Przejdź do treści
badaniakliniczne.pl – strona główna

Zapalenie kości i szpiku ostre

Badania kliniczne: Zapalenie kości i szpiku ostre

Badania z rekrutacją w toku są na początku listy

Zobacz wszystkie badania (1) →
Szybkie filtry

1 badanie kliniczne w tym schorzeniu

Badanie nad ostrym zapaleniem kości u dzieci: amoksycylina w porównaniu z kombinacją leków

Zarejestrowany lekBez placebo
Kraje:FrancjaFrancja
  • Uczestnicy:0–17 lat
  • Substancje:Amoxicillin
  • Sponsor:Assistance Publique Hopitaux De Paris
Zobacz wszystkie badania (1) →zastosowany filtr: schorzenie – Zapalenie kości i szpiku ostre

W skrócie

Ostre zapalenie kości i szpiku to poważna infekcja, która powstaje gdy bakterie lub grzyby dostaną się do kości. Nieleczona może prowadzić do trwałych uszkodzeń kości, dlatego tak ważne jest szybkie rozpoznanie objawów i podjęcie leczenia.

Czym jest zapalenie kości i szpiku

Zapalenie kości i szpiku to infekcja kości. Dochodzi do niej, gdy bakteryjna lub grzybicza infekcja rozprzestrzenia się do kości. Jest to proces zapalny dotyczący kości i jej struktur, wywołany przez organizmy wywołujące ropę, w tym bakterie, grzyby i prątki.

Zapalenie kości i szpiku powoduje bolesny obrzęk w szpiku kostnym (czyli miękkim wnętrzu kości). Może dotyczyć każdej kości w ciele. U dzieci najczęściej pojawia się w kościach nóg lub ramion. Dorośli zazwyczaj rozwijają tę chorobę w kręgach (kościach tworzących kręgosłup) lub biodrach.

Jeśli nie zostanie leczone na czas, zapalenie kości i szpiku może spowodować trwałą utratę kości i martwicę (obumarcie tkanki). Wczesne leczenie zmniejsza ryzyko trwałego uszkodzenia kości.

Rodzaje zapalenia kości i szpiku

Istnieje kilka rodzajów zapalenia kości i szpiku:

  • Ostre zapalenie kości i szpiku – infekcja kości, która pojawia się po rozprzestrzenieniu się infekcji do kości. Jest to najczęstszy typ. Zwykle rozwija się w ciągu dwóch tygodni od momentu infekcji i objawy mogą pojawiać się w ciągu dni lub tygodni od pierwotnej infekcji.
  • Zapalenie kości i szpiku kręgosłupa – zapalenie kości i szpiku, które atakuje kręgi w kręgosłupie.
  • Przewlekłe zapalenie kości i szpiku – infekcje kości, które nie zostały całkowicie wyleczone po leczeniu, mogą pozostawać w organizmie i wrócić (nawracać) miesiące lub lata później. Przyjmowanie pełnej dawki każdego leku przepisanego przez lekarza w celu zabicia początkowej infekcji jest najlepszym sposobem zapobiegania przewlekłemu zapaleniu kości i szpiku. Rozwija się po miesiącach lub latach uporczywej infekcji i może charakteryzować się obecnością martwej kości i przetok (kanałów) od skóry do kości.

Zapalenie kości i szpiku dzieli się również według mechanizmu infekcji na krwiopochodne (gdy bakterie przedostają się do kości przez krew) lub niekrwiopochodne (gdy infekcja powstaje przez bezpośrednie zaszczepienie bakterii do kości w wyniku urazu lub operacji, albo przez rozprzestrzenienie się z przylegających tkanek miękkich i infekcji stawów).

Jak często występuje

Badacze uważają, że mniej niż 25 na 100 000 osób doświadcza zapalenia kości i szpiku każdego roku. Jednak niektóre badania wykazały, że jest ono znacznie częstsze u osób, które muszą przebywać w szpitalu.

Objawy choroby

Zapalenie kości i szpiku zazwyczaj powoduje silny ból, najczęściej dotykający nóg, ale może również wpływać na inne części ciała.

Inne objawy zapalenia kości i szpiku mogą obejmować:

  • obrzęk dotkniętego obszaru
  • uczucie ciepła w dotkniętym obszarze
  • zaczerwienienie skóry w dotkniętym obszarze, które może być trudniejsze do zauważenia na skórze czarnej lub brązowej
  • utykanie (częstsze u dzieci)
  • wysoką gorączkę
  • ból i sztywność w kości
  • zmęczenie
  • ogólne złe samopoczucie

U małych dzieci objawy mogą być mniej wyraźne. Należy zwrócić się do lekarza, jeśli dziecko nie chce używać ręki lub nogi i wydaje się podrażnione – małe dzieci nie zawsze mają wysoką gorączkę przy zapaleniu kości i szpiku.

