotuzumab z pomalidomidem i deksametazonem, pomalomidem z bortezomibem i deksametazonem, lub karfilzomibem z deksametazonem.

Główne kryteria włączenia: Pacjenci w wieku co najmniej 18 lat z potwierdzonym rozpoznaniem szpiczaka plazmocytowego, którzy otrzymali od 1 do 4 wcześniejszych linii terapii. Wymagane jest wcześniejsze leczenie przeciwciałem anty-CD38 (co najmniej 2 cykle) oraz lenalidomidem (co najmniej 2 cykle). Choroba musi być mierzalna, a stan sprawności ECOG nie może przekraczać 2.

Główne kryteria wykluczenia: Wykluczeni są pacjenci z innymi typami nowotworów, kobiety w ciąży lub karmiące piersią oraz osoby niezdolne do przestrzegania procedur badania.

Cel badania: Porównanie czasu przeżycia bez progresji choroby oraz ocena bezpieczeństwa i tolerancji różnych schematów leczenia.

Badane leki: Elranatamab to przeciwciało monoklonalne podawane w postaci iniekcji. Pozostałe leki to elotuzumab (przeciwciało monoklonalne wspierające układ odpornościowy), pomalidmid (lek immunomodulujący), deksametazon (steroid), bortezomib i karfilzomib (inhibitory proteasomu).

Badanie porównujące mezigdomid, bortezomib i deksametazon z pomalidomidem, bortezomibem i deksametazonem u pacjentów z nawrotowym lub opornym szpiczakiem plazmocytowym

Badanie prowadzone w: Niemcy, Polska, Grecja, Austria, Włochy, Belgia, Hiszpania, Francja, Finlandia, Irlandia, Czechy, Rumunia, Portugalia

To badanie porównuje dwie kombinacje leków różniące się jednym składnikiem - mezigdomidem w pierwszej grupie i pomalidomidem w drugiej, oba w połączeniu z bortezomibem i deksametazonem.

Główne kryteria włączenia: Pacjenci w wieku co najmniej 18 lat z potwierdzoną diagnozą szpiczaka plazmocytowego i mierzalną chorobą. Wymagane jest wcześniejsze otrzymanie od 2 do 4 linii terapii, w tym leczenia lenalidomidem. Choroba musi być oporna na lenalidomid (brak odpowiedzi lub progresja podczas lub wkrótce po leczeniu). Stan sprawności WHO musi wynosić 0, 1 lub 2.

Główne kryteria wykluczenia: Wykluczeni są pacjenci z innymi typami nowotworów, kobiety w ciąży lub karmiące piersią, osoby niezdolne do przestrzegania procedur badania oraz osoby z określonymi współistniejącymi schorzeniami.

Cel badania: Ocena czasu przeżycia bez progresji choroby oraz porównanie skuteczności i bezpieczeństwa obu schematów leczenia.

Badane leki: Mezigdomid to eksperymentalny lek immunomodulujący podawany doustnie. Pomalidmid również należy do leków immunomodulujących. Bortezomib to inhibitor proteasomu podawany w formie iniekcji podskórnej. Deksametazon to steroid przyjmowany doustnie lub podawany dożylnie.

Badanie linvoseltamabu u dorosłych pacjentów z nawrotowym lub opornym szpiczakiem plazmocytowym

Badanie prowadzone w: Hiszpania, Belgia

Badanie ocenia bezpieczeństwo i skuteczność linvoseltamabu (REGN5458), przeciwciała dwuspecyficznego celującego w białka BCMA i CD3, u pacjentów z opornym szpiczakiem plazmocytowym.

Główne kryteria włączenia: Pacjenci z aktywnym szpiczakiem plazmocytowym, stan sprawności ECOG 0 lub 1, mierzalna choroba. W zależności od fazy badania, wymagane jest wcześniejsze otrzymanie co najmniej 3 linii terapii, w tym inhibitora proteasomu, leku immunomodulującego oraz przeciwciała anty-CD38. Pacjenci po terapii CAR-T muszą wykazać wcześniejszą odpowiedź na to leczenie, a od podania musi minąć co najmniej 60 dni.

Główne kryteria wykluczenia: Wykluczeni są pacjenci, którzy nie spełniają wymogów dotyczących wcześniejszego leczenia trzema określonymi typami leków (inhibitor proteasomu, lek immunomodulujący, przeciwciało anty-CD38) oraz osoby spoza określonego przedziału wiekowego.

Cel badania: Znalezienie optymalnej dawki leku oraz ocena ogólnego wskaźnika odpowiedzi na leczenie. Badanie ocenia również wykorzystanie wstępnego leczenia anty-IL-6R w celu zapobiegania zespołowi uwalniania cytokin.

