W skrócie
Ten artykuł opisuje badania kliniczne z udziałem sonelokimab. Sprawdzają one głównie skuteczność i bezpieczeństwo u osób z łuszczycowym zapaleniem stawów, hidradenitis suppurativa, palmoplantar pustulosis i osiową spondyloartropatią. W części badań oceniana jest też długoterminowa tolerancja leczenia oraz wyniki obrazowania.
Najważniejsze informacje
- Badania kliniczne z sonelokimab obejmują kilka chorób zapalnych, głównie łuszczycowe zapalenie stawów, hidradenitis suppurativa, palmoplantar pustulosis i osiową spondyloartropatię. W danych są badania fazy 2 i fazy 3, więc ocenia się zarówno wcześniejsze sygnały skuteczności, jak i większe porównania z placebo lub aktywnym lekiem. Część badań skupia się na krótkoterminowej skuteczności po 12–16 tygodniach, a część na długoterminowym bezpieczeństwie i tolerancji. W badaniach stosuje się też pomiary obrazowe, takie jak PET, aby ocenić aktywność zapalenia. Uczestnikami są głównie dorośli z aktywną, umiarkowaną do ciężkiej chorobą. Niektóre badania obejmują osoby, które nie odpowiedziały wystarczająco na wcześniejsze leczenie.
Przegląd badań klinicznych
W dostarczonych danych sonelokimab jest badany w kilku badaniach interwencyjnych, czyli takich, w których uczestnicy otrzymują badane leczenie lub leczenie porównawcze. Badania obejmują zarówno fazy 2, jak i fazy 3, co oznacza, że część projektów sprawdza wcześniejsze sygnały działania, a część potwierdza skuteczność i bezpieczeństwo w większych grupach.
W tych badaniach oceniane są głównie osoby z chorobami zapalnymi skóry i stawów, takimi jak łuszczycowe zapalenie stawów, hidradenitis suppurativa, palmoplantar pustulosis oraz osiowa spondyloartropatia. Część badań jest już zakończona, a część ma status Authorised, czyli została zatwierdzona do prowadzenia.
Jakie choroby i grupy pacjentów są badane
Jedno z badań fazy 2 dotyczyło osób z umiarkowaną do ciężkiej palmoplantar pustulosis, czyli chorobą z krostami i stanem zapalnym dłoni oraz stóp. W tym badaniu uczestniczyło 30 osób, a celem było pokazanie poprawy w skali PPPASI po 16 tygodniach.
Najwięcej danych dotyczy aktywnego łuszczycowego zapalenia stawów u dorosłych, w tym osób z niewystarczającą odpowiedzią na leczenie anty-TNFα oraz osób, które nie otrzymywały wcześniej biologicznych leków modyfikujących przebieg choroby, czyli biologic DMARDs. DMARDs to leki używane do kontrolowania chorób zapalnych, a określenie biologiczne oznacza, że są to leki wytwarzane w specjalny sposób, ukierunkowane na proces zapalny.
Badania obejmują także osoby z hidradenitis suppurativa w umiarkowanej do ciężkiej postaci. To przewlekła choroba zapalna skóry, w której w danych badaniach oceniano zarówno skuteczność, jak i długoterminowe bezpieczeństwo sonelokimab.
W dwóch badaniach obrazowych oceniano osoby z aktywną osiową spondyloartropatią oraz osoby z aktywnym łuszczycowym zapaleniem stawów lub osiową spondyloartropatią. Są to badania, w których oprócz objawów klinicznych analizowano także obraz zapalenia w badaniach PET/CT.
Fazy badań i porównania leczenia
Badania fazy 3 są większe i mają bardziej porównawczy charakter niż badania fazy 2. W kilku badaniach sonelokimab porównywano z placebo, czyli substancją bez aktywnego leczenia, aby sprawdzić, czy poprawa jest większa niż sama odpowiedź na udział w badaniu.
W jednym badaniu fazy 3 dotyczącym łuszczycowego zapalenia stawów sonelokimab porównywano także z risankizumabem, który był aktywnym ramieniem referencyjnym. Aktywne ramię referencyjne oznacza grupę, w której uczestnicy otrzymują już znane leczenie, aby porównać nowe leczenie z inną terapią, a nie tylko z placebo.
