W skrócie
Zaburzenie tarczycy to ogólne określenie stanu, w którym tarczyca nie wytwarza odpowiedniej ilości hormonów, co może wpływać na niemal każdy narząd w organizmie i kontrolować wiele kluczowych funkcji ciała.
Czym jest zaburzenie tarczycy
Zaburzenie tarczycy to ogólne określenie stanu medycznego, który sprawia, że tarczyca nie wytwarza odpowiedniej ilości hormonów. Może dotknąć osoby w każdym wieku.
Tarczyca to mały gruczoł w kształcie motyla, który znajduje się z przodu szyi pod skórą. Jest częścią układu endokrynologicznego (układu hormonalnego) i kontroluje wiele ważnych funkcji organizmu poprzez wytwarzanie i uwalnianie hormonów tarczycy, takich jak tyroksyna (T4) i trijodotyronina (T3).
Głównym zadaniem tarczycy jest kontrolowanie szybkości metabolizmu (tempa przemiany materii). Jest to proces, w którym organizm przekształca spożywane jedzenie w energię. Wszystkie komórki w ciele potrzebują energii do funkcjonowania. Gdy tarczyca nie działa prawidłowo, może to wpłynąć na całe ciało.
Gdzie znajduje się tarczyca
Tarczyca znajduje się z przodu szyi w pozycji tuż poniżej jabłka Adama. Składa się z dwóch płatów – prawego i lewego, z których każdy ma wielkość mniej więcej połowy śliwki. Te dwa płaty są połączone małym mostkiem tkanki tarczycy zwanym cieśnią. Oba płaty leżą po obu stronach tchawicy.
Tarczyca owinięta jest wokół tchawicy. Gruczoł wykorzystuje jod (głównie pobierany z pożywienia) do wytwarzania hormonów, które kontrolują sposób, w jaki organizm wykorzystuje energię.
Jak działa tarczyca
Tarczyca wytwarza dwa hormony, które są uwalniane do krwi. Jeden nazywa się tyroksyną i zawiera cztery atomy jodu, dlatego często określany jest jako T4. Drugi to trijodotyronina, która zawiera trzy atomy jodu i często nazywana jest T3.
W komórkach i tkankach organizmu T4 jest przekształcany w T3. To właśnie T3, pochodzący z T4 lub wydzielany bezpośrednio przez tarczycę, jest biologicznie aktywny i wpływa na aktywność wszystkich komórek i tkanek organizmu.
Ilość wytwarzanego przez tarczycę T4 jest kontrolowana przez hormon wytwarzany przez przysadkę mózgową, zwany TSH lub hormonem stymulującym tarczycę. W zależności od poziomu T4 w organizmie przysadka wytwarza więcej lub mniej TSH, aby skłonić tarczycę do wytwarzania odpowiedniej ilości T4.
Hormony tarczycy T4 i T3 wpływają na metabolizm komórek organizmu. Innymi słowy, regulują szybkość, z jaką działają komórki ciała. Jeśli uwalnia się zbyt dużo hormonów tarczycy, komórki organizmu działają szybciej niż normalnie. Jeśli powstaje ich zbyt mało, komórki organizmu pracują wolniej niż normalnie.
Funkcja tarczycy wpływa na niemal każdy narząd w ciele. Hormony tarczycy oddziałują na oddychanie, tętno, wagę, trawienie i nastrój.
Główne typy zaburzeń tarczycy
Dwa główne typy zaburzeń tarczycy to niedoczynność tarczycy (zbyt mało hormonów) i nadczynność tarczycy (zbyt dużo hormonów). Każdy z tych typów może być spowodowany kilkoma różnymi stanami.
Istnieją trzy główne zaburzenia tarczycy: niedoczynność tarczycy, nadczynność tarczycy i rak tarczycy.
Niektóre z różnych chorób tarczycy obejmują również wole (powiększenie gruczołu), guzki tarczycy (guzki w tarczycy) oraz zapalenie tarczycy (obrzęk tarczycy).