Badany lek: Linvoseltamab (REGN5458) to przeciwciało dwuspecyficzne łączące się z BCMA na komórkach szpiczaka oraz CD3 na limfocytach T, co umożliwia układowi odpornościowemu niszczenie komórek nowotworowych. Lek podawany jest dożylnie lub podskórnie.

Badanie selineksoru, deksametazonu i bortezomibu u pacjentów z opornym szpiczakiem plazmocytowym

Badanie prowadzone w: Grecja

Badanie ocenia różne kombinacje selineksoru z deksametazonem, z lub bez bortezomibu, u pacjentów z szpiczakiem opornym na wiele linii leczenia.

Główne kryteria włączenia: Pacjenci w wieku co najmniej 18 lat z mierzalnym szpiczakiem plazmocytowym. Dla pacjentów z szpiczakiem pięcio-opornym wymagane jest co najmniej 4 wcześniejsze linie terapii i oporność na co najmniej 2 inhibitory proteasomu, 2 leki immunomodulujące i 1 przeciwciało anty-CD38. Dla pacjentów z szpiczakiem trójklasowo-opornym wymagane jest od 1 do 5 wcześniejszych linii terapii. Stan sprawności ECOG nie może przekraczać 2.

Główne kryteria wykluczenia: Wykluczeni są pacjenci z innymi typami nowotworów, kobiety w ciąży lub karmiące, osoby z poważnymi współistniejącymi schorzeniami oraz osoby niezdolne do przestrzegania procedur badania.

Cel badania: Ocena skuteczności różnych dawek i schematów podawania selineksoru w połączeniu z innymi lekami oraz monitorowanie bezpieczeństwa terapii.

Badane leki: Selineksor blokuje określone białka w komórkach nowotworowych, hamując ich wzrost. Deksametazon to steroid zmniejszający stan zapalny. Bortezomib to inhibitor proteasomu zakłócający funkcjonowanie komórek nowotworowych.

Badanie bezpieczeństwa i skuteczności BCMACP03 u pacjentów z nawrotowym lub opornym szpiczakiem plazmocytowym

Badanie prowadzone w: Holandia, Belgia

Badanie ocenia nową formę terapii komórkowej zwaną BCMACP03, która wykorzystuje zmodyfikowane komórki odpornościowe pacjenta celujące w białko BCMA na komórkach szpiczaka.

Główne kryteria włączenia: Pacjenci w wieku co najmniej 18 lat z potwierdzonym rozpoznaniem szpiczaka plazmocytowego i mierzalną chorobą. Wymagane jest wcześniejsze otrzymanie co najmniej 2 linii terapii, w tym leku immunomodulującego i przeciwciała anty-CD38, z udokumentowaną progresją w ciągu 60 dni od ostatniej dawki. Stan sprawności ECOG 0 lub 1. Wymagana jest odpowiednia funkcja szpiku kostnego, nerek, wątroby i płuc.

Główne kryteria wykluczenia: Wykluczeni są pacjenci bez potwierdzonego nawrotowego lub opornego szpiczaka plazmocytowego oraz osoby spoza określonego przedziału wiekowego.

Cel badania: Pierwsza faza bada bezpieczeństwo i ustala odpowiednią dawkę, druga ocenia skuteczność leczenia mierzoną stopniem zmniejszenia lub zaniku nowotworu.

Badany lek: GLPG5301 (BCMACP03) to terapia CAR-T wykorzystująca zmodyfikowane komórki odpornościowe pacjenta. Komórki pobiera się, modyfikuje w laboratorium przy użyciu lentiwirusa, aby rozpoznawały białko BCMA, a następnie podaje z powrotem pacjentowi dożylnie.

Porównanie CT-P44 i Darzalex Faspro z lenalidomidem i deksametazonem u pacjentów z opornym lub nawrotowym szpiczakiem plazmocytowym

Badanie prowadzone w: Hiszpania, Polska

Badanie porównuje dwa preparaty zawierające daratumumab (CT-P44 oraz Darzalex Faspro), oba stosowane w połączeniu z lenalidomidem i deksametazonem.

Główne kryteria włączenia: Pacjenci w wieku co najmniej 18 lat z potwierdzonym rozpoznaniem szpiczaka plazmocytowego, którzy otrzymali od 1 do 3 wcześniejszych linii terapii. Wymagana jest wcześniejsza odpowiedź na leczenie (co najmniej częściowa) oraz udokumentowana progresja podczas lub po ostatniej terapii. Choroba musi być mierzalna.

Główne kryteria wykluczenia: Wykluczeni są pacjenci wcześniej leczeni daratumumabem lub innymi lekami anty-CD38, z aktywną białaczką plazmocytową, ciężkimi reakcjami alergicznymi w wywiadzie, aktywnymi infekcjami (w tym wirusowym zapaleniem wątroby lub HIV), niedawną operacją, ciężkimi problemami z sercem, wątrobą lub nerkami, niekontrowanymi innymi nowotworami, kobiety w ciąży lub karmiące.