Badania fazy 2 były zwykle mniejsze i służyły ocenie pierwszych sygnałów działania oraz zmian w badaniach obrazowych. W tych projektach uczestniczyło od 25 do 30 osób, co pokazuje, że były to badania pilotażowe lub eksploracyjne.
Jakie wyniki są mierzone
W badaniach łuszczycowego zapalenia stawów głównym punktem końcowym był ACR50 po 16 tygodniach. To oznacza, że oceniano, ile osób uzyskało co najmniej 50% poprawy według kryteriów odpowiedzi ACR.
W badaniu palmoplantar pustulosis mierzono procentową zmianę wyniku PPPASI od wartości wyjściowej do 16. tygodnia. Taki wynik pokazuje, czy nasilenie zmian na dłoniach i stopach zmniejszyło się po leczeniu.
W badaniach hidradenitis suppurativa głównym wynikiem była odpowiedź HiSCR75 po 16 tygodniach. Jest to wskaźnik, który opisuje dużą poprawę zmian skórnych u osób z tą chorobą.
W badaniach obrazowych mierzono zmianę sygnału SUVmax w badaniach PET, zarówno w stawach krzyżowo-biodrowych, jak i w kręgosłupie. SUVmax to liczba, która pokazuje, jak silnie znacznik gromadzi się w badanym miejscu, co pomaga ocenić aktywność zapalenia.
Badania obrazowe w ocenie zapalenia
Dwa badania fazy 2 miały charakter imaging study, czyli badania obrazowego. W jednym z nich użyto znacznika 18F-NaF, a w drugim 68Ga-FAPI-46, aby sprawdzić zmiany aktywności choroby widoczne w badaniu PET lub PET/CT.
W badaniu z 18F-NaF oceniano sygnał w stawach krzyżowo-biodrowych i kręgosłupie po 12 tygodniach. W badaniu z 68Ga-FAPI-46 analizowano zmianę sygnału per lesion, czyli dla każdej zmiany osobno, także po 12 tygodniach.
Takie badania nie skupiają się tylko na objawach odczuwanych przez pacjenta, ale także na tym, jak wygląda stan zapalny w badaniach obrazowych. Dzięki temu można lepiej zrozumieć, czy leczenie wpływa na aktywność choroby w organizmie.
Długoterminowe bezpieczeństwo i tolerancja
W danych znajdują się dwa duże badania fazy 3, które oceniają długoterminowe bezpieczeństwo, tolerancję i skuteczność sonelokimab u osób z hidradenitis suppurativa oraz łuszczycowym zapaleniem stawów. Tolerancja oznacza, jak dobrze uczestnicy znoszą leczenie w czasie badania.
W tych badaniach jako wyniki bezpieczeństwa analizowano między innymi zdarzenia niepożądane związane z leczeniem (TEAEs), poważne zdarzenia niepożądane (SAEs), zdarzenia prowadzące do przerwania badania, zdarzenia szczególnego zainteresowania, parametry życiowe, EKG oraz wyniki badań laboratoryjnych. To standardowy sposób sprawdzania, czy leczenie jest bezpieczne w dłuższym czasie.
Jedno z tych badań obejmuje 809 uczestników z umiarkowaną do ciężkiej hidradenitis suppurativa, a drugie 1560 uczestników z łuszczycowym zapaleniem stawów. Tak duża liczba osób pomaga lepiej ocenić zarówno skuteczność, jak i bezpieczeństwo leczenia.
Najważniejsze badania w skrócie
Wśród zakończonych badań znajduje się małe badanie fazy 2 u osób z palmoplantar pustulosis oraz badanie obrazowe fazy 2 u osób z aktywną osiową spondyloartropatią. Oba miały charakter eksploracyjny, czyli miały sprawdzić wstępne sygnały działania sonelokimab.
Wśród badań zatwierdzonych znajdują się duże badania fazy 3 w łuszczycowym zapaleniu stawów i hidradenitis suppurativa, a także badania obrazowe w łuszczycowym zapaleniu stawów i osiowej spondyloartropatii. Te projekty pomagają odpowiedzieć na dwa główne pytania: czy leczenie działa i czy jest dobrze tolerowane przez pacjentów.
Wszystkie opisane badania koncentrują się na chorobach zapalnych, a nie na zdrowych ochotnikach. To oznacza, że sonelokimab jest oceniany w grupach pacjentów, którzy mają aktywną chorobę i mogą potrzebować skuteczniejszej kontroli objawów.