Badanie dotyczy pacjentów z rakiem piersi, którzy będą poddani operacji mastektomii, czyli usunięcia piersi. Podczas zabiegu stosowana będzie blokada nerwowa w okolicy mięśni wyprostnych kręgosłupa, która ma na celu zmniejszenie bólu po operacji. W badaniu użyty zostanie lek znieczulający miejscowo o nazwie ropiwakaina, do którego dodawane będą inne leki wspomagające działanie przeciwbólowe. Pacjenci otrzymają ropiwakainę w połączeniu z jednym z dwóch leków: siarczanem magnezu lub deksmedetomidyną. Wszystkie te leki podawane są w postaci zastrzyków w okolice nerwów w pobliżu miejsca operacji.
Celem badania jest sprawdzenie, czy siarczan magnezu dodany do ropiwakainy działa tak samo dobrze w łagodzeniu bólu jak deksmedetomidyna dodana do ropiwakainy, oraz czy oba połączenia leków są równie bezpieczne. Badacze będą obserwować, jak długo po operacji pacjent nie odczuwa bólu wymagającego dodatkowych leków przeciwbólowych, czyli tak zwanych leków ratunkowych. Oceniane będzie także, ile takich dodatkowych leków przeciwbólowych pacjent potrzebuje w ciągu pierwszych dwudziestu czterech godzin po zabiegu.
Podczas badania mierzone będzie natężenie bólu za pomocą skali wzrokowej, na której pacjent wskazuje poziom odczuwanego bólu od zera, co oznacza brak bólu, do dziesięciu, co oznacza najsilniejszy wyobrażalny ból. Pomiary będą wykonywane kilkakrotnie: zaraz po obudzeniu się z narkozy oraz po dwóch, czterech, ośmiu, dziesięciu i dwudziestu czterech godzinach. Obserwowane będą również tętno i ciśnienie krwi pacjenta, a także ewentualne działania niepożądane takie jak nudności, wymioty, zbyt wolne bicie serca, zbyt niskie ciśnienie krwi, problemy z oddychaniem, świąd skóry lub powikłania związane z blokadą nerwową. Pacjenci zostaną poproszeni o ocenę swojego zadowolenia z leczenia bólu po operacji na skali od zera do stu punktów, gdzie zero oznacza całkowite niezadowolenie, a sto oznacza pełne zadowolenie z uśmierzenia bólu.
Belgia