Przyczyny i czynniki ryzyka

Najczęstszą przyczyną infekcji kości są bakterie Staphylococcus aureus (gronkowiec złocisty). Infekcja bakteryjna może dostać się do kości przez krew lub w wyniku zdarzeń takich jak uraz, operacja, obecność ciał obcych lub umieszczenie protez, które zakłócają integralność kości i predysponują do wystąpienia infekcji kości.

U pacjentów z przewlekłym zapaleniem kości i szpiku często izolowane są bakterie takie jak Staphylococcus epidermidis, S. aureus, Pseudomonas aeruginosa, Serratia marcescens i Escherichia coli.

Infekcje zazwyczaj zaczynają się na skórze w miejscu rany lub miejsca operacji, a następnie rozprzestrzeniają się do kości przez układ krwionośny.

Chociaż każdy może zachorować na zapalenie kości i szpiku, większe ryzyko występuje u osób:

  • które wcześniej miały zapalenie kości i szpiku
  • z cukrzycą, szczególnie jeśli mają również owrzodzenie stopy
  • ze złamaną kością
  • które doznały urazu i mają ranę
  • które miały infekcję
  • które przeszły operację
  • z osłabionym układem odpornościowym (na przykład z powodu chemioterapii lub chorób takich jak HIV)

Dzieci mogą być również bardziej narażone na zachorowanie na zapalenie kości i szpiku po przebytej infekcji układu oddechowego lub ospie wietrznej. Cukrzyca i choroby układu krążenia zwiększają ogólne ryzyko ostrego i przewlekłego zapalenia kości i szpiku.

Jak się rozpoznaje zapalenie kości i szpiku

Zapalenie kości i szpiku jest zwykle rozpoznawane klinicznie, z pomocą badań obrazowych i laboratoryjnych. Biopsja kości i posiewy drobnoustrojów oferują definitywne rozpoznanie.

Lekarz zbada dotkniętą okolicę i może wykonać pewne testy, aby dowiedzieć się, czy występuje infekcja kości. Konieczne może być wykonanie badania krwi lub skierowanie do szpitala na:

  • zdjęcie rentgenowskie
  • tomografię komputerową (CT)
  • rezonans magnetyczny (MRI)
  • biopsję – pobranie małej próbki płynu z kości i wysłanie jej do badania

Zwykłe zdjęcie rentgenowskie powinno być wykonane jako wstępne badanie obrazowe, ale czułość jest niska we wczesnych stadiach choroby. Rezonans magnetyczny z kontrastem i bez kontrastu ma wyższą czułość w identyfikacji obszarów martwicy kości w późniejszych stadiach. Rezonans magnetyczny jest tak samo czuły, ale bardziej specyficzny niż scyntygrafia kości w diagnozowaniu zapalenia kości i szpiku.

Preferowanym kryterium diagnostycznym zapalenia kości i szpiku jest dodatnia hodowla bakteryjna z biopsji kości, ale rozpoznanie kliniczne może być również oparte na objawach klinicznych, wynikach laboratoryjnych i badaniach obrazowych.

Metody leczenia

Zapalenie kości i szpiku leczy się antybiotykami. Leczenie może odbywać się w szpitalu lub można przyjmować antybiotyki w domu. Antybiotyki są główną opcją leczenia i powinny być dostosowane na podstawie wyników hodowli i indywidualnych czynników pacjenta.

Zwykle przyjmuje się antybiotyki przez 4 do 6 tygodni. W przypadku ciężkiej infekcji może być konieczne przyjmowanie ich przez maksymalnie 12 tygodni. U dorosłych hospitalizowanych z przewlekłym zapaleniem kości i szpiku terapia antybiotykami dożylna, a następnie doustna, wydaje się być równie skuteczna jak długotrwała terapia dożylna.

Ważne jest, aby zakończyć pełny cykl antybiotykoterapii, nawet jeśli zaczyna się czuć się lepiej. W przypadku infekcji leczonej szybko (w ciągu 3 do 5 dni od jej rozpoczęcia) często ustępuje całkowicie.

Można przyjmować leki przeciwbólowe zgodnie z zaleceniami lekarza. Jeśli infekcja znajduje się w długiej kości (takiej jak ramię lub noga), może być założona szyna, aby nie poruszać nią tak często.

