W skrócie
Nadofaragene firadenovec (zwany również Adstiladrin) jest badany w ramach badań klinicznych w niektórych typach raka moczowodu, szczególnie w nieinwazyjnym raku pęcherza moczowego (NMIBC). Badania te oceniają, jak dobrze działa po wprowadzeniu do pęcherza co kilka miesięcy, jak długo utrzymują się odpowiedzi oraz jak wypada w porównaniu z obserwacją lub innymi standardowymi metodami leczenia. Niektóre badania testują go również w górnych drogach moczowych (miedniczka nerkowa) w przypadku niskiego stopnia raka górnych dróg moczowych.
Najważniejsze informacje
- Nadofaragene firadenovec (Adstiladrin) jest badany jako terapia genowa w leczeniu nowotworów urotelialnych, szczególnie nieinwazyjnego raka pęcherza. W kilku badaniach podawany jest bezpośrednio do pęcherza co 3 miesiące i mierzy się pełną odpowiedź oraz jej trwałość. Randomizowane badanie w grupie NMIBC o średnim ryzyku porównuje lek z obserwacją przy ścisłym monitorowaniu. Inne badanie porównuje nadofaragene firadenovec z innymi standardowymi terapiami stosowanymi w zwykłej opiece dla NMIBC. Oddzielne badanie fazy 1/2 testuje podanie do miedniczki nerkowej w niskiego stopnia raku górnych dróg moczowych, dokładnie monitorując bezpieczeństwo i oznaki odpowiedzi.
W pigułce
- Główne badane nowotwory
- Nieinwazyjny rak pęcherza (w tym CIS ± wysokiego stopnia Ta/T1), NMIBC o średnim ryzyku oraz niskiego stopnia rak górnych dróg moczowych (miedniczka nerkowa)
- Jak podaje się w badaniach
- Podawany do pęcherza (instylacja wewnątrzpęcherzowa), często co 3 miesiące; badany również jako instylacja do miedniczki nerkowej
- Kluczowe mierzone wyniki
- Pełna odpowiedź, trwałość odpowiedzi, przeżycie wolne od nawrotu, progresja do choroby inwazyjnej mięśniowo, wyniki cystektomii, zdarzenia niepożądane
- Rodzaje projektów badań w danych
- Otwarte badania jednopodstawowe i wieloośrodkowe, randomizowane badania kontrolowane oraz badania porównawcze skuteczności względem obserwacji lub zwykłej opieki
- Badane kombinacje
- Nadofaragene firadenovec samodzielnie, w połączeniu z wewnątrzpęcherzową gemcytabiną + docetakslem lub z pembrolizumabem (dożylnie)
Czym jest nadofaragene firadenovec
Nadofaragene firadenovec (zwany również Adstiladrin lub ADSTILADRIN w dokumentacji badań) jest badany jako leczenie nowotworów urotelialnych w układzie moczowym.
W wielu badaniach opisuje się go jako terapię genową opartą na wektorze, zaprojektowaną w celu zwiększenia (wzmocnienia) aktywności interferonu alfa-2b (IFN-α2b), białka zaangażowanego w odpowiedzi immunologiczne, aby pomóc w wywołaniu trwałego efektu antynowotworowego.
Jedno z opisów badania wyjaśnia, że jest to niepowielający (deficytowy pod względem replikacji) rekombinowany wektor adenowirusa serotypu 5, który przenosi gen (transgen) kodujący ludzki gen IFN-α2b.
Jakie choroby są badane
W dostępnych danych z badań, nadofaragene firadenovec jest badany głównie w przypadku nieinwazyjnego raka pęcherza moczowego (NMIBC), w tym nowotworu in situ (CIS) z lub bez choroby wysokiego stopnia Ta/T1.
Jest również badany w przypadku średniego ryzyka nieinwazyjnego raka pęcherza w randomizowanym badaniu kontrolnym porównującym leczenie z obserwacją (monitorowanie).
Oddzielne badanie fazy 1/2 ocenia nadofaragene firadenovec w przypadku niskiego stopnia raka górnych dróg moczowych (LG-UTUC) podawanego do miedniczki nerkowej.
Jak podaje się leczenie (pęcherz i miedniczka nerkowa)
Wiele badań stosuje instylację wewnątrzpęcherzową, co oznacza, że lek jest umieszczany bezpośrednio w pęcherzu.
W jednym badaniu fazy 4 dotyczącym reindukcji, leczenie podawane jest kwartalnie (co 3 miesiące) i jest monitorowane kwartalnymi ocenami choroby.
W randomizowanym badaniu fazy 3b dotyczącym średniego ryzyka NMIBC, uczestnicy w grupie leczonej otrzymują kwartalne instylacje przez 24 miesiące, a wizyty oceniające chorobę odbywają się w ciągu 2 tygodni przed wizytami z instylacją.
W badaniu COMPARE IT, pacjenci losowani do nadofaragene firadenovec otrzymują go jako roztwór soli fizjologicznej podawany wewnątrzpęcherzowo co 3 miesiące przez maksymalnie 12 miesięcy.
W przypadku niskiego stopnia raka górnych dróg moczowych, jedno badanie ocenia powtarzalne podawanie nadofaragene firadenovec do miedniczki nerkowej (część układu zbierającego nerkę).
Rodzaje badań klinicznych i co porównują
Dostarczone dane obejmują różne projekty badań, co wpływa na pytania, na które badanie może odpowiedzieć.
- Badania otwarte: zarówno zespół opieki, jak i uczestnik wiedzą, jaki lek jest podawany, a główny nacisk może być położony na odpowiedź i bezpieczeństwo w warunkach zbliżonych do rzeczywistości.
- Randomizowane badania kontrolowane: uczestnicy są przydzielani do grupy leczonej lub grupy porównawczej (np. obserwacji), co pomaga badaczom sprawiedliwiej porównać wyniki między grupami.
- Badania porównawcze skuteczności wobec „zwykłej opieki”: jedno badanie porównuje nadofaragene firadenovec z innymi standardowymi opcjami leczenia stosowanymi w NMIBC (np. gemcytabina z lub bez docetakselu, mitomycyna, ponowne leczenie BCG lub pembrolizumab).
Główne wyniki mierzone przez badaczy
Badania mierzą, czy nowotwór znika, jak długo pozostaje nieobecny oraz czy przechodzi w poważniejszą chorobę.
- Pełna odpowiedź (CR): w przypadkach wysokiego stopnia NMIBC, CR definiuje się jako brak nawrotu wysokiego stopnia, a badania mogą oceniać CR w 3. miesiącu i później.
- Trwałość CR: jak długo utrzymuje się CR, np. oceny w 6., 9. i 12. miesiącu po ponownym leczeniu w jednym badaniu reindukcji.
- Przeżycie wolne od nawrotu (RFS): czas od randomizacji do nawrotu, progresji lub śmierci (w zależności od definicji w badaniu), używany jako główny wynik w badaniu średniego ryzyka NMIBC.
- Przeżycie wolne od nawrotu wysokiego stopnia: czas od rozpoczęcia leczenia do wykrycia nawrotu raka pęcherza wysokiego stopnia (w tym potwierdzony biopsją nawrot wewnątrzpęcherzowy lub przerzuty odległe), używany jako główny wynik w badaniu COMPARE IT.
- Przeżycie wolne od progresji: czas bez progresji do choroby inwazyjnej mięśniowo (≥T2), przerzutów do węzłów chłonnych lub odległych, lub śmierci bez udokumentowanej progresji, używany jako wynik wtórny w badaniu COMPARE IT.
- Progresja do choroby inwazyjnej mięśniowo oraz wyniki cystektomii: niektóre badania śledzą, czy choroba staje się inwazyjna mięśniowo oraz czy dochodzi do usunięcia pęcherza, w tym czas do cystektomii i stopień patologiczny przy cystektomii.
Reindukcja (ponowne leczenie) po braku pełnej odpowiedzi
Badanie fazy 4, wieloośrodkowe, otwarte ocenia reindukcję przy użyciu nadofaragene firadenovec u osób z NMIBC CIS (z lub bez wysokiego stopnia Ta/T1), które nie odpowiedziały na pierwszą dawkę nadofaragene firadenovec (komercyjny Adstiladrin) podaną przed przystąpieniem do badania.
W tym badaniu uprawnieni uczestnicy otrzymują kwartalne instylacje do pęcherza, po czym następują kwartalne oceny choroby.
Głównym wynikiem jest pełna odpowiedź uzyskana w 3. miesiącu po ponownym leczeniu.
Wyniki wtórne obejmują, czy CR jest utrzymane w 6., 9. i 12. miesiącu, oraz trwałość definiowaną jako brak dowodów na CIS i/lub wysokiego stopnia Ta/T1 w tych punktach czasowych.
Badanie mierzy również progresję do choroby inwazyjnej mięśniowo do 12. miesiąca oraz śledzi wyniki cystektomii, takie jak częstość, czas do cystektomii i stopień patologiczny przy cystektomii.
Średnie ryzyko NMIBC: leczenie vs obserwacja
Randomizowane badanie kontrolne fazy 3b porównuje nadofaragene firadenovec z obserwacją u uczestników ze średnim ryzykiem NMIBC.
W grupie leczonej uczestnicy otrzymują kwartalne instylacje przez 24 miesiące, a oceny są planowane w pobliżu wizyt podawania leku.
W grupie obserwacyjnej uczestnicy są monitorowani zgodnie z kwartalnym harmonogramem nadzoru opartym na wytycznych AUA/SUO przez okres 24 miesięcy.
Głównym wynikiem jest przeżycie wolne od nawrotu, definiowane jako czas od randomizacji do nawrotu, progresji lub śmierci (dowolnej przyczyny), w zależności od tego, co nastąpi pierwsze w okresie leczenia.
Jedna wersja zestawu danych dodatkowo wyjaśnia, że skuteczność jest podsumowana jako współczynnik hazardu porównujący czas do nawrotu, progresji lub śmierci między leczeniem a obserwacją, niezależnie od czynników takich jak przerwanie leczenia czy przerwy w podawaniu dawek.
Wysokiego stopnia BCG-nieresponsywny CIS: samodzielnie lub w kombinacji
Badanie fazy 3, randomizowane, wieloośrodkowe, otwarte ocenia wewnątrzpęcherzowy nadofaragene firadenovec podawany samodzielnie lub w połączeniu z chemioterapią lub immunoterapią u uczestników z wysokiego stopnia BCG-nieresponsywnym NMIBC z CIS (z lub bez wysokiego stopnia Ta/T1).
Opis tego badania podaje wyniki kluczowego badania fazy 3 (rAd-IFN-CS 003), w którym 55 (53,4%) z 103 osób z CIS ± wysokiego stopnia Ta/T1 osiągnęło pełną odpowiedź po 3 miesiącach.
Ramiona badania obejmują nadofaragene firadenovec samodzielnie, nadofaragene firadenovec plus wewnątrzpęcherzowa gemcytabina i docetaksel oraz nadofaragene firadenovec plus pembrolizumab podawany w infuzji dożylnej.
Głównym wynikiem jest pełna odpowiedź w dowolnym momencie od pierwszego leczenia, definiowana jako brak nawrotu wysokiego stopnia.
Wyniki wtórne obejmują pełną odpowiedź w 3. i 6. miesiącu, trwałość pełnej odpowiedzi (czas od CR do nawrotu wysokiego stopnia, progresji lub śmierci), progresję do choroby inwazyjnej mięśniowo, przeżycie wolne od cystektomii, stopień patologiczny przy cystektomii, przeżycie ogólne oraz dowody na zmiany nowotworowe w górnych drogach moczowych i/lub w cewce prostatycznej.
Badanie zbiera również zdarzenia niepożądane związane z nadofaragene firadenovec stosowanym w połączeniu z gemcytabiną/docetakselą lub pembrolizumabem.
Badanie COMPARE IT: porównanie opcji zatwierdzonych przez FDA/rekomendowanych przez NCCN
Badanie COMPARE IT ma na celu porównanie skuteczności różnych leków zatwierdzonych przez FDA i rekomendowanych przez NCCN w leczeniu NMIBC, w tym porównanie nadofaragene firadenovec z opcjami „zwykłej opieki”, takimi jak gemcytabina z lub bez docetakselu, mitomycyna, ponowne leczenie BCG lub pembrolizumab.
Dla pacjentów losowanych do nadofaragene firadenovec w tym badaniu, lek podawany jest wewnątrzpęcherzowo w roztworze soli fizjologicznej co 3 miesiące przez maksymalnie 12 miesięcy.
Dla pacjentów losowanych do najlepszej zwykłej opieki, jeden opis wskazuje, że kombinowany schemat wewnątrzpęcherzowy „GemDoce” (gemcytabina, a następnie docetaksel) jest obecnym standardem opieki w MSK dla większości pacjentów z niepowodzeniem BCG.
Głównym wynikiem jest przeżycie wolne od nawrotu wysokiego stopnia (czas od rozpoczęcia leczenia do wykrycia nawrotu wysokiego stopnia raka pęcherza, w tym potwierdzony biopsją nawrot wewnątrzpęcherzowy lub przerzuty odległe).
Wynikiem wtórnym jest przeżycie wolne od progresji, gdzie progresja obejmuje chorobę inwazyjną mięśniowo (stadium ≥T2), przerzuty do węzłów chłonnych lub odległe, lub śmierć bez udokumentowanej progresji.
Badanie niskiego stopnia UTUC (miedniczka nerkowa): kontrola bezpieczeństwa i odpowiedzi
Badanie fazy 1/2, jednopodstawowe, otwarte ocenia bezpieczeństwo, tolerancję i skuteczność nadofaragene firadenovec podawanego do miedniczki nerkowej u dorosłych z niskiego stopnia rakiem górnych dróg moczowych (LG-UTUC).
Badanie obejmuje wstępny okres bezpieczeństwa dla pierwszych 6 uczestników w celu dokładnej oceny wczesnego bezpieczeństwa.
Jednym z głównych wyników jest liczba zdarzeń niepożądanych związanych z leczeniem zgłoszonych przez każdego uczestnika w trakcie badania.
Głównym wynikiem skuteczności jest pełna odpowiedź po 3 lub 6 miesiącach, definiowana jako brak jakiegokolwiek UTUC w miedniczce nerkowej, w tym negatywna cytologia moczu pod kątem wysokiego stopnia raka urotelialnego (oceniana centralnie) oraz brak podejrzanych zmian w ureteroskopii lub negatywna biopsja (oceniana centralnie).
Wyniki wtórne obejmują czas trwania odpowiedzi (od pierwszej CR do nawrotu, progresji definiowanej jako dowolna choroba wysokiego stopnia lub śmierci związanej z chorobą) oraz badanie wydalania moczowego białka IFN-α2b.
Monitorowanie bezpieczeństwa i testowanie układu odpornościowego
Bezpieczeństwo jest monitorowane na różne sposoby w zależności od badania, w tym rejestrowanie zdarzeń niepożądanych oraz pomiar ich częstotliwości i nasilenia w czasie.
W badaniu LG-UTUC w miedniczce nerkowej badacze również mierzą odpowiedzi immunologiczne, takie jak rozwój przeciwciał antyadenowirusowych i przeciwciał anty-interferon-α2b.
To badanie również mierzy wydzielanie wektora adenowirusowego z IFN-α2b oraz ogólnoustrojową ekspozycję na białko IFN-α2b, wektor adenowirusowy z IFN-α2b i Syn3NODA, w tym kontrole przed podaniem i do 15 dni po podaniu.
