Leczenie ambulatoryjne ostrego niepowikłanego zapalenia uchyłków jelita grubego u dorosłych bez antybiotyków lub z antybiotykami: cefuroksym, cyprofloksacyna, cefditoren pivoksyl, amoksycylina z kwasem klawulanowym, metronidazol
Zapalenie uchyłków to powikłanie, które może dotknąć osoby z uchyłkami jelita grubego – małymi kieszonkami wystającymi z wewnętrznej ściany okrężnicy. Gdy jeden z uchyłków ulega uszkodzeniu lub zakażeniu, może wywołać stan zapalny, najczęściej objawiający się ostrym bólem w lewej dolnej części brzucha.
Czym jest zapalenie uchyłków?
Zapalenie uchyłków (diverticulitis) to stan zapalny uchyłków, czyli małych kieszonek, które mogą rozwijać się na wewnętrznej powierzchni jelita grubego, szczególnie w okrężnicy. Samo posiadanie takich kieszonek nazywa się uchyłkowatością (diverticulosis). Jest to powszechne zjawisko, które nasila się wraz z wiekiem, a większość osób z uchyłkami nigdy nie doświadcza żadnych problemów.
Jeśli jednak któryś z uchyłków ulegnie zapaleniu, może to spowodować ostry ból i inne objawy. Zapalenie często oznacza, że doszło do zakażenia, które wymaga interwencji medycznej. W społeczeństwach zachodnich większość uchyłków (około 85%) znajduje się w okrężnicy esowatej i zstępującej, podczas gdy w populacjach azjatyckich częściej występują w okrężnicy wstępującej.
Jelito grube (okrężnica)
Okrężnica esowata
Okrężnica zstępująca
Jak często występuje zapalenie uchyłków?
Choć uchyłkowatość jelita grubego jest powszechna, zapalenie uchyłków stanowi rzadkie powikłanie. Dotyka około 4% osób z uchyłkami. Po jednym epizodzie zapalenia uchyłków istnieje 20% prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia choroby.
Uchyłkowatość jest szczególnie częsta u starszych osób. Ponad jedna trzecia dorosłych Amerykanów w wieku 50 lat lub młodszych oraz 58% osób w wieku 60 lat lub starszych ma uchyłki w jelicie grubym. W Stanach Zjednoczonych uchyłkowatość występuje u około 40-60% osób po 60. roku życia.
Rodzaje zapalenia uchyłków
Lekarze klasyfikują zapalenie uchyłków jako ostre lub przewlekłe oraz jako powikłane lub niepowikłane.
Ostre i przewlekłe zapalenie uchyłków: Zapalenie uchyłków rozpoczyna się jako problem ostry, co oznacza, że pojawia się nagle i po leczeniu szybko ustępuje. Jednak niektóre osoby doświadczają nawracających epizodów zapalenia uchyłków, a u niektórych rozwija się przewlekły stan zapalny. Istnieją różne teorie wyjaśniające, dlaczego tak się dzieje – może to być spowodowane tym, że ostry epizod nie wygojił się całkowicie, lub może być związane z innym przewlekłym stanem w okrężnicy.
Powikłane i niepowikłane zapalenie uchyłków: W większości przypadków zapalenie uchyłków jest niepowikłane, co oznacza, że zasięg problemu ogranicza się do stanu zapalnego i ewentualnego zakażenia. Taka postać łatwo się goi. Natomiast powikłane zapalenie uchyłków to stan zapalny związany z ropniem, flegmoną, przetoką, niedrożnością, krwawieniem lub perforacją (przebiciem ściany jelita).
Objawy choroby
Objawy przewlekłej postaci uchyłkowatości (bez zapalenia) mogą obejmować:
Ból w lewym dolnym boku brzucha – niewielka liczba osób odczuwa ból po prawej stronie
Ból brzucha, który nasila się po jedzeniu i zmniejsza po wypróżnieniu lub oddaniu gazów
Zaparcia
Biegunkę
Krew w stolcu
Wzdęcia
Jeśli dojdzie do zakażenia lub zapalenia jelita (zapalenie uchyłków), mogą pojawić się dodatkowe objawy, takie jak:
Silny, stały ból brzucha
Wysoka temperatura ciała
Krwawienie lub wydzielina śluzowa z odbytu
Pacjenci z ostrym zapaleniem uchyłków mogą skarżyć się na ból w lewym dolnym kwadrancie brzucha, tkliwość, rozdęcie brzucha i gorączkę. Inne objawy mogą obejmować brak łaknienia, zaparcia, nudności, biegunkę i dysurię (ból podczas oddawania moczu).
Objawy choroby uchyłkowej i zapalenia uchyłków są podobne do objawów innych schorzeń, takich jak zespół jelita drażliwego.
Przyczyny i czynniki ryzyka
Naukowcy nie są pewni, co dokładnie powoduje uchyłkowatość i zapalenie uchyłków. Uważają, że pewne czynniki mogą odgrywać rolę w powstawaniu lub zwiększaniu ryzyka tych schorzeń, w tym:
Czynniki genetyczne: Niektóre geny mogą predysponować pewne osoby do rozwoju tych schorzeń
Czynniki związane ze stylem życia:
Dieta uboga w błonnik i bogata w czerwone mięso
Brak aktywności fizycznej
Przyjmowanie niektórych leków, takich jak niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) i steroidy
Otyłość
Palenie tytoniu
Naukowcy badają również inne możliwe czynniki, które mogą odgrywać rolę w tych schorzeniach. Do tych czynników należą: bakterie lub stolec zatrzymujący się w uchyłku w okrężnicy oraz zmiany w mikrobiomie jelit. Mikrobiom składa się z bakterii i innych organizmów żyjących w jelitach.
Uważa się, że zwiększone ciśnienie w okrężnicy wypycha uchyłki przez słabe punkty w ścianie jelita.
Możliwe powikłania
Czasami zapalenie uchyłków może być łagodne. Ale może być także ciężkie, z masywnym zakażeniem lub perforacją (przebiciem) jelita.
Ciężkie lub nieleczone zapalenie uchyłków może prowadzić do zagrażających życiu powikłań, takich jak:
Przetoka: nieprawidłowy tunel, który tworzy się między różnymi częściami układu pokarmowego lub między jelitem a innymi narządami
Perforacja: przebicie ściany jelita
Niedrożność jelita
Krwawienie z uchyłka: występuje u około 5% osób z uchyłkowatością, gdy małe naczynie krwionośne pęka w uchyłku
Od 15 do 30% pacjentów przyjętych do szpitala z ostrym zapaleniem uchyłków wymaga interwencji chirurgicznej podczas tego pobytu.
Rozpoznanie choroby
Lekarz pierwszego kontaktu zada pytania, aby ustalić, co powoduje objawy. Może być potrzebne wykonanie badania krwi lub oddanie próbki stolca, aby pomóc w ustaleniu, co jest nie tak.
Mogą być potrzebne dalsze badania w celu potwierdzenia rozpoznania choroby uchyłkowej lub zapalenia uchyłków i wykluczenia innych schorzeń. Dalsze badania, które można przeprowadzić, obejmują:
Kolonoskopię lub sigmoidoskopię giętką – badanie, w którym cienka rurka z małą kamerą jest używana do oglądania wnętrza jelita
Tomografię komputerową (TK) – najczęściej wykonywane badanie obrazowe
Tomografia komputerowa jest użyteczna do ustalenia rozpoznania oraz zakresu i nasilenia choroby, a także do wykluczenia powikłań u wybranych pacjentów. Badanie TK jamy brzusznej to najlepsza metoda rozpoznania zapalenia uchyłków, ponieważ pokazuje nasilenie stanu zapalnego i pomaga lekarzom określić właściwy plan leczenia.
Wstępne badania laboratoryjne obejmują morfologię krwi, panel metaboliczny, badanie moczu i pomiar białka C-reaktywnego.
Kolonoskopia jest zalecana cztery do sześciu tygodni po ustąpieniu objawów u pacjentów z powikłaną chorobą lub z innego wskazania, takiego jak badanie przesiewowe odpowiednie do wieku.
Leczenie zapalenia uchyłków
Leczenie zależy od tego, czy występują przewlekłe objawy uchyłków, zapalenie uchyłków, czy inne powikłania choroby uchyłkowej.
Leczenie przewlekłych objawów uchyłkowatości
Jeśli uchyłki powodują przewlekłe objawy, lekarz może zalecić jedno lub więcej sposobów leczenia, takich jak:
Żywność bogata w błonnik lub suplementy błonnika
Antybiotyki
Leki zmniejszające stan zapalny
Probiotyki
Leczenie, które może pomóc w objawach choroby uchyłkowej, obejmuje:
Leki przeciwbólowe, takie jak paracetamol
Środki przeczyszczające zwiększające objętość stolca w przypadku zaparć i biegunki
Antybiotykami, jeśli zapalenie uchyłków jest spowodowane zakażeniem
Lekami przeciwbólowymi, takimi jak paracetamol
Postępowanie z pacjentami z zapaleniem uchyłków zależy od nasilenia objawów, obecności powikłań i chorób współistniejących. Dlatego nie ma standardowego leczenia w postępowaniu medycznym z chorobą uchyłkową, w tym z zapaleniem uchyłków.
Niepowikłane zapalenie uchyłków można leczyć w sposób zachowawczy i w warunkach ambulatoryjnych, podczas gdy powikłana choroba wymaga bardziej agresywnego podejścia, które często może wymagać pilnej lub planowej operacji oraz leczenia specyficznego dla danego powikłania (np. drenaż ropnia).
W łagodnym, niepowikłanym zapaleniu uchyłków antybiotyki nie przyspieszają rekonwalescencji ani nie zapobiegają powikłaniom lub nawrotom.
Należy rozważyć hospitalizację, jeśli u pacjentów występują oznaki zapalenia otrzewnej lub istnieje podejrzenie powikłanego zapalenia uchyłków. Leczenie szpitalne obejmuje dożylne uzupełnianie płynów i antybiotyki dożylne.
Pacjenci z miejscowym ropniem mogą być kandydatami do przezskórnego drenażu pod kontrolą tomografii komputerowej.
Leczenie chirurgiczne
Chirurgia laparoskopowa prowadzi do krótszego czasu pobytu w szpitalu, mniejszej liczby powikłań i niższej śmiertelności szpitalnej w porównaniu z otwartą kolektomią.
Decyzja o przystąpieniu do operacji u pacjentów z nawracającym zapaleniem uchyłków powinna być indywidualizowana i oparta na preferencjach pacjenta, chorobach współistniejących i stylu życia.
Jak zapobiegać nawrotom?
Jeśli masz chorobę uchyłkową lub zapalenie uchyłków, możesz podjąć działania zmniejszające ryzyko pogorszenia się objawów w przyszłości:
Jedz zdrową, zbilansowaną dietę, w tym produkty pełnoziarniste, owoce i warzywa – nie ma dowodów na to, że należy unikać orzechów, nasion, kukurydzy lub popcornu
Pij dużo wody, aby stolec pozostawał miękki i łatwy do wydalenia
Bądź aktywny fizycznie – regularny, umiarkowany wysiłek fizyczny może poprawić funkcjonowanie jelit
Rzuć palenie
Schudnij, jeśli masz wskaźnik masy ciała (BMI) wynoszący 30 kg/m² lub więcej
Nie ignoruj potrzeby wypróżnienia – za każdym razem, gdy poczujesz potrzebę wypróżnienia się, zrób to, zamiast próbować to powstrzymać. Zaparcia i zatrzymany stolec mogą nasilić zapalenie uchyłków
Interwencje zapobiegające nawrotom zapalenia uchyłków obejmują zwiększone spożycie błonnika pokarmowego, ćwiczenia fizyczne, zaprzestanie palenia oraz, u osób ze wskaźnikiem masy ciała wynoszącym 30 kg/m² lub wyższym, utratę masy ciała.
Dawne zalecenia mówiły, aby trzymać się z daleka od orzechów i nasion oraz nie jeść popcornu, jeśli miało się uchyłkowatość. Uważano, że małe kawałki pożywienia mogą utknąć w tych kieszonkach i wywołać stan zapalny lub zakażenie. Jednak dzisiaj wiemy, że te zalecenia były błędne. Dowody nie wykazują wyższego ryzyka zapalenia uchyłków u osób, które jedzą dużo tych produktów, w porównaniu z osobami, które ich nie jedzą.
Jeśli twoja dieta jest uboga w błonnik lub płyny, zaparcia mogą sprawić, że wypróżnienia będą bolesne i drażnić jelita. Jeśli nie otrzymujesz wystarczającej ilości błonnika z diety lub masz problemy z zaparciami pomimo diety bogatej w błonnik, wypróbuj suszone śliwki lub sok ze śliwek. Możesz także posypać jedną łyżeczkę zmielonych nasion babki płesznik na szklankę płynu.
info Ten poradnik ma pomóc Ci zrozumieć schorzenie. Nie zastąpi rozmowy z lekarzem, który najlepiej zna Twoją sytuację.