Niedoczynność tarczycy
Niedoczynność tarczycy występuje, gdy gruczoł tarczycy nie wytwarza wystarczającej ilości hormonu T4. Niedoczynna tarczyca może wystąpić, ponieważ przysadka mózgowa, podwzgórze lub sama tarczyca nie działają prawidłowo. Prawie pięć procent populacji ma niedoczynną tarczycę. Więcej kobiet niż mężczyzn cierpi na tę chorobę.
Objawy niedoczynnej tarczycy obejmują: wysoki cholesterol, depresję, zmęczenie, wypadanie włosów, problemy z pamięcią, bardzo suchą skórę oraz uczucie zimna.
Stany, które mogą powodować niedoczynność tarczycy, obejmują:
- Choroba Hashimoto: Jest to przewlekłe zaburzenie autoimmunologiczne, które może powodować niedoczynność tarczycy. Jest najczęstszą przyczyną niedoczynności tarczycy w krajach, w których szeroko dostępna jest jodowana sól i inne produkty wzbogacone jodem.
- Niedobór jodu: Tarczyca potrzebuje jodu do wytwarzania hormonów tarczycy, więc niedobór tego minerału w diecie może prowadzić do niedoczynności tarczycy. Jest to najczęstsza przyczyna niedoczynności tarczycy w krajach, w których jodowana sól nie jest szeroko dostępna.
Niedoczynność tarczycy może również wystąpić z powodu stanu obecnego od urodzenia, chirurgicznego usunięcia części lub całej tarczycy, radioterapii tarczycy lub pewnych leków.
Nadczynność tarczycy
Nadczynność tarczycy występuje, gdy gruczoł tarczycy wytwarza więcej hormonów tarczycy niż potrzebuje organizm.
Przyczyny zaburzeń tarczycy
W krajach rozwiniętych autoimmunologiczna choroba tarczycy jest dominującą formą dysfunkcji tarczycy. Chociaż jej dokładna przyczyna nie jest obecnie jasna, zasady postępowania zostały ustalone.
Na całym świecie najczęstszą przyczyną chorób tarczycy jest niedobór jodu, który prowadzi do niedoczynności tarczycy.
Czynniki takie jak choroba, ciąża i stres mogą wpływać na funkcję tarczycy.
Choroby tarczycy mogą być również spowodowane zapaleniem tarczycy, chirurgią lub radioterapią w okolicy szyi lub tarczycy, leczeniem nadczynności tarczycy lub brakiem wystarczającej ilości jodu w diecie.
Objawy zaburzeń tarczycy
Z tak niejasno określonymi objawami, jak uczucie zmęczenia lub zimna, nic dziwnego, że zaburzenie tarczycy jest często podejrzewane w wielu problemach zdrowotnych. Typowe objawy niedoczynności tarczycy są niespecyficzne i nakładają się na wiele innych schorzeń.
Objawy mogą wahać się od minimalnych do zagrażających życiu. Częstsze objawy obejmują nietolerancję zimna, zmęczenie, przybieranie na wadze, suchą skórę, zaparcia i zmiany głosu.
Objawy niedoczynności tarczycy zwykle rozwijają się powoli i pogarszają się z czasem. Mogą obejmować:
- uczucie skrajnego zmęczenia
- uczucie zimna częściej niż zwykle
- przybieranie na wadze
- zaparcia
- trudności w koncentracji lub jasnym myśleniu
- niski nastrój lub depresja
- suchą skórę, suche włosy lub wypadanie włosów
- chrapliwy głos
- nieregularne lub obfite miesiączki
Niektóre objawy są powszechne i mogą być spowodowane innymi schorzeniami. Ale ważne jest, aby zostały sprawdzone przez lekarza.
Oprócz objawów fizycznych mogą również występować objawy psychologiczne. Do przykładów objawów psychologicznych należą: lęk, obniżony nastrój, trudności ze snem, trudności neurologiczne, takie jak zmiany w funkcjonowaniu intelektualnym, problemy z pamięcią i koncentracją, trudności z mową i językiem oraz trauma i stres związane z długim okresem choroby.