Cel badania: Ocena, czy CT-P44 jest równie skuteczny i bezpieczny jak Darzalex Faspro oraz jak organizm przetwarza oba leki.

Badane leki: CT-P44 to badany odpowiednik biopodobny Darzalex Faspro. Oba zawierają daratumumab (przeciwciało monoklonalne celujące w białko CD38 na komórkach szpiczaka) i są podawane podskórnie. Lenalidomid to lek immunomodulujący przyjmowany doustnie. Deksametazon to steroid przyjmowany doustnie.

Badanie iberdomidu, cyklofosfamidu i deksametazonu u pacjentów z nawrotowym lub opornym szpiczakiem plazmocytowym

Badanie prowadzone w: Holandia

Badanie ocenia połączenie iberdomidu (CC-220), cyklofosfamidu i deksametazonu u pacjentów z szpiczakiem opornym na lenalidomid.

Główne kryteria włączenia: Pacjenci w wieku co najmniej 18 lat z potwierdzonym rozpoznaniem szpiczaka plazmocytowego i mierzalną chorobą. Wymagane jest wcześniejsze otrzymanie od 2 do 4 linii terapii z udokumentowaną opornością na lenalidomid (progresja podczas lub wkrótce po leczeniu). Stan sprawności WHO 0, 1 lub 2. Przewidywana długość życia co najmniej 3 miesiące. Wymagane są odpowiednie wyniki badań laboratoryjnych.

Główne kryteria wykluczenia: Wykluczeni są pacjenci bez potwierdzonego nawrotowego lub opornego szpiczaka plazmocytowego, kobiety w ciąży lub karmiące, osoby niezdolne do przestrzegania procedur badania oraz osoby z określonymi współistniejącymi schorzeniami.

Cel badania: Ocena czasu przeżycia bez progresji choroby oraz ogólnego wskaźnika odpowiedzi i wskaźnika przeżycia przy stosowaniu tej kombinacji leków.

Badane leki: Iberdomid to eksperymentalny lek immunomodulujący przyjmowany doustnie w kapsułkach. Cyklofosfamid to lek chemioterapeutyczny w postaci tabletek powlekanych. Deksametazon to steroid przyjmowany w postaci tabletek.

Badanie melflufenu i deksametazonu u starszych pacjentów z nawrotowym szpiczakiem plazmocytowym

Badanie prowadzone w: Włochy

Badanie ocenia skuteczność połączenia melflufenu z deksametazonem u starszych pacjentów, u których nastąpił drugi lub kolejny nawrót szpiczaka.

Główne kryteria włączenia: Pacjenci w wieku od 70 do 85 lat z nawrotowym szpiczakiem plazmocytowym, u których choroba nawróciła lub wystąpiła progresja po co najmniej 2 wcześniejszych liniach terapii. Wymagana jest odpowiednia funkcja wątroby (bilirubina całkowita nie więcej niż 1,5 razy powyżej górnej granicy normy, AST i ALT nie więcej niż 2,5 razy powyżej normy) oraz nerek (klirens kreatyniny co najmniej 30 ml/min). Wymagana jest odpowiednia funkcja szpiku kostnego. Stan sprawności ECOG nie może przekraczać 2. Przewidywana długość życia co najmniej 3 miesiące. Wcześniejsze leczenie musiało obejmować lek z każdej z trzech kategorii: przeciwciała monoklonalne anty-CD38, leki immunomodulujące oraz inhibitory proteasomu.

Główne kryteria wykluczenia: Wykluczeni są pacjenci, którzy nie doświadczyli nawrotu, nie są w drugim lub kolejnym nawrocie, nie są osobami starszymi oraz osoby należące do grup wymagających szczególnej ochrony.

Cel badania: Ocena ogólnego wskaźnika odpowiedzi, czasu trwania odpowiedzi, czasu do progresji choroby oraz ogólnego czasu przeżycia.

Badane leki: Melflufen to lek chemioterapeutyczny podawany dożylnie, który skuteczniej dostarcza substancję czynną bezpośrednio do komórek nowotworowych. Deksametazon to steroid przyjmowany doustnie w postaci kropli lub podawany dożylnie.

Badanie porównujące teclistamab z daratumumabem, pomalidomidem i deksametazonem u pacjentów z nawrotowym lub opornym szpiczakiem plazmocytowym

Badanie prowadzone w: Dania, Polska, Włochy, Belgia, Hiszpania, Szwecja, Francja, Niemcy, Holandia, Grecja

Badanie porównuje teclistamab z daratumumabem (Tec-Dara) z dwiema innymi kombinacjami: daratumumab z pomalidomidem i deksametazonem (DPd) oraz daratumumab z bortezomibem i deksametazonem (DVd).

