W skrócie
BMN 351 to badany oligonukleotyd antysensowny oceniany w leczeniu dystrofii mięśniowej Duchenne’a (DMD). Jego zadaniem jest pominięcie eksonu 51 genu dystrofiny. Przeprowadzono dwa badania kliniczne z udziałem BMN 351: ukończono badanie fazy 1/2 ze zwiększaniem dawki z udziałem 18 uczestników, a badanie przedłużone fazy 2 z udziałem 13 uczestników uzyskało zgodę na rozpoczęcie.
Najważniejsze informacje
- BMN 351 to oligonukleotyd antysensowny zaprojektowany w celu pominięcia eksonu 51 genu dystrofiny w dystrofii mięśniowej Duchenne’a.
- Jest to substancja badana, która w dokumentach produktowych nie ma pozwolenia na dopuszczenie do obrotu.
- Zakończono badanie fazy 1/2 ze zwiększaniem dawki z udziałem 18 uczestników.
- Badanie przedłużone fazy 2 prowadzone metodą otwartej próby z udziałem 13 uczestników uzyskało zgodę na rozpoczęcie.
- BMN 351 podaje się w infuzji dożylnej jako koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji.
- W modelu mysim BMN 351 prowadził do wytwarzania dystrofiny i zachowania funkcji motorycznych.
Czym jest BMN 351?
BMN 351 to oligonukleotyd antysensowny (ASO) zaprojektowany w celu wywołania pominięcia eksonu 51 pre-mRNA dystrofiny i wytworzenia wewnętrznie skróconego, ale funkcjonalnego białka dystrofiny. Jest to substancja oparta na kwasie nukleinowym, dostarczana w postaci koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji. Nazwa produktu używana w rejestrach to „oligonukleotyd fosforotionianowy swoisty dla eksonu 51”. BMN 351 jest substancją badaną, która w dokumentach produktowych nie ma pozwolenia na dopuszczenie do obrotu; podmiotem odpowiedzialnym jest BioMarin Pharmaceutical Inc.
Jak działa BMN 351?
Dystrofia mięśniowa Duchenne’a jest spowodowana mutacjami genu DMD, które uniemożliwiają wytwarzanie funkcjonalnego białka dystrofiny. BMN 351 działa jako oligonukleotyd antysensowny: wiąże się z pre-mRNA dystrofiny i powoduje pominięcie eksonu 51 podczas przetwarzania. Dzięki temu komórka może wytwarzać krótsze, ale wciąż funkcjonalne białko dystrofiny. W mysim modelu DMD z możliwością pominięcia eksonu 51 cotygodniowe dawki dożylne BMN 351 powodowały zależne od dawki pomijanie eksonu w mięśniu sercowym i mięśniach czworogłowych, a średnie stężenia dystrofiny wynosiły od 17% do 55% dwanaście tygodni po podaniu.
W jakich schorzeniach badany jest BMN 351?
- Dystrofia mięśniowa Duchenne’a (DMD) — genetyczna choroba zanikowa mięśni spowodowana mutacjami genu DMD, które uniemożliwiają wytwarzanie funkcjonalnej dystrofiny. Oba zarejestrowane badania BMN 351 obejmują uczestników z DMD.
Jak podaje się BMN 351?
BMN 351 podaje się w infuzji dożylnej. Postać farmaceutyczna w rejestrze to koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. W badaniu przedłużonym fazy 2 dawka podana w rejestrze wynosi 12 mg na kilogram masy ciała w infuzji dożylnej. W ukończonym badaniu fazy 1/2 dawka nie została podana w rejestrze. W modelu mysim BMN 351 podawano raz w tygodniu we wstrzyknięciu dożylnym w dawce 6 mg/kg lub 18 mg/kg przez 25 tygodni.
Co wykazały badania kliniczne?
W rejestrach znajdują się dwa badania kliniczne BMN 351 w dystrofii mięśniowej Duchenne’a. Pierwsze to otwarte badanie fazy 1/2 ze zwiększaniem dawki, w którym oceniano bezpieczeństwo, tolerancję, farmakokinetykę (jak lek przemieszcza się w organizmie) i farmakodynamikę (jak lek działa na organizm) po wielokrotnym podaniu dożylnym. W badaniu wzięło udział 18 uczestników; zostało ono ukończone. Drugie to otwarte badanie przedłużone fazy 2, którego celem jest ocena długoterminowego bezpieczeństwa i skuteczności u 13 uczestników; uzyskało ono zgodę na rozpoczęcie.
Co jest oceniane w badaniach?
Pierwszorzędowym punktem końcowym w obu badaniach jest częstość występowania zdarzeń niepożądanych i ciężkich zdarzeń niepożądanych wraz z badaniem fizykalnym, parametrami laboratoryjnymi bezpieczeństwa, parametrami EKG i echokardiografią. W badaniu przedłużonym ocenia się również skuteczność, choć w rejestrze nie podano osobnego punktu końcowego dotyczącego skuteczności.
Kto może wziąć udział w tych badaniach?
W obu badaniach uczestniczyły osoby z dystrofią mięśniową Duchenne’a. W badaniu fazy 1/2 wzięło udział 18 uczestników; w badaniu przedłużonym fazy 2 — 13 uczestników. Rejestry nie podają dalszych szczegółów dotyczących wieku ani innych kryteriów włączenia.
Jakie działania niepożądane są znane?
W badaniu na myszach próbki wątroby wykazały zmiany zgodne z gromadzeniem się oligonukleotydu antysensownego; autorzy zauważają, że myszy są uważane za szczególnie wrażliwe na to zjawisko w porównaniu z ludźmi i innymi gatunkami przedklinicznymi. Rejestry badań klinicznych wymieniają częstość zdarzeń niepożądanych i ciężkich zdarzeń niepożądanych jako pierwszorzędowy punkt końcowy, ale w danych rejestrowych nie podano konkretnych danych o działaniach niepożądanych z ukończonego badania.