Życie z chorobą fizyczną może być również przyczyną lęku i obniżonego nastroju. Na przykład zmiany wyglądu spowodowane chorobą oczu tarczycowych, wypadanie włosów i zmiany wagi mogą prowadzić do uczucia niskiej samooceny lub obniżonego nastroju.
Jak rozpoznaje się zaburzenia tarczycy
Aby zdiagnozować choroby tarczycy, lekarz może wykorzystać wywiad medyczny, badanie fizykalne i badania tarczycy. W niektórych przypadkach lekarz może również wykonać biopsję.
Jeśli lekarz uważa, że możesz mieć niedoczynność tarczycy, zapyta o objawy. Zapyta również, czy ktoś inny w rodzinie miał chorobę tarczycy lub chorobę autoimmunologiczną, lub czy byłaś ostatnio w ciąży. Lekarz może zbadać szyję, aby sprawdzić, czy gruczoł tarczycy jest powiększony.
Możesz mieć wykonane badania krwi w celu sprawdzenia, ile hormonu stymulującego tarczycę (TSH) i tyroksyny (T4) znajduje się we krwi.
Lekarz może również zlecić skan tarczycy. Jeśli lekarz znajdzie guzek lub guz w tarczycy, może użyć obrazowania ultrasonograficznego, skanu tarczycy lub biopsji tarczycy, aby pomóc ocenić stan.
Znaki i objawy sugerujące dysfunkcję tarczycy są niespecyficzne i niediagnostyczne, szczególnie we wczesnej fazie prezentacji choroby. Dlatego diagnoza opiera się na poziomach hormonu stymulującego tarczycę i wolnej tyroksyny we krwi.
Leczenie zaburzeń tarczycy
Leczenie zależy od problemu, jego ciężkości i objawów. Możliwe metody leczenia mogą obejmować leki, terapię radioaktywnym jodem lub operację tarczycy.
Choroby tarczycy można leczyć – zwykle za pomocą leków.
Leczenie niedoczynności tarczycy
Niedoczynność tarczycy jest zwykle leczona lekami, które zastępują hormon tarczycy, którego organizm nie może wytwarzać. Lekiem tym jest zazwyczaj lewotyroksyna w tabletkach. Zwykle będziesz musiał przyjmować je przez resztę życia, aby zapobiec powrotowi objawów. Powinieneś być w stanie prowadzić normalne życie.
Ulgę w objawach i znormalizowane poziomy hormonu stymulującego tarczycę osiąga się dzięki terapii zastępczej lewotyroksyną, rozpoczynanej w dawce 1,5 do 1,8 mikrograma na kilogram masy ciała dziennie.
Będziesz miał regularne badania krwi, aby sprawdzić, czy jesteś na prawidłowej dawce lewotyroksyny. Przyjmowanie niewłaściwej dawki może powodować skutki uboczne, takie jak nudności lub wymioty, biegunka, bóle głowy lub problemy ze snem.
Pacjenci powyżej 60 roku życia lub ze znaną lub podejrzewaną chorobą niedokrwienną serca powinni rozpoczynać leczenie od niższej dawki lewotyroksyny (12,5 do 50 mikrogramów dziennie).
Kobiety z niedoczynnością tarczycy, które zachodzą w ciążę, powinny zwiększyć swoje tygodniowe dawkowanie o 30% do dziewięciu dawek tygodniowo (czyli przyjmować jedną dodatkową dawkę dwa razy w tygodniu), po czym następuje comiesięczna ocena i postępowanie.
Leczenie nadczynności tarczycy
Nadczynność tarczycy jest zwykle możliwa do wyleczenia. Zazwyczaj zostaniesz skierowany do specjalisty od stanów hormonalnych (endokrynologa), który zaplanuje leczenie. Trzy główne metody leczenia to: leki, terapia radioaktywnym jodem i operacja.
Leki zwane tionamidami są powszechnie stosowane w leczeniu nadczynności tarczycy. Zatrzymują wytwarzanie przez tarczycę nadmiaru hormonów. Główne stosowane typy to karbimazol i propylotyouracyl. Zwykle będziesz musiał przyjmować lek przez 12 do 18 miesięcy i może minąć kilka miesięcy od rozpoczęcia przyjmowania, zanim zauważysz jakiekolwiek korzyści.
Terapia radioaktywnym jodem to rodzaj radioterapii stosowany w celu zniszczenia komórek w gruczole tarczowym, zmniejszając ilość hormonów, jakie może wytwarzać. Jest to bardzo skuteczne leczenie, które może wyleczyć nadczynność tarczycy. Otrzymujesz napój lub kapsułkę zawierającą jod i niską dawkę promieniowania, która jest wchłaniana przez tarczycę. Większość osób potrzebuje tylko jednego leczenia.
Życie z zaburzeniem tarczycy
Problemy tarczycy są bardzo, bardzo powszechne. Ale niekoniecznie są winne wszystkiego zmęczenia i problemów fizycznych, których doświadczasz.
Dobrą wiadomością jest to, że u większości osób objawy psychologiczne poprawiają się, gdy zaburzenie tarczycy zostanie opanowane. Dlatego niezbędne jest regularne przyjmowanie leków, ponieważ niekonsekwentne przyjmowanie tabletek może wpływać na poziom hormonów tarczycy i może powodować gorsze samopoczucie.
Czasami może się wydawać, że leki naprawdę nie działają. Na przykład lewotyroksyna może potrzebować kilku miesięcy, aby w pełni zacząć działać, więc ważne jest, abyś pozostał na kuracji leczenia przez odpowiednio długi czas.
Niektóre leki stosowane w leczeniu zaburzeń tarczycy mogą również przyczyniać się do objawów psychologicznych. Sterydy na przykład mogą nasilać depresję. Beta-blokery, czasami przepisywane w celu kontrolowania tętna u pacjentów z nadczynnością tarczycy, również mogą sprawiać, że niektóre osoby czują się zmęczone i przygnębione.
Dieta i styl życia
Nie ma specjalnych pokarmów ani suplementów diety, których można użyć do leczenia zaburzenia tarczycy. Ważne jest, aby jeść odpowiednią różnorodność pokarmów we właściwych proporcjach. Zrównoważona dieta to najlepszy sposób, aby upewnić się, że organizm otrzymuje wszystkie potrzebne składniki odżywcze.
Nieprawidłowe wybory stylu życia, takie jak niezrównoważona dieta, przewlekły stres lub brak ćwiczeń, mogą zakłócić równowagę hormonalną i przyczyniać się do stanów zapalnych, potencjalnie prowadząc do dysfunkcji tarczycy, w tym niedoczynności tarczycy i nadczynności tarczycy.
Działania zapobiegawcze, takie jak prawidłowe odżywianie, zdrowy styl życia, radzenie sobie ze stresem i regularne kontrole u lekarza, mogą pomóc zmniejszyć ryzyko zaburzeń tarczycy i wspierać optymalną funkcję tarczycy.
Dieta bogata w składniki odżywcze jest niezbędna dla zdrowia tarczycy. Włącz produkty bogate w jod, takie jak wodorosty, ryby, nabiał i jodowaną sól. Selen z orzechów, nasion i roślin strączkowych wspiera funkcję tarczycy, a cynk z pełnych ziaren, orzechów i chudego mięsa wspomaga produkcję hormonów.
Istnieją również coraz większe dowody na to, że posiadanie różnorodnych bakterii jelitowych jest związane z lepszym ogólnym stanem zdrowia. Dieta zawierająca świeże, pełne pokarmy, głównie pochodzenia roślinnego, takie jak owoce, warzywa, rośliny strączkowe, fasola, orzechy i pełne ziarna, a unikająca wysoko przetworzonych pokarmów, może promować zdrowy mikrobiom.
Należy unikać pokarmów przetworzonych, które często zawierają dodatki mogące zakłócać funkcję tarczycy. Ogranicz spożycie rafinowanych cukrów, pokarmów wysokotłuszczowych i sztucznych dodatków.
Chociaż jod jest kluczowy dla funkcji tarczycy, nadmierne spożycie może również powodować problemy.