Główne kryteria włączenia: Pacjenci z potwierdzoną diagnozą szpiczaka plazmocytowego i mierzalną chorobą. Wymagane jest wcześniejsze otrzymanie od 1 do 3 linii terapii, w tym inhibitora proteasomu i lenalidomidu. Choroba musi wykazywać oznaki progresji zgodnie z oceną lekarza. Stan sprawności ECOG od 0 do 2. Wymagane są odpowiednie wyniki badań laboratoryjnych.

Główne kryteria wykluczenia: Wykluczeni są pacjenci z innymi typami nowotworów, osoby spoza określonego przedziału wiekowego, kobiety w ciąży lub karmiące, osoby niezdolne do wyrażenia świadomej zgody oraz osoby z określonymi współistniejącymi schorzeniami lub biorące leki mogące wpłynąć na wyniki badania.

Cel badania: Porównanie czasu przeżycia bez progresji choroby oraz ocena skuteczności i bezpieczeństwa różnych kombinacji terapeutycznych.

Badane leki: Teclistamab to przeciwciało dwuspecyficzne podawane podskórnie. Daratumumab to przeciwciało monoklonalne anty-CD38 podawane podskórnie. Pomalidmid to lek immunomodulujący przyjmowany doustnie. Deksametazon to steroid przyjmowany doustnie. Bortezomib to inhibitor proteasomu podawany w postaci iniekcji podskórnej.

Badanie porównujące teclistamab z pomalidomidem, bortezomibem i deksametazonem u pacjentów z nawrotowym lub opornym szpiczakiem plazmocytowym po 1-3 wcześniejszych liniach terapii

Badanie prowadzone w: Belgia, Niemcy, Dania, Grecja, Włochy, Francja, Hiszpania, Austria, Holandia, Szwecja, Czechy, Portugalia, Polska

Badanie porównuje teclistamab stosowany w monoterapii z dwoma schematami kombinowanymi: pomalidmid z bortezomibem i deksametazonem (PVd) lub karfilzomib z deksametazonem (Kd).

Główne kryteria włączenia: Pacjenci z udokumentowaną diagnozą szpiczaka plazmocytowego i mierzalną chorobą. Wymagane jest wcześniejsze otrzymanie od 1 do 3 linii terapii, w tym przeciwciała anty-CD38 i lenalidomidu. Choroba musi wykazywać oznaki pogorszenia lub brak odpowiedzi na ostatnie leczenie. Stan sprawności ECOG od 0 do 2. Kobiety muszą stosować skuteczną antykoncepcję.

Główne kryteria wykluczenia: Wykluczeni są pacjenci z innymi typami nowotworów, osoby spoza określonego przedziału wiekowego, kobiety w ciąży lub karmiące oraz osoby niezdolne do przestrzegania procedur badania.

Cel badania: Ocena, czy teclistamab stosowany samodzielnie jest równie skuteczny lub skuteczniejszy niż standardowe kombinacje leków oraz porównanie bezpieczeństwa terapii.

Badane leki: Teclistamab to przeciwciało dwuspecyficzne podawane podskórnie. Pomalidmid to lek immunomodulujący przyjmowany doustnie. Bortezomib to inhibitor proteasomu podawany podskórnie. Deksametazon to steroid przyjmowany doustnie. Karfilzomib to inhibitor proteasomu podawany w postaci infuzji.

Podsumowanie

Przedstawione badania kliniczne oferują pacjentom z szpiczakiem plazmocytowym opornym na leczenie szeroki wachlarz innowacyjnych opcji terapeutycznych. Większość badań koncentruje się na zachodniej Europie, szczególnie w krajach takich jak Włochy, Hiszpania, Francja, Niemcy, Belgia i Holandia. Polska uczestniczy w kilku istotnych badaniach, dając polskim pacjentom dostęp do nowoczesnych terapii.

Badania testują różnorodne podejścia terapeutyczne, w tym terapie CAR-T (anitokabtagene autoleucel, BCMACP03), przeciwciała dwuspecyficzne (teclistamab, elranatamab, linvoseltamab), nowe leki immunomodulujące (mezigdomid, iberdomid) oraz innowacyjne kombinacje istniejących leków. Wiele badań porównuje nowe terapie z uznanymi standardami leczenia, co pomoże określić najbardziej skuteczne opcje dla pacjentów.

Pacjenci zainteresowani udziałem w badaniach klinicznych powinni skonsultować się ze swoim lekarzem onkologiem, który oceni, czy spełniają kryteria włączenia do konkretnych badań. Udział w badaniu klinicznym może zapewnić dostęp do najnowszych metod leczenia, które nie są jeszcze powszechnie dostępne.