Złamanie szyjki kości udowej

Czym jest złamanie szyjki kości udowej

Biodro jest stawem kulowym, który składa się z głowy kości udowej pełniącej rolę kuli oraz panewki stawu biodrowego1. Szyjka kości udowej to odcinek kości znajdujący się bezpośrednio poniżej głowy kości udowej, stanowiący pomost łączący zaokrągloną głowę z długim trzonem kości biegnącym przez udo2.

Złamania szyjki kości udowej mogą całkowicie lub częściowo oddzielić głowę kości udowej od reszty kości3. Złamania te należą do specyficznego typu złamań wewnątrztorebkowych stawu biodrowego. Szyjka kości udowej łączy trzon kości udowej z głową kości udowej, a staw biodrowy powstaje przez połączenie głowy kości udowej z panewką1.

Złamania szyjki kości udowej mogą być przemieszczone, gdzie kość została przesunięta ze swojego pierwotnego położenia, lub nieprzemieszczone, gdzie nie ma niestabilności kości2. Te złamania mogą zakłócić dopływ krwi do uszkodzonej części kości. W przypadkach poważnie przemieszczonych złamań szyjki kości udowej, zmniejszony dopływ krwi uniemożliwia gojenie się złamań4.

Lokalizacja złamania w miejscu połączenia naraża szyję kości udowej na złamania. Ukrwienie głowy kości udowej przebiega wzdłuż szyjki kości udowej i stanowi istotny czynnik w przypadku złamań przemieszczonych oraz u pacjentów z młodszej populacji1.

Przyczyny złamań szyjki kości udowej

Złamania szyjki kości udowej występują w dwóch wyraźnie różnych grupach pacjentów. Po pierwsze, dotykają młodych, aktywnych osób z nieprzyswojonym wyczerpującym wysiłkiem fizycznym lub zmianami w aktywności, takich jak biegacze lub sportowcy wytrzymałościowi. Po drugie, osoby starsze z osteoporozą - chorobą powodującą osłabienie kości5.

Złamania szyjki kości udowej mogą wystąpić w następujących okolicznościach2:

• Niewielki upadek lub skręcenie biodra u osób starszych
• U pacjentów z osteoporozą
• Urazy wysokoenergetyczne, takie jak wypadki samochodowe
• U młodszych osób nieprzyzwyczajonych do nagłej wyczerpującej aktywności lub zmiany aktywności

Błędy treningowe są najczęstszymi czynnikami ryzyka złamań szyjki kości udowej5. Złamania szyjki kości udowej u młodych pacjentów są zazwyczaj spowodowane urazem wysokoenergetycznym. Złamania te często wiążą się z mnogimi obrażeniami5.

Objawy złamania

Objawy złamania szyjki kości udowej obejmują3:

• Ból promieniujący do kolana
• Niemożność przenoszenia ciężaru ciała
• Skrócenie lub rotacja dotkniętej nogi na bok
• Nasilenie bólu w biodrze podczas rotacji nogi
• Obrzęk z boku biodra

Rozpoznanie złamania

Złamania szyjki kości udowej diagnozuje się na podstawie badania fizykalnego, objawów pacjenta oraz okoliczności wypadku6. Lekarz zleci zdjęcie rentgenowskie w celu zdiagnozowania złamania szyjki kości udowej. Lekarz może również przeprowadzić inne badania obrazowe, takie jak rezonans magnetyczny (MRI) i tomografia komputerowa (CT), aby uzyskać dalsze informacje4.

Radiograficzny obraz złamanej krzywizny Shentona, która pokazuje relację głowy kości udowej do panewki, wskazuje na złamanie szyjki kości udowej7.

Metody leczenia

Leczenie złamania szyjki kości udowej będzie zależeć od wieku pacjenta oraz stopnia przesunięcia złamanej kości2.

Konserwatywne podejście terapeutyczne jest sugerowane w przypadku nieskomplikowanych złamań i obejmuje odpoczynek w łóżku przez kilka dni, a następnie program rehabilitacji fizycznej po 2 lub 3 dniach2. Lekarz może również przepisać leki zapobiegające powstawaniu zakrzepów krwi, łagodzące ból oraz leczące wszelkie dodatkowe stany zdrowotne7.

Program rehabilitacji obejmuje fizykoterapię. Celami leczenia u pacjentów ze złamaniami szyjki kości udowej są wspieranie gojenia, zapobieganie powikłaniom oraz przywrócenie funkcji. Głównym celem postępowania przy złamaniach jest przywrócenie pacjentowi jego stanu sprawności sprzed choroby8.

W przypadku nieskomplikowanych złamań szyjki kości udowej, leczenie sportowca powinno koncentrować się na odpoczynku i korygowaniu wszelkich błędów treningowych. Ważna jest również modyfikacja czynników ryzyka w tym momencie, aby zapobiec postępowi złamania. Fizjoterapeuta może być przydatny w wzmacnianiu instrukcji lekarza dotyczących odpoczynku i pomocy pacjentowi w modyfikacji programu treningowego w celu umożliwienia gojenia8.

Sportowiec może utrzymywać sprawność fizyczną i mobilność poprzez ćwiczenie pozostałych kończyn oraz wykonywanie ćwiczeń wzmacniających bez obciążania wagi, które nie powodują obciążenia dotkniętegostawu biodrowego. Fizjoterapeuta może ocenić pacjenta pod kątem nieprawidłowości chodu lub anatomicznych, które mogły predysponować pacjenta do rozwoju złamania8.

Prawie każda osoba, która złamie biodro, potrzebuje operacji naprawy złamania. Wiele osób potrzebuje wymiany stawu biodrowego. Zazwyczaj odzyskanie sprawności po operacji zajmuje kilka miesięcy9.