W skrócie
Ten artykuł opisuje badania kliniczne oceniające human fibrinogen. Sprawdzają one głównie skuteczność i bezpieczeństwo w różnych sytuacjach klinicznych, takich jak krwawienie po dużych operacjach, urazy krzepnięcia po leczeniu oraz wybrane choroby nowotworowe i neurologiczne. Badania obejmują dorosłych i inne określone grupy pacjentów.
Najważniejsze informacje
- Badania kliniczne z human fibrinogen obejmują kilka różnych sytuacji, w których ważne jest kontrolowanie krwawienia. Najczęściej dotyczą dużych operacji, udaru niedokrwiennego po trombolizie oraz krwawień u pacjentów z chorobami hematologicznymi. Wśród badań są zarówno faza 2, jak i faza 3, więc część projektów sprawdza wczesne wyniki, a część porównuje leczenie w większych grupach. Uczestnikami są głównie dorośli pacjenci z konkretnymi problemami związanymi z krzepnięciem lub krwawieniem. Główne punkty końcowe to zmniejszenie krwawienia, liczba przetoczeń krwi, wyniki krzepnięcia oraz powikłania po zabiegu lub leczeniu.
Zakres badań nad human fibrinogen
W dostępnych danych human fibrinogen jest badany w kilku różnych projektach klinicznych, głównie jako element leczenia krwawienia lub zapobiegania jego powikłaniom.
Badania obejmują pacjentów po operacjach, osoby z chorobami hematologicznymi, pacjentów z udarem niedokrwiennym po trombolizie oraz chorych z bardzo wysokim ryzykiem ostrej białaczki limfoblastycznej T.
W zestawie danych są badania interwencyjne, czyli takie, w których porównuje się konkretne leczenie z placebo, standardową opieką lub innym schematem postępowania.
Badania w chirurgii i po dużych operacjach
Jedno badanie fazy 3 ocenia użycie kleju fibrynowego w celu zmniejszenia rozejścia zespolenia przełykowo-jelitowego po całkowitej gastrektomii z powodu raka.
W tym badaniu uczestniczy 240 pacjentów, a głównym celem jest sprawdzenie, czy leczenie zmniejsza dehiscencję szwu, czyli rozejście się połączenia chirurgicznego, rozpoznawaną w pierwszych 7 dniach po operacji na podstawie danych klinicznych i/lub radiologicznych.
Drugie badanie fazy 3 dotyczy pacjentów z krwawieniem podczas złożonej operacji kardiochirurgicznej z użyciem krążenia pozaustrojowego.
W tym projekcie human fibrinogen jest porównywany z placebo w ramach standardowej opieki, a celem jest zmniejszenie potrzeby podawania allogenicznych produktów krwi, czyli krwi pochodzącej od dawców, w ciągu 24 godzin od podania badanego leczenia.
Badania u pacjentów hematologicznych i onkologicznych
Badanie FORMAT, zakończone, było małym badaniem fazy 2 u 10 pacjentów z nowotworem układu krwiotwórczego i małopłytkowością po intensywnej chemioterapii, u których krwawienie nie ustępowało po przetoczeniu płytek.
W tym badaniu oceniano, czy podanie fibrinogenu razem z przetoczeniem płytek poprawia parametry krzepnięcia mierzone metodą ROTEM, a szczególnie parametr MCE, czyli maksymalną elastyczność skrzepu, wyliczaną z MCF.
Drugie badanie hematologiczne dotyczy bardzo wysokiego ryzyka T-liniowej ostrej białaczki limfoblastycznej u dorosłych i jest badaniem fazy 2.
W tym projekcie human fibrinogen jest jednym z wielu leków stosowanych razem z chemioterapią, a głównym punktem końcowym jest odpowiedź kliniczna mierzona jako brak choroby resztkowej, czyli MRD negativity, po indukcji leczenia.
Badanie po udarze niedokrwiennym
Jedno badanie fazy 3 ocenia zastępowanie fibrynogenu u pacjentów z udarem niedokrwiennym mózgu, u których po trombolizie rtPA wystąpiła wtórna hipofibrynogenemia, czyli zbyt niski poziom fibrynogenu.
Do badania włączono 200 pacjentów, a jego celem jest sprawdzenie, czy infuzja fibrynogenu zmniejsza ryzyko krwawienia śródczaszkowego, w tym krwiaka śródmózgowego, oraz innych krwawień, także poza czaszką.
W opisie badania podano także ocenę krwawienia śródczaszkowego objawowego według klasyfikacji NINDS, ECASS i SITS.
Badanie w odwracaniu działania leków przeciwkrzepliwych
W jednym dużym badaniu fazy 3 oceniano andeksanet alfa u osób przyjmujących inhibitory czynnika Xa, które pilnie potrzebowały operacji lub zabiegu i miały duże ryzyko krwawienia.
W danych tego badania pojawia się także human fibrinogen jako jeden z elementów interwencji lub leczenia towarzyszącego, a głównym punktem końcowym była skuteczna hemostaza śródoperacyjna, czyli opanowanie krwawienia podczas operacji.
Badanie było duże, obejmowało 1021 uczestników i zostało zakończone.
Najważniejsze punkty końcowe i co one znaczą
W badaniach nad human fibrinogen najczęściej oceniano, czy leczenie zmniejsza krwawienie lub potrzebę przetoczenia krwi.
W części projektów sprawdzano też wyniki badań krzepnięcia, na przykład ROTEM, które pokazuje, jak dobrze tworzy się skrzep.
W badaniach chirurgicznych ważne było także to, czy po leczeniu mniej często dochodzi do rozejścia zespolenia lub innych powikłań krwotocznych.
W badaniu białaczkowym punkt końcowy dotyczył odpowiedzi na leczenie mierzonej obecnością lub brakiem MRD po pierwszym cyklu indukcji.
Kto był lub może być włączony do badań
Do poszczególnych badań kwalifikowano bardzo konkretne grupy pacjentów, dlatego nie są to badania dla wszystkich osób z krwawieniem.
- Pacjenci po całkowitej gastrektomii z powodu raka, u których istnieje ryzyko rozejścia zespolenia przełykowo-jelitowego.
- Pacjenci z chorobą hematologiczną i krwawieniem po intensywnej chemioterapii, u których przetoczenie płytek nie było wystarczające.
- Osoby z udarem niedokrwiennym i wtórną hipofibrynogenemią po leczeniu rtPA.
- Dorośli z bardzo wysokim ryzykiem T-liniowej ostrej białaczki limfoblastycznej.
- Pacjenci poddawani złożonej operacji kardiochirurgicznej z krążeniem pozaustrojowym.