Leczenie chirurgiczne

Często konieczne jest chirurgiczne oczyszczenie kości, a dalsze interwencje chirurgiczne mogą być uzasadnione u pacjentów wysokiego ryzyka lub z rozległą chorobą. Ostre zapalenie kości i szpiku musi być leczone chirurgicznie w celu drenażu ropy i zapobiegania martwicy kości. Antybiotyki odpowiednie do wieku pacjenta i organizmu są podawane w celu kontroli rozprzestrzeniania się przez krew i leczenia lokalnej infekcji.

Usunięcie martwych tkanek, usunięcie materiałów obcych, a czasami zamknięcie skóry przewlekle niezagojonych ran są niezbędne w niektórych przypadkach.

Zazwyczaj potrzebna jest operacja, jeśli:

  • w kości rozwija się nagromadzenie ropy (ropień) i ropę trzeba odsączyć
  • infekcja jest ciężka
  • infekcja nie reaguje na antybiotyki

Zasady zarządzania zapaleniem kości i szpiku wymagają wielokierunkowego, multidyscyplinarnego podejścia, które może obejmować zespół składający się z chirurga ortopedy, konsultanta chorób zakaźnych, chirurga plastycznego, mikrobiologa i innych specjalistów według potrzeb.

Rokowanie i powikłania

Jeśli zapalenie kości i szpiku nie zostanie leczone, może prowadzić do poważnych powikłań. Nieleczone zapalenie kości i szpiku może prowadzić do posocznienia (zakażenia krwi) lub ropnia w kości.

Krótkoterminowe zapalenie kości i szpiku, które jest leczone od razu, zazwyczaj można wyleczyć. Ale długotrwała forma czasami wraca po leczeniu. Wskaźnik nawrotów pozostaje wysoki pomimo interwencji chirurgicznej i długotrwałej antybiotykoterapii.

Można pomóc w swoich szansach na zatrzymanie infekcji, przyjmując leki zgodnie z zaleceniami. Przyjmowanie pełnej dawki każdego leku przepisanego przez lekarza w celu zabicia początkowej infekcji jest najlepszym sposobem zapobiegania przewlekłemu zapaleniu kości i szpiku.

Należy niezwłocznie odwiedzić lekarza, gdy tylko zauważysz jakiekolwiek objawy. Wczesne i specyficzne leczenie jest ważne w zapaleniu kości i szpiku, a identyfikacja drobnoustrojów wywołujących chorobę jest niezbędna dla antybiotykoterapii.

Ten poradnik ma pomóc Ci zrozumieć schorzenie. Nie zastąpi rozmowy z lekarzem, który najlepiej zna Twoją sytuację.

Pokrewne schorzenia z tego samego obszaru terapeutycznego

Wróć do listy chorób
Clinical Trials Concierge

Nie chcesz szukać na własną rękę? Nasz doradca ds. badań klinicznych zrobi to za Ciebie.

Opowiedz nam o swoim schorzeniu – przeszukamy wszystkie badania w Europie i skontaktujemy Cię z właściwym ośrodkiem.

Nota prawna · Wydawca: CTIN POLAND sp. z o.o., ul. rtm. Witolda Pileckiego 67/109, 02-781 Warszawa, Polska · KRS 0001111334 · REGON 528919042 · NIP 9512598637

© 2026 badaniakliniczne.pl – Europejska Sieć Informacji o Badaniach Klinicznych

Zgodność z RODO, certyfikaty ISO 9001 i ISO 27001 (LL-C Certification)

Ten serwis nie jest powiązany z Komisją Europejską, EMA ani oficjalnym systemem CTIS. Większość informacji pochodzi z publicznie dostępnych międzynarodowych rejestrów badań klinicznych, uzupełnionych danymi z ośrodków akademickich, od krajowych organów regulacyjnych i sponsorów komercyjnych. W tym serwisie „terapia” oznacza lek testowany w badaniu klinicznym. Jego bezpieczeństwo i skuteczność w badanym zastosowaniu nie zostały jeszcze potwierdzone, część uczestników może otrzymać placebo lub lek porównawczy, a udział w badaniu nie gwarantuje korzyści zdrowotnej. O tym, kto może wziąć udział, decyduje lekarz w ośrodku badawczym. Serwis ma charakter informacyjny i nie stanowi porady medycznej. Część treści i grafik w tym serwisie powstała lub została ulepszona z pomocą sztucznej inteligencji (